9407 resultaten.
Vader-Moeder-God
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 Er is een drang en onstilbaar verlangen
met koesterende handen te verzachten
al wat verwrongen en geslagen is, en pijnlijk
angstig voor wat nog komen kan.
Toch zijn we moedig en zoeken
steeds opnieuw het leidsel van Ariadne,
stralend Licht tegemoet van Achnaton- Ra,
Vader-Zon, die schitterende bron.
We vullen en omhullen ons met de pracht…
Tot Gods eer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Tot Gods eer wil ik juichen
Hij die de wereld geschapen heeft
En nog onderhoudt alles wat leeft
Van Zijn goedheid wil ik getuigen.
Tot Gods eer wil ik leven
Hem danken voor alle fijne dingen
Waarmee Hij mij wil omringen
Ik wil Hem mijn vertrouwen geven.
Tot Gods eer wil ik handelen
In heel mijn aards bestaan
Zal ik altijd tot Hem gaan…
De loop der historie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
655 De loop der historie verloopt zéér weloverwogen,
ook al dacht en denkt men van niet.
Alles ligt vast en is tegelijk vrij gelaten.
Wij zijn een speelbal op de golven; afhankelijk
van de golfstromen.
Mensen zijn mieren in het zand: proberen hun eigen
luchtkasteel onafhankelijk te bouwen.
Ik doorzag alles.
Het was het énige wat het leven van…
Dodenrijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Tussen hen en mij
ben ik al duizend keer
gaan staan,
de zin "ik houd van je",
week echter
niet van me vandaan.…
Voetbal is Leven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.353 Voetbal is Oorlog.
Strafschoppen zijn naast of goed.
Zijn angst van keepers om te falen.
Angst van schutters om te schutteren.
Of gaat voetbal over intuïtie en moed?
Moed om milliseconden te durven wachten.
Angstige spelers verliezen.
Moedige doelmannen winnen.
Voetbal is Leven.…
Minder, minder of....minder?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
509 Mag het een beetje meer zijn, of liever een beetje minder?
Die vraag hoorde je maar al te vaak,
in slagerijen, kaaswinkels en wat dies meer zij.
Nu echter zou je dat wel eens goed kunnen opbreken,
in het strafbankje zou je terecht kunnen komen,
wanneer je met minder in de schijnwerpers komt.
Laat mij maar met minder toe moeten komen,…
VADERDAG EN HET LEGE NEST SYNDROOM
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.002 Het is vandaag Vaderdag
een dag die me weinig zegt
als verlengstuk van Moederdag
wat me ook zo weinig zegt
maar vandaag toch een gevoel
vader´s lege nest syndroom;
gisteren ging zij op vakantie
mijn dochter met haar moeder
ik hielp, pakte in en zwaaide uit
en daar stond ik, en betrad
hun lege, vooral stille woning
waarin geen leven te…
De brug
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
589 Ik geef de wereld opdracht
te bouwen aan een brug
waarover iedereen kan lopen
zowel heen als terug.
Die brug moet gaan over de wereld
van de Noordpool tot de Zuid
en wie er overheen wilt gaan
dat maakt gewoon niets uit.
Hij moet alles overbruggen
de geloven en gebeden
de kleuren die de mensheid draagt
dát is de brug naar Vrede!…
Openheid en sterrenstof
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Gedachten die ons gevangen houden,
zijn bronnen van angst.
Illusies over onze eigen vrije wil,
zijn hallucinaties.
Mensen dienen egocentrische belangen,
die ons tot slaven maken.
Terwijl...
Terwijl wij uit cellen bestaan,
die ontstonden in oceanen.
Terwijl we hemelse lucht zijn,
die door onze longen stroomt.
