377 resultaten.
Ongebroken wit.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
824 strijd
tegen het kleurloze bederf
op de tijdladders, meestal
in het voorste gelid,
bleekte zij de barrières weg
in een kaarsrecht onderkomen
in de smetteloze uren
aarzelend schuifelt ze weg
langs pas ontdekte dromen,
voorgeschreven tocht langs de
baar van roerloos licht, laat zich
niet uit de eigen waan verdrijven
in onbevlekte jurken…
v/h Berend Klaas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 We zien hier repelsteeltje op zijn bed
zij het in een postmoderne setting
hij trekt geen broek aan maar een jurk en ketting
had assepoester hem toch maar gered...
Maar goed, nu alle gekheid op een stokje,
wie ben je nu, jij kleine berend botje,
niemand vraagt je toch zeg bert, wat mot je
met make up, hoge hakken en een rokje?…
Leef mijn droom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 Kom in mijn armen, ik tover
wat je wenst, alles kan
Trek jouw blauwe jurk aan
en schud je haren los
Ik droom jou
veilig in onze liefde
Ik tover en de zon schijnt
Ik tover en jij lacht me toe…
Gevallen engel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 of uit beide, zoals ik
En nog steeds
weet ik wat ik heb gemist
als ik er weer eens aan denk
Niet vaak, tenslotte
kreeg ik mijn thuis
En nog steeds
ben ik de reddende engel
die ik van jongs af aan heb
geoefend te zijn
Ik aarzel bij de oude kerstkaart
met mij als engeltje, die keer
dat ik een poes kreeg
Sterren op mijn witte jurk…
Ambigu domein
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 In mijn eigen masculiene
virtueel domein
op een platform multi mensionaal
heeft zich een jongensachtige
verschijning aangediend
die zich presenteert als feminien
doch boven de bescheiden voorgevel en het balkon
heb ik nochtans geen jurk
mogen bespeuren
coördinaten bevinden zich ergens in Kirgyzistan,
't zou even goed in Georgië kunnen…
Vervreemding
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
298 Vervreemding heeft iets
van verwildering en achterdocht
woeste, nachtelijke ademtocht
drang naar vrijheid om te leven
je hebt haar lief, die soevereine muze
maar slechts in dwalende gedachten
onveranderde momenten
en in de toekomst
waar nieuwe dromen slapen
komt ze plotseling terug
in een doorzichtige jurk
verschijnt ze op het bal
als…
Strijk en zet
gedicht
2.1 met 507 stemmen
138.195 Ze trekt haar jurk uit,
vouwt zichzelf
open, stijft haar minnaar
en bevochtigt de lakens.
-----------------------------------------------
Uit: 'Naastenparade', 2002.…
rozen ontsprongen?
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.234 ze kruipen uit de knop
zonder naam adres
misschien aan
de nu dan witte jurk
wuft ontsprongen
een zwak moment
van weemoed
gebloemde herinnering
hartstocht siddering
poste restante
uit het portiek
kan ook een vergetene
uit voor- of achterland
die prikt
in het telefoonboek…
Noor vertrekt…,
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.020 Plezier in waar je gaat
de kin gericht naar waarvoor
je staat, katoenen jurk waarop
alle klaprozen van de wereld
bloeien, rugzak op de rug,
wollen muts op het hoofd
warmt tot aan de ogen, waarin
al de koppige sterren als kolen
gloeien, met onafzienbare tijd voor
beide voeten, je schopt het niet weg,
je loopt er triomfantelijk doorheen…
Buddléia
gedicht
3.1 met 15 stemmen
5.903 Je dochter kan dat eigenlijk
niet aan, zo ijl, zo flinterdun
haar jurk. Je bent haar vader maar
kunt kijken als een man. Waar eindigen
haar poten? Hoge zomen vangen wind,
de zomer raakt nu op zijn bangst.
