29670 resultaten.
sterrenwens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
787 op zoek naar sterren
ergens in de nacht
schitterend tegen een
zwarte hemel
verscheen jij
in volle pracht
ik sloot mijn ogen
nam alles in me op
ademde diep
in en uit
opende mijn ogen
razendsnel
viel jij
en ik deed een wens
ademde diep in
en toen weer uit
terwijl
de koele zeewind
me streelde door mijn
haren…
ode
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
805 dagje op het strand
voeten in het zand
vlieger in de lucht
de wind slaakt een
stille zucht
blauwe hemel
witte strandhutjes
kinderen lopen over de duinen
terwijl verderop mensen
over de dijk struinen
zuivere zeelucht
nog even uitwaaien
vakantiegevoel
ik wil jou
vasthouden
tot volgend jaar…
Osmose
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Het duurt nog maar even
en de hemel
kleurt honinggoud.
Hoe groter de afstand,
hoe meer aan het onbekende
is toevertrouwd.
Waar wegen scheiden
zweet het water
in druppels door de wand.
Water,
dat alleen terloops
lijkt te willen wijken.
Al zwetend
verdrijft het droogte
naar de uiterste rand.…
Johannes
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
649 In natter blauw
lig jij te liggen
heb jij je neergevlijd
onbegrijpelijk voor ons,
tweevoeters, daar jouw taal
niet de onze is
harten laaien in de wind
verwaaien pogingen tot
bevrijding
onvrede zingt rond
met liefde als leidraad
lijkt hoop vervlogen
nu de hemel jou zachtjes
welterusten kust…
Voel mij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
672 hoeveel penselen roep ik aan
om de hemel zo te kleuren
dat jij mij feilloos aanvoelt
regendruppels ervaart als welgemeende kussen
de wind gelijk 'n duw in de goede richting
zonnestralen als 'n streling over je wang
en komen zult wanneer de lucht dik
wordt aangezet, om op te gaan
in een tedere omarming…
Portretteren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
453 Ik tel de sterren aan de hemel
schilder zonlicht op jouw gezicht
doe wolken achter slot en grendel
streel zacht de contouren in dit licht
Ik zet de mondhoeken nog wat aan
boetseer jouw handen een diepere tint
dicht de regen menig vijver toe
zo bevleugel ik jou in morgenwind…
De oude kerk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
557 De oude Ierse kerk
op de oever langs de rivier
onder een donkere wolken hemel
is in het verstrijken
van de uren
vervallen
tot spinrag
en stof
van het mediteren
van de monniken
resten nog
verbleekte gebeden
Eeuwen geleden gesproken gebeden
om het verdeelde leven
dat aldoor één is
te helen
Een zonnestraal golft door het raam…
Zonder theatraal gebaar
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
544 de finale
het laatste woord
stilte waarin
geen speld wil vallen
een donderend applaus
geestdrift in de ogen
de warme roep om meer
voor nog een laatste keer
bejubeld worden
als de gordijnen vallen
danken in akkoorden
met een lach die hemel geeft
wie wil niet beleven
dat de wereld aan zijn voeten ligt
zonder theatraal gebaar maar…
Op de dood van Leentje
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.430 Leentje sloot haar schuldloze ogen;
’t Sterven was voor haar gewin,
Ze is toen juichende gevlogen,
Moeder na, ten hemel in.…
Stapelgedicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 DE PUPIL, SIEGFRIED, studeerde en
sliep lang in DE KAMER
Na een VOORVAL, eigenlijk niet eens
heel erg lang geleden
volgde DE PROCEDURE
beslist geen sinecure
De jongen, beschouwd
als DE DIAMANT
belandde heel spontaan
TUSSEN HAMER EN AAMBEELD
De klap dreunt nóg na
tot in de eerder ontdekte hemel…
Een volmaakte melodie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
687 hij wist
op eigen wijze
de grootste noten
klein te krijgen
met rechte rug
