5935 resultaten.
dodenmars (2)
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
1.010 ik loop voor
de muziek uit
dat doe ik wel vaker
speel op
mijn oude dwarsfluit
het largo van
mijn eeuwig verdriet
in mijn rug voel ik
de trilling van de trommelaars
met koude rilling gepaard
in weemoedig gelid, het geluid
van de klarinettenbroeders
ik loop vooruit
de tragiek in mijn benen geaard
de laatste gang, gedragen,
van mijn…
bijna dierlijk
hartenkreet
1.8 met 10 stemmen
1.507 mijn fantasie brengt me overal
aardbeien met slagroom combineren ondeugend lekker
mijn batterij opgeladen door jou
werkt veel beter dan een stekker
woorden die vanzelf gaan spelen
betekenissen nemen nieuwe vormen aan
denken met mijn hart in mijn hoofd
lachen met een traan
al deze inspirerende dingen
wakkeren mijn vuurtje
hartverwarmend…
War game
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.217 't Gaat niet om 't winnen, maar om 't spel!'…
De terugtocht
gedicht
3.7 met 41 stemmen
11.398 Ik had vanavond naar het stadspark willen gaan
om voorgoed af te rekenen met het verleden,
maar 'k bracht het niet verder dan halverwege,
toen heb ik voor een venster stilgestaan
waar ik iemand piano hoorde spelen.
Achter de bomen wies een stille maan
en al het leed is van mij afgegleden.…
Een bed van wolken
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
886 De goede God jaagt adembenemend hoog
De winden boven het sop der zee
Spelend met de zon
Schudt hij de wolken op
Tot schuimende witte kussens
Boven een strak blauw overtrek
Met hoofden opgeheven zagen wij benee
Dat het goed was
En leerden lief te hebben
Genietend van het spel
Der hemelse natuur…
Afgebrand
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.325 het duister trekt aan mij
zijn armen voelen kil
geen wolk trekt voorbij
zwart de nacht, zo stil
sterrenlicht zie ik niet
stof dwarrelt om mij heen
de geest die het leven liet
snelde verbeten weg, alleen
het vuur verhit de hel
likt de vlammensporen
ooit was het een spel
maar nu heb ìk verloren…
het leven los van draad
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
658 het leven los van draad
geen speld in die hooiberg
het licht en donker
in een verschrompeling
de precisie vast geklonterd
bengelend aan de buitenkant
van de hemelrand
wentelend in een raadselachtig spel
maar ik… klop met mijn knokkels
op jouw tere huid
gewichtloos laat ik jou vluchten
littekens en wonden likkend…
zeepbel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.038 in de schaduw
van de wind
stoeit onbevangen
een kind
een zeepbel
barst
in duizend en één hemel
open
hoog
in de lucht
springen veulens
in het blauw
vrolijk
fluiten dwergen
op een luchtig pijpje
stro
sprookjesachtig
fladderen
broze vlinders
naar omhoog
betoverd
door dit spel
breekt een zeepbel
in mijn oog.…
bij de jongen thuis
hartenkreet
2.0 met 23 stemmen
4.071 wat kom je me storen in mijn kleine huis
k lag lekker te spelen metmijn piele muis.
omhoog en omlaag,
zo ging k lekker door,
nu kom jij me storen,
he je word bedankt hoor
nu zit jij te kijken,
ik durf niet meer,
ik wacht wel een tijdje,
tot de volgende keer…
Het dak
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
821 Jij bewoog mij
daar het huis te bouwen
met een dagelijkse krant
en een dichteres op het dak
en ze sprak daar over het weer
over de oorlog en eindelijk vrede
tussen ooievaars en zomerregen
liefde ze de kinderen en mijn wiegend lied
nam ze op in haar vloeiend repertoire
vol speelse zomer woordenzinnen
zag ik het dak vaak als de hoogste…
Woordgebaar
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
830 kleiner
in mijn woordgebaar
waarmee ik in de leegte woon
bevreemd de snaren
van mijn luchtcello
ook al droeviger van toon
alles wat zo oud
als het verstand kan zijn
alles wat zo doorleefd
en steeds geweest kan zijn
wordt steeds kleiner
in mijn woordgebaar
waarmee ik in de leegte woon
vervreemd de snaren
van mijn zielscello
speels…
Schets na schets
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
564 langs de pen verzameld zich
voortdurend alledaagse realiteit
van innige dingen
die onafscheidelijk is aan dragend heimwee
waarin fantasie en geestelijke kunst
vrij spel hebben
wat dichterlijk aan lippen hangt
schets na schets
waar de pen niet geweigerd heeft
bij het verkeerde eind
van gedachten
ten opzichte van hoofd en hart…
Wind
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
563 Het hoofd teder gebogen
de hand aan de rand van haar hoed
met vast gebaar
tegen de harde wind
Haar borsten toont zij met trots
rokken wapperen om haar lange benen
die dansen met sierlijke passen
spelen spot met de wind
Zij schrijdt vastberaden voort
niets kan haar deren
Al zo lang bewonderd
mijn bronzen beeldje op tafel.…
op ‘t randje - Duogedicht
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
558 de afgrond gaapt
z’n bek steeds wijder
tanden groter
diepte dieper
zich vastgrijpend
aan het heden
flits het verleden
als 'n speelfilm voorbij
naarstig op zoek
naar die touwladder
om de hoofdrol
te kunnen blijven spelen
vechtend tegen de tijd
die sneller rafelt
dan de afgrond diep is
*~ Duogedicht met Martien Montanus ~*…
Schijnheiligheid
hartenkreet
5.0 met 11 stemmen
1.053 De pastoor in het Brabantse Reusel
Weigert aan Prins Carnaval de communie
Want homo zijn in de kerk: dat mag niet
Wat een schijnheiligheid zo’n geneuzel
Priesters die spelen met kleine jongens
Dat wel: door de kerk tot seks gedwongen
------------------------------------------
De Volkskrant 17 februari 2010: ‘Pastoor weigert Prins communie…
Somalische Piraten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
488 Piraten in roeibootjes spelen de held
Grote schepen die hun wateren leegvissen
Ook gedumpt afval kunnen ze makkelijk missen
Arme vissers kapen en eisen losgeld
Het lot van de Somaliërs kan de wereld weinig schelen
Wie zijn hier nu de echte criminelen?…
Bij elke aanraking
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.227 Zelfs als ze
doornige struiken verzorgt
maakt ze daarvan één spel
van enthousiasme en
kleurenpracht.…
Reclame
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
923 TV beelden spelen op je in en blijven bestaan.
Soms wil je het niet zien of horen.
