569 resultaten.
Eigen wereld.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.209 Fantasie gevonden,
Realiteit verdwenen,
In je kop duizend verschillende wonden,
Iemands gedachten willen lenen.
Leven in een andere realiteit,
Heerlijk en toch ook niet,
Verdwijnen als iemand iets naar je hoofd smijt,
Afwezig zijn als iemand je hart aan gruzelementen schiet.…
Het moment
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.160 Gedicht, impressie van een moment
gedachte en gevoel verwoord
verbeelding vult wit tussen regels
tijdens wandeling van de geest
Gedicht in literatuur, foto in
beeldende kunst, impressie beklijft
foto toont wat zijn lens ziet
gedicht vertelt wat de geest voelt
Foto's doen drama's herleven
brengen generaties tot dichten in
nooit eindigende…
En dan nog iets (6)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
717 mislukte advocaten
van het vurige geslacht
huichelen zonder toga
het vuur in de vagina
bij om het even wie
verwaandheid pleiten
doorzichtig als hun lingerie
schaamteloos rechtop kruipen
sluipen door de lettergrepen
van de eigen naam
alles vol schijn te vangen
tot de wrong in de tong
giftiger dan ratelslangen
geilen op hogere sferen
lenen…
Vriendschap
hartenkreet
3.5 met 71 stemmen
6.789 Een hart onder de riem wil ik je steken
Een engeltje op je schouder meegeven
Een steuntje in de rug, wil ik zijn voor jou
Een duwtje waar je het net niet verwachten zou
Meevoelen met je tomeloze verdriet
met je lachen, ook dat vergeet ik niet
een schouder lenen, wanneer je die nodig hebt
een zakdoek aanreiken, als je zonder zit.…
DE FOTOGRAAF
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
1.927 Hij was geeerd
hij was beroemd
zijn naam werd fluisterend genoemd
zijn weergave van feiten was ongeevenaard
de kleurstelling en vakmanschap onvervaard
maar toch
er was een groot gebrek
hij zag alles door de lens
dat was zijn lek
bekrompen in karakter
leeg in gesprek
vervolg van deze tragedie
in kort bestek
hij kreeg het door
hij vond geen…
De heelmeesters aan het woord
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
591 glimmende gezichten in een karakter
vol schoonheid, geschoeid met landen
die allen de kleuren dragen van een
uitgebeende beschaving
‘k zag ook snelle tekens die geprent
de tijdcapsule lanceerden die in mijn
lens werden gespot door heelmeesters
met bleke handen en wangen als ovenwanten
toch een hoera voor dit angstsyndroom
welke de kwetsbare…
Mooiste
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
908 Zo ja, of zij het dan mocht lenen?
Natuurlijk zei ik met slappe benen,
en dunne stem van gebarsten glas.
Ze zit naast me en ik lees voor.
Dat is wat ze het fijnste vindt,
nu haar ogen niet meer willen zien.
Een beduimeld boek met ezelsoor
dat onverkort haar aandacht bindt
maakt ons dan telkens weer zestien.…
Tonio
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
493 (er steken duizend vaderhanden
uit een stukgebroken hart
ze grijpen,
maar de smart van losgeraakte schakels sterft
in eindeloos verdriet)
hij is er en hij is er niet
hij woont waar jij je woorden laat:
op elke snipper schrijversgrief
glanst de gouden regen
de bodem van het glas
fungeert slechts als een lens
als jij -in tegenlicht…
ontmoeting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
605 Maar bij de sinaasappelen
viel Beatrix door de mand,
kocht sinaasapp`len bij de vleet
voor volk en vaderland.
U ziet dat ook een koningin
moet op de kleintjes passen,
waarschijnlijk zit ze nu al thuis
de piepertjes te jassen.
