6780 resultaten.
droomwens
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
504 zwaluwen boven de stad
ze waren er ooit om mee te schrijven
aan een lange zomerzucht
maar nu de lucht geen tekens geeft
van wetsveranderingen, neemt het af
hun graf gegraven door ons, mens
op een terras zit stil een jonge vrouw
ze droomt in duizend witte tinten
over wat ik wensen zou
schoon
gezuiverd
door het bloed van alle dagen…
Steeds verder weg
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.302 Je koos de dood boven het leven,
Hopeloos op zoek naar evenwicht.
En nu, nu ben ik je voorgoed kwijt.
Niet dat ik je ooit nog zal vergeten,
Of dat de herinnering slijt of zoiets,
Of straks geen inhoud meer heeft.
Want ik vind dat je dit moet weten:
Ik denk aan je, dat zegt toch wel iets.
Dit is voor jou, een broer die meer leeft.…
wat is het rijkdom?
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
793 mijn rijkdom zijn mijn jaren
jij bent rijk met jouw jonge ziel
we zijn beide rijk aan liefde
is er genoeg geluk voor ons allebei
of moet er nog iets bij
dan pluk ik herfstregen
voor jou en mij
en paraplu laten we
als een bodyguard altijd
boven ons waken…
de rust van kaarslicht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
507 mijn nesteling in jouw gemoed
laat bloed een omweg kiezen door
de tijd
samen in de armen van elkaar
we warmen daar
en weren kou –mijn lief-
waar ik van hou
brandt helder binnen het gerief
van warme vlammen
boven wit
waar onze kracht in zit
wijkt nimmer door het inductief
de waarheid in te dammen…
Als kleuren sterven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
705 ik was gegrepen
door het orgelspel
liet me zweven
op donkere bassen
langs pilaren
waar heiligen al
decennia lang sokkelden
in vrome gebaren
klom met hoge tonen
naar boven waar
licht en lucht elkaar raakten
in gebrandschilderde ramen
als kleuren sterven
vult muziek de gewelven
gaat het finalegeluid al
voor het zingen de kerk uit…
sluierwolken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
726 omringd door witte toppen
sluierwit op morgenrood,
lees ik vanuit een diep ravijn
op het randje van de dood,
zwaar hijgend, met gebroken ribben
een tikje pips in het gelaat,
getroffen door een felle pijnscheut
in bijna doodgevroren staat
gelijkmoedig wachtend op mijn lot,
lees ik dus boven witte toppen
in slaperige sluierwolken:
"Grüss…
Deden er het zwijgen toe
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
443 ,
Samen zo lang
Al, die elkaar
Woordeloos verstaan,
Een blik is genoeg
Een wenkbrauw die
Nauw'lijks waarneembaar
Beweegt, genoeg voor
Jou om mijn antwoord
Al te weten
Op de vraag die
Je nog niet eens
Gesteld hebt -
Ik zwijg, jij
Zwijgt terug
In liefde doen
Wij er het zwijgen toe,
Onze liefde die alle
Begrip te boven…
Polderdijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Met de eenzaamheid
Durven aan te gaan -
Juist hier de
Eenzaamheid die
Ik voel om wie
Ik verloren heb
De boomkruinen
Wijzen mij loom
De windrichting
Aan waarin ik
Mijn troost mag
Zoeken, ze wuiven
Met zachte beweging
Mij de troost toe
Die ik zo nodig heb
En de warmte van
Deze lome zomerdag
Tilt mij langzaam
Uit boven…
Vingers vol lente
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
547 zij streelde het blad
kleurde de knop
bad om zon
voor een mooie bloei
deelde het groen
met vingers vol lente
maakte haar rondgang
langs iedere bloem
hing kwistig de dauw
aan het eerste licht
terwijl mist haar kleedde
als onzichtbare vrouw
heb haar ontmoet
toen ik me boog
boven de beek en in
haar spiegelende ogen keek…
klein begonnen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
459 er hurken huisjes langs de dijk
een uitwijk als 't regent en
als nachtwind snijdend rijt
de bomen vangen immer wind
daar boven torent Cyriacus, als
een wachter en als kind
van deze stad
zijn koepel huivert rond zijn naam
die ongekend in het zonnebad
vertelt van nu- en van verleden tijd
geborgenheid staat stil
in ieder open raam…
Terugblik
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 boven het water dreven
donkerblauwe wolken
een wit schip lag voor anker
muziek danste uit openstaande
ramen en deuren
de dagen waren lang
woelende levens sleten
weekten zich los van elkaar
vielen langzaam uiteen
een meeuw schreeuwt uit volle borst
landt zwijgend op de kop
van een verweerde stenen held…
Het lichtjesfeest
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
584 ik vier
het lichtjesfeest
met een reis naar boven
dans vlammetjes
wieg op warmte
vloeiend omhoog
in ontvouwen
voel ik vertrouwen
hun handen in groet
het is heerlijk
ze bij me te houden
spiritueel samen doet goed
familie en vrienden
weer daar bij elkaar
dat ervaren is bijna volmaakt
ben zachtjes geland
toen de lichtjes waren…
Vlinderen?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 Ook
ik vlinder
maar wat rond
in tuin, in hof
Rond water
aan vijver
boven ven
en waterloop
Ik weet...
