35887 resultaten.
Nieuwe generatie
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
511 Onderdrukt en stilgezwegen
staat er een nieuwe generatie
op die zich te goed doen aan
nieuwe media
opstanden ontstaan via twitter
iedereen is journalist die maar
iets in ogenschouw neemt
daar verslag van doet
spreidt de oproer zich als
een olievlek, die mensen over
de streep trekt terwijl ze zich
hier druk maken over gebakken lucht…
Zacht kijkt de avondhemel heen
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.235 Aan 't avondlichte blauw staat één
reeds van de gouden starren.
Ik ga in 't kleine sparrenwoud
zo vrij denkend te lopen,
dat 't is of mijn gevoel door 't hout
zich op de grond spreidt open.…
De serie ´Roots´
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
499 Kunta Kinte was zijn Afrikaanse naam,
Een Mandinka strijder, later een slaaf,
Geducht vanwege het vluchten, zeker niet braaf,
Hij had een vriend; Fiddler, die had faam
Dit vond allemaal plaats in het latere Verenigde Staten,
Waar slavernij bestond totdat de ´Yankees´ de oorlog wonnen…
GEDULD
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
843 Ieder bedoelt het
wel goed, maar is niet altijd
in staat goed te doen.
Diep medelijden
heb ik met mij en ieder,
zelfs met de goden.
Zij kunnen blijkbaar
lijden en dood niet keren,
dat is wel jammer.
En wij maar hopen
op eeuwige zaligheid
en pure liefde.…
geladen revolvers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
478 wanneer oren voorbijgaan
aan woorden en slechts luisteren
naar het naakte geluid van de nacht
wanneer woorden de betekenis mijden
en zich laven
aan een nietszeggende bron
wanneer emoties verdwalen
in de labyrinten van de ziel
en verworden tot geladen revolvers
dan is het radeloos gelaat
niet meer in staat
de dreiging te verwoorden…
"de dauwdruppel" uit ""hoelang duurt geduld?"
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
720 als je eindelijk weet wat je wil
maar je liefde van nu staat stil
weet dan dat ik van je hou
en fluister zacht
ik weet dat jij ook op mij wacht
net als de ochtend
op weer een nieuwe dauw
als dan door de zon
die toch weer schijnen gaat
de dauw het blad verlaat
zal ik de aarde zijn
waarop die druppel vallen gaat…
de dauwdruppel
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
869 als je eindelijk weet wat je wil
maar je liefde van nu staat stil
weet dan dat ik van je hou
en fluister zacht
ik weet dat jij ook op mij wacht
net als de ochtend
op weer een nieuwe dauw
als dan door de zon
die toch weer schijnen gaat
de dauw het blad verlaat
zal ik de aarde zijn
waarop die dauwdruppel vallen gaat…
Lucht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
732 Ik ben lucht
In een hoekje getrapt
Verdwenen en vergeten
Ik ben niks
Ik ben niemand
En nergens toe in staat
dan te janken in m´n slaap
Zie mij
Kijk maar goed van
voor en vanachter
Ik spring in het rond
Maar daaronder koud en kil
Warmte ken ik niet
Want mij is geleerd
Dat ik de lucht die ik adem
Niet waard ben…
Een nobel bruin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Nog staat zij daar
haast ongedeerd
loodrecht
haast ongestoord
haar kolf
een nobel bruin
de grote lisdodde
in de sloot
de lente komt
de winter gaat
vergaan
staande sterven
schadeloos en schoon
onschuldig en rechtop
eenvoud is haar kroon
de grote lisdodde
stijlvol
in de sloot…
Bloesempracht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
919 Ze staat weer in bloei
de appelbloesem
wat is ze mooi
met haar prachtige bloementooi
uitbundiger en voller
dan het afgelopen jaar
raakt ze telkens weer
m'n hartensnaar
haar hangende trossen met
sneeuwwitte bloempjes
die als een waterval
zacht dansen in de wind
is ze een streling
voor het oog
en zo teer bemind…
Lokkend licht
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
586 Schielijk schuift zij een wolk voor zich
als je naar haar kijkt
terwijl zij aan het wassen is
Maar kijk elke nacht
en ze geeft steeds meer bloot
tot ze op een nacht
volledig open staat
voor al je dromen
Terwijl je verlangend zweeft
naar het lokkend licht
van een verlichte nacht
denkend: niets is toeval
toeval is iets
dat droomt
op…
Niets
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
463 De koelkastdeur staat open
het water druppelt er drup voor drup uit
