5887 resultaten.
Verlangen
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.783 Waarom voelt het ene zo zalig,
het andere zo rood?…
regenboog
netgedicht
3.5 met 56 stemmen
7.504 het warme oranje van de
ondergaande zon
en de azuurblauwe zee bij
Heraklion
het frisse groen van een
beukenheg
en gele paardenbloemen langs
een binnenweg
rode klaprozen in het
graan
het indigo van een
pauwehaan
en het diepe violet van
lavendel
ja, ik besef het nu toch
wonderwel
dit alles valt mij nu
te beurt
dat kleurenspel, een lust…
Woordenrace .....
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
756 Woorden hebben haast
struikelend halen zinnen
op volle snelheid in en
verdwijnen in het bochtige niets
snel, snel, tijd tekort
zoveel te vertellen
op de snelweg van
de duistere nachten
waar de vluchtstrook
uitwijken mogelijk
maakt en verhalen
onbesuisd racen
elk rood stoplicht
wordt genegeerd
zal de tijd geschreven
woorden inhalen…
De Genezing
poëzie
2.9 met 9 stemmen
3.583 Zij waande zich genezen;
Haar wang was weder rood;
Zo helder glansden hare ogen,
Zij vreesde niet meer de dood.
Och jong verkwijnend harte,
Dat zich zo gaarne bedroog:
't Was de koorts die gloeide op haar wangen,
't Was de dood die blonk in haar oog!…
Herfst op het strand
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
2.097 Hoge golven
Snijdende wind
Tranende ogen
In mijn mond, mint
Koude handen
In mijn ogen zand
Een grijs gevoel
In dit koude land
Paarse lippen
Rood zijn mijn wangen
Ai Ai Kapitein
Een gloed van verlangen
Was het maar altijd zomer
Op het strand
Zodat je soms even kon vluchten van dit koude land
Aan zee…
niet tot de wereld
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
892 sterren
nog niet geboren
boven zeeën, geblinddoekt
wanneer de bomen van morgen waaien
alsof
de wereld, verlaten van onschuld
zich neerlegt in monden van zondaars
en als uit het water
mijn adem weer zichtbaar wordt
rood in een lichaam dat nooit werd geheeld
neemt de wind de rivieren mee, mijn aders
verschrompeld tot steen…
stenen in de wind
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
781 je sprak glorie
en maakte de wereld onsterfelijk
maar veel is vreemd
in voorbijgaan
op het laatst
viel regen als rood fluweel
op tongen gedragen zonder stem
ik zal je huilen
om elk onwennig woord
telkens de dood jouw gezicht bedekt
en rouw de stoelen vereenzaamt
robijnen zijn slechts stenen
op lippen stil
en lege kamers…
Tot bloedgeile jazz
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.038 zij komt binnen als
een paard in troje
die rooie met haar klarinet
vingert lucht
in een voorspelig zuchten
tot bloedgeile jazz
opent zwart
met rode onderkleur
in een new-orleanse geur
soult tintjes
en schurkt zacht tegen
tonen van het ongewone
dan komt haar klarinet zo zacht
nee niet als paard van troje
ze laat me smachten naar…
Schaamrood gekaakt
netgedicht
3.7 met 44 stemmen
1.918 ze kan niet kiezen tussen wit of rood
en eigenlijk maakt het ook niets uit
haar avond eindigt toch gifgroen
de jaloezieën staan op stekeblind
een stand die vrijwillig elke ratio
al duisterend in de kiem smoort
met het mes op haar lippen
snijdt ze zichzelf in de vingers
met inktzwarte uitspraken
pas in het nuchtere ochtendlicht
bekent…
Nog even herfsten
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
955 mogen wij
nog even herfsten
de kleuren van
voorbije zomer erven
in rood en geel
verblijven want het
charmante bruin is al
helaas van onze lijven
met eikels en kastanjes
weten we de oogst
paddenstoelen kleuren
zich nu op het mooist
in zacht oktoberzonnen
is er nog dat sprankje hoop
maar als de echte winter komt
kent ook de lente…
wens
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.266 heel zacht komt de nacht
aan haar einde getekend
door zonlicht langs zwarte
randen verleden hemel
blauw zal je verblijden
deze dag en zich in rood
en goud verdwalen tot de
avond valt in zwarte lucht
elke ster een glimlach
zeldzaam als de wens die
langs je snelt als hij valt en
jij vraagt in stilte om geluk…
De Vier Getijden - III
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.004 Laat kranke schijn nu koortsen in mijn lamp
een decadente gloed,
een rode damp,
waarin mijn lamp te sterven staat
in ´t gulpend eigen bloed.
