Alle inzendingen over den haag

3651 resultaten.

Sorteren op:

De erfzonde

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 677
Alle wanstalten van verkeerd redeneren, van honderd vaders en moeders terug, hadden de jongste telg; geboren in nieuwere verlichte tijden, verzwaard met het oplossen van ambivalente vraagstukken. Een last, recht evenredig met de massa van de wereld. Hij was geboren onder het massief van het Himalaya gebergte. Hij steunde en wrochtte onder…

Eb en vloed

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 917
De gedachteloosheid greep om me heen, tot in de uitgestrektheid van mijn verste vingers en mijn keel snoerde me de handen. Mijn maag wentelde zich in zichzelf en liet mijn tanden klapperloos achter. Mijn mond ging onwillekeurig open en sprak een lege wind. En ik, ik liet mijn lichaam zijn gang gaan. Het spoelde zich in de branding…

Frisse ochtendgymnastiek

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.053
Op de drempel van mijn deur van ontevredenheid, roep ik mijn ongenoegen over het gebroebel van mijn ingewanden uit! 'Onwelvoeglijke reetjeskikkers!' 'Onfrisse bochtenkruipers!' 'Ongehoorde rectificatiekolommen!' Mijn overbuurvrouw, met de bezem in de hand, maakt misprijzende gebaren. Mijn mond wordt vrolijk en trekt zich in een…

Antwoord van duizendvoudige pijnen

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.093
Ingebeelde vader; ik stel jou duizend en één van die niet uit te spreken vragen! De formulering alleen al duurt honderd dagen! Als ik dan al zo mis ben, klets me dan de ribben uit mijn bast van eeuwige twijfel! Scheur mij de milt uit het lijf zoals ik jou en je kern zou strippen tot op jouw ongenode onderlijf. Scheur mij het vlees van…

Mister Grey Beard

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.125
Met zijn oude uitgedragen hart, versleten tot op de draad, had hij jaren geregeerd over zijn ontkende jeugdige inborst. Ruw als een bolster, waren kleine akkefietjes nooit een reden om zijn kar te keren. Niet mekkeren, niet neuten of klagen, maar hij zong wel zijn naïeve levenswandel in een doorgroefde blues, vanuit zijn kardinaalsstoel…

Sluimerende branie

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 544
Sinds ik dagen tussen letters verbleven had, bleef het onvermoeden op mijn open registers zeilen. Mijn hart liet geen hart koud en mijn handen waanden zich ineens deel van een nieuwe schepping. Een woud van sensaties kwam aan de oppervlakte van mijn tast drijven, als een fles met een boodschap. Het vermoeden in mijn vingers reageerde met…

In jouw ontwakende ogen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 556
Diep-blauwe oceanen die al het bestaande ontluisteren van zijn donkerste weemoed die al het bestaande mooier maken Het wolkeloze zenit van het noorden en het zuiden elk leven voedend met een azuren gloed paarlemoeren rivieren die het lied aanschouwen der ontwaakten, nimmer bewust van de duistere nacht…

Dichten voor verdraagzaamheid (met enige vertraging)

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.535
Beste vriend uit India, wij begrepen elkaar toch zo slecht en praatten een potje gebrouwd uit het Nederlands, doorspekt met flink wat Engels. Jij begreep maar niet waarom wij Belgen zoveel hielden van die fletse aardappelen. Jij was wel straffere currykost gewend. En ik begreep maar niet waarom je zoveel problemen had en ieder halfuur God…

another prick on the Wall*

netgedicht
3.1 met 29 stemmen aantal keer bekeken 4.654
geslenter aan de duivelswand de hand van vergetelheid klopt de slogans van reclamemakers op another prick on the Wall echoot ze ijdele strijd verbreidt zich penetrant vleesgeworden geld het hart uitgeklopt onwelriekende idealen stop je in de seksshop het makke diner eet je gedwee dicteert deze deze aardse geldpoel verdient zijn hemelswand…

In de rechte lijn de werkelijkheid voorbij

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.097
Zijn blik zoekend naar betekenis zocht al lang veel te fel en hij scheurde plotsklaps door zes steunmuren van het appartementenblok, gebouwd naar Escher's model. Nu had hij alle muren bespot en de gewelven ondermijnd. De werkelijkheid leek te grijnzen in brokkelende zinnen. De ophangpunten van zijn zoekende ogen lagen her en der verspreid.…