ik bof
ben meer
van lucht
dan van aarde
soms raak ik
van
de wijs:
Laatst
eindigde m'n reis
in laat middaglicht
-ik kon m'n ogen niet geloven-
achter
het glas
van 'n raam
met uitzicht
op 'n tuin, 'n hof.…
Aan de groentekraam
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
794 Amper klanten op de markt
Jan de koopman zweet zich lam
van boven en onder klam
ik zie het al, lachte een dame
klopt helemaal en vooral vannacht
een tijd als Adam liggen woelen
Eva reikte me nog een appel aan
ik heb hem geweigerd
zegt ze, je lijkt wel een oud paard
ach mevrouwtje dat heb ik altijd
als dat beest niet steigert.…
Café Billard
gedicht
4.7 met 3 stemmen
10.773 Ik heb het tegen Gijs met vijftig
tegen honderd afgelegd
zijn oud-ivoren hoofdje, zoëven
vlot geraakt uit het vertrouwde
groene licht, hangt met een blij
gezicht boven de bar
zijn dorre handen vatten met een teer
gebaar het borrelglas, hij zegt
ik ben al bijna tachtig jaar
u bent nog jong dat komt nog wel terecht.
---------------------…
Een zaadje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
670 Een zaadje viel
het zweefde met de wind
lager en lager
het daalde op Aarde
Men dacht
het sterft alras de dood
ergens diep in de Aarde
Echter, er kwam een dag
dat het zaadje ontwaakte
een groen plantje
kwam boven Aarde
Toen ging het snel
het wonder
van groei en bloei zette
'n prachtige bloem in de Aarde…
Eerste winterstriemen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
494 De levensspiraal plooit zich terug,
voldaan geworteld knijpt de natuur
reeds één oog dicht, een innerlijk
smoren in koperglans hangt als
stille nevels boven het stiltedomein,
waarin schaduwen als zwarte monniken
het beeldsnijwerk voorbij schuifelen,
een sterfzee van handgeschept bladpapier,
met ontblote ruggen moedig wachtend
op de eerste zweepse…
Mijn kleine biotoop
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
519 het schrijnt
vervaagt in kleur
verdwijnt uit vorm
lost op zonder geur
nog zoemen bijen
boven de bloemenwei
maar hun oogst is schraal
door afnemende diversiteit
mijn kleine biotoop
sterft een langzame dood
imkers rouwen omdat zij hun
volkeren niet kunnen houden
monocultuur is het unieke
verkwanselen in de natuur
kijk naar kuddes…
In tijdloze liefde
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
581 ik hoef de edelstenen
van je schitterende
talenten niet te poetsen
jouw goud en zilver
hebben hun hoogwaardige
glans al van nature
in het kristal van
je stem smelten warme
tonen tot strelende melodie
met de bekroning
van een stel stralende ogen
komt eeuwige schoonheid boven
ik weet je volmaakt
in tijdloze liefde geschapen
jouw…
Verwondering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 Koel en berekend
Afstandelijk
Gruwelijk
Niets betekend
Dat was mijn eigenbeeld
Nu niet meer
Het slechte maakt geen terugkeer
Door jou boven mijn kwade ik uitgetild
Loutering bestaat
Een weg die tot een doel leidt
Jouw fenomenale talent begeleidt
de tocht naar oneindige maat
van schitterende verwondering
die innerlijk vernieuwt
die artistiek…
Jongen op de brug
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
776 Op het bruggetje
boven de sloot
staat hij, kind
van het dorp -
Waar hij vroeger
in onschuld voorntjes
ving, en af en toe
een stekelbaars
