Alle inzendingen over echo van zee

35279 resultaten.

Sorteren op:

tussen wolken en zee

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 960
daar volgt hij de zilveren lijn tussen wolken en zee tot het brandpunt van ontmoeting schuim en schaduw loopt hij jaagt hij het beeld om het vast te houden maar alles beweegt http://www.youtube.com/watch?v=y4xL2tZyVRk…

Bultrug

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
De bij Texel aangespoelde bultrug Johannes is gestorven. Het laatste levensteken was het knipperen met de ogen. De bultrug die bij Texel is gestrand Neemt met een knipoog afscheid van het leven, Alsof zij op de valreep aan wil geven: “Mentaal is er met mij niks aan de hand”. Een bultrug om een voorbeeld aan te nemen, zo af en toe een knipoog…
Wim Overweg16 december 2012Lees meer >

Storm raast

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
Weg van de zee. Omlaag. Omlaag. Daar hoort hij enkel maar gekerm. Een vissenlied vol blauw verdriet. Neemt Mensch het lot van Visch in handen? Vraagt Visch hem te bevrijden van de spijker en de paal? Nee. Visch is bang voor Haai en Mensch. Nog liever blijft hij dromen aan de paal.…
Maarten Tree17 december 2012Lees meer >

Schijnbaar

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 587
Tot op de lengte der dagen schijn jij nog altijd op eeuwig durende golven dansen vogels in de wind worden verlaten voetstappen langzaam opgeslokt zijn schelpen stille getuigen van 'n leven voor zij op het zand werden geworpen rent een viervoeter achter een bal tot in de branding haren wapperen mijn jas dicht knopend proef ik jou…
LadyLove21 december 2012Lees meer >

Het anker in een zee van licht

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 908
spreidt zijn zonlicht van tedere vlammen en wil haar bevrijden uit de armen van de onmacht die als gletsjers geklonken zijn aan haar diep verdriet Wat hij ziet is haar kwetsbare hartenklop Wat zij draagt is de kiem van zijn Liefde Hij is haar poort naar een zachtere wereld Hij is de sluimer die haar levend houdt, het anker in een zee…

Bevriende idioot

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 944
, de zee van het verdwijnen.…
mobar20 februari 2013Lees meer >

Woede zonder woorden

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
zag de woede van water in stuwende golven opgehitst door de wind zij rolden om het schuim vervloog bedaarden langzaam in vrije loop ik zong in ondertonen mee mijn vlagen begeleiden het jagen van de zee sloegen over in rol hoge tonen refreinden met sissen en slissen de coupletten weer vol het eeuwig lied over woede zonder…
wil melker21 februari 2013Lees meer >

MODERNE VRIENDSCHAP

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.233
Contact op afstand Contact tussen twee mensen ik bedoel niet via lenzen gedachtes laten komen en gevoelens laten stromen, te strelen wireless zomaar zonder draadje mailen met vriend(in) of maatje o, zo wonderlijk die techniek neemt alles voor je mee dichtbij ook over een verre zee contact kunnen blijven houden vertrouwen…

tussen zee en land

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 615
ik was daar met jou we zagen het komen en gaan vroegen aan meeuwen de onvervulde wensen tussen de tikken van de wijzers van de klok het was alsof we mee ruisten, in overvloed dreven naar een doorwaakte maan durf jij mij jouw ziel niet toe te schijnen omdat ik het verlangen niet zou verstaan je hoeft geen oceanen te wissen of mij te leiden…

Jaag me op met wind

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 604
mee jaag me op met wind ik wil spelen als een kind niet mijn dagen slijten door langs lage oevers in het riet te bijten wil watervallen spatten op de rotsen regenbogen kleuren in de zon laat mij onderduiken en naar zuurstof happen als ik eindelijk boven kom neem mij mee tintelend en geladen naar opnieuw geboren worden in de zee…

Een modegril

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
zij flaneerde springerig haar een speelse wind in zondoorschoten lokken de zonnebril op een drukke boulevard ter grootte van een modegril voor ongewenste blikken taxerend spraken handen lange vingers dansten het eeuwig spel van komen en zich laten gaan ik groette zij bleef staan zag in onbedekte ogen golven schuimend overslaan…

De ramp van Moddergat

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 832
De laatste winterkoude stormen bliezen de golven met brute kracht tegen de Friese waddendijken het stormde gevaarlijk in die nacht Het was maandag zes maart 1883 Moddergatse schepen voeren toch uit want het laatste eten was opgegeten en men bezat geen rooie duit Dus de vissers moesten wel visssen op die grote ruwe zee en hoewel het eigenlijk…

Op nukkige dagen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 529
aangespoeld in schuim gedold door rollers van de zee droogt duurzaam puin heb ze geraapt op nukkige dagen naar vorm en kleur tot mozaïek gemaakt gelegd met schaduw in de groef gebonden stralend heeft mijn ziel haar bron gevonden…

Met mate bloot

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 463
onverstoorbaar tegen blauwe lucht recht de meeuw zijn rug en slaat in regelmaat de vleugels uit op warm zand krioelt de mierenhoop geeft winters wit met mate bloot en smeert tegen verschraling in herhaling kuiven golven wit van rollers in de branding bij een door wind gestuurde landing zon en zee een meeuw en blauwe lucht ingrediënten…

Sterrenwachtcyclus

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 542
achterbuurt ik zie je daar nog staan in stilte van het oerland tussen dansende mensen alleen met het besef van het verliefde begin er gaan allerlei deuren open kamers vol wellust en mystiek laten hun meest intieme geheimen zien je hebt het met een lach omschreven mijn lichaam is de duivenpostzegel van een open brief op zoek naar zee…
mobar10 juli 2013Lees meer >

