5397 resultaten.
eiland van echt
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
867 Hoop heet mijn eiland
geen twijfel aan het bestaan
het kwaad kan er niet komen
want het is te ver hier vandaan
maar de zee ruist er verlangen
naar een toekomst die nog is
al het moois dat ik kan bedenken
geen gedachten over gemis
de rots raakt het vertrouwen
in de woorden die hij mij zegt
betere tijden zullen komen
de doem werkt hij weg…
Van boven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
566 Mensen zijn net wolken
Ze waaien achter elkaar aan
Zonder te weten waarheen, waarom
Om het te zien, kan je er boven staan
Wolken zijn net mensen…
Ichthyologie
gedicht
4.2 met 17 stemmen
11.877 Er is in zee een coelacant gevonden,
de missing link tussen twee vissen in.
De vinder weende van verwondering.
Onder zijn ogen lag voor ’t eerst verbonden
de eeuwen onderbroken schakeling.
En allen die om deze vis heenstonden
voelden zich op dat ogenblik verslonden
door de miljoenen jaren achter hen.
Rangorde tussen mens en hagedis
en van…
AAN/UIT
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
857 AAN/UIT
TeleVisie UIT
Het Leven AAN!!…
Inzicht
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
880 soms
is mijn wereld
zo groot
dat het geringe
genoeg blijkt
zoals leegte
mateloos ruim
kan zijn in
verlatenheid
daarom
besproei ik
het uitzicht vaak
met stilte…
Dakloos
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
985 Ik had een huis, een vriendin en een goede baan.
Voordat ik het wist, Was ik alles kwijt,
dakloos en eenzaam.
Ik had honger en niets te eten.
Geen water, kon nog geen eens
uit mijn lichaam zweten.
Het was wennen zonder geld en vrienden.
Ik liep de hele dag over straat
om warmte en eten te vinden.
Op dat moment werd mij bekend waar…
Leven
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
819 Het leven is zoals het is
en werd je ooit gegeven
een gegeven paard
kijk je ook niet in de bek.
Je kunt wel klagen
en eindeloos blijven zagen
maar dan kom je in die
eindeloze negatieve spiraal.
Geniet van kleine dingen
zoals de kleur en het licht
van prachtige kou en warme zon
want, je bent nooit echt alleen.…
schijnsel
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
448 ontspringt
diepweg
de bron
soms
overstijgt
het schijnsel
de oppervlakte…
Ganzenbord
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
475 ik kriebel mijzelf eens vaker
dan begin ik vast te lachen
al het jaren stof verzamelen
van ernst en dagelijkse plicht
mag echt wel eens verwaaien
de dood speelt met ons mee
ziet ons boompje wisselen
het liefst doe ik het met vreugde
al valt wel hier en daar een traan
pion ben ik op het levensbord
wie rolt toch steeds die dobbelsteen
is…
COCOON
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
850 Een dichter
van indrukwekkend formaat
denkt niet
in een cocon...
Zelfs zijn meest
sublieme gedachten
worden tot op zekere hoogte bepaald
wat wel... en niet... bekend is
in de tijd
waarin Hij leeft...…
Tijd voor nieuwe schoenen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
570 Ze staat voor haar kledingkast
bekijkt al wat er hangt
met een nieuwe blik
wat past er nog bij haar
op dit moment van haar leven
smaak kan veranderen
je groeit er uit
of je groeit er juist
weer in
ze bekijkt het met andere ogen
zoekt de kleuren
die vanaf het “nu”
bij haar passen
voelt de stof
tussen haar vingers
wat niet bevalt
ruimt…
Op zijn kale kop
poëzie
2.8 met 12 stemmen
3.979 Bij 't opstaan zuchtte ik dat mijn haar grijs werd,
En dat het uitviel bij het slapen gaan.
Mijn laatste lokken koesterde ik als kostbaarheden,
Nu zijn ze weg en ik ben opgelucht.
Ik hoef nu nimmermeer mijn haar te wassen,
Ik leg mijn kam weg, een verouderd wapen,
En, zucht elkeen bij zwoel en drukkend weer,
Dan is mijn kale kop zo heerlijk…
Metafysica ?
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
642 Stille steen, geen treden
voert naar grond, geen
weg schept ons wegen naar
een overleden zon, wat
scheen in wolken wat
eerst scherven zijn, het
mozaïek betreden van
bergkristal, een steile trap
voert naar het groene dal,
bedekt mystiek waar het
om vraagt, springt naar
sterren in het heelal, met
duizenden zichtbaar maar
in verval…
onzegbaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
931 het onzegbare
slechts te duiden
als schim van
wat voelbaar is…
VERSOBERING, 'n keuze
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
958 Een versobering
is een verovering
op minder hebben
meer laten wegebben
om te realiseren
jezelf te leren
niet te verliezen
'n keuze te kiezen…
Niet van Steen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
520 soms voel ik mij een kruik
waar de dop van wiebelt
het warme water gutst eruit
als ik niet alert blijf
schroef ik mijzelf te stevig vast
dan koel ik af van binnen…
Eerst,
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
741 Eerst was er alleen het zwijgen,
uit niets bestond het ruisen van
de woordenzee, en een gong, een
klank uit eerste mond en bron,
onberoerd in natuurlijk stof,
nog onbeschreven zonder woord
in de voetprint van het leven,
daarna kwam er meer dan iets,
daar bleek veel van te bestaan,
je kon rapen, of weer vegen, van
wat nog komen zou of…
Réservé / voorbehouden
gedicht
3.4 met 22 stemmen
9.930 Het gaat niet ja het gaat wel maar
het kan niet ja het kan wel maar
het mag niet ja het mag wel maar
men heeft hier niet het recht men is
degene die hier staat en die dit zegt.