ik kijk naar dit schouwspel
het doet mij niets
eerder op de dag
zag ik een man op zijn fiets
hij reed in een gat in de weg en viel
het deed mij niets
de viooltjes in mijn tuintje staan er mooi bij
één voor één lachen ze naar mij
ik lach niet terug
want ze doen me niets…
mug
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.398 is iedereen zoek
geraakt in hart en
haard
vervolgens komt
dauw
na nacht
je liedjes komen
gaan
weet dat ik je schrijven
moet
weet dat ik dat doen
zou
jij staat zo lang
in deze rij
inmiddels is de brand
gebroken in
waarheid in water
kijken in een zucht
je kan me nog
net aan zien
luchmug…
Zie hier
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
910 Hoe de herinnering het lichaam achterlaat
in staat van verbinding
met dingen nooit voltooid
En hoe mijn tranen landen in het navelmeer
dat keer op keer uitdroogt denkend aan jou
straks streef ik je voorbij
word ik net zo oud als jij
haal ik je in en loop je voorbij
zie je niet en jij mijn verdriet…
Ik wens u goede gedachten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
549 Spreekt de gedaante die
Mogelijk alleen in mijn
Hoofd bestaat - en toch
Hoor ik haar luid en duidelijk
De woorden van deze zin
Articuleren, ze gaan vergezeld
Van een warme, menselijke
Ondertoon - en het is nog
Maar de vraag of ze in staat
Zijn uit de ijzige ondergrond van
Mijn gedachten het beangstigende
Denken te verjagen dat voor…
Uitdagend gespreid
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
557 het bloemblad krult
onthult de
donkere kleuren
uit het diepe hart
meeldraden wiegen
uitdagend gespreid
lokken bijen en vliegen
met een honingontbijt
de stamper staat
koning te zijn
doet audiënties
in de geurenfontein
ieder komt
zijn eigen hart luchten
bloemen bevruchten
op het lentefestijn…
In haar uppie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 in mist en regen
kwam ik vandaag
onverwachts schoonheid tegen
in zon van gisteren
lichten voorzichtig
haar ogen en lach even op
pril groen gelokt
staat zij daar
in haar uppie te stralen
in het ongerept witte hart
prijkt het warme geel van dromen
die in de zomer uit zullen komen…
Trouwe Wachter
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
509 de oude kastanje
raakt steeds meer vermolmd
nóg waakt hij over huis en hof
met breed gespreide armen
naast hem in de houtwal
groeit een zoon voorspoedig
in het voorjaar tooien beide
zich met witte kaarsen
ik hoor zijn langzaam sterven
nóg staat hij ferm en fier…
Jezus in de keuken
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
729 Afwas die in
Geen maanden
Gedaan is,
Vuil verspreid
Over alles dat
Keuken heet
En wat op het
Aanrecht staat
Bedekt met
Vet en vuil -
Hier is uitbundig
Geleefd, en
Werden grenzen
Overschreden -
Maar Jij kijkt
Toe, in vrede,
In liefde, omarmt
De mens die in
Zijn eigen huis
De weg is
Kwijt geraakt…
voeg toe
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
544 een paar woorden
met een snufje regen
en zeker wat eenzaamheid
en noem verlies en melancholie
vergeet zeker niet de regen
zoals die valt en valt
terwijl je staat op je balkon
en het duidelijk is dat je alleen bent
zo alleen, zo alleen
maar wees daar maar blij mee
want wie zou je zijn
als je niet alleen was
waarschijnlijk niemand…
Daar ben je wel zelf bij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
510 Tot de grens meer dan bereikt was -
Als ik je daar mee confronteer
Haal je alleen maar je schouders op
En zegt dan slechts
Dat ik daar wel zelf bij ben geweest
En had je misschien liever wel gehad
Dat ik je voorgoed de rug had toegekeerd,
Dat was tenminste duidelijk geweest
En had je tenminste geweten waar ik stond
En waar jij staat…
zoveel kleuren zwart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 zoveel kleuren zwart
toen je als een vlinder
uit de wolken viel
niet langer gedragen
op vleugels van verlangen
zoveel kleuren zwart
toen je daar roerloos lag
op verschroeide aarde
de duisternis buigt zacht
draagt je teder in zijn armen
de tijd staat stil
zoveel kleuren zwart…
Het feit
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
516 Dat het zout klaarstond wilde niet zeggen,
dat het ook gebruikt werd
en zo kwam het dat hij
het zout in de pap niet kreeg,
dit niet was, omdat hij dit niet verdiende,
maar omdat het er nu nog steeds staat!