Je kan je kop niet omdraaien of het wordt alweer geboren.
Reclame borden in overvloed.
Maar de boodschap is bankroet
Internet was de uitkomst.
Met zoveel boodschap dat je er niet uitkomt
Gemak dient de mens.
Maar zoveel gemak was niet de wens.…
Je artistieke vingers
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
504 jij hebt
iets teers en breekbaars
in verschijnen
toch sta je
als een rots
in woeste zee
je oogopslag
laat alle weerstand
met een lach verdwijnen
jij voert
de hoogste golven
uit de stroming mee
je artistieke vingers
spelen schubert
in een eindeloos duet
zij bezweren
ook het water tot een
kabbelend sereen gebed…
illusie
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
849 nacht bracht mij de schaduw
van je kus
in mijn verbeelding was het
als een vleug van heimwee
een plotselinge glimp
van een nieuw lief
tenslotte weet ik nu
zo machtig is illusie
betoverend, als overgave aan muziek
troostend
maar ook terug bij het verlangen
tot aan de laatste toon
die opgaat in het niets
dan, tegen beter weten in
speel…
vergankelijkheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
782 tussen wieg en graf
spelen dromen
in de golfslagen van dagen
vandaag in de nacht
heeft de hemel de aarde
tot stilte gemaand
de maankracht heeft haar gekust
in de helderheid van haar ziel
sterren braken los
glanszacht in serene stilheid
in de nerven van het nieuwe leven
waarin het verlangen zich schetst
uit de poriën van nieuwe fundamenten…
Als God...
netgedicht
1.0 met 6 stemmen
988 Als God en zijn heiligen zich ontpopten als atleten
en zich op sportief vlak zouden willen meten,
willen bowlingen of een balletje slaan
en dus spelen met de aarde en de planeten...
Hoelang zou het hier nog vlotten
als de heiligen een partijtje zouden sjotten.…
Het was heel even hemel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 ik zag je lopen
in de stad
laarsjes hooggehakt
korte rok en broek
een snoet die ondeugd
spiegelde in ruiten
speels bepakt
met tal van tasjes
flaneerde je met korte pasjes
met de zon
warm schijnend in je haar
negeerde jij bewonderaars
toch lachte je naar mij
het was heel even hemel
toen ging het paradijs voorbij…
Prinsjesdag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Henk Kamp is nu verkenner aan het spelen,
De Ridderzaal is voor hem spielerei.
Daarom vervult mij dit met nostalgie,
Hun Prinsjesdag was ooit mijn Jamboree.…
Weg met dichters
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
730 Er is een weg met dichters aangelegd
Ik zie blije kinderen spelen op de
Weg met dichters
Ik hoor boer en kinkel roepen
Weg met dichters!
Er is een weg met gedichten aangelegd
Achter mij dragen dichters gedichten voor
Ik hoor rat en vanger gillen
Weg met gedichten!
© Jan Bontje 2013…
In de leemtes van mijn gedachten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 in de leemtes van mijn gedachten
spinnen woorden als boemerangs rond
kleuren vele vermoedens het zicht
rollen zinloze zinnen over de grond
een spel van onbegrepen krachten
maar soms flitst dan dat hemels licht :)
en al dat spinsel zonder rede
nestelt zich als stenen in een muur
op het scherp van de gulden snede
en zo wordt een leemte plotseling…
Donkere decibellen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
650 het is een spel
van hand en geest
in dirigeren
wordt muziek een feest
hoge tonen
is de weg gewezen
met een korte rust
in blijven zweven
een forse slag
maakt jacht
op donkere decibellen
om wat te versnellen
pauken roffelen
zwepend de finale
de dirigent slaat af om
in stilte zijn ziel terug te halen…
De laatste keer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
632 nog zijn wij op jacht
naar geld en macht
denken dat dit streven
het echte leven is
een ideaal
met de lepel ingegoten als
keurig lid van de maatschappij
zo hoor je er gelukkig bij
geordend door simplisme
de leiders nihilisten
als alles gaat vervelen
zijn er altijd brood en spelen
dit is niet wat wij willen
kuddes die steeds gillen…
Je lach van kristal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
502 ik heb je zien dansen
dollen en sjansen
met je lach van kristal
was je ineens overal
drijvend en draaiend
op vlaagjes wind
uitbundig verwaaiend
zo speels als een kind
ik wilde naar buiten
zag je nog dwarrelen
met anderen scharrelen
vlakbij de ruiten
je landde voorzichtig
op het glas van het raam
smolt in ons afscheid
als druppel…
In licht en wind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
511 ik droom
je gedachten
en lieve lach
zij wiegen
speels als een kind
in licht en wind
als een handvol
ballonnen kleuren
zij liefde en passie
zonder
opgelaten te zijn
vieren zij vrijheid
nemen de ruimte
die wij hen geven
in samen leven
ik volg hun vlucht
zucht verliefd als ik
zie dat jij naast mij rust…