Staat hij nu
doelloos te kijken
naar de waterstroom
onder zich.…
Wat is de Wereld
poëzie
3.7 met 3 stemmen
3.422 't Liep onder, boven, hier en daar,
En 't stropte dikwijls aan een haar,
En 't weerde en 't woelde zich half dood;
Dan riep het eindlijk in zijn nood:
‘Och God! och God! wat is de wereld,
Wat is de wereld toch groot, toch groot!’…
Als een schilderij van Vincent van Gogh
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Voort voort, ik word gek
van alles tegelijk zien
een totaalbeeld vanaf hier
en daar en van boven en opzij
de wereld, mijn kamer
het veld vol zonnebloemen
in een vaas en nog een vaas
alles bij elkaar geplakt
tot fictieve gezichtspunten
die in elkaar overlopen
zoals mijn hersenen dat doen
met alles
dat de zenuwen meedogenloos…
Ochtendritueel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
457 weer hoor ik
traptreden keuvelen
over jouw schreden
geschuifel
wat gekraak
in bibberend beven
de kreun
het steunen als je
op de overloop bent
het gemak
van de traplift
heb jij nooit gekend
als je boven was
liep alles altijd
keurig in de pas
jouw heerlijk
ochtendritueel was
voor ons nooit te veel
een nieuwe dag
met heldere…
Eer en titel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
395 lieflijk streek
muziek de
plooien glad
van tonen die in
harde confrontatie
het respect
voor elkaar
helemaal vergaten
hun eigenzinnig
geluid lieten
zegenvieren ver
boven alles uit
anderen verweten
hun partijen niet
meer uit te
willen spelen
het stokje
van de dirigent
schreef overuren
het gehoor had
heel wat te verduren
maar…
Nieuwe haiku's #3
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 Oktober waaier
Wind in de wilgen
treurig zwiepen de takken
boven het water.
If root strong, fruit good
Het fruit aan de boom
heeft zijn vruchten te danken
aan sterke wortels.
Na de laatste slok
De fles heeft een hals
een buik en een bodem maar
ze heeft geen borsten.…
Waarheid Haiku
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
721 Leugens en bedrog
Ze komen altijd boven
Na verloop van tijd
De ergste leugen
Is de 'goede bedoeling'
Voor de 'goede zaak'
Hoe goed die zaak ook
Het doel heiligt het middel
ook dan niet. Nooit niet.…
De hogepriester
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Een diep innerlijk gemis,
diep gevoeld verlangen
een glimp te mogen ontvangen
van wat Waarheid is,
richt de blik naar boven
met vele open vragen,
laat mensen licht versagen
en in Antwoorden geloven.…
Schaamte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 Ik heb
meer dan genoeg
te eten, warmte
en een dak
boven mijn hoofd.
Ik kan slapen
zonder de reële angst
dat iemand
mij van het leven berooft.
En toch
leef ik moeilijk
en heb ook ik
mijn portie verdriet.
Maar als ik denk
aan vele, vele anderen,
dan zinkt mijn verdriet
bij dat van hen
vergeleken
in het niet.…
Zuchtend landschap
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
465 Het zuchtend landschap
openbaart zich bij nacht
in oeverloze liefdesbrieven
ze hijgt met haar talloze rivieren
houd haar adem in als een slang
tussen dwaalstenen in duister
ze opent deuren met haar organisme
haar organisatie om alles te duiden
een mist hangt boven het zoetwatermeer
vlinders dwarrelen en dansen in de lucht
niets anders…