de voeten vrij
begeleidde hij
de koren rei op rei
pas als de kerk
leeg en donker werd
hij zich alleen wist
in het orgellicht
dan zwichtte hij voor solo’s
die de hemel raakten
de hoogste nootjes kraakten
tot een volmaakte melodie…
als een oude boom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 littekens van afgebroken takken
Een schuilplaats biedend,
aan rondtrekkende vogels
Een veilig nest,
voor hen die rust nodig hebben om te broeden
Ik laat de stormen over mij heen komen,
maar groei door
Met mijn stevige wortels,
voed ik mij met alles wat moeder aarde in zich heeft
Buigzaam,
maar niet brekend
reikend naar de hemel…
Die spint als een poes
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
534 gevonden,
Lief aapje dat
Laat merken als
Je je gelukkig
En tevreden voelt -
Als jij het naar
Je zin hebt begin
Je te spinnen
Als was je een kat,
Die ook al is hij
Tot zwerver verworden
Zo maar op mijn
Schoot springt en
Met de pootjes
Omhoog en het kopje
Tegen me aan
Begint te snorren
Van louter tevredenheid
In hemelse…
TROOST.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.333 Maar 'k weet, een kleine sterre blinkt
Daar achter op ecu blauwe hemel —
Een ster, die hartvertroostend pinkt.
De scherpe doorne geeft soms wonden,
Doch waar de scherpe doorne groeit,
Wordt zeker ook een roos gevonden
Die met de schoonste lachjes bloeit.…
Doorschemer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
386 als de hemel stilvalt
die voor zon moet doorgaan,
in gesloten ogen schuilt
dan liggen rijen dagen aan,
voor anker in labiele zee, met
tegenpijn die regen huilt
bij kalme deining, immers,
milde golven van randlicht
donkeren monochroom
zodra als glimp gevangen
of misschien als fonkeling
in een trage dagzoom…
Wandeling
gedicht
5.0 met 1 stemmen
16.527 Onze gesprekken werden langzaam
onze vragen beantwoordden we met kijken
naar de langzame wereld om ons heen
de dorpen en landerijen in de diepte
de vogels bijna verdwijnend in de hemel
we gingen zitten kijken naar deze prachtige
onverschilligheid van de wereld
naar de overbodigheid van onze vragen.
----------------------------------
uit…
De wereld der schepping
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 ik weet waar je bent
gaat en verblijft
nog is er altijd die strijd
het warme verlangen
om bij je te zijn
je hand en ogen te vangen
het is als ontsnappen
naar een andere dimensie
stappen in elkaar beter verstaan
ongestoord en privé
in de wereld der schepping
verblijven op hemels terrein
om later de liefde
met anderen te delen in…
doof of blind
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
437 was een kwestie
in de kroeg terwijl
we buiten rookten
onder een blauwe hemel
ben je liever doof of blind?
oude vraag uit onze kindertijd
toen we nog oefenden in denken
zoveel jaren later
zijn we het nog steeds niet eens
als ik kijk is het ondragelijk
wanneer ik hoor even onduldbaar
om niet te zien of te horen…
Ondersteboven
gedicht
4.5 met 6 stemmen
6.425 de bomen bezemden, wild geworden,
met hun wintertakken
de wolken weg
en even leek het of
de hemel keukenzeil geworden was
of een ijsvloer:
de wereld stond op zijn kop
hier voelde ik me
om de een
of andere reden
nu eens buitengewoon prettig bij
---------------------------------------
uit: 'De bril van Chabot', 2008.…
Ons vader
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
604 ik weet nog waar het was
zo ongeveer, een plek van
bomen, schaduwen, het bos
en de onvindbare auto
het was aan vertrouwde hand
op weg naar een verleden
voorbij de bocht, de splitsing
van wat komen zou, ver weg
leek onze tijd zo onbeweeglijk
als druppels van het ogenblik
- nu de hemel in de avond valt
ben ik net zo oud als jij toen…
VREEMDE VOGEL......
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.153 Ik ben
-eerlijk gezegd-
een vreemde vogel
Ik blaas
mezelf niet op
ben zelfs niet opgeblazen
Ik wil
ook niet langs
hemelen drijven dan wel razen
Ik heb
wel wat weg
van een felgekleurde kogel
Toch heb ik
een kop,ogen,snavel
kortom:'n gezicht
Deze dichter
heeft zelfs
over mij gedicht
Noemt mij:
een vreemde vogel
nog net…
Liefde versier mij eens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
697 Liefde versier mij eens
Laat eens van je horen
Hou mij eens stevig vast
Ik kijk naar de hemel en ik denk
Laat de sterren mij nou eens omarmen
Want ik heb het soms zo koud
Ik wil naar de zee kijken
En ik wil de golven golvend over mij heen
Om de liefde te voelen van de aarde
Laat me niet alleen
Met deze ingewikkelde mensen
Kan God geen…
hoeveel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 hoeveel ruimte
heb je om een vlucht
naar voren te maken
over je schaduw te springen
en de hemel te bestormen
hoeveel tijd
vraag je om vriendschap
te verbreken
gedachten los te laten
en de leegte leeg te maken
hoeveel stilte
laat je binnen om een speld
te horen vallen
de woordenstrijd te staken
en de liefde te vieren…
Zeg nooit
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
848 '
maar hou van me
laat je hemelse zinnen
zinnelijk zijn
als vrije regelvallen.
in je hand
de spelregels
die niet bij je passen,
te veel ogen, zeg je,
en je gooit de dobbelsteen
naar de nieuwe dag.
in de kamer groeien
geen woorden meer
zal ik nu spelen
om jouw goddelijk wezen
om elke lenige ronding
laat ik je winnen.…
Ontvallen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
700 strak in kostuum
met gesteven boorden
zongen zij traditionele
muziek van Russische bodem
zelfs de muzikanten speelden
in groen kostuum en hoge pet
van alle rangen en standen
strijdliederen vol passie
nu zijn ze uitgevlogen
Syrië hun doel
al zullen ze daar nooit aankomen
de hemel bleek hun bestemming…
het geheim
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
702 hoe vaak heb ik vergeefs getracht
mijn denken te verwoorden
met lege zinnen zonder kracht
die in hun kiem versmoorden
hoe zeldzaam is een goed gedicht
dat helder aan de hemel staat
zoals een ster die door haar licht
het duister met gemak verslaat
ik blijf op zoek naar het geheim
dat mij voorgoed zal tonen
hoe ik het huis van mijn gerijm…
Teder
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
597 ik voelde hoe
een koele wind
mij plots omgaf
wist je lach
jij opende deuren
die ik nooit zag
schaduwde het
felle licht met
je begrijpende blik
in dat goddelijk
moment van
harmonieuze rust
heb ik je gekust
de zachtheid van
je huid ervaren
teder hebben wij
ondanks de hitte
hemel kunnen evenaren…
slapen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
427 traag keert hij
de wereld de
rug toe
hemel noch
aarde kan hij
bewegen
hij wrijft
modderige aarde
over zijn gezicht
slechts een
korrelig spoor
blijft achter
in het veld van riet
vindt hij wat
hij verloren had
tussen weten en
voelen roerloos
op zijn plek
van wie is broze
eenzaamheid
ze is van niemand
zij is van…
Kant in alle windrichtingen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.301 Hemelse verleidingen, vond ik, vanaf de zijkant!…
De magie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
452 vloeiend zacht
spreiden haar ogen
hun warme blik
iedereen voelt de
licht intieme klik
als zijn ziel ontwaakt
het contact met
gelijken is weer even
in de hemel verblijven
het goddelijk moment
waarvan de magie
overal wordt herkend
veraf en toch
intens dichtbij zo delen
wij haar mystieke zijn…