5774 resultaten.
Bezinning
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
730 Een nieuwe dag brak aan
waar zich de stilte hoeden liet
niet in verlangen nog naar meer
maar in tevredenheid
met alles reeds gezegd
en al het goede reeds gedaan
alleen de tijd tikt langzaam voort
en spreekt het stille leven tegen
dat ongezien steeds verder glijdt
een zeker einde tegemoet
daar scheiden alle wegen.…
De Heimwee-dans
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.400 Op een vroege stille morgen
In het licht van de maan
Dansen op de vloeren
Met visioenen van een land
In het tranendal
Een stevige omhelzing
Zweverige stappen
Een draaiende zwing
Denkend aan het geluk
Op de dans der liefde
Een aards plekje
Onder de maan
Intieme gevoelens
In een flitsende wals
Onoplosbaar heimwee
Door deze dans…
Koud
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
858 Wat kan ik voor mij doen
nu het verleden niet meer
wordt ingezet met nieuw licht
wij zijn niet dezelfde gebleven
de deken waaronder wij sliepen
heeft mij bloot geslagen want
liefde kwam uitsluitend bedekt
over jouw lichaam naar mij
het zijn stille nachten en klein
vanwege te vermoeide verliezen
om ons beider te verwarmen
laat staan van…
ontvangen
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
814 kus me dan
nog voor november kleuren
dempt
je hart voorgoed gesloten wordt
beloof me
om te ontwaken
nog voor winter koude namen schrijft
en stille kinderen slapeloos dwalen
in woorden
van ontheemde dichters
rond en rond
een volle maan
-geen mens bestaat in deze waan-
verzamel me
dan
nog voor ik wenen mag…
De kerkboeken overjarig
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.358 de kerst
mooi aangelicht
een smakelijke dis
een hang naar
vrede in gezang
in overlevering de kerkgang
maar de boom is kunst
de lunch weer overdadig
en kerkboeken overjarig
het stille nacht
door drank verkracht
de vrede uit elkaar gespat
de boodschap wordt
weer niet gehoord door de
verpakking in de kiem gesmoord…
Herkenbaar
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
472 Huizen als stille schaduwen
die zijn omgeven met de
beelden uit een verleden.
Zal niet verdwalen maar
zoek naar een teken van
wat eens heeft bestaan.
Dwaal verder door bekende
straten op zoek naar een tijd
die voorgoed verloren is gegaan…
Bleke engel
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
586 Je zingt zo lieflijk
langs donkere paden
over de roos
in de bedrieglijke tuin
van Eden
een ijle bloem
die bloeit
onder de schaduwvleugel
van een nacht van leegte
In de stille hoeken
van je wezen
wasemt je licht
een bezielde, heldere bron
een wereld van woorden
die waaien over de weg
van je droomgezichten
zwaarbeladen
met bitterzoet…
Verlangen
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.504 Je zingt zo lieflijk
langs donkere paden
over de roos
in de bedrieglijke tuin
van Eden
een ijle bloem
die bloeit
onder de schaduwvleugel
van een nacht van leegte
In de stille hoeken
van je wezen
wasemt je licht
een bezielde, heldere bron
een wereld van woorden
die waaien over de weg
van je droomgezichten
zwaarbeladen
met bitterzoet…
Avondrust
hartenkreet
4.7 met 19 stemmen
655 En wens dat deze stille uren
nog even voort kunnen duren....…
Weerzien in kristallen ogen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.060 We begraven onze zielen
in een toevlucht
naar zuiverder oorden
We knipogen ons weerzien
in kristallen ogen
van innige woorden
We stillen dorstige harten
als het gekwinkeleer
van de merel spreekt
We verlaten onze schaduw
waar het licht in
duizenden kleuren breekt…
Intieme glimlach
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
672 In stille duistersluimer van de nacht
ontmoet je haar verankerde tunneltocht
verlegen glimlach van de maanspiegel
en je proeft de prille lentebegeerte
in ieder woord dat zij zacht fluistert
naar het oorverlangen in je hoofd
je bent te verlegen om te antwoorden
je herinnert haar intieme glimlach
die versteende blik op het standbeeld
opgericht…
Mijmering…
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
833 Je kunt niet vechten
tegen een herinnering,
hij laat zich niet vervangen
In elke stille mijmering...
ligt ook een diep verlangen.…
Onzichtbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 Het zicht ontroofd
de muziek gedempt
Eenzaamheid
hangt als een klamme deken
om mij heen
Voetstappen verlaten
verdwijnen in de mist
bewimpelen onuitgesproken woorden
In dit van god verlaten land
loop ik in de wolken
met mijn gehele zijn
Versluierd voor elkeen
slechts vergezeld
door fragiele flarden
als stille getuigen…
Vliegende maan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.095 De plichtpleging hangt als
stille troef aan de wand.
Grijs,
licht en donker.
Vooral donker.
Stramme olie kruipt
over land.
Koud,
zoals het weinige warme
weerloos is.
Seconden gaan traag,
zodat
niets blijkt te zijn wat lijkt,
zoals
de Blauwste Maandag.
