1878 resultaten.
bedrieglijk wezen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
674 O Maan
wat ligt toch in je wezen
met je schelmengezicht
je steelt plukbaar ruggelings
op je zwarte stoel van de nacht
botsinkje spelen
met de luchtzak van de aarde
het toneeltje
van de behoeder met paraplu
vrucht van dood en verderf
ik lig op mijn rug
met wazige gedachten
mijn dromen zijn gestolen
het ging ergens
over een bedrieglijk…
Nachtelijke avonturen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
600 Zo luidde toen z'n dure raad:
'Probeer van nood een deugd te maken:
u kunt toch opgelucht ontwaken,
al krijgt u 't in uw slaap te kwaad,'
Ontspannen ging-ie thuis naar bed.
Z'n dromen zou hij niet meer vrezen:
al zouden die angstwekkend wezen,
ontluiken werd een reuze pret!…
Zo Zomaar
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.538 Zoals je hier zomaar ligt
Je huid verwarmd door het zonlicht dat
Zo licht en zo zoet is
Hoe je zo zuinig en begeerlijk zweeft
Tussen je dromen en je ontwaken
Bedoeld te beschermen en te verhullen
Zo liggen onze lichamen verstrengeld
Zo, als schijnbaar eender
En hoe de regelmaat en de rust
Van jouw ademen
De stilte opvult
Zo schijn je…
mag ik
hartenkreet
2.8 met 23 stemmen
2.046 als jij slapen gaat
jouw melkwitte huid
zachtjes ademt
mag ik dan schuilen
in jouw droom
de warmte voelen
jou laten stralen
als je in het ochtendgloren
ontwaakt…
Parijs wordt wakker (Parijs 1)
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
637 Seriële muziek
dwarrelt naar boven
de hotelkamer binnen.
Een vroege merel weerkaatst
door een hoge koker
van karige lucht.
De merel schrikt
van zichzelf.
(Parijs, mei 2010)…
vanochtend vroeg
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.247 de hemel sneeuwt
het land weer wit
straks als wij ontwaken
en aan de kerststol gaan
zal het land langzaam ontdooien
en komen kleuren weer tevoorschijn
ik plakkraak nog even lekker een stukje verder met de hond…
The Rose
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
988 Straks in de lente
Met de adem van de winter
En de belofte van de zomer
Ons samenzijn er nog is
Dan beklinken wij
Het ontwaken van onze relatie
En omarmen wij de liefde
Het wakker worden uit een droom
Van angst en terreur
Hebben wij dan achter ons kunnen laten
En dan?
En dan kunnen wij eindelijk
DANSEN…
Bewustzijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
590 Dat dichter komt in de morgen
met het eerste vogellied
verlaat ook in de avond niet geheel
de doorgang naar de nacht
Waaruit ontwaakt, nieuwgemaakt,
gedragen, dankbaar en voldongen
Zo had ik u gedacht…
Elfje
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
797 Ze zei hem vlak na het ontwaken:
'Ik droomde heel eng over draken.
Toen wekte je mij
en nu ben ik zo blij,
da'k een elfje met jou wens te maken.'
Alsof ze gedachten kon lezen,
sprak zij: 'Ik verklaar het bij deze:
zo 'n elfje is fijn;
ook een tientje mag 't zijn,
maar het moet wel een nummertje wezen.'…
Het gouden zwijgen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
606 Het is licht ontwaken
in mijn slaap
raap bereid me
de runen van het pad
dat de leegte me
zal weerspreken
in het vaderhuis
het kruis sinds de verbanning
ben jij de koningin
zing verse hartenkreten
als mistige hoorn en
toorn in het netdichten
met de stille twijgen
in herfstlicht is het goud
te zwijgen.…
Een herkennende lach
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 het mooiste moment
van de dag is ontwaken als licht
zijn boodschap brengt na het slapen
ragfijne sluiers verdwijnen
als de zon zijn eerste stralen
over de donkere wereld laat schijnen
in het nog warme welbevinden
komen met een herkennende lach
de leukste dingen van gisteren binnen
de nacht glijdt van ons af
in het hopelijk uitgerust…
BIJ HET DOODSBED VAN EEN KIND
gedicht
2.9 met 126 stemmen
33.177 Gij zult wel nimmermeer ontwaken,
want gij bleef roerloos toen de trap
zo kraakte bij de stille stap
des mans, die kwam om toe te maken.
Zie, lieve mensen, 't is volbracht,
Wat gaan wij doen? Wij konden bidden,
dan blijf ik nog wat in uw midden,
gij krijgt toch wel geen slaap vannacht.…
Naar binnen gericht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
491 zie je ontwaken
uit de wanorde
van dromend slapen
ogen verschrikt
blikken nog steeds
naar binnen gericht
vingers ontspannen
in laten gaan van chaos
zonder aanwijsbare naam
tot je lach
alles breekt en jij
je weer bij de mensen weet
intens voelt het leven
na weggeëbde angst
de dag is nu op zijn langst…
In blosjes vuur
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
692 zij wiegt rank
op liefdeswind
bloeit voor het eerst
als lentekind
de wereld
is zacht groen
in blosjes vuur
ontwaakt volmaakt
de tedere schoonheid
van het anders zijn
geeft heimwee
en voelt zoete pijn
met kleuren
van verlegen
worden vrienden
goed bekeken
liefde wordt
in kleine vonken
als elixer
uitgeschonken
de godendrank…
Ontsluimeren
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
503 behoedzaam trekt ze strepen
door ons ochtendblauw
alsof wolken kunnen schrijven
kust ze de wereld met haar dauw
versiert de zon zonder blikken
of blozen het pas ontwaakte land
vieren gevederde vrienden
boven schuimkoppen op het strand
danst het helmgras heuvel op
lacht weidsheid haar tegemoet
ontwaakt ze haar stad met
een schitterende…
In de schemer
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
504 ik teken
mijn dromen
met licht van de zon
schaduw
contrasten
met zwart van de nacht
maar pas
in de schemer
komt alles tot leven
dansen schaduw en licht
tot ik ontwaak
met een lachend gezicht…
Lentelust
poëzie
2.2 met 4 stemmen
1.518 Dan zal de Mei ontwaken,
De jeugdige, lustige Mei,
En zingend zich vermaken
Langs heuvel, dal en wei.