Lucas 18:14…
Avondroman
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
548 Als straks de maan de hemel zacht verlicht
De sterren haar terzijde staan
Dan schrijf ik voor jou een nieuw gedicht
Over romantiek en volle maan
Dan leen ik de liefdespen van Pierrot
En beschrijf het minnekozen
Alleen gaat dat tussen ons niet zo
Jij hebt voor een ander gekozen
Nu zit ik treurend voor het raam
In het licht der nieuwe volle…
Waar liefde woont
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
843 In die diepte, een stille wens,
Fluistert elke ster, bij elke lens.
In jouw ogen, mijn lief, mijn licht,
Zie ik mijn wereld, in evenwicht.…
herrijzen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
252 gerief
vormt het ademen kwetsbare sneden
roept de rust en komt de nacht als een dief
niet dat ik door klappen ben geraakt
of vast de wakken tel voor morgen,
door deze of gene wordt gelaakt
neen, de ziel lijkt mythisch verborgen
later bouw ik voort op oude stenen
zij vormen mijn fundament met geduld
om weer iets van wat komt te mogen lenen…
De Lens neemt afscheid (van het stoffelijke)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Tenslotte,
hier moet ik afscheid nemen.
Het hoofd is moe,
het hoofd is leeg,
het lichaam opgebrand,
het lijf is moegestreden.
Bewaar wat ik achterlaat,
koester mijn erfenis.
Heb haar lief,
vul haar aan,
als wapentuig in een eeuwig durende strijd.
Maar laat mij gaan
en kom mij vooral niet achterna.
Ik zal opgaan in de morgendauw,
glinsterend…
Soms..
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
2.126 soms zou ik even bij je willen zijn
gewoon kijken over je schouder
kijken wat je doet
soms zou ik langer bij je willen zijn
gewoon op je schouder leunen
even heel eventjes maar
soms zou ik je arm willen lenen
om me heen geslagen
omdat ik dat nodig heb
Soms zou ik je de hele dag willen horen
alleen je stem
soms ach soms...…
ik, het kunstwerk
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.277 onderwijl
zijn mijn rondingen
Romaans
met een vleugje
Jugendstil
ik spreek maar niet
over datgene
dat zich bij tijd en wijle
Gothisch gedraagt
maar waarvan je al zei
dat het beviel
mijn buik hangt
wat boers over mijn riem
dus ook genesteld
tussen de benen
en wordt enigszins als
vormloze intimiteit gezien
die geen kunstenaar wil lenen…
Luister...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.860 De nacht heeft zich gehuld
In duister
Waar geen ster breekt
Door het wit gordijn
Mensen slapen
Maar ik luister
Hoor ik daar geen mooi refrein
Vrede zal op aarde dalen
Hoor de klanken in de lucht
Eng'len koren als kristalgeluid
Zou de hemel openbreken
Mensen kom je bed toch uit
Doe als herders in de velden
Want het licht breekt weldra…
De einder van rust
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
474 Nader je niet in afstand omdat je bij me bent
hier achter die spiegelwand van de horizon
waar we meanderen in straatrivieren
omdat we aardappelen lenen van een dronken boer
neem ook geen genoegen met jouw toenadering
nu je achter me staat voor het verlaten land
waar we creëren op het gezonken plein
omdat we boeren laten voor beschonken…
Poezel zo net
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
794 In het lome lover minnemeen
ik mijne zoele Poezel;
hij is wobbe, hij is leen,
wuftig kozer en te koezel.…
Inflatie is diefstal
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
555 De staat met eeuwige tekorten
door laf pamperbeleid
drukt miljarden euro’s bij
Het inflatiebedje ligt gespreid
Je kunt als staat dan nóg meer lenen
want de nationale schuld
wordt in procenten uitgedrukt
van een inflatoir product
Het spook is er en wordt groter
Uw koopkracht schrompelt ineen
Een vlucht in aandelen is riskant
Een flatje…
Nuchter belicht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.066 De satelliet Solar A
In een hoge baan om de aardkloot geschoten
Belicht de straling
De hete streken in de heliosfeer
Ontastbaar voor het bloot mensenoog
Gezeefd door de dampkring
Astronauten nemen als eerste waar
Aan boord van hun hemelse huls
De film in de ver reikende lens
Versmeert het detail
Door verstrooide straling
Later vond men…
Modellenleven
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
2.397 Ik kruip alle dagen voor de lens
en ga van shoot naar shoot.
