810 resultaten.
Een gouden zon
netgedicht
4.8 met 20 stemmen
1.136 Ze moeten wel, want leven dringt tot vreugde,
al er zoveel leed
en stilte veel te groot soms;
Laat er geen bitterheid
gaan groeien in de harten,
nu de oogst er is,
de aarde
die haar vruchten heeft gegeven,
ten leven.…
wintertranen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
717 windstilte
en alles van het kleine leg je
op mijn wangen
de woorden
tot morgen, in het geweten
ze blijven
zoals aarde beweegt in
oogst
verdiept met handen
rond huid en
leven
en de zee
je fluistert haar warmte
waar mijn adem zich om golven
vouwt
ver weg van regen
en het seizoen dat mij nooit
heeft toebehoord…
Naam
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
734 Camelia is mijn naam
kind van de Filipijnen
waar mijn zoete geur
en schoonheid
begeerd werd door reizigers
uit verre oorden
zij hebben mij ontvoerd,
gevoerd en mijn voeten
in vreemde klei gezet
hier zou ik aarden
roem oogsten
geur en kleur verspreiden
naar alle windstreken
tot aan de boer die
mij niet kende
Camelia is mijn naam…
dichten is knokken
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
607 soms is dichten
ledigheid verbergen
achter wollige woorden
dan weer is dichten
vertedering oogsten
in willige woorden
doch meestal blijkt dichten
kwetsbaarheid verbloemen
het met fragiele woorden
weerstand bieden...
maar voor de meeste dichters
blijft het knokken
voor elke strofe die met
wegstrepen wordt bedreigt…
Veteranen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.095 De oudstrijders marcheren achter elkaar,
in de veteranenparade volgt de man met de zeis
en daarna nog vele skeletten van de strijders
uit eerdere tijden van de mensheid
een verbeten blik in de fonkelende oogkasssen
het einde is nog lang niet in zicht
en de dood oogst met zijn zeis
veel nieuwe strijders
ongeacht leeftijd of ras.…
Kind van de zon
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
534 je bloeide als sneeuw
dauwde lentetranen
weerkaatste de hemel
met een spiegelend hart
zomerde lieflijk
in waterkristallen
verdampte met wind
als kind van de zon
oogstte de kleuren
van het volrijpe
herfstgebeuren
bundelde alles in wit
de winter getekend
die met dons van de deken
aarde bedekt met het
ongerept licht van de schepping…
Koppig en fruitig
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
542 wij hebben de druiven
samen geplant
de oogst als primeur kunnen drinken
proefden in fermenten
de schraalheid van het land
koppig en fruitig zomer in de hand
toch waren er jaren
van misoogst door schimmel en rot
droogde door wind de suikers kapot
aan ons heeft het niet gelegen
wij hebben altijd warmte en liefde gegeven
aan de wijn…
Oplichtend in de lage zon
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
531 zag de herfst
in haar ogen
oplichtend in de lage zon
haar schouders
licht gebogen
vingers stram en krom
de zachte stem
vertelt verhalen
van hoe het vroeger was
stofjes dansen
in verdwalen vandaag
komt er niet aan te pas
zij oogst herinnering
in vorm en kleur maar
haar winter staat al voor de deur…
Het herfstig geel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
608 Het herfstig gele blad
belicht de rijke oogst
van peren vol met sap
en roept kom dans met mij.
De herfstig zoete zon
bestrijkt me ‘s morgens vroeg
zo super zacht
alsof het avond is.
En het herfstig droef gevoel
voor al het moois
dat binnenkort
voorbij is,
omarmt me.…
De jonge loten
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
891 ja ik kijk om
naar de seizoenen
een lente om te zoenen
want jij was daar
zomerden in wolken
die ook het blauw bevolkten
regenden in samenzijn
de warmte was fijn
oogstten herfst
in alle kleuren
jouw geuren vruchtten
in hun rijpe komst
ja ik kijk om
heb het jaar genoten
we winteren maar de jonge
loten zijn al ontsproten…
Oase
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
443 Verdrinkend in jouw ogen
plant je de zaden
en oogsten wij later
onze eeuwige liefde.…
WEER IS HET SEPTEMBER
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
550 de rust is weergekeerd op de stranden en in de struiken
op wat spinnenwebben na die glinsteren in de ochtendzon
het is nu tijd voor binnenvetten en wat nagezomer
maar iedereen weet: het is voorbij tot aan mei
we hebben hopelijk zoveel vaart gemaakt
dat we we kunnen doorrollen tot aan kerst
en dan omhoog precies tot aan 1 mei
ik denk dat het wel…
Angst
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
5.023 plots spreekt ze dan
ik weet niet, zoiets van
ik blijf bij jou
ik blijf je eeuwig trouw
toen wist ik niet
dat ze loog, me bedroog
toen wist ik niet
dat zij angst oogst!…
klokvast
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.455 straks sjouw ik
met mijn koffer
achter mij valt kras
de deur in 't slot
klokvast
vlieg ik
op witte wolken
naar het zuiden
de aarde
begroet mij rood
wil mij op zijn minst
verleiden om te blijven
in de netten
onder de bomen
groen en zwart
smakken al olijven
maar vooral
de oogst
van zoete druiven
zal beklijven.…
In lichaamstaal
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 er luistert niemand
naar de woorden die ik schrijf
zij lezen en begrijpen maar
ieder op heel eigen wijze
er is een copyright
maar wat ik allemaal zaai
zullen zij gaan oogsten door
de vertaling in hun eigen mind
pas als ik spreek
communiceren wij in lichaamstaal
vertellen ogen handen en gezicht