Terwijl mensen energie delen…
[ Mijn jeugd is voorbij ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 Mijn jeugd is voorbij,
maar oud ben ik nog lang niet –
o, hoopvolle spijt.…
[ Achter de kachel ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Achter de kachel
sjirpen krekels om het hardst –
een slaaplied voor me.…
Verloren Flora en Fauna
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
337 Een reflectie
op twee schatten
uit het Louvre ontvoerd,
eerder vandaag hier
ten tonele gevoerd
respectievelijk 'Oermoeder'
van Anneke Haasnoot
en 'Op de dijk en Limes'
van Evelyne
*
Is het niet een gotspe
dat wij, nederige zielen
tijdgebonden passanten
in het ondermaanse
ooit vol wemeldingen
met zoemende wespen…
tijden als deze
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
309 in dit soort tijden
beitel ik me door de dag
en wordt ‘t moeilijk
dan drink ik, drink ik uit m’n
herinneringen…
Verlangen
poëzie
3.4 met 39 stemmen
7.906 Meenge mooie meid heeft door de domme, lange nacht,
naar het naakte bijzijn van de minnaar smartelik getracht,
zij heeft in de grote leegte van haar wit bed, de peluw gekust,
als wilde ze zijn matte hoofd in rust gesust.
Haar hoofd was ongerust te midden van de wilde harengeur,
haar armen grepen, bang begeren, om 't onzekere genot
dat zich…
DE FRIESCHE POËET VI
poëzie
3.1 met 15 stemmen
3.070 VI
"Vergeef mij," huivert de dichter,
"'t Is onbescheiden misschien,
Maar mag ik ook vragen, wat dame
de eer heb vóór mij te zien?" -
En de schoone glimlacht: "Wel zeker!
- maar eet ondertusschen voort, -
Ik ben dat weeuwtje van Staavren,
Daar ge mooglijk wel van hebt gehoord;
Die een lading Dantziger tarwe
Aan stuurboord in…
LIEFDEWRAAK
poëzie
3.7 met 19 stemmen
8.630 'Ha! weet ge 't niet, wat kanker woedt
In 't lang miskende hart,
Als liefde 't vuur der wraak ontsteekt,
En misdaad groeit uit smart?'
Zo zong weleer de droeve luit
Van wijlen Van der Vliet.
- Wie, die wat doet aan belletrie,
Kent zijn gedichten niet? -
En, o, zijn luit had wel gelijk,
Er is geen twijfel aan:
Als 's jonglings liefde…
Nieuwe liefde
poëzie
3.5 met 54 stemmen
7.356 Daar gaat mijn nieuwe liefde waar noordwaarts der stad
de straten saamlopen op dokken, stroom, kanalen en stapelhuizen
en zich weer in eindeloze dokken splitsen en verbreden, 't land in.
Alles is nieuw nu, door deze zomer; de onbekende straten
dragen namen van rivieren en van landen, ook van steden;
alles is zó tastbaar wezenlik, spijts het…
BOERKE NAAS
poëzie
4.3 met 105 stemmen
12.088 Wie heeft er ooit het lied gehoord,
het lied van Boerke Naas?
't En ha', 't is waar, geen leeuwenhert,
maar toch, 't en was niet dwaas.
Boer Naas die was twee runders gaan
verkopen naar de stee
en bracht, als hij naar huis toe kwam,
zeshonderd franken mee.
Boer Naas, die maar een boer en was,
nochtans was scherp…
NIET ZONDER VRAGEN.
poëzie
3.3 met 35 stemmen
8.913 Gij wenst een echte Wijf, gij wenst te mogen trouwen,
Gij wenst (gelijk het schijnt) uw huis te mogen bouwen,
Gij wenst en anders niet. Maar lieve, zeg een reis,
Wie trouwt’er in de droom of in een dom gepeis?
Het vrijen eist verzoek. Geen Echo zal der kwelen
Dan als haar iemand vergt, en dat met luider kelen;
Wel, tijd dan aan het werk; want…
DE GROTSTROOM
poëzie
3.1 met 13 stemmen
2.872 Het breed gewelf, door rosse gloed beschenen
Is ruig van stugge pegels, grauw en goor,
Die wenen, wenen, duizend eeuwen door
En tot het eind van duizend eeuwen wenen.
En 't kromt zich over warrelrotsen henen
Waar elke traan, die viel, een traan verkoor
Om tot albast te worden en te schoor
Aan nieuwe smart, die kegels wordt en stenen.
En…
IMMORTELLE III
poëzie
3.9 met 16 stemmen
5.948 Waarom ik de lome nachten
Met wrange tranen bedauw? -
Ik weet niet wat ik liever deed,
Dan dat ik het zeggen zou.
En wou ik het ook al zeggen,
Weet ik, of ik het wel kon?