Ze fladdert weg, je kijkt haar na zoals
de vriend die laatst iets ongelukkigs
zei toen zij op haar fiets passeerde.…
Balkonscène
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
526 Buona sera sera buona
Signorina e fratelli
Papa praat van buona sera
Witte jurken en de klere
Veni vidi bona sera
En ook nog
Een naaimasjien
Voor de klere
Papa paus habemus past
Uit papa’s grote klerekast
Tutti colere
En een jas…
Bevangen (4)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Bij een brandende open haard
draait jouw been sierlijk uit de split van je jurk
met de beheersing als een python rondom mijn utopie vannacht.…
Filosofendal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
274 de wereld waarin ik leef
Blijven lopen, blijven zorgen
voor de kleintjes, ze lopen
steeds harder, steeds verder
Blijven lopen, in een kring
van familie en vrienden
die steeds kleiner wordt
Blijven lopen, de paden op
de lanen in, de dijken over
in etappes door het hele land
Blijven lopen, en naaien
voor de bruiden, de mooiste
jurk…
Vlammen in top
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
119 waar ik jouw hand vasthoud
We zetten een regenboog
van bloemen in de vensterbank
en prijzen de hard werkende mensen
Buiten loeien vuren van licht
naar liefde, en het deert ons niet
Wij hebben geen verwachtingen meer
Dokters kunnen ons niet helpen
tegen het oproer in de straten
Het is ieder voor zich
Meisjes hebben vlekken op hun jurk…
op het strand
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.219 De wind die door m’n haren waait
Het water dat je hoort ruisen
Het warme zand dat m’n voeten aait
Onze blikken die elkaar kruisen
De laatste boten naar de haven
De laatste zonnestralen op mijn gezicht
De laatste paarden die langs komen draven
Jouw blik op mij gericht
Mijn voeten in de branding
Mijn jurk wappert in de wind
Een vlieger…
Trouwen
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
11.327 De verliefdheid spéttert ervan af
de witte jurk golft om haar heen
hij in strak en mooi grijs pak
kijkt vertederd om haar heen.
Wat is ze mooi vindt U ook niet
vraagt hij terwijl er gefriemeld
wordt aan zijn das
wat is ze prachtig en ze straalt
alsof alleen dát de reden was.…
Helder
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
581 wit is de jurk
in het stille ochtendlicht
wit de wapperende vlag
uit de kapot geschoten muur
wit de woedende knokkels
van de gebalde vuist
wit de gevangen geesten
in een web van rokerige mist
wit is het gelaat
dat in de ijle verte staart
wit het roerloze doek
dat leeg op beelden in pigmenten wacht
wit is de razende storm
die…
De Laatste Dans
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 voor de laatste dans
trek ik mijn mooiste jurk aan
zwierend in de ochtend-dauw
in wulps scharlaken
je weet immers nooit
hoe lang het leven zal zijn
want morgen is onzeker
kom dans liefste kom
samen verlangend
in twinkeling van hartsocht
innig ons geheim verbond
delend in sporen
de toekomst dragend
blijft onze naam verscholen…
Zover liefde reiken kan
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
794 Van golf tot golf en oever naar oever
draagt vreugde een diepe verrukking
De wind vlecht ons spel ineen
van zwoel naakt
zonder zonde
en zonder de traan der verdrukking
glijdt jouw blik
in de nacht, als een woestenij
mijn jurk – als geboren juk, de draagster -
stuk
Het kraken van oude spijlen
rondom het warme strelen
bekent…
Perfecte dwaler?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
497 Zonder aanstoot ‘des persoons’
vliegt al wat lief en toekomst heeft
met de branding mee, het zout stolt de
sproeten op haar wangen van die
kleine dwaler aan de kust, ze klapt
het kristallen gruis van jurk en handen,
de parels van een groot verlangen, zij gaat
verder in weer en wind, door menigeen
bemind, langs wegen waar ik haar…
Naaste omgeving
gedicht
3.3 met 6 stemmen
3.602 Het wacht op de jurk van het
meisje dat straks voorbij zal
gaan. De muur is klaar voor de
echo van je voetstap. Dit alles
blijft uit. Scherpte verlaat een
krom geslagen spijker. Dat wel.
