4822 resultaten.
bevroren geluk
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
926 hij kijkt u bijna
smekend aan met zijn
bevroren ogen u kunt
hem daar niet laten
staan denkt u vol
mededogen
u helpt hem uit z’n
koude jas z’n huid lijkt
wel op cellofaan uw jubel
is nog niet spontaan doch
dit verandert wel alras
u warmt hem met uw
smeulend vuur z’n dooi
is hevig maar wel kort u
tovert in een vierde uur
vier…
Voorjaarsvogels
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.068 Vandaag vliegen vogels ver
Vliegensvlug voorjaarsvluchten
Langs lusteloos land en luchten
Lente lonkt en licht is later
Waarom dan woekert winter
Waar jouw warmte wezen wil
Koud mijn kamer, klam en kil
Kent slechts kramp en kater
Daarom dwingen mij dagen
Doemdenken op den duur
Vervelen op een voorjaarsuur
vliegende vogels mij…
Het geluk
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
839 Ik zit in een hoekje
en voel de warmte van een traan.
Mijn gedachten en gevoelens
gaan ieder hun eigen weg.
Omdat ik alleen ben
laat ik mijn tranen gaan.
Maar aan verdriet komt een einde
want na regen schijnt de zon
Ik hef mijn hoofd omhoog
en ga verder door het leven.
Op zoek naar het geluk
heb ik het al gevonden.…
Als er niets meer is
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
2.844 ik een melodie
kon componeren
klanken
vragend dragend klagend
vloeiend tot een waardig
afscheidslied
ik hoorde
maar verstond het niet
ik zocht naar zinnen
waarmee ik tekst
zou kunnen schrijven
woorden klinkers letters
die mijn onbegrip
konden weerleggen
maar ik zweeg
wist niets te zeggen
Ik zocht naar IETS
gewoon wat warmte…
tulpt rood je mond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
771 ik steek narcissen
in je haar en
blauwedruif je kuifje
je tulpt rood je mond
het groen streelt
zacht je vormen rond
in het samen wiegen
op een zoele lentewind gaan
we de winter eindelijk bedriegen
ik krokus jou
in pril ontplooien mijn
warmte zal de sneeuw ontdooien
kleur met mij het voorjaar in
winters wit komt tot…
Wonderbaarlijk
hartenkreet
1.5 met 8 stemmen
1.716 alle prikkelingen die hij ontvangt
vormen zijn eigen veilige wereld
waar de zon meer kan zijn
dan een lichtbol van warmte
wonderbaarlijk leeft hij het leven
en laat hij levens veranderen
als zijn lach ook wordt gevangen
en zij is de zee van eb naar vloed
die dierbaren laat meedeinen
tot aan de avond, door de nacht
en soms vallen sterren…
in filigrein van pijn
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
637 de helling op
waar warmte breekt
in vergezichten
de zon in rimpels bron
langs rotsen stroomt
licht snijdt glas
de pas af in
doorzichtig existeren
de glazen schijn gevat
in filigrein van pijn
sculpturen
klinken kristallijnen
tonen barsten als
hun spiegelbeeld
verstart in tijd
mijn hart
bloeit steen in
dierbare herinnering…
"Gevoel Van Leegte"
hartenkreet
4.0 met 23 stemmen
1.327 Nu, in het stralen van jouw ogen,
omringd door warmte, zó gemist,
Weet ik, dìt is wat m'n hart zocht,
"gevoel van leegte" had zich niet vergist!…
ontregeling
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
583 het kan gebeuren
dat iets binnen mij gaat schuiven
en voor ik weet wat geschiedt
troost ik een kind
mijn armen omsluiten
tranen en verdriet
veilig met warmte
hoop zonder verplichting
aangedaan door kalmte
valt mijn hele systeem plat
het vlees zacht en vrij
om soepel te doorstromen
tot de prikkels weer komen
de werkelijkheid slaat…
Silentium
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
797 Hoe dat woord in het Frans
en Engels hetzelfde geschreven
bij uitspreken anders klinkt
in het Nederlands stilt
In alle talen vinger
voor de mond en zucht
sist door het lawaai
om aandacht vraagt
zich kennen laat
kronkelt als een slang
Tong uit de mond
geurtjes proeft
warmte van aanwezigheid
over wurgen en vergiftigen peinst
In de…
Het zwarte onkruid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