Voor alles is er een oorzaak, -
Maar hebben mijn tranen een bron?…
Dwaze vlinders
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
518 Een vlinder is tot op zekere hoogte
symbool van een rusteloze ziel
de mens wordt dolend voortgedreven
soms zwevend in ether
der zevende hemel
Aether is de oude god van de bovenste laag der atmosfeer
waar goden ademen
wij stervelingen doen het met aër
de aardgebonden levenslucht
de aloude Grieken zeiden
dat Aether de substantie…
Beschouwingen over de natuur en de mens
poëzie
3.0 met 19 stemmen
4.219 Curieus is 't toch dat de natuur
Al wat de mensen hier bederven
Met hare vriendelijke verven
Wel weer terecht brengt - op den duur!
Een paviljoentje, of andre taart
- Een klerenmagazijn bijvoorbeeld -
Is nog maar niet voorgoed veroordeeld,
Maar wordt juist mettertijd wat waard.
Ja zelfs een standbeeld in ons land
- Iets op zichzelf betreurenswaardigs…
Meisje
poëzie
3.5 met 34 stemmen
6.050 Wanneer zal dan die heimelike pijn,
die niemand weet of weten zal, ten einde zijn?
Wanneer zal ik me moeten verbergen, zeer timied,
en schuchter doen, omdat een man mijn naaktheid ziet?
En wanneer zullen beter sterkre handen
m'n schouders omvatten en mijn lijf strelen,
als ik, 's avonds, van verlangen moe,
alvorens slapen gaan, wel doe.
(Dan…
ZOUT HOUDT
poëzie
3.6 met 19 stemmen
6.150 Als de slakke komt gekropen,
Hier en ginder, door het huis,
’t Is al met haar slijm bedropen,
Niet een kamer blijft er kuis;
Maar de middel is te vinden
Om het vuil, het lelijk ding,
Op te schorsen, in te binden,
Dat het niet te ver en ging:
Men behoeft maar zout te krijgen
Dat men op zijn leden strooit,
Straks zo zal het neder zijgen,
Als…
VERS
poëzie
4.3 met 11 stemmen
3.316 aan P.B. Bayens
Heel licht is het geluk: niet saam te dringen. Een woord
is nooit zo licht als 't wel behoort;
vleugels die wijd opengespreid zijn, trillen in de lucht,
maar afstandsloos van de huizen,
waaieren open, in breder vlucht
en verdwijnen zonder spoor. Maar het geluk blijft daar
aanwezig, al is geen spoor ook merkbaar.
Geluk…
De daad
poëzie
3.7 met 26 stemmen
4.063 Wie is het die de zwarte voren
In golvend goud verandren doet,
Wie mesten en wie maaien 't koren,
Wie is het die de wereld voedt -?
Dat zijn de paarden en de ploegers,
Dat zijn de zweters en de zwoegers,
Dat zijn de zaaiers van het zaad -
Dat is de daad!
Wie graaft de glinsterende kolen,
Wie schept het schitterende zout,
Wie haalt uit diepe…
Snowtime
snelsonnet
2.7 met 37 stemmen
2.888 Al is het op de weerkaart dan al lente
Pas nu is heel 't land in wintertooi
We zijn nog ver van Pasen, zon en dooi
En scholen hebben sneeuwvrij vanaf Drenthe
Het voorjaar zal dit alles weer vermoorden
Maar voor even geen probleem met witte boorden…
Het leven
poëzie
4.0 met 36 stemmen
9.506 Ach! hoe snelt ons leven,
Als een stroom gedreven,
Die van rotsen schiet!
Blijde en droeve jaren
Vluchten met de baren,
En zij keren niet!
Kindsheid ijlt als 't krieken,
Jonglingschap heeft wieken,
Kommer zweept de man,
Grijsheid maant tot scheiden -
Zweeft er tussen beiden
Wel een enkele span*?
Onder min en kozen
Welken aardse rozen…
'T LAATSTE
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.425 AAN DE ONBEKENDE LEZER
Hoe zoet is 't om te peizen dat,
terwijl ik rust misschien,
een ander, ver van hier, mij on-
bekend en nooit gezien,
u lezen kan, mijn dichten, mijn
geliefde, en niet en weet
van al de droeve falen van
uw vader de Poëet!
Hoe blij en is 't gedacht niet, als
ik neerzitte ende peis,
u volgend waar gij loopt op uw…