35279 resultaten.
tussen wolken en zee
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
960 daar volgt hij de zilveren lijn
tussen wolken en zee
tot het brandpunt van ontmoeting
schuim en schaduw loopt hij
jaagt hij het beeld
om het vast te houden
maar alles beweegt
http://www.youtube.com/watch?v=y4xL2tZyVRk…
Bultrug
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 De bij Texel aangespoelde bultrug Johannes is gestorven. Het laatste levensteken was het knipperen met de ogen.
De bultrug die bij Texel is gestrand
Neemt met een knipoog afscheid van het leven,
Alsof zij op de valreep aan wil geven:
“Mentaal is er met mij niks aan de hand”.
Een bultrug om een voorbeeld aan te nemen,
zo af en toe een knipoog…
Storm raast
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 Weg van de zee.
Omlaag.
Omlaag.
Daar
hoort hij enkel maar gekerm.
Een vissenlied
vol blauw verdriet.
Neemt Mensch
het lot van Visch in handen?
Vraagt Visch
hem te bevrijden
van de spijker en de paal?
Nee.
Visch is bang
voor Haai en Mensch.
Nog liever blijft hij dromen
aan de paal.…
Schijnbaar
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
587 Tot op de lengte der dagen
schijn jij nog altijd
op eeuwig durende golven
dansen vogels in de wind
worden verlaten voetstappen
langzaam opgeslokt
zijn schelpen stille getuigen
van 'n leven voor zij
op het zand werden geworpen
rent een viervoeter
achter een bal tot
in de branding
haren wapperen
mijn jas dicht knopend
proef ik jou…
Het anker in een zee van licht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
908 spreidt zijn zonlicht van tedere vlammen
en wil haar bevrijden uit de armen van de onmacht
die als gletsjers geklonken zijn aan haar diep verdriet
Wat hij ziet
is haar kwetsbare hartenklop
Wat zij draagt is de kiem van zijn Liefde
Hij is haar poort naar een zachtere wereld
Hij is de sluimer die haar levend houdt,
het anker in een zee…
Bevriende idioot
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
944 ,
de zee van het verdwijnen.…
Woede zonder woorden
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
522 zag de woede
van water
in stuwende golven
opgehitst door de wind
zij rolden om
het schuim vervloog
bedaarden langzaam
in vrije loop
ik zong in
ondertonen mee
mijn vlagen begeleiden
het jagen van de zee
sloegen over in rol
hoge tonen refreinden
met sissen en slissen
de coupletten weer vol
het eeuwig lied over
woede zonder…
MODERNE VRIENDSCHAP
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.233 Contact op afstand
Contact tussen twee
mensen
ik bedoel niet via
lenzen
gedachtes laten komen en
gevoelens
laten stromen, te strelen
wireless
zomaar zonder draadje
mailen met vriend(in)
of maatje
o, zo wonderlijk die
techniek
neemt alles voor je mee
dichtbij
ook over een verre zee
contact
kunnen blijven houden
vertrouwen…
tussen zee en land
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
615 ik was daar met jou
we zagen het komen en gaan
vroegen aan meeuwen de onvervulde wensen
tussen de tikken van de wijzers van de klok
het was alsof we mee ruisten, in overvloed dreven
naar een doorwaakte maan
durf jij mij jouw ziel niet toe te schijnen
omdat ik het verlangen niet zou verstaan
je hoeft geen oceanen te wissen
of mij te leiden…
Jaag me op met wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
604 mee
jaag me op met wind
ik wil spelen als een kind
niet mijn dagen slijten
door langs lage oevers
in het riet te bijten
wil watervallen
spatten op de rotsen
regenbogen kleuren in de zon
laat mij onderduiken
en naar zuurstof happen
als ik eindelijk boven kom
neem mij mee
tintelend en geladen naar
opnieuw geboren worden in de zee…
Een modegril
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 zij flaneerde
springerig haar
een speelse wind in
zondoorschoten lokken
de zonnebril
op een drukke boulevard
ter grootte van een modegril
voor ongewenste blikken
taxerend spraken handen
lange vingers dansten
het eeuwig spel van
komen en zich laten gaan
ik groette
zij bleef staan
zag in onbedekte ogen
golven schuimend overslaan…
De ramp van Moddergat
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
832 De laatste winterkoude stormen
bliezen de golven met brute kracht
tegen de Friese waddendijken
het stormde gevaarlijk in die nacht
Het was maandag zes maart 1883
Moddergatse schepen voeren toch uit
want het laatste eten was opgegeten
en men bezat geen rooie duit
Dus de vissers moesten wel visssen
op die grote ruwe zee
en hoewel het eigenlijk…
Op nukkige dagen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
529 aangespoeld in schuim
gedold door
rollers van de zee
droogt duurzaam puin
heb ze geraapt
op nukkige dagen
naar vorm en kleur
tot mozaïek gemaakt
gelegd met schaduw
in de groef gebonden
stralend heeft mijn ziel
haar bron gevonden…
Met mate bloot
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
463 onverstoorbaar
tegen blauwe lucht
recht de meeuw
zijn rug en slaat in
regelmaat de vleugels uit
op warm zand
krioelt de mierenhoop
geeft winters wit
met mate bloot en
smeert tegen verschraling
in herhaling
kuiven golven wit
van rollers in de branding
bij een door wind
gestuurde landing
zon en zee
een meeuw en blauwe lucht
ingrediënten…
Sterrenwachtcyclus
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
542 achterbuurt
ik zie je daar nog staan
in stilte van het oerland
tussen dansende mensen
alleen met het besef
van het verliefde begin
er gaan allerlei deuren open
kamers vol wellust en mystiek
laten hun meest intieme geheimen zien
je hebt het met een lach omschreven
mijn lichaam is de duivenpostzegel
van een open brief op zoek naar zee…
Een zilt woordje
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
473 ik voel in het zand
weer de warme hand
van een eindeloze zomer
zacht kabbelt zee
licht gekuifd door de wind
een zilt woordje mee
nog scherpt de zon
in donker contrast
het ronden van aarde
maar met het verglijden
van uren lijken schepen
door wolken te sturen
zijn kleuren gevlucht
naar een vervloeiend landschap
van water en lucht…
De koers
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
836 De koers die ik voer, de koers van wie ik was.
Mijn koers zat vast en in het kielzog van het verleden voer ik verder naar het heden.
