5577 resultaten.
het ronde warm van zomer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
809 ineens verliest
de zon het ronde
warm van zomer
wordt ze weer strak
belicht in helderheid het
opstaan van de dromer
de lange herfstdraden
zijn al vroeg gesponnen
in het frisse ochtenduur
het eindeloze zonnen
is door buien nog maar
slechts van korte duur
groen verschiet
in koele winden
er dwarrelt al een
eerste blad, de oogst…
Stedelijk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.341 Allerlei groen venijn -
distels en chichorei,
hondroos en varkensgras -
loopt in ruigten te hoop
tegen bouwplan en waterpas,
koop en verkoop.
Het land biedt weerstand
aan de sleutel in de hand.
Bouwrijp weiland is
een contradictio in terminis.…
De schillenboer gaat door het dorp
gedicht
3.1 met 27 stemmen
12.098 Het duurt uren, dagen, maanden,
straks is de herfst alweer voorbij,
de winter komt en ook het groen.
Het is al laat, ik groei maar door,
thuis is iedereen ongerust, ik ben
niet de weg kwijt maar het doel.
--------------------------------------
uit: [1954], december 1999…
herfst
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
839 als straks het groen gaat kleuren
de lucht wordt grijs en grauw
bossen sterk gaan geuren
's morgens is er dauw
de dagen worden korter
nachten zwart en lang
het hout dat ligt, verdort er
zo mooi, toch word ik bang
een wonderlijke tijd
bomen die zich ontkleden
er ontstaat een bladtapijt
dat ritselt en sterk geurt
de zomer is verleden
gestorven…
Doel
hartenkreet
2.4 met 15 stemmen
1.819 Het is niet aan mij om te beslissen
Het is niet mijn tijd om hier te zijn
Wat ik nu vind valt slechts te gissen
Ik sta veel veiliger langs de lijn
Het is niet mijn plicht om te presteren
Het is niet mijn zaak om iets te doen
Ik heb geen behoefte bij te leren
Wil geen ervaring, blijf liever groen
Het heeft geen nut mij iets te vragen…
je gaf niets bloot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
953 ik zag je kleuren in koraal
langs metershoge riffen
groen ging over in topaal
dat donkerde in kliffen
ik dook en voelde
kartels langs de rots
je gaf niets bloot
in stof vond ik je trots
een school van meer
dan duizend vissen
die dansten op muziek
alleen wij het publiek
ik joeg ze achterna
en dook de afgrond in
voelde hoe je me…
odyssee van liefde
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.576 als uit het niets heb jij de liefdesban gebroken
in roes van angst je zelfgeschonden wond gemaakt
jouw zachte lippen die nog enkel bitter sproeiden
verstikten lust tot op het einde liefde werd verzaakt
maar ik zal verder rusteloos blijven zoeken
ook als het mos van jaren bloed door groen vervangt
tot levensdauw het dode weer doet bloeien…
Windmolen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.196 Drie bladen wentelen rond de as
gelijkmatig zuigen ze wind
in de gestroomlijnde koker
door een kluwen van kabels
verbonden met fijne mazen
het net dat verdeelt
Groene stroom is verwekt
in vallei of poldervlakte
De baron die zich wentelt in blauw bloed
zeurt over de vervuiling van de horizon
de meeuw die zijn vleugels zou schenden
Hij…
er is geen dood
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
848 er is geen dood
als leven groen
weer takken voelt in
een nog ongeboren loot
zacht keer je terug
naar de schoot waaruit we
allen eens ter wereld kwamen
daar komen de herinneringen samen
er is geen tijd meer
waar je bent, emoties
zijn er ongekend alleen
je as zal blijvend zijn
wordt opgenomen
door leven dat geven in
zijn…
Droom toch maar
netgedicht
4.3 met 36 stemmen
1.126 Het tere groen aan al die bomen,
het spreekt van kracht en stoere moed,
het laat je zien dat ook het kleine,
het niet getelde er toe doet.
Durf dan te dromen en te werken,
en lach zoals een kind dat kan,
vertrouw het leven, telkens nieuw weer,
vertraag je stap, geniet er van.…
rood
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
660 Als ik geen rood meer vind
kleur ik alle boemen groen,
de struiken, het hele landschap
wat ik schilder dus ook het onkruid
en het grazige gras, wuivend in de wind.
Waarin ik werkloos lig te wachten ontroerd,
wanneer je later mijn gevoelspallet mag zien,
beroerd door de tinten van je mond
en de kleuren die daaruit stromen.…
Al jong geknoest
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
819 zag je staan
al jong geknoest
éénzijdig zijn
de takken uitgelopen
ze bogen voor de wind
die heersend waakte
over jonge loten
je wortelde zo diep
na winterslang te wachten
loopt in eerste lente
dan verrassend uit jouw prille
groen heeft niets van doen
met al die oude krachten
zij volgt het licht
in vrijheid door ontplooien
sluit…
Wij oogstten volrijp
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
858 hoorde je kleuren
voelde fluweelzacht
ogen gesloten
hoe je geuren
zich over me bogen
je penseelde
het groen van de lente
hyacinthe naar mij
krokuste blauw en
de sneeuw smolt erbij
streelde het doek
en zomerde zacht
in zonrijke dagen
met een loomheid die
de tijd deed vertragen
wij oogstten volrijp
herfstten ons leven
droogden…
Verwonderd en verbaasd
hartenkreet
5.0 met 8 stemmen
2.082 Het zijn je schoentjes
Groen en wit
Waar dat leuk geluid in zit
Voor jou het leven
Een festijn
Zo zou het altijd moeten zijn
Dus stap maar rond
En kijk verbaasd
Geniet met volle teugen
Mijn schat
Jouw leven heeft geen haast
Zegt men iets anders?
Het is een leugen!!!…
Blankenberge
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
777 badhokjes op het strand
ademen nog oud verleden
de Pier ligt fier te wachten
op nieuwe dagjesmensen
bewolkte lucht op maandag
met koude huiverlucht
ziet enkele grijze kuiven
en verkleumde kinderen
mosselen met frietjes
moeten de mensen warmen
een echtpaar lepelt verlekkerd
een advocaatje met slagroom
op een groen bewierde strekdam…
Begrijpend lezen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
704 Nederland achter ons
'het gaat góed' verlaten
de zon tegemoet, de palmen
de ruimte, de beekjes
en zoveel tinten groen
wie blijft krijgt gelijk:
nooit komt zij weerom
mijn landje, gevangen
in Kamer en straat,
verlaten voor beter
en/en niet, of/óf
een kwestie van keuze
dan geldt wereldwijd
verre van Nederlands:
loin des yeux, loin du…
Ben geen hemelpaard
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
655 ik ben geen hemelpaard
weet als geen ander
wie jouw bewaarder is
de engel die
steeds op je schouder zit
stukjes geluk vergaarde
jij draagt ze aan
met kleine deeltjes in een
goed gevoel van verder gaan
opent klavertjes van vier
papavert de bloemen
ja bloei en kom maar hier
jij voorop mijn hemelpaard
in groen en rood geef ik mezelf…
vrouw
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
1.476 ik gooi symbolen in haar schoot
zij is mijn dwaaltuin
zoals zand en strand en land
goed samengaan
in de stroming van verlangen
ik schrijf tekens in haar afrastering
zij is mijn groene klimop uit
de grond van mijn bestaan
zoals huis en tuin goed samengaan
in een geboorte van samenhangen.…
Herder
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
820 Kijkend naar de overkant
van de zilver groene rivier
zie ik een bewegende hand
ik geniet van de stilte hier
toch wil ik het water over
want de hand fascineert mij
maar het is nog niet zover
die hand maakt mij blij.…
van dag tot dag
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.965 ik ga zitten op mijn groene stoel
met mijn knieën over elkaar
strijk ik mijn haar glad als een trotse pauw
vorm ik een gesprek en lach mezelf toe.
schommelend en wiegend om wat ik heb gemist
vraag ik hem met mijn donkerste blik om mijn uitwis.…
Later
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
624 Heimwee naar gras
groen
grond
naar vochtige
koele
aarde.
Heimwee naar liggen
en kijken
naar lucht
blauw
diep
en ver.…
lente
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
1.262 als het groen uit winterslaap ontwaakt
geluid de stilte overstemt
het licht de avond intrede doet
nog door voorjaars kou beklemd
lente trekt de mensen voort
in buiten zijn en bezig wezen
de stilte van de buurt verstoord
door zagende mannen en zingende mezen
geen seizoen zo fijn om aan te beginnen
als lente met al zijn pril geluk
alles…
SAMOS
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.309 honderd kleuren blauw
strelen stil jouw stranden
onstuimig groen herrees
waar eens de bossen brandden
de pijn trok weg
het uitzicht bleef
een dal vol nachtegalen
in de hitte rond het plein
zwijgen de platanen
hun middagslaap verstoord
door het kraaien van de hanen
de tijd staat stil
het leven duurt
al honderd jaren eeuwig…
Slaapversje
hartenkreet
2.2 met 10 stemmen
2.322 Donderstraaltje, Donderwolkje
Dondersteentje, Dondervlok
Slaap maar lekker in je bedje
Lieve Hedje, sta niet op
Droom van wolken, groene bomen
Mooie dingen die gaan komen
Hoe de sneeuw voelt op een top
Kom tot rust daar in je bedje
Vrij van alles, niets belet je
Geef de warmte nog niet op
En doet onweer je wakker raken
Dan zal ik over…
Heb ik jou al verteld...
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
2.782 Jouw hart is
gesmeed
in de kleuren
van de lente
Jouw ziel is
bereid met
alle zomerse
ingrediënten
Jouw haren
blozen in
de zachte stralen
van de zon
Jouw tranen
gedijen in
de dauwdruppels
op het gazon
Jouw ogen
stoeien met
het blauwe van
korenbloemen
Jouw lippen
kruiden
de geuren
van al het groene
Heb ik jou al…
Lentekriebels
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.447 Ik voel weer vlinders
en mn hart gaat sneller slaan
Ik zie de groene knoppen in de bomen
de vogels hoor ik fluiten
en zie al krokusjes komen
Mijn lach bereikt mijn ogen
als een kind zo blij
huppelend en opgetogen
De lente...mijn jaargetij
na ellenlange donk're dagen
voel ik me weer écht blij…
Jack Sparrows zus
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
610 Tranen golven breken harten loos
Bloed golft kabbelend in zoute wonden
Hete nachten missioneren een wilde mossel
Een pruik van groen wier over blote borsten
Een stinkende stoot tot onder de gordel
Zwemt zij alle warme stromingen mee
Overvloed gooit haar dorstig in de branding
Een geleide blinde hond likt verpulverd kalk…
Uit steelse hoeken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
634 herfst spannen
dood en vergankelijkheid
loert uit steelse hoeken
schijnt een lage zon
kleur in de druppels
op het web in een verlate
oogst die ik altijd heb
gespannen tussen
dromen en verlangen
wandel ik langs je gezicht
in weer een laatst aanraken
de ogen nog gericht
in zwart en grijs de blik
op wit van winter maar het
sprankje groen…
Hierna
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
716 Stil zal ik samen met u rusten bij
het parelwitte strand, omzoomd
met 't eeuwigwuivend groen en
de zachtmoedige zomerzee.
Pas dan, zal mijn ziel die haven
zien die zolang onzichtbaar was.…
De grote wereld
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.161 Ik was buiten
Voor even leek alles groen
En de wereld leek nog kleiner
Dan ikzelf.
Ik vergat te denken
Bij mijn lopen.
Alles ging langs mij heen
En ik passeerde de beelden
Op mijn netvlies
Om ze te branden
In mijn gevoel.
Ik was klein heel klein
Bijna net zo groot
Als de anderen.…