Geen feestjes in mijn leven
anders moet mijn uiterlijk het begeven.
Eten doe ik om te leven
zodat mijn benen kunnen blijven bewegen.
Meer wordt er mij niet gegeven
want ik mag geen kilo extra wegen.
Ze maken mij mooi voor de foto’s.
Schrijven mijn naam erbij.…
treurspel
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.546 Mag ik je vezels lenen?
Geschroefd in je
Door speeksel gedempt
Hoor ik een traan uiteenspatten.…
de verslavende kiss
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.913 was nog kort geleden
dat ik de gerolde Samsom
naar het verleden joeg
ben nu mijn eigen baas
zo wilde ik bewijzen
het was Nico uit Tine
die mij door de jaren droeg
hier aan de kade
op een vochtig rokersbankje
mijmer ik over mijn stijve vingers
de onrust in beide benen
ja, de vewarring door een groot gemis
wat kan ik in de toekomst lenen…
Op vleugels
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
702 Ik stelde voor
'n avondje "vleugels maken"
leek me wel wat
voor dichters
eerst nog gevleugelde woorden
opgezocht in de van Dale
daarna papier,bamboe
en bisonkit uit m'n lade
lekker frobelen
't laat zich raden
maar 'n ruzie en 'n twist
'n vuistslag hier, 'n muilpeer daar
Snel ging ik op eigen vleug'len
was voor ik…
Bedrieger
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.533 ik vind het niet erg dat je woorden leent,
maar wees dan alsjeblief eerlijk,
het is geen schande om te lenen,
om woorden van anderen te delen,
ik doe dat nu ook,
om te zeggen wat ik van je vind,
eerlijk duurt het langst,
maar lang blijft niet duren,
want je legt me nu al in de luren.…
Schrijven!
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
858 Van alles gaat er door m'n hoofd,
een boek dat ik te leen heb beloofd,
de boodschappen, van alles is op,
cursus inplannen, schiet het door m'n kop,
vriendinnen nog bellen om concreet
iets af te spreken voor volgende week,
de printer die steeds de melding geeft
dat hij dringend nieuwe inkt nodig heeft
Het is zo'n dag dat die "moeten-dingen"…
Tot die ochtend
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
679 Want ook zij had eerst de wanhoop
Uitgeput voor ze er woorden aan
Kon verbinden
En ook zij had door de lens getuurd
En voortdurend aan de smalle ring
Gedraaid om de beelden scherp en
Nog weer scherper te krijgen niet
Alleen zijn beeld had zij ontwikkeld
Maar ook de beelden die van haar
Hadden verhaald; Zij had bepaald
Zij was…
Nieuwsgierig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
599 '
mag ik
er eens een lenen
zo'n tweewieler, zo'n velo?…
Halverwege de weg
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
579 Halverwege de weg
voel ik mij instorten
zijt Gij daar nog
ziet Gij mijn wank' len en horten
terugkeren kan ik niet
verder gaan maakt me bang
waarom duurt die lijdenstocht
zo schrikwekkend lang
de weg lijkt onbetrouwbaar
mijn tred zo onzeker
wolkenmassa' s omhullen mij
zie ik verder het licht weder?…
Horror vacui
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
531 De diepe angst van homo
sapiens
is vrees voor 't grote zinloze
luchtledige
het zwarte gat het niets
zinledige
dat is de angst er niet te
zijn als mens
Kan hij zich wapenen,
verdedigen
existentieel poserend voor
de lens
z'n grijns of glimlach heeft
iets van dat snedige
hij lacht zijn doodsangst weg -
er is een grens
Zijn leven…