814 je bloeide
kleuren uit het
zwarte van de nacht
tot helderheid
van zon op een
eerste lentedag
maar ook het
onkruid voelde zacht
het openen van je gulle lach
rukte op
verstikte jou
stal je warmte en gaf kou
je hebt de borders
weer geschoond en weet
je wortels nog intact
jij gaat weer bloeien
het zwarte onkruid van de nacht…
In filigrein van pijn
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
718 de helling op
waar warmte breekt
in vergezichten
de zon in rimpels bron
langs rotsen stroomt
licht snijdt glas
de pas af in
doorzichtig existeren
de glazen schijn gevat
in filigrein van pijn
sculpturen
klinken kristallijnen
tonen barsten als
hun spiegelbeeld
verstart in tijd
mijn harten
bloeien steen in
dierbare herinnering…
Jij
hartenkreet
3.6 met 57 stemmen
7.572 Jij bent mijn leven
en mijn warmte in de kou
Jij bent mijn licht
het fundament waarop ik bouw
Jij bent mijn rozengeur
en mijn maneschijn
Jij bent mijn geluk
mijn twaalf in een dozijn
Jij bent mijn kracht
en mijn zwakte ineen
Jij bent mijn denken
kent mij van top tot teen
Jij bent mijn alles
mijn komen en gaan
Op mijn verlanglijstje…
Een gewone spier?
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
487 Ik schuif de grendels dicht,
van zeven kamers in dit hart,
er bloeien zeven rozen in dit hart,
voor elke kamer een, ontstaan
in doornen, zonder kleur, er
druppen kaarsen in dit hart,
warmte en licht geeft er geen,
ik zet de rozen voor elk gezicht,
die ik ontmoette in de ruimten, zet
de vensters en de deuren op een kier,
zuiver zuurstof…
de nacht is wreed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 zodra het daaglijks licht verdwijnt
met haar spelende kinderen op straat
met haar lentestralende korte rokjes
met haar zomers lome lijven
verschijnt de nacht ongenaakbaar eenzaam
en hakt dromen aan flarden
doet pijn aan mensenwensen
voedt de verwarden
ik wil niet slapen gaan
de warmte van mijn dekbed
verraadt een duistere deken
ik schrik…
Ultiem geluk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
913 Zoals mijn ouders leefden
Zou ik nooit willen
40 jaar lang een vechtgenoot
Na een jaar zou ik al gillen
Ik ga nog liever eerder dood
Ik wil gelukkig zijn
Veel warmte krijgen
En waardering op zijn tijd
Ik wil geen zielepijn
Of constant hoeven dreigen
Om na jaren om te zien in spijt
Ik wil verliefdheid
Van iemand houden
En wat passie, telkens…
Fijnvandraad
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
590 dat ze is
droomt ze van een regenbui
als de zon stralend aan de hemel staat
vangt ze de storm met haar ogen
bij het windstille
wil ze eitjes
als de kippen
van de leg af zijn
men denkt ze kijkt bozig
te lezen op haar gezicht
wat heeft men het grandioos mis
want in haart hart
speelt de liefde
de hoofdrol
het is de regie van de warmte…
Wandelende transformatie
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
776 De mist trekt zich samen
voor het licht van de zon
die stilaan alle pogingen staakt
om nog wat warmte te geven
de dag lijkt haar ogen te sluiten
voor een komende winternacht
Het donkert zo vroeg
schimmige schaduwen
langs grauwe rietoevers
blijken van dichtbij
wilgen zonder takken
gekortwiekte koppen
stompend in de wind
Langzaam transformeer…
dorp
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
582 waar is het dan, dat dorp
met pleintje, omzoomd door bomen
waaronder bankjes staan
niet bezet door mensen
waar de zon door bladeren schijnt
lucht trilt van warmte
luiken van omliggende huizen dicht zijn
gekko's gevels bestormen
krekels vleugels langs elkaar strijken
daar zou ik willen wonen
alleen, met boeken
soms, heel soms
met mensen…
In stilte
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
657 meer was
in stilte nam je afscheid
van allen die je dierbaar waren
het deed meer pijn
dan je wilde in het echt ervaren
je voelde zekerheid
in het verlopen van de tijd
maar merkte dat de banden
van het leven naar je handen grepen