Kleur tot karmijnen lach
de kelke Uwer mond
en dat een morgen rag
zich om Uw ogen rondt;
´k wil dat Uw ogen zijn
als flonkerend juweel in kolenzwarte schijn.
.....…
Dame de coeur
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
877 zal je mij vinden
en me naar het huis der gedichten
dragen
waar ik de zee kan opsnuiven
of waar de bladeren van ieder seizoen
duizelen bij het ontwaken
van de dag
de stilte zal daar volmaakt zijn
zodat ik nooit hoef te sterven met sneeuw
op wind
en als je me vindt
wil je me dan nog zien als een bloem
verborgen en met rood
doorweven…
Houten vissen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
670 De ochtendzon strijkt met lange stoelpootschaduwen
langs de witte bak van de visafslag met rode opdruk
GEM.VISMIJN
VLISSINGEN
waarin gekloofd haardhout is opgestapeld
naast de bak zit Siep zich op te warmen
en uit te kijken over het berijpte gras
waarmee onze vallei bedekt is, groene
zee waarin de houten vissen groeien…
suites voor annemieke IX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 met je placematje
ruzie om omhooggevallen
glazen rode wijn
kom denk niet zo diep
clowns zijn we toch allemaal
hou je ruggengraat
mooi klein klein huisje
schulpje om te dragen -
een geduldig oor
de waterdraagster
loopt moeilijk maar zegt
dat het niets is!
boven de singel
komt een glijbaan uit het raam
wie verwacht mooi weer?…
suites voor annemieke IX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 met je placematje
ruzie om omhooggevallen
glazen rode wijn
kom denk niet zo diep
clowns zijn we toch allemaal
hou je ruggengraat
mooi klein klein huisje
schulpje om te dragen -
een geduldig oor
de waterdraagster
loopt moeilijk maar zegt
dat het niets is!
boven de singel
komt een glijbaan uit een raam
wie verwacht mooi weer!…
Ga terug
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.136 je roept me
en ik hol, zoals in oude spelletjes
naar het rode doel
dat me trouwens altijd
onverschillig heeft
gelaten
het was meer het uitputten
onderweg
of de dwaze doodsstrijd
die de bekende pijn
van verlies
verlaagde
en zo mijn lot aangaf
als tijdverdrijf
ik lag nooit aan de oppervlakte
in welke kleur dan ook
maar ik hol…
Dansen blauwe vlammen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
907 wij branden
al inferno's die
hitte hebben we gevoed
de warmte deed goed
in eigen zweet
en tranen kwamen
we samen in het
stromen van ons bloed
nog heeft het rood
ons niet verblind
dansen blauwe vlammen
zachtjes hun verlangen
laat de wind ons raken
dan kan het vuur in
eindelijk ontwaken een
laatst inferno maken…
GUIDO GEZELLE
poëzie
3.2 met 16 stemmen
5.829 Plant
fontein
scheut die schiet
straal die spat
tempeest over alle diepten
storm over alle vlakten
wilde rozelaars waaien
stemmen van elzekoningen bloot
Diepste verte
verste diepte
bloemekelk die schokt in de kelk van bei’ mijn palmen
en lief als de madelief
Als de klaproos rood
o wilde papaver mijn…
Wisseling
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
500 weelderige zomer roept broeder herfst
met kleuren van haar lichtend kleed
hij komt met zijn roestbruin seizoen
bomen gaan gloeien in goud en rood
nevel glinstert op grijze webben
het gistend vergaan wasemt kruidig
het lied van de herfst blaast majeur
met wisseling naar een stil mineur
oogst wordt in schuren geborgen…
Je blik uitdagend is
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