En waar de Mei zal zingen,
En waar de Mei zal gaan,
Zal 't zwellend botje springen
En 't frisse bloemtje ontstaan.
Dan zullen bomen, hagen,
Langs weide en heuvel en dal,
Zo menig nestje dragen
Waar 't heimlijk piepen zal.…
inspiratiebron
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
521 Mijn inspiratiebron is groot
onpeilbaar diep
oneindig hoog
De dichtersgeest in mij ontwaakt
en woorden rijgen zich aaneen
uit bronnen diep verstopt
nu komend aan het oppervlak
van mijn eertijds verwrongen geest
De vrijheid boeit me
en veel meer
Het warme zonlicht evenzeer
een madeliefje in het gras
Het fascineert me
ja nu pas
Mijn hennetje…
Het morgenraam schuift
gedicht
3.2 met 5 stemmen
5.282 Het morgenraam schuift blauw en blinkend
rechthoekig door mijn dromen heen.
Splinters geluid doorboren mij
en blijven steken in mijn hoofd.
De klok slaat waarschuwend alarm
en dreigend rolt de kamer op mij aan.
Terwijl ik wankel op het slappe koord
waarlangs de slaap geschrokken vlucht,
vangen je armen mij beschermend op
en in hun warmte raak…
In draden korter licht
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
517 ik haal
de herfst van je gezicht
die in draden korter licht
je raken in de vroege morgen
schep wat
pas gevallen dauw
van een kleurrijk blad
voor een koel lippen bad
het vogelkoor
zingt nog wat traag
het wakker worden
uit beschutte plaatsen
steeds later
komt de dag op gang
een snelle kus
op je nog warme wang…
Langzaam maar zeker
gedicht
4.4 met 7 stemmen
9.195 Langzaam maar zeker strekt de dag zijn zebrahals
naar de roodkoperen zon.
Wind woelt door het natte
groene haar van stadsplantsoenen,
ontrolt een hardblauwe vlag
boven de daken. Wie dit ziet
heeft de nacht overleefd
of hij wil of niet.
------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1996.…
De vogels
gedicht
4.2 met 21 stemmen
12.218 Vanmorgen werd ik wakker
van de vogels.
En ik dacht: waarvan werd ik wakker?
Van de vogels.
Van het licht ook, maar
meer van de vogels.
Het licht zacht zingend,
de vogels keihard.
----------------------------------
uit: 'Holte van het licht', 1975.…
's Nachts
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.378 's Nachts varen de landstreken naar huis.
Op volle kracht, elkaar met brandend boordlicht
omzeilend. Het schuurt aan boomwortels,
boegwater klotst in vijvers.
's Nachts wonen we in Midden-Duitsland.
Langs het raam schaduwen de hardnekkigste
creaturen van de gebroeders Grimm, zijzelf wellicht,
treurend om iets van duizend jaar geleden,…
In tijdloze rust
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 in ontwaken
slaan gedachten
hun vleugels uit
wieken als
kleurige vlinders
van bloem tot bloem
buitelen in
zomerse wind
naar het licht
drinken het
nectars aroma
in tijdloze rust
laat je dromen
niet slapen maar met
de dag kennismaken…
sluimering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
765 Ik slenter speels door de wereld van mijn gedachten
in een veld van duizelingwekkende herinneringen
opgeborgen in mijn sarcofaag van stormende beelden ,
om te ontwaken in de ochtend van een nieuw leven
gestreeld door de vroege dageraad die mijn huid bewandelt...…
Sepia
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
532 In een waas van sepia treft de slaap mij
een droom wiegt de wereld
tot ze stil wordt
en verlaten raakt
gestreept vullen tinten de leegte
voller hoeft het ook niet te worden
ver weg huilen ontroostbaar de boshyacinten
langzaam trekt de sluier op
zoals een bruid van haar voile wordt ontdaan
en vol hartstocht de nacht wordt ingetrokken…
Ons heelal ontwaakt....
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 Wanneer ontwaken wij?…
Ontzetting
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
472 Ik heb me verkeken
op de jaren, maanden, weken
hadden zij nog dagen, uren
of zou het nog slechts minuten, seconden duren
ik ben de tel kwijt geraakt
alsof ik ontwaak
uit een diepe slaap.…
Ochtend
gedicht
2.5 met 2 stemmen
18.591 Zo kalm als op een vlot van helderheid
en rust, gelegen op mijn rug
dreef ik de ochtend in, het ochtendlicht,
land, lucht en water waren één en zonder dat
er van hun eigenheid maar iets verloren ging.
-------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2011.…
Vanmorgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
495 in een ontwakende tram wordt
een vrolijk groetende hond
op de foto gezet
een andere zit op schoot
bij het stoplicht staat een moeder
met kinderwagen
en een mobieltje in haar hand
een schrikbarend tijdsbeeld
langzaam ontwaakt de stad
en sla dit alles gade
op een manier
die anders is dan gisteren…