volledig het bijpassende verhaal…
Narcistische zelfzucht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
494 zij dansen op hakken
de hoge lach
van leven in plezier
haren opgestoken
lichtjes aangeschoten
de kopjes nog fier
uitdagend en
ondeugend charmant
om aandacht vragend
maar er worden vanavond
geen rozen geplukt
in narcistische zelfzucht
de heren zijn het oogsten voorbij
zien enkel zichzelf
als prins aan het eind van de rij…
Liefdesdromen
netgedicht
4.6 met 26 stemmen
945 Nu de wind ons heeft verstoven
over de eindeloze zee
overbruggen wij de kloven
tussen het beest en toverfee
boven sneeuwgrenzen bevroren
tot eeuwig innerlijke pracht
kunnen wij de tonen horen
uit zielsverwantschap voortgebracht
bliksem zal ons hier ontdooien
tot de allerwildste stromen
ik zal zoete zaaiers strooien
voor jouw oogst van…
In fronsjes en lach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
544 in één oogopslag
waren de lijntjes
in je gezicht te lezen
lente maakte
je huid veerkrachtig
gevoelig en zacht
we hebben samen
de zomer geschreven
verdiept in fronsjes en lach
de eigen trekjes
genoten het leven in
schaduwvol karakteristiek
nog oogst het licht
schoonheid uit lijnen
in jouw herfstwarme gezicht…
In negeren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 heb straten opengebroken
tegels gelicht waaronder
nieuw leven is opgeschoten
in passeren
was geen communiceren
onwetendheid kent zijn prijs
heb ze gedwongen te kijken
iets te begrijpen
van het donkere bestaan
dat in negeren
gaat vegeteren
tot een zonloos vergaan
al dood en begraven
voordat bloemen hun oogst
in vrucht konden…
Het boek van mijn leven
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
638 heb een takje
met knoppen bewaard
gebroken in de eerste lentestorm
de bloesem gezien
wat bloemen vergaard
in de zon van de zomer
veel zware buien
verkleinden de oogst
warm herfstrood bood troost
fier staat mijn boom
de winter te wachten
in rust toch op krachten
zij heeft al
haar jaarring geschreven
in het boek van mijn leven…
Met herfstbloemen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
721 ik moet niet
niet meer dromen
je gewoon laten komen
handen raken
je lippen laten
smaken in samenzijn
vergeten wat
we al een leven weten
weg met die pijn
met herfstbloemen kan
ik je niet boeien onze
oogst zal zelfstandig bloeien
nog winteren we samen maar
de lentebollen zijn geplant in
hun ontluiken vraag ik jou de hand…
De frisse wind van Zembla
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
553 Wie in Nederland wind zaait,
kan Zembla oogsten.
Zembla blaast problemen uit het stof.
Zembla valt niet om te kopen.
Opent gesloten deuren.
Zet ramen open.
Wie Zembla heeft doorstaan,
is moedig en stormbestendig.
Wie van Zembla heeft geleerd,
heeft het goed gedaan!…
Uit dood hout
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
844 waai maar wind
takken vliegen van de bomen
zij breken eigen winterdromen
ik zie ze vallen
hun herfst is gestorven
de oogst al lang geborgen
zij knapten in gebreken
de kou had hen geen
nieuwe buigzaamheid gegeven
waai maar wind en schift
de bomen uit dood hout
zal nooit meer de lente komen…
Waarheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
668 water
omwentelt de waarheid
de slordige prater
zijn niet weten tot feit
de werkelijkheid wordt
gewelddadig verdraaid
zijn waarheid een fort
zo vol leugens gezaaid
Zijn woorden zijn daden
die ons openbaren
ze zijn zwaar beladen
vervormen het ware
hij belijdt zijn moraal
en ethiek van de tijd
in een droevig verhaal
tot een oogst…
Hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Kom
mijn liefste kom
laat mij je leiden
kijk niet om
maar voorbij
de horizon
Er rest je niets
dan wat verloren
idealen
Je dromen
komen ooit wel uit
Verlies geen tijd
aan verbittering
of teloorgegane
vriendschap
Diegene die naast
je staat
je tranen vangt
zaait het
nieuw gewas
dat de zomer
rijkelijk oogsten zal…
Gezang van koffie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
554 De nieuwe oogst is binnen.
Panamese vogels zingen.
Genietend luister ik.
Met mijn neus.
Met mijn oog.
Met de tong.
Het is een heel oud liedje,
dat steeds opnieuw begint.
Een oeroud sprookje is het,
dat ik vandaag weer proef.
Lang geleden al begon.
Birdsong is de smaak.
De smaak van koffie.
Smaak van geluk.…
De vale takkenstramheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
392 de herfst heeft
zich verstrakt
in de vale
takkenstramheid
van hen die
nog wachten
op de oogst
die winterklaar
al getooid zijn
om te gaan
hun kleuren
afscheid van
de warme zomer
is allang geleden
en toch zijn er
weer redenen
om op te staan
niet alleen wordt
het kind geboren
maar ook zij die
zijn uitverkoren
voor het nieuwe…
"Erfgoed van Licht"
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
938 Wie eerlijk zaait met zacht beleid, oogst morgen zonder schaduw of schuis. Duurzaam zijn-niet vluchtig snel, transparant zoals een bron in de zon. Wie de jeugd programmeert met mensenziel, bouwt een wereld die écht begon.…
Veiligheidszone
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
5 De straten zijn bezet
We klimmen over de daken
naar school, ook papa
moet zo
de boodschappen doen
en gaan werken, als
er werk is en er niet
onder het toeziend oog
van het leger weer
een werkplaats in beslag
genomen is of een boomgaard
verbrand vlak voor de oogst
De stad wordt een veiligheid
een