770 de party is nooit over
omdat jij met
vingers knipt
gelakt in rode kleuren
je blik uitdagend is
de mijne vragend
afwachtend naar
een nieuw gebeuren
je strikt mijn das
op blote bast
ik adem zacht je
meest intieme geuren
exotisch is het woord
chaotisch wat gebeurd
als jij met vingers knipt
onze party is nooit over…
zomeravond in een haven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.148 meeuwen knopen tapijten
uit lachen en nevelsluiers
liggen vermoeid op de pier
terwijl de geur van hete koffie
nog door steegjes drijft
aan flessenpost hangt zeeluigaren
en de bakstenen van de mansardestad
kleuren rood als een roestige dag
de zweetnaad tussen horizon en zee
is lekgeslagen en laat de zonnestralen
diep oranje in de…
Tranen op je wangen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
910 Je tranen, rode ogen
zoveel verdriet.…
ik wil geen duimbreed meer wijken
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
876 meer wijken
zwerf nu door mezelf
heb me uitgeschreven uit deze wereld
op reis naar het nieuwe ergens
ik had nog een tegoedbon
voor huisvuilzakken
die had ik ook wel nodig
opgeruimd staat netjes
ik hijs mij op aan de touwen
van het nieuwe vertrouwen
reikhalzend in de verte gloort
het mooie nieuwe wollige rood…
Sax Solo
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.554 Terwijl de pluche bar,
in rode flarden,
op de wilde maalstroom draait,
spartelt het publiek,
met bleke handen,
een verstarde maat.…
in kleurengeurend wiegen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
810 je daagt me uit
in kleurengeurend wiegen
wacht in zachte zomerwind
tot ik je streel en speel
met jou mijn voorjaarskind
ze stonden weer apart
je bloemen bloeiden
in ontluiken de knoppen groen
gevat zij openen in zijdezacht
hun rode hart naar buiten
nog lentefluitend
vliegen vogels in het blauw
de kou is uit hun vlucht en…
Toch iets
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.322 Ik heb slappe benen
Mijn hoofd zit vol met snot
Mijn maag draait veertien rondjes
Mijn adem ruikt verrot
Mijn rode ogen tranen
Ik lek mijn oren leeg
Ik houd geen kruimel binnen
Ik schrik als ik me weeg
De koorts heeft mij bevangen
Nooit had ik zo’n ziek lijf
Maar wel heb ik een computer
Met een bikkelharde schijf…
een lange lage regenboog
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
708 er was geen rode wijn
om zomerzacht
in weg te dromen
buiten roffelde de regen
zijn schoonmakende zegen
kilte kroop
langzaam omhoog
maar in de verte
streelde zonlicht vaag
een lange lage regenboog
ik heb je stem gehoord
voelde toen je warme sferen
het slechte weer en het
gebrek aan wijn kan mij van
heden af echt niet meer…
Verschoten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.361 Als je goed kijkt zie je nog
het felle rood
zachtjes neigen naar roze
en het helderste geel
- als de zon achter bewolking -
soms even oplichten
lang niet zo fel.
Het leven biedt haar eigen bescherming
tegen passie -
zoals wij schilderijen in de schaduw hangen.…
ontnomen
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.292 toen je werd geboren
groeide om jou een laag van spiegelglas
waarin je zocht, naar wie je was
want iemand had je innerlijk ontnomen
de pijn naar binnen toe geslagen
we drukken knuffeldieren
door de kieren
zalf en lentegeuren
maar het verzacht niet
diep in jezelf, vond jij
ze zijn er, in je bloed
tranen met een rode gloed
iemand zong een…