5803 resultaten.
Kwartetten met z'n drieën
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
788 Hij is er want
zijn auto is er,
de Audi van de zaak
- Zij is er niet
Zij is er
ik zie de auto
waar zij in rijdt,
de Corsa
- Hij is er niet
Zij zijn er - altijd
maar kunnen niet wennen aan
kwartetten met z'n drieën
zijn treurig bij
mens-erger-je-niet
waar papa zich altijd
zo grappig ergerde
aan mama
Het monopolie spel gaat…
Dit warm decor
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
591 ik volg het licht
op jouw gezicht als jij
de avondlucht trotseert
met wisselende intensiteit
vlammen schaduwen
speels rond je vormen
de matheid
van je fraaie huid
voorkomt weerkaatsen
in diep donker vragen
oogt je sterrenblik
een lach glimt tanden wit
dit warm decor
heb ik zo lief omdat het
uitzicht op de hemel biedt…
Mijn Adonis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
642 man
Zijn lichaam een waar kunstwerk
De mooie contouren van zijn lichaam
Het prachtexemplaar van de man
Met zijn zachte, rode, zoete lippen
En zijn sensuele, bruine ogen
Zijn ogen verhullen mij zijn diepste verlangens
Terwijl ik de zoetheid van zijn lippen proef
Vol verlangen, begeerte en hartstocht
Laat ik mij meeslepen in het spel…
Jouw dieprode glans
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
481 heb de flonkering
van licht in leven gezien
nog niet alle facetten misschien
speels is de setting
danst in de nacht
zijn reflectie in unieke pracht
pas na vele jaren zoeken
vond ik jouw dieprode glans
in de verre lichtval van sterren
jij vervolmaakt nu de krans
zoals in de schepping beloofd
hemel en aarde aan een levensboog…
Het wit van talloze rozen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 pas op de zomerdag
is de laatste sneeuw
rond zijn hart
langzaam gesmolten
heeft zijn ziel
vrijheid gekozen
uit een lichaam gedragen
door het wit van talloze rozen
volwassen zwart
naast het speelse licht
dat de kinderen dragen
als hij wordt begraven
pas later komen
het besef en de vragen
als zijn ogen en lach
weer leven in hun…
Momentum
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
571 Geen tijd om achterover te hangen,
voor lekker eten,
voor spel,
voor kunst.
Ik moet door
en mij verzoenen met de schelp die mij past.…
Donkere stegen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 ik kende pleinen en straten
waar middenklassers hun
welverdiende boterham aten
nu zijn het donkere stegen
waar klinkers blinken
in regen van kil neonlicht
de wijk wordt gesaneerd
mensen dienen te verdwijnen om
elders als normaal weer te verschijnen
maar het sist en gist verloedering
het spel werd al gespeeld toen de
eerste kansloze…
In zilveren schalen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.059 feest twinkelt weer
in zilveren schalen
kristal fonkelt speels
oude verhalen
kaarsen branden
vlammen warmen
maar niet voor
daklozen en armen
etalages vol met kerst
zijn voor hen niet weggelegd
de blijde boodschap wel
maar hun lach verdwijnt al snel
nog is er de stal
het wonder en de beesten
is dat wat onze welvaartstaat
hen heeft…
Tranen als kiezels (III, tevens slot)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 Zij trekt grenzen zonder kennis
weet of anders
Geen flauw idee van speels element
of nu
te bedenken strategie
Zij danst leven onbekommerd
plukt elke dag
Tussen ruziënde schimmen van
dagen
die eindeloos maar duren
fietst haar geweten zonder doel
de tijd voorbij
Er zal geen dag op de wereld zijn
geen dag
Dat wij niet samen denken…
In de kleur van jouw ogen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
560 mag ik met schuim
de golven krullen
van de grijsgroene zee
ongenaakbare bergen
zachtjes afkammen tot
een geel glooiend geheel
waar boven ik speel
met het wit van wolken
in een zomers blauwe lucht
zo samen liggend
in het groen van gras
met bloemen die ik je gaf
maak ik de wereld
die ik al jarenlang zag
in de kleur van jouw ogen…
Verandering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
601 Ik loop door de straat
waar ik vroeger woonde
alles lijkt zo klein
de huizen, de tuinen
dat heb je als je ouder wordt
het aantal auto's is gegroeid
waar wij op straat ongemoeid
konden spelen, vervelen de kinderen
