7923 resultaten.
In het valer worden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 ik voeg
steeds nieuwe bloemen toe
aan mijn droogboeket
recht in het hart
zodat het stof de kleur
niet kan vergrijzen
pas later
in het valer worden zullen zij
naar ouderdom verwijzen
ik selecteer
en plaats de bloemen
bij elkaar in contrasteren
door hun bloeien
heb ik alles van het leven op het
scherpst van de snede meegekregen…
Een genaakbare kus
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
511 jij bent doorzichtig
als het fijnste kristal
vonkt kleuren die
zullen breken in raken
ik koester je rankheid
in gestileerde vormen
de hoge heldere tonen
die sterretjes tinkelen
samen componeren wij
de muziek van het
irrationele liefdesgeluk in
een warme genaakbare kus…
Pappa en ik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
464 jij leeft van de wind
danst door de schepping
als paradijselijk kind
bloeit naar het licht
open en gaaf
met kleur op je gezicht
vangt met stralende ogen
zijn warmte die koestert
in een liefdevol omarmen
zon door de ramen
intens gelukkig de mantra
pappa en ik eindelijk samen…
Het eerste bestaan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
463 nog is er het beeld
de foto’s en
plaats in je leven
maar de knop is om
nieuwe structuren
zijn even niet aan te geven
alles zal slijten
een andere rangorde krijgen
met liefde en warmte gevuld
samen gaat kleuren
onder verschillende namen
in meerdere thuizen
maar het beeld
en de foto’s blijven getuigen
van het eerste bestaan…
Toen stilte sprak
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
526 fonkelend
trippelden ballerina’s
uit het voetlicht naar voren
zij twinkelden
met kristallen tonen
hun kleuren melodie
hoog werden benen geheven
armen gespreid in de
subtiele schoonheid van glas
rood vonkte het laatste licht
toen stilte sprak omdat
de muziek in scherven lag…
Onheil
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
588 Onrustig aanwezig
In het benauwde klam
De gevlogen mus wist
Een verbrande vlinderpop
Een kromgetrokken rups
Krijgt geen vleugels
Geen kleur geen leven
Pijn geweld angst
Marcheren meedogenloos door
Onrustig voelbaar
Scherpe ongemakkelijke vibraties
Een mens kent zijn machtslust niet.…
December komt
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
570 Een regen zo dun
dat het haast
mist lijkt
Vallend blad, dat nog
even schommelend
rust op de wind
In zich het groen
van lente en zomer
de heldere kleuren
van de herfst
Het blad bedekt
de hongerige aarde
voor de vrieskoude komt
en de witte sneeuw
als watten katoen valt…
Eiland in december
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
583 Een vertind landschap verbergt
morsige schandalen
verzonken in bladgerande meertjes
op de oever staan roerloos
diepgewortelde bomen
ze brengen gebroken kleur
en chaos aan het licht
alleen de woorden hebben
geen wortel
ze zingen vloeibare slaapliedjes
wat ooit gestold was
wordt weer vloeibaar.…
langzaam
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
474 kom niet
te dichtbij
ik wil je
gadeslaan
de armen losjes
langs je lichaam
de schouders
in serene rust
je gezicht
zonder voorbehoud
verstild verscholen
achter verwaaide haren
je verhalen kleuren
de hemel korenbloemen blauw
langzaam waait de wind
alle woorden weg…
Ogen spreken boekdelen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
517 stil is de machteloosheid
als door duizend glazen
deuren roep ik jou
toch hoor je mij niet
(veilig) binnenin gekropen
naar daar, waar woorden
niet te vinden zijn
zwijg je in alle talen
ogen spreken boekdelen
vol inktloze letters
die nooit geschreven
zullen worden
daar verdriet geen kleur heeft…
Oorverdovend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
441 Kleuren kun je zuiver horen.
Gedachten kun je in het water,
rimpelloos gespiegeld zien.
Hier, aan het rimpelende water,
besef ik hoe ik vrijer leven kan.
Zoals een speelse kat die jaagt.
Of het spinnen van een oude kater.…
Toch kreeg jij gezicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
504 ik heb je gezocht
in de mist van
duizenden woorden
teksten gelezen
zinnen ontleed maar
niets sprak mij aan
toch kreeg jij gezicht
in warme klanken
bekende langzaam kleur
met vingerspitsengevoel
heb ik jou eindelijk
kunnen bereiken
jij bleek geen puzzel
was overal alleen ik kon
je toen niet echt begrijpen…
Blikken die klikken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
456 Bij blozen wil binnen naar buiten;
wanneer ongemak het
oppervlak van
aangezicht kleurt,
en roze roder wordt,
naar nog roder,
roodst,
Verraadt dat iets van binnen
gloeit, dat iets broeit
en groeit,
dat met het verschieten
van kleur, bekent
te willen ontluiken,
dan bij een gesloten mond
poogt door porieën
weg te sluipen.…
Mijn schilderij is blond
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
632 ik heb vanmiddag
in streken
het voorjaar opgezet
nog niet
met groot penseel
en felle kleuren
maar het pril van
eerst verschijnen op het
lichte wit van sneeuw gelegd
zon wist met
zijn koesterende warmte
al wat diepte in te stralen
mijn schilderij is
blond van wind en zon
in lentes eerste levensverhalen…
Lente
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
484 Zichtbaar aanwezig voorjaar
verbreekt de grijze winter
met pracht en kleur
En zelfs het eeuwig gemopper
van de oudste zeur
verandert in een
voorzichtige losbandigheid.
De winter is ten slotte op zijn eind
"Binnenkort weer bloemen,
in groei en bloei,
en de heerlijke warmte
van zonneschijn!"…
Gelijk een bange wezel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
490 slalom jij je leven lang al
om de waarheid heen
om maar geen kleur
te hoeven bekennen
in een doolhof vol leugens
waan jij je thuis
op dat niemand ooit
te dichtbij zal geraken
ontwijk je je spiegelbeeld
om jezelf niet in de ogen
te hoeven kijken
stel dat ‘ie barst…
Dis Crimi Natie
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.115 Z'n antraciete kleur?
Welke sadist verpest hun werkrelatie
van eeuwen her? Da's pas discriminatie!…
Vleugje lente
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
506 een frisse wind
laat letters anders
kleuren in het woord
de uitspraak geeft
subtiele wijziging in
wat je normaal hoort
het is geen dialect
hoewel dat vaak met
stelligheid wordt gezegd
de tekst in zijn
geheel krijgt zo een
positieve lading mee
zou het al een
vleugje lente zijn in de
nu overjarige oubolligheid…
lente
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
504 ook al klinken woorden
nergens naar, dit
ochtendlicht blijft onderhuids
gedragen, meerstemmig
en zacht herinnerbaar
pastelgeuren,
met ons verbonden
in een zee aan golven
met vredig water
gelijkgericht, onder
prille kleuren bedolven
als magnetische polen
zo innig blij
eindelijk, de zon is
de evenaar voorbij…
Ouder
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 als moeder
voel ik mee met jou
als vader
bezorgdheid om dat wat komen gaat
korte lontjes hier, intolerantie daar
de wereld is te mooi
om er ons hoofd over te moeten breken
ik minnekoos je mijn kind
de liefde voor jouw bestaan
en dat van ieder ander
zou genoeg moeten zijn
om het leven mooier
te kleuren…
Voor anker
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
524 ik voelde
de wind van
herinnering
zag zon
oplichtend
wolken kleuren
wist dat jij
mijn intiemste
gedachten ving
in kabbelend
water kaatsten
je ogen
een lach
ruiste in
opschietend riet
jij hebt mij
toen in de
boot genomen
voor anker
gingen wij
nog niet…
Met terugwerkende kracht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
486 verwar mijn binnenste met buiten
zet in delen uiteen wat samenvalt
blindeer mijn spiegelglazen ruiten
nu toekomst in verleden is gestald
laat me in een vergeten lot schikken
doorbreek daarmee de cirkel rond
kleur de iris van eeuwige ogenblikken
je herhaalt de woorden uit mijn mond…
In lange stralen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
538 in je voetstap
op het pad
klinken alle kleuren
zingt wind al
zijn weemoedig
afscheidslied
fluisteren
lange stralen de
laatste zonverhalen
breng jij
de volle oogst
van dit seizoen nabij
het jaar is goed geweest
volle wasdom voor allebei
dat stemt mij warm en blij…
Weg
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.758 Als ik stilsta van binnen
of heel langzaam beweeg
en per dagdeel de vaas met tulpen
waarneem, zie ik ze uit
elkaar gaan, zie ik hoe de bloemen
opengaan, het bloemblad vallen
in doorschijnende kleur langs de vaas
zoals jij van me wegdrijft
naar een vreemde wereld
die ik niet ken.…
Narcissen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 In een vaas stonden vijfentwintig narcis(t)jes
Met hun zonnige kleur
Glorieus te pronken, om aandacht te lonken
Hun glorie was echter vlug vergaan
Na een week hadden zij er verslenst bijgestaan
Droef gooide ik ze op de afvalhoop
Met de belofte dat ik weer zo’n bosje koop.…
VLIEG niet maar FLADDER
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
393 vlieg niet maar fladder
als een vlinder in mei
vlieg al die fraaie bloemetjes
niet zomaar voorbij
ontsluit haar liefdeskelken
en zoek haar liefdevolle hart
voor het te laat is en ze alleen
nog maar staan te verwelken
ze lokken je niet voor niets
met hun heerlijke geuren
tast toe voor je zelf verstart
laat de liefde harten kleuren…
Kleurenpalet
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
444 Waanzinnig kleuren deden
de lucht breken.
Magnifieke beelden
draaiden in korte
momenten tot echte
waarheid.
Een gaaf kleurenspel,
kwam ten einde
toen de zon langzaam
onder ging.
Foto Dick Voogd…
fotografisch geheugen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 we weten niets meer zeker;
of een komeet in een kooi past
het portret nog onder de wolken hangt
ik ken hen ergens van
ook zonder dna
toen waren er dezelfde kleuren
was water net zo vloeibaar
schoof dezelfde wind voorbij
zou Adam Eva nog herkennen
en dat na al die jaren
ook toen niemand foto’s had…
De tango van het leven.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 De tango van het leven
Het ritme is verstild
Natte bladeren op de grond
hun gouden kleur als een
palet.
De winter heeft zich schrap gezet.
zoals in een ver verleden
Natte bladeren op de grond.
Je bent er zo op uitgegleden.…
Tweede huid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
431 snel brengen
potloodstrepen
leven in
eendimensionaal
nog geen kleuren
of contrasten
schaduwpartijen
brengen echt dichtbij
verhouding
in structuur
lokken vaak
al herkenning uit
de genetische
blauwdruk
passend als
tweede huid
als ogen ook de
ziel ontmoeten
sprankelt lichte
liefde eruit…