Het veranderende omgeeft je zo
teruggetrokken, dat het je ontgaat,
er bijna niet is.…
wit
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
462 wit is de jurk
in het stille ochtendlicht
wit de wapperende vlag
uit de kapot geschoten muur
wit de woedende knokkels
van vastgesnoerde vuisten
wit zijn gevangen geesten
in een web van rokerige mist
wit is het gelaat
dat in de ijle verte staart
wit is het lege doek dat
wacht op beelden en pigmenten
wit de gierende storm…
Magnoliawals
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
492 de deelnemers zetten hoopvol de toon
toegewijd hebben ze bloesemend schoon
uit blaadjes tot zijden jurk gesponnen
Al snel volgt de buiging, de laatste knik
een fluwelen regen valt ruisend neer
bedekkend de aard en het ruwe teer
Een stille zucht nog een vluchtige blik
onze verwondering wint maar even
van het alledaags haastige leven…
't Is lang geleden (4)
poëzie
1.8 met 12 stemmen
1.991 Jurken schots-bont-rooien
Trokken de meisjes aan, niet Zondags, maar
Op Zaterdag. En 't was ook stellig waar,
Want iemand had 't gezien, dat ze de dooien
Zonder gevoel zo van de trappen gooien,
Wanneer ze op Sabbat sterven. Dat was naar.
Een Joodje op school - Koos heette hij - had gezegd,
Dat hij me een goud horloge geven zou.…
Opsporingsbericht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
2.277 in een verkrampte pose
Nu is zij vermist
En voedt ze de kindse geruchten
Dat ze door een dorpsgek werd ontvoerd
En aan de spijlen van een klam bed geketend
Met doorligwonden en een verbeten grimas
Op de zeis wacht
Betrouwbare bronnen zwijgen
Er is geen speurneus die dat kan bewijzen
Maar dan staat ze daar terug
Glunderend
In een jurk…
Komrij
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
786 geen hond meer is die er naar kraait
Geen slak is om te zoeken op laag water
Geen achtste leven in een bonte kater
Geen buurvrouw die het groene gras wegmaait
Als er geen rol meer is in dit theater
Geen kurk is waar de wereld nog om draait
Geen aap die mij een lange mouw aannaait
Geen zonneschijn, geen morgenstond voor later
Als er geen jurk…
Ou topos
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
608 kruisen
in de eeuwig weelderige stad
waar stilte is gestorven
waar leven leeft, werkt en sterft
dag en nacht
ons leidt, in een adembenemend ritme
naar de troon van illusoire wellust
waar we het lijf van leven en liefde
zullen beminnen
zo schoon
als de toevallige ontmoeting van mijn lichaam
gehuld in een aan repen gescheurde jurk…
Expositieruimte
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
440 Wij nemen bidders bij de benen
knielen voor witte schurft uit jurken
slurpen willen wij en nagelvijlen zien
sprinkhanennekspek in dunne repen
gesneden gestapeld tegen kerkhofmuren
handen bloedeloos op rooie ruggen vouwen.…
De langste dag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
624 De datum van
uw gang naar Huis
gekerfd achter dat
kleine kruis
bericht de aanvang
van de zomer…
Vandaag draag ik
dezelfde jurk
bedenk ik
als ik even hurk,
het was toen 30 graden,
kom, denk ik
vastberaden.
Vier jaar na dato,
de dag van het kruis
begeef ik me weer
op weg naar huis,
dichtend over
de Grote Zomer.…
The Buttery (Oxford)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
651 het was in Broadstreet
The Buttery
hij van geboorte bruin
slobberig colbert
zwart krulhaar zweeg
zij van oorsprong bleek
jurk strak gelichaamd
rood haar sprak
op het tafeltje tussen hen
‘Politics of Aristoteles’
‘De Profundis Oscar Wilde’
twee cappuccino ‘s
iPhone
rode roos
en zijn hand die tevergeefs
de hare zocht
buiten wachtten…