Het plakt zo nee het plakt niet maar
het schuift zo nee het schuift niet maar
het zakt misschien wel weg en wie zakt
mee. En zelfs niet even gaat het want
men weet…
opstijgende mistflarden
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
804 opstijgende
mistflarden
duwen
mijn zicht
buiten beeld…
De wegen der vrijheid
gedicht
3.5 met 16 stemmen
10.325 Op water lopen? Zee is bedrieglijk en veel te diep
al ligt zij daar en lijkt een dier te wezen
want rillingen van schuim gaan overheen
haar luie lijf dat ademt als een stier zo luid.
Beter is wandelen door de hoge lucht
daar weet je zeker dat je niet kunt gaan
maar heel het mensdom zal versteld staan
hoe rap van dwalingen je keert.
-----…
complex
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
837 verweven
de onder
liggende
patronen
complex
het boven
gronds
bestaan…
dood?
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
919 de architect had geen liefde getekend
had dus ook niet berekend
dat er wolken zullen komen
op zolder
wolken als gewichten
grijs grauwe waterketels
wie tilt ons om te wegen
wie voert ons door het blauw
wie waakt er voor het ogenblik
als ons afgestorven ik
beurtelings hatend
en zich verzoenend
steeds wakend en in dromen
nooit meer voorbij…
Bespiegeling
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
851 eerst is er
de verwachting
gevoed door schoonheid;
de gerijpte vrucht
van de idee
daarna
bij het zien van licht
een gemis aan symbiose
voortaan ben ik op
de andere mens gericht
al doende eet ik
drijfzand van aards geluk
vorm ik mijn gedachten
voel onbewust verstijfde druk
ben zo geworden tot wie ik ben
of zoals de mens gewoon…
wit of zwart
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
935 Eerst is alles wit of zwart
waar of fout, geest of hart.
Een land van tweeën, onafhankelijk
't een voor 't ander ontoegankelijk
maar op die grens van waar of fout
komt plots een nieuwe kosmonaut
een eiland zonder vaste grond
't is de kleur grijs die hier ontstond
De heersers roeren zich zozeer
en voor je 't weet zijn ze'r niet meer…
Stil worden
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
907 Zonder woorden, zonder beelden,
stilte tot in het diepst van je wezen,
overgave aan het onbekende,
laten gebeuren, laten zijn.
Geen afkeer,geen goedkeuring,
stilte tot in het diepst van je wezen,
laten gebeuren, diep ademhalen,
aanwezig zijn in hier en nu.
Nada te turba, enkel zijn,
aanwezigheid in mededogen,
in stilte en vertrouwen,…
aanspoelen en afkalven
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
446 aanspoelende
moeilijkheden
afkalvende
zekerheden
bij aanvang
van het leven
is garantie
op de toekomst
niet gegeven…
Windroos,
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
624 Jachtige sneeuw, waarvan de
vlokken zich bewegen op de
vleugels van alle gekozen
winden, de windroos van het
kompas is niet vermurwen,
verwijst naar een bestemde
richting van het bestaan,
verstuurt de adem over
thuislozen en allen die nog
verder moeten gaan, het ijzelt
glas over beminden en iedere
gezinde, bewegingloos is de
kristallen…
Paradox van Nu
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.652 Hollend door tijd en ruimte
om het onmeetbare te vangen
weg te dromen van nu
om ergens maar te zijn
Tussen ongeschreven woorden
en uitgesproken zinnen
toverden wij ons alles
overtroffen wij onszelf
Zo waren wij
Koningen zonder koninkrijk
kinderen uit verleden
als tovenaars die stonden
geboren uit een ei
Groots genoeg om in één nacht…
Rijzende historie
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
987 vierhoekige laden in koloniaal
dragen elkaar van onder naar boven
elk draagt een ovaal slot van staal
dat herinneringen beschut tegen beroven
ze zijn als mijn opgebouwd geheugen
iedere ruimte gevuld met ontweesde dracht
ongeacht de kleine waarheid of grote leugen
veel is naar een gistend onbewuste gebracht
de toren draagt een kroon van ronde…
Verkeken?
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
646 Wat we niet hebben, daar
blijven we naar gissen, al lijkt
het missen heviger dan wat we
gehad konden hebben, als ..!
Gefundeerde ideeën pronken
naar gehechtheid om te lonken,
wat bedoeld werd met remmen,
proclamatie van verbeeldingen
over de nog te verwerven dingen,
in spijt te wissen en waarover we
maar zwegen, associatie mondiaal…