zich binnenshuis met computerspellen en tv
dat heb je als je ouder wordt
maar het is de nieuwe tijd
ze willen op een…
Een kus
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
679 Een kus onze lippen komen samen
Verbonden met elkaar
Zachtjes en teder met elkaar aan het spelen
Onze tongen die een lustige strijd geven
Vol met passie vol lust
In je lichaam voel je onrust
Een kus twee mensen met elkaar verbonden
Zachtjes met gevoel
Rustig met een een doel
Aan elkaar overgegeven…
Honingvlinders
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
641 De talmende rivier
heeft vriendschap gesloten
met onze familie op de oever
hier in het bommelland
honingvlinders fladderen
vlijtig boven het boomgaard gras
wolken werpen schaduw
op de wuivende kruinen
van de ooftbomen
we eten uit eenvoudige handen
want het is zomer in de boomgaard
en bijen zoemen rond blije kinderen
die buiten spelen…
Het almachtige ik
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
439 ik zag
helderheid
uit kleur verdwijnen
het voelde alsof
zon niet meer
uitbundig kon schijnen
het vrolijke speelse
flonkerde incidenteel
grijs overheerste geheel
ondanks de warmte
werd het kouder en killer
door donkerder licht
in relaties
domineerde niet samen
maar alleen het almachtige ik
nog opent wit
maar zwart produceert…
Verstild moment
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
778 Dit is zo'n moment dat de klokken even stilstaan
dat alle bomen hun bladeren verliezen
dat kinderen wenen en niet buiten gaan spelen
het is zo'n moment
dat niemand weet hoe het te stoppen
de bodem is drijfzand
je grijpt je geliefde bij de hand
drukt hem stevig vast
maar hij lijkt weg te glippen
het is zo'n moment
dat de wereld verstild…
Flower power kind
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
509 ik was geen
flower power kind
had eerbied en respect
van huis al meegekregen
pas later ging ik
voor en tegen wegen
koos wat ontredderd als
naamloze de middenweg
de scherpste kantjes
had ik al opzij gezet
hekel de prestatiemaatschappij
snel consumeren maakt niet blij
nu speel ik met bloemen
droom van liefde met
een hart dat nog kan…
Geen ruïnes
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
447 wij kenden het spel
van eb en vloed
met zand en de golven
bouwden de dijkjes
wisten bij voorbaat
dat water er over heen slaat
begonnen weer zonder
woorden opnieuw
maar iets verder weg
er waren geen ruïnes
het strand bleef intact alsof
ons plezier geen geschiedenis had
we zagen in schuim
hun overwinningslach op
zand van maagdelijke…
boem!!!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
716 op een podium
kun je soms heel even
meevliegen zonder vleugels
en wonen in 't kasteel
van de verbeelding
maar als jij de muze bent
die de maker dient
en de maker bepaalt
ben je onderdeel
van zijn decor en decorum
dan loop je het gevaar
vlak voor de gordijnen sluiten
vleugellam te landen op de planken
van zijn uitgespeelde spel
met…
Ik moet weg
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 ik ben het
spelen verleerd
vingers en handen
doen alles verkeerd
waar vroeger
fantasie snel
gestalte kreeg blijft
de vloer nu akelig leeg
ik filosofeer
denk en probeer
maar de spirit
vonkt helaas niet meer
mijn geest
is bezet met tal
van structuren zonder
ruimte om bij te sturen
ik moet weg
de ballast overboord
naar zand…
Marionet
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
497 jij holt maar door
neemt niet eens de tijd
om even te rusten
in zuchtend jezelf zijn
getrapt in de val
van weten is macht
zonder ontzag voor
de balans in het leven
ja hoofdzaken vergeten
in dansen aan touwtjes
door anderen gegeven
ter volmaking van hun web
zij spinnen garen
uit jouw spel als marionet
halen je in als jij vertraagt…
Vervlochten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
587 Er rijst een woord, maar dat geeft voorrang aan
een binnenfilm van vroeger taferelen:
hoe zij met vlotte slag twee vlechten vlecht
en hoe zij samen voor de spiegel staan
waarin hun ogen even olijk spelen,
wanneer zij op het hoofd een kusje legt.…
Omzien en verder
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
518 Een vreemd spel, dit leven
waarin ik mij toch tracht te bekwamen.