jij maakte eenzaamheid tot strop
maar die knoop ging steeds kapot
zij keken niet naar boven maar
vol warmte…
Avondkrieken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 het heeft geen zin te wachten
tot een eeuwige zondvloed zal louteren
tot dagen vervagen in welbehagen
zelfs dan
blijven verdroogde rivieren dor
en zal de einder geen honingzoet dragen
zelfs als ik snak naar koelte in verzengende hitte
zelfs als ik honger naar warmte in koude duisternis
zelfs dan
laat ik mij verblinden door verzonnen dromen…
De salon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
716 De dames onder hun kappen
Zitten er adem te happen
Met hun hoofden bedolven
Na het wassen en watergolven
Nu komen de tongen los
Je ziet het aan de rode blos
Hier ben je in vergeten tijd
Van warmte en intimiteit
In het paleis van kort geluk
Met de weggevallen druk
Zie je warme stranden
En koesterende mannenhanden
Nog een lotion mevrouw…
Het gevaarlijke vals plat
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
568 wat zijn woorden
als je in handen reiken
respect kunt laten blijken
bij een blik die
vol vertrouwen oogt
in samen weten
in een kleine hint
die uit vergeten
weer herinnering oogst
met een lach die
doorbreekt als de zon
en warmte geeft rondom
als een kus die
liefde laat ontwaken en
steeds naar meer gaat smaken
woorden zijn een…
NATUUR SPREEKT
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
473 De ochtend rekt zich uit
haar bed licht omwoeld
tussen de lakens is het nat
zij zucht
vol verwachting
door stromende spanning
weer een plas gedaan
te laat
door inrollen en klagen
volgt er geen warmte
even knikt de zon
wacht af
wolken drijven door
lente heeft geen zin
de zomer popelt samen
naar de herfst
het groen verzuipt…
De rauwe werkelijkheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.465 Door alle stormen heen, was daar de warmte van jullie harten.
Een groot contrast creëerde een vreemde werkelijkheid,
die ik soms leek te dromen.
Nog steeds lijkt het niet altijd echt.
Maar soms regent het waarheden.
Het doorweekt je, koelt je tot op het bot.
De zon verwarmt de oppervlakte.
Steeds meer.…
Soms weet je niet meer
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
613 En morgen al misschien zie je weer mogelijkheid
om verder te kijken, helemaal opnieuw te beginnen
met inzet en met antwoord, met warmte ondanks de
vele regen.…
Als dekbed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 zijn
als het dekbed rond jouw
prachtige contouren
Jouw ochtend ben ik
als in die fragmenten
van een voorbije tijd
't Middaguur slaat twaalf
hoewel de tijd slechts e-
ven lijkt te haperen
Start volgt voortvarend
uren worden groter
glijdend in de avond
schrijdt de tijd voort
tot in de nacht die roept
dat mijn lijf jouw lijf warmt…
Droomtijdig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Het begon met een wandeling
het lopen over een bladertapijt
daarna de bomen en het woud
hoe sporen kenbaar werden
Een rots in de schaduw
in zich de warmte van de zon
op de zuidelijke helling
het ruisen van een waterval
Het hart pompte het bloed
water stroomde omlaag
steen trilde van atomen
ronddraaiend om een kern
Ik heb…
Elkaar lief hebben
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
863 Geef me jouw alles, jouw zijn
en proef mijn liefde in jou,
mijn tederheid en warmte
verdrijft voorgoed alle pijn.
Laat mij alsjeblieft binnen
en vergeet wat is geweest,
uiteindelijk is het nooit
te laat
om elkaar lief te hebben
en voorgoed opnieuw te beginnen.…
Vergetelheid van geest
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
457 ik zag de eindeloze rij
zwaaiende handen
in snelle vaart wilde ik voorbij
maar moest ze
in de ogen kijken om
ook hun afscheid te begrijpen
voelde nog de warmte
van samen ook al
kende ik niet alle namen
stukjes leven kwamen
in herinnering die
oplichtten in hun blikken
weer doofden
in vergetelheid van geest
het was mooi geweest…