Zoals vandaag.…
Pollepel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
865 Roeren in de pannen
afgesleten houtje
als je de saus wilt proeven
nauwelijks nog een kommetje
zo dienstbaar door de jaren
dat je niet goed beseft
hoe je haar zult missen
als ze in de vaatwasser
straks teveel is uitgeloogd
vanzelfsprekendheid
gevaarlijk geruststellend
met stille gewonden
en zelfs vermoorden
in de slagschaduw
van mijn…
glans
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
488 nu dat dit kindje dan geboren is
bellen losgebarsten zijn
in - wat men noemt – de stille nacht
sta ik mij het wachten toe
een straffe wind slechts in de rug
maar niet als steun
of zacht
de dreun komt achteraf- zeggen ze
nou ja – wellicht -
richt alles op zo’n laatste dag
zich tot de weerschijn van het vuur
dat werkt
in mijn gezicht…
Voor Aubrey
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
915 Verlaten door de humor
van een klaterende lach
kijken we terug
met stille glimlach
naar je woorden
waarin voortdurend
zacht een glinsterlachje lag.…
Oog
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.095 Zwart van drift
Gebrand op het mijne
Rondom helder wit
Voor altijd het zijne
Op hem gevallen
In vorm van het kleine
Stille wateren diep
Met zichzelf in het reine
Open vol licht
Heldere zichtbare lijnen
Eerlijk en recht
Het sporadisch vileine
De toekomst gezien
Overwegend het fijne…
Wintermorgen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.063 Blank als de glans op het wazig verschiet,
week als de schemer van de zon door het grijze,
weifelt het licht door mijn stille gepeinzen,
schemert de vreugde door mijn lied.…
Jouw blonde zee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
523 Over jouw blonde zee
waait een stille wind
met een gebaar
van diepe innigheid
jij slaapt omdat
je licht bent op een wolk
ik zie jouw dromen
overdrijven
je werpt een kushandje
naar mijn onderbuik
ik vaar een eindje
in de verte
waar een meeuw vliegt
boven jouw akkergolven.…
Maanverlichte dichters
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
652 Diep in onze mensenziel verborgen,
moet een stille bron te vinden zijn.
Daar ontspringen mijn gedachten,
die op nieuwe woorden wachten.
Wanneer angst me uit het lood wil slaan,
sluit ik mijn ogen en ga in bed op reis.
Op weg naar dat nachtelijke meer,
waar gedichten als vanzelf ontstaan,
en op maanverlichte dichters wachten.…
verdwijnen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 de wereld krimpt
bij zo veel stille
uren op de dag
een droom op zoek
naar houvast valt
ontredderd uit de lucht
we raken verloren
in een mengsel van beelden
woorden en wie we waren
het wassende water
verorbert het land
het land wordt weer water
eenmaal in de wolken
zie je niets
tijd om te gaan…
Monddood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
507 Hij sprak niet
het was niet zijn stem
er heeft een ander
in de nacht gesproken
toen hij de tak tekende
aan de stille boom
die hij omhelsde,
groeide er klimop langs een slanke rug
over jouw schouders, rond jouw hals
kin, gesloten mond, neusgaten
er ging een wereld voor jou open
maar praten deed hij niet.…
Een dichter vraagt mij…
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
518 zou het kunnen…
of is het toch een illusie
ik bedoel, zo vol gevoel
schrijven naar een doel
misschien is het één
van de talloze dromen
teveel denken aan
zoek ik naar iets
wat niet kan
of zelfs mag bestaan
wil ik te graag geloven
dat woorden
zich weten te ontplooien
gedachten kunnen stillen
is het iets onmogelijks vragen
dat…
Lenteaanhef
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
687 het water spiegelt
de zon ontvlamt zich
vogels negeren de rust
zijn niet te stillen
klanken doen het
ligusterblad trillen
ik kom
tot lente-ideeën
narcissen knikken
hun bol vol kleuren
de eerste hyacint
probeert te geuren
laagjes ijs schetsen de
nog aanwezige wintertijd
wat is toch het geheim
van deze zaligheid……
Avondrood brengt
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
574 een rode gloed
betovert
een stille avond
na geflirt
tussen
zon en zee
wordt de horizon één
met rustig
kabbelend water
fenomenale kleuren,
weerspiegelingen
van roodoranje
geboren uit liefde
van natuurelementen
drijven eindeloos
mijn geheugen
legt vast
al dit moois
op mijn netvlies
voor eeuwig
gebrand!…
huid en haar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 in een lange teug grijpt de adem
bij de keel, het slikken van honger
lijkt tot gewoonte te strekken en
zelfs het avondlicht schuift bij
de gedachte aan nacht en zoet
als wederkeren tot zij aan zij
geef vingertoppen nog een kans
in zachte streling gedompeld
schuimt met stille golven langs
draden onder stroom het tij…
Wespebraille
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 Een jonge vrouwtjeswesp zat op de loer
voorzien van zijden vleugels langs haar taille
ze kon geen letter zien, las dus in braille
wat een imker doet met moerbijvoer
ze slikt 't voor zoete koek, het arme kind
ze was immers nog ziende stekeblind
...geen wesp die 'moerbei' zei, als stille hint...…
De ochtend relativeert
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
574 Benen, gevoelens, gedachten,
dwalend door de stille straten,
die even alle zorgen verzachten
als de nacht het etmaal heeft verlaten.…
Schoonheid van poëzie en kunst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
520 in stille lijdzaamheid wachten duurt lang
maar ‘t licht
is naar beneden gegleden
rijst op boven de vreedzame dieren
door ‘t goud golvend gras
de schoonheid van liefde
zo blauw
als de hemel blauwt
en bloemen
poëzie weer openvouwen
de koorts der kunst
weer in mij blaast…