Wel handig voor morgen,
kan ik het vast weer vergeten!…
Standbeeld in de morgen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
510 Heeft het leven je
Nu gegrepen, of op
Het laatste moment verlaten -
Roerloos staat het levend
Standbeeld zich te koesteren
In de ochtendzon die deze
Morgen hemelse kleuren
Verschaft aan alles dat
Zich onder haar bevindt -
Ogen die niet bewegen
Maar alles zo scherp in de
Gaten houden - het leven
Trekt eindeloos aan je voorbij…
Joël spoort niet
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
487 De reiger staat in de tuin,
en de man tekent een mooie bloem.
Hij schoor z'n haar tot in de kruin.
En de kip zegt BOEM!
Dat is het leven van Joël.
Hij spoort niet.
Zeg nu maar vaarwel,
want hij wil rauwe friet.…
Samen, sterker in de wind
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
661 Laat mij die engel zijn
voor jou en mij,
laat me toe
vraag niet waarom en hoe
maar voel dat ik dit wil zijn
als een warme deken voor jou
wil ik jouw mantel der liefde zijn
ik schilder liefde over jouw gelaat
zodat je sterker staat
sterker dan de wind
waarin ik mij
en jij jezelf
weer terug vindt.…
kassabon
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
639 Kassabon
De hele Tweede Kamer staat op stelten,
omdat een kassabon er niet zou zijn.
Maar Ivo heeft hem nu toch wel gevonden,
verborgen in het staatscomputerbrein.
Een klein verschil van drie miljoen maar even
De deal ,zegt Teeven, niks mee aan de hand.…
Ahoy ...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 Ahoy daar komt de dodenboot
Met vluchtelingen klein en groot
Wanhopig, hongerig en moe
Varen ze naar Europa toe
Geen Brom of kapitein staat aan het stuur
Wie drijft, wie zinkt, het is een gruw'lijk avontuur
De dodenboot is stil vergaan
Er was alweer geen redden aan
Ahoy Ahoy Ahoy ...…
Zielenleed
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
533 verdriet ontmoet verdriet
onze tranen vermengen
op schouders die de lasten
zullen moeten dragen
zo samen maar toch ook alleen
ieder zijn eigen treurnis
waar geen tijd voor staat
noch een recept voor is
omarmen zij elkander
net zolang totdat
het leed gestelpt is
al is het maar voor even…
wachtend tot het niet meer kan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
643 in het angstaanjagende nu
staat de radeloze moeder
aan gesloten poorten
in haar wanhopig wachten
omhelst ze verbeten het ongewisse
rekt ze de tijd verder en verder uit
schuift ze het noodlot voor zich uit
tot het kantelende ogenblik
waarop niets meer hetzelfde is
zwijgend torst ze de droefheid
van het leven met zich mee
trekt ze zich…