Een zilt woordje

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 473
ik voel in het zand weer de warme hand van een eindeloze zomer zacht kabbelt zee licht gekuifd door de wind een zilt woordje mee nog scherpt de zon in donker contrast het ronden van aarde maar met het verglijden van uren lijken schepen door wolken te sturen zijn kleuren gevlucht naar een vervloeiend landschap van water en lucht…

De koers

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 836
De koers die ik voer, de koers van wie ik was. Mijn koers zat vast en in het kielzog van het verleden voer ik verder naar het heden. Het heden in het verleden. Met 180 gedraait zoekend naar hulp zonder radar in de nevel gehuld . Ineens van uit het niets was daar de geel gekleurde loodsboot, met een door mij gehoopte beloodsing. Met een loods…

Een blakerende kust

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
met een waaier wit golft de groenblauwe zee het verre schip zweeft mee caleidoscopisch krioelt leven zonder rust op een blakerende kust flaneerders bang voor plakkend zand kiezen charmant de boulevard pas avonds laat verdringt de wind met zilt de stank van frites en bitterbal zakt de zon in zee keert stilte terug met op het…

Zomerkind

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 515
jij bent het zomerkind geboren uit een warme wind stralend door de zon gedoopt met het eerste ochtendrood nog beroer jij zachtjes flarden mist die snel vluchtig zijn geworden nadat zij van jou hoorden speelt met zee en kleine schaapjeswolken laat de stranden snel bevolken met vroege gasten van plezier vult lucht met geur laat vlinders…
wil melker3 augustus 2013Lees meer >

Breekt de lucht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 426
grijsgroen antwoordt zee haar golven slaan kapot in een aanhoudend ja en nee wind geeft ook geen krimp waait langs de kust in een strakke lange zucht opening komt eindelijk van boven wolken gaan de zon gedogen zijn oplossende vermogen breekt de lucht en brengt de zomer op het strand weer terug…
wil melker8 augustus 2013Lees meer >

Zo voor het rapen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
jij had de rust zo voor het rapen maar je sporen in het zand lijnden vaste koers geen twijfel of moment van overweging tekenden hun speelsheid op het strand in het spel van wind en wolken ging je volledig mee toch bleef je tred steeds parallel aan zee de verte focuste in eindeloos herhalen maar op een eiland vertellen einde…
wil melker4 september 2013Lees meer >

Het dansende meisje

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.581
Zij danst. - Over de zee, het ledig strand, de toren, staat in zijn hoge rust de middag uitgespreid. En voor dit roerloze uur, in haar geluk verloren, is zij alleen en danst, - onder de oneindigheid.…
Jan Prins13 september 2013Lees meer >

Haar herkomstland

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 389
het is het zachte ritme van de regen dat ik hoor als de golven overslaan in het ruisen klinkt het verhaal waar kom ik vandaan uitvloeiend op het strand spiegelt zij haar herkomstland de witte wolk in het hemelsblauw de zon verwarmt jou al…
wil melker12 oktober 2013Lees meer >

In tegenbeeld

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
heb mijn ziel verpand aan de zee loop genietend met haar mee tot in de verte de stormvogel nadert en golven hun ankers gaan lichten opgetuigd met kuif rollen zij razend voorbij overslaande massa’s springen op tij immens is de kracht die onverwacht hoogte kiest gaten in dijken en weringen spiest tot zij rimpelloos de zon laat ondergaan…
wil melker4 januari 2014Lees meer >

Rechtop in het gras

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 483
ik wist dat het glas van de stormlantaarn zou breken in de aanwakkerende wind ook van het schip dat zou vergaan door het overslaande water licht kon niet langer branden bedolven door metershoge golven zag het glas rechtop in het gras hoorde nog de zee van vannacht…
wil melker10 januari 2014Lees meer >

Waar het land het water raakt

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 591
Waar het land uit zee ontsproot, waar men niet de ogen stoot maar tot verzien wordt genood; waar de wind nog vrijuit waait, wasgoed aan de lijnen zwaait, zonlicht blauwe broeken aait; waar men ruimtelijk geniet, 't platste platteland beziet, 't allerhollandste gebied; waar nog menig monument als historisch element spreekt van vroeger…

Ook de vissen

gedicht
5.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.634
, ja dat daar is de zee' ------------------------------------ uit: 'Kleur de schaduwen', 2004.…
K. Michel7 februari 2014Lees meer >

De windstilte.

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.277
zeggen dat je blijft en nooit van mij heen zult gaan Ik brul door de stillte van de wind dat ik jouw liefde niet kan plaatsen in mijn hart en dat ik toch liever een ander vind Door de stilte van de wind namen wij afscheid in het rulle zand Jij wilde mij kussen maar ik..ik pakte alleen jouw hand In de stilte van de duinen door de zee…

adembenemend

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 610
het smalle ochtendlicht deinend de duinen de zee met mijn ogen dicht leven in puin en schelpen gestrand in bloedrode golven…
Fred17 maart 2014Lees meer >

Westkapelle

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 559
Zal hij die foto maar niet maken. Weer zo’n boot. Een doos van ijzer met een vermoeden vol dat auto’s nu naar Schotland gaan. En hier op de dijk zet de regen in. Wordt zijn iPhone nat, de fietsers en de vissers met de hengel en wacht De Valk op zijn zin in koffie bij de bordkartonnen Toorop. De kont van het schip al in de verte snuift…