Het heden in het verleden.
Met 180 gedraait zoekend naar hulp zonder radar in de nevel gehuld .
Ineens van uit het niets was daar de geel gekleurde loodsboot, met een door mij gehoopte beloodsing.
Met een loods…
Een blakerende kust
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
449 met een waaier wit
golft de groenblauwe zee
het verre schip zweeft mee
caleidoscopisch krioelt
leven zonder rust
op een blakerende kust
flaneerders
bang voor plakkend zand
kiezen charmant de boulevard
pas avonds laat
verdringt de wind met zilt
de stank van frites en bitterbal
zakt de zon in zee
keert stilte terug met op
het…
Zomerkind
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
515 jij bent het zomerkind
geboren uit een warme wind
stralend door de zon gedoopt
met het eerste ochtendrood
nog beroer jij
zachtjes flarden mist
die snel vluchtig zijn geworden
nadat zij van jou hoorden
speelt met zee
en kleine schaapjeswolken
laat de stranden snel bevolken
met vroege gasten van plezier
vult lucht met geur
laat vlinders…
Breekt de lucht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
426 grijsgroen antwoordt zee
haar golven slaan kapot
in een aanhoudend ja en nee
wind geeft ook geen krimp
waait langs de kust
in een strakke lange zucht
opening komt
eindelijk van boven
wolken gaan de zon gedogen
zijn oplossende vermogen
breekt de lucht en brengt
de zomer op het strand weer terug…
Zo voor het rapen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
534 jij had de rust
zo voor het rapen
maar je sporen
in het zand
lijnden vaste koers
geen twijfel
of moment van
overweging tekenden
hun speelsheid
op het strand
in het spel van
wind en wolken
ging je volledig mee
toch bleef je tred
steeds parallel aan zee
de verte focuste
in eindeloos herhalen
maar op een eiland
vertellen einde…
Het dansende meisje
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.581 Zij danst. - Over de zee, het ledig strand, de toren,
staat in zijn hoge rust de middag uitgespreid.
En voor dit roerloze uur, in haar geluk verloren,
is zij alleen en danst, - onder de oneindigheid.…
Haar herkomstland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
389 het is
het zachte ritme
van de regen
dat ik hoor
als de golven
overslaan
in het ruisen
klinkt het verhaal
waar kom ik vandaan
uitvloeiend op
het strand spiegelt zij
haar herkomstland
de witte wolk
in het hemelsblauw
de zon verwarmt jou al…
In tegenbeeld
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
500 heb mijn ziel
verpand aan de zee
loop genietend met haar mee
tot in de verte
de stormvogel nadert
en golven hun ankers gaan lichten
opgetuigd met kuif
rollen zij razend voorbij
overslaande massa’s springen op tij
immens is de kracht
die onverwacht hoogte kiest
gaten in dijken en weringen spiest
tot zij rimpelloos
de zon laat ondergaan…
Rechtop in het gras
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
483 ik wist dat het glas
van de stormlantaarn zou breken
in de aanwakkerende wind
ook van het schip
dat zou vergaan door het
overslaande water
licht kon niet
langer branden bedolven
door metershoge golven
zag het glas
rechtop in het gras
hoorde nog de zee van vannacht…
Waar het land het water raakt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
591 Waar het land uit zee ontsproot,
waar men niet de ogen stoot
maar tot verzien wordt genood;
waar de wind nog vrijuit waait,
wasgoed aan de lijnen zwaait,
zonlicht blauwe broeken aait;
waar men ruimtelijk geniet,
't platste platteland beziet,
't allerhollandste gebied;
waar nog menig monument
als historisch element
spreekt van vroeger…
Ook de vissen
gedicht
5.0 met 9 stemmen
3.634 , ja dat daar is de zee'
------------------------------------
uit: 'Kleur de schaduwen', 2004.…
De windstilte.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.277 zeggen dat je blijft
en nooit van mij heen zult gaan
Ik brul door de stillte van de wind
dat ik jouw liefde niet kan plaatsen
in mijn hart
en dat ik toch liever
een ander vind
Door de stilte
van de wind
namen wij afscheid
in het rulle zand
Jij wilde mij kussen
maar ik..ik pakte alleen
jouw hand
In de stilte van de duinen
door de zee…
adembenemend
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
610 het smalle ochtendlicht
deinend de duinen
de zee met mijn ogen dicht
leven in puin en
schelpen gestrand in
bloedrode golven…
Westkapelle
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Zal hij die foto
maar niet maken.
Weer zo’n
boot.
Een doos van ijzer
met een vermoeden
vol
dat auto’s
nu naar Schotland gaan.
En hier op de dijk
zet de regen in.
Wordt zijn iPhone nat, de fietsers
en de vissers met de hengel en
wacht De Valk
op zijn zin in koffie
bij de bordkartonnen
Toorop.
De kont van het schip
al in de verte
snuift…