Jaren heb ik in potten

gedicht
3.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 8.612
Jaren heb ik in potten zinnen geperst, op sterk water gezet voor wie lezen wil dat tijd ook dood kan gaan. Maar hier maak ik geen woorden aan mooi: ik ben oud. En dood was ik al toen ik voor 't eerst ter wereld kwam. Ik ben moe, ik heb negen keer geleefd en ben tien keer gestorven, geloof me, slapen doe ik niet meer en met dromen hou…

En dan nu

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 747
Het leven kronkelt als een smokkelaars pad, meandert als een ongeleide beek, vindt verblijf waar zelfs de dood geen trek in had en verdwijnt wanneer je eventjes niet keek. Je maakt je plannen of het leven een kanaal, een vierbaans autoweg is, vol voorspelbaarheid. Het botst voortdurend, ach, je weet het allemaal. Toch wil je de illusie niet…

Een masker

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.575
Ik draag een masker, Overal draag ik een andere, Ik zou graag willen zijn zoals ik ben, Maar dat kan niet meer, Omdat jij kwam, Als jij niet was gekomen, was ik nu wie ik ben. Door jou kan ik nooit laten zien wie ik echt ben, Want jij vond het nodig om mij te veranderen, En dat is je gelukt, Door jou vertrouw ik niemand, Ik zou nooit…

Stad van halverwege

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 721
De stad zuigt aan mijn welbehagen. Zij dekt mij onder haar polierende gelaat van gewapend beton. Niets kan mij hier gebeuren. De woestenijen der barbarijen liggen ver buiten het bereik van haar stenen hart. Haar binnenste dreunt onder haar eigen warmte en loopt er van over. Eindeloos tot haar laatste zucht. De potente calorieën…

Zomerwens

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 772
Kijk hoe de vogels de bloemen kleden en de bijen de was in hun botten gieten. Lach dan nog eens naar die oude magiër die de lucht beslaat met goudgele vingers en de huizen wit pleistert in zijn gelaat, want straks is het weer zomer.…

Hybride

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 704
't Is natuurlijk wel een aardig fenomeen: Een auto die kan rijden op twee gedachten. Daar staan we toch al jaren op te wachten? Maar dat je de batterij niet overal kunt laden is gemeen! Maar ja, je kunt niet alles tegelijk aanbieden. De olie en de politiek zijn dus voorlopig niet hybride!…

Verborgen geschiedenis

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 703
Tweemaal de werkelijkheid verloren. En in een waas van wanstaltige weemoed versneed hij de realiteit in een dubbelledige overpeinzing. Sperma is het verval te verschieten, dacht hij en het lichaam cumuleert naar verzadiging om zichzelf in de finaliteit te verliezen. Tweemaal verliezen zijn vader en hij zich in de potentie van levensvattende…

Dag en nacht

gedicht
2.8 met 120 stemmen aantal keer bekeken 47.524
Ik wist het, maar had me gezegd dat je zo vroeg vertrekken zou in het donker, ik sliep nog. Ik wilde nog iets kwijt over de pretogen van mijn broertjes verjaardagshond, kamperen in de tuin, stilzitten, kauwen op gras en klaver, de maan uitzwaaien in een warme slaapzak naast jou. Aan jou werd niets gevraagd; ik heb je uitstel gezien,…

Uitvaart

poëzie
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 6.655
Uitvaart van zijne Excellentie DE HERE HUIG DE GROOT*. AAN DE WETHOUDERS VAN DELFT. INCONTAMINATIS FULGET HONORIBUS.* Helaas! wie komt mijn hoop vermoorden? Wat onweer* ruist er uit de Noorden? Verzeker* fluks* ons beste pand! Verzeker, berg het Hollands wonder! Hoe haalt de zon haar aanschijn onder*! O Baltisch meer*! o storm! o strand…

Het open luik

poëzie
3.8 met 30 stemmen aantal keer bekeken 3.167
Het harde, houten luik is dicht en daar achter is de dag met zijn parel-gouden licht; daarachter de bomen, de bergen, de wereld, de wind, de mensheid: man, vrouw en het fijne kind; daarachter de zon, daarachter de maan, daarachter de zilveren sterren; ook Vlaanderen, nevel-blauw, en God. Het leven is nabij en verre; het hart des levens…

zo worden we

hartenkreet
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.344
Weet je, ik denk dat we zijn als graan klein en schuchter begonnen als een sprietje piepend naar de lentelucht. Langzaam groeiend tot mooie grote halmen, wiegend in de wind, flexibel en sterk. En eens een graanveld op z'n sterkst is, dan heeft nog de wind noch de regen invloed op die gouden glooiing. Ja, zo zijn we, zo worden we!…

Facelift

gedicht
3.1 met 36 stemmen aantal keer bekeken 17.277
's Ochtends in de spiegel je gezicht doorbladeren als een tijdschrift, gapend met je mond vol kronen, je haar in coupe spinazie, de toekomst lezen in de lijnen van je hals en dan hardop zeggen: ik ben een lichtwezen, ik ben een engel. --------------------------------- Uit: 'Naastenparade', 2001.…

NIET TE RIJMEN...

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 861
Ik zou zo graag Met het woordenboek erbij Gedichten willen schrijven Die ikzelf niet eens snap Maar de vraag "Wat bedoelde hij?" Zal nooit lang beklijven Want de 'kenners' zijn zo knap...…

toen en nu

hartenkreet
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.078
Toen was ik nog samen Nu ben ik alleen Toen had ik geen vrienden Nu meer dan één Toen leefde ik thuis Nu leef ik intens Toen was ik een volger Nu ben ik een mens Toen was er liefde Nu is die er weer Het is alleen anders Het is voor mezelf dit keer Kerst wordt eenzaam Rustig en alleen Het is voor mijn toekomst Ik moet er doorheen…

Klachten des Poëets

poëzie
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.194
Wat ramp, wat ongeluk plaagt nog mijn grijze haren! Wat schande moet mij nog, eilacy! wedervaren! Wat droefheid, wat verdriet, wat leed komt mij nog aan, In dees mijn wintertijd, die haast zou zijn gedaan! Wanneer ik overdenk èn ’tgeen ik was vóór dezen, En wat ik, tot mijn smaad, moet tegenwoordig wezen; Wanneer ik mij bezie in dees mijn hoogste…

miauw...

hartenkreet
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.685
als ik me soms zo eenzaam voel, zo leeg van binnen zonder doel, dan kom je zachtjes dichterbij, en lig je stil heel dicht bij mij... jouw ogen kijken mij dan aan, alsof ze die van mij verstaan, zo kijken we rustig naar elkaar, ik streel je zachte zwarte haar... ik voel je warmte in mijn zij, ik hoor je adem heel dichtbij, dan zeg je even…

arrogant

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.627
men noemt mij weleens arrogant, maar dat ligt niet echt in mijn aard, ik maak een gebaartje met mijn hand, en negeer dat soort dingen uiteraard... ik steek mijn kin omhoog en lach heel slap, naar diegeen die zich dat ontvallen liet, want arrogantie is een slechte eigenschap, en zulke eigenschappen heb ik niet...…

Grafdicht

poëzie
3.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 7.868
Op JONKVROUW ISABELLE LE BLON. (Overleden de 28 van Zomermaand 1636) Wie hoor ik op mijn graf? Gij minnaars, gaat’er af! Wat koomt gij rouwe dragen, En mijne dood beklagen? Ai, staakt uw droef gesteen*! Schept moedt, en weest tevreên, En wenst mij niet op aarde Bij u te zijn in waarde. De wereld die is doch Vol valsheid en bedrog.…

Twijfel...

hartenkreet
4.4 met 42 stemmen aantal keer bekeken 1.366
Een mens heeft soms een duwtje nodig, een duwtje in de rug, een stimulans om door te gaan: ga verder, niet terug! Een mens kan soms zo twijfelen. ‘Heb ik dat goed gedaan?’ Een schouderklopje zegt zoveel: Bravo, zo verdergaan!…

de Nijl langs

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.263
sloot van een rivier een spoor trekt over de groene vlakte mensen staan krom tussen gewassen witte vogels steken af wij trekken een lijn met zijn drieen van C. naar A. van koning Toet naar Ramses twee in stukken keren we terug…