'k Zal ervoor gaan, van mij blijven geven.…
Eeuwige Liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 als vogels niet meer durven
zweven op de wind
als bladeren naar hun
bomen terug gaan vallen
als een ster niets meer om
naar te twinkelen vindt
als sneeuwvlokken naar
de lucht toe dwarrelen
als er echt niets meer is om
mee te spelen voor een kind
als je aan het eind van de regenboog
geen pot met goud maar slechts
een hoopje schroot vindt…
Ludieke stappen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
502 ik weet dat
jij geen rood
sprookje bent
maar het kapje
staat je zo goed
past heerlijk
op je olijke snoet
brengt de wild
piekende haren
weer tot bedaren
speels dans je
door het land met
de ludieke stappen
van het bijdehandje
dat straalt wie ze is
ook zonder prins
en het witte paard
heb jij je eigen slot
de ophaalbrug is
nog…
Soms een spookachtige dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
522 De dag heeft boventonen
maar ademt zwaar in mij
Ik kan met de thema's spelen
en buigen voor het applaus
ik kan een tegenstem zingen
me uitputten tot de avond
maar de nachten zijn te kort
om bij te komen, ik moet
me willens en wetens in de strijd
werpen, wat er ook van komt
Een dag niet geleden
is een dag niet geleefd
een dag…
Taal van de nacht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
405 In het duister zie ik hoe
jouw lichaamsvormen
zich speels verfraaien
om in de nacht
de taal te spreken
die slechts weinigen kennen
ik wil je met mijn woorden
intens en volledig verwennen
toe tast maar uit al mijn zinnen
ik zal je meesterlijk beminnen
de taal van de nacht
om je tegemoet te treden
de tedere streling
in mijn spontaniteit…
Het lied ongeduld
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
581 ik zag je
vingers trommelen
herkende het ritme
uit het lied ongeduld
waar onopgelost
nog regisseert
wordt de schuldvraag
vaak genegeerd
blijft het spel
de knikkers kleuren
omdat de uitslag nooit
overwinning zal geuren
je nadert het
slotakkoord en met
een daverende klap is
alles tot stilstand gebracht
inzicht met spoed
van het…
Schimmenspel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 ik houd van dit spel
met de zon als toeschouwer
mijn schaduw omarmt mij
als trouwe tochtgenoot.
in een loodrechte omhelzing
blijf ik twijfelend staan
een silhouet volgt mij
ongegeneerd sluipend.…
Zintuigen haiku's
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 Twee handen om mee
te werken, te strelen en
gitaar te spelen.
Ik heb vingers om
de lettergrepen van een
haiku te tellen.…
Magma
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 samen zijn
we afgedaald
langs graniet en
basalt tot wij in
de hitte van magma
hebben gebaad
daar waar
moleculen
en atomen de
bouwstenen worden
van onze dromen
vervloeien wij
komt alle
materie vrij in het
opnieuw spelen
van de schepping
door het lezen
van zijn hand
met eeuwigheid
en oneindig zijn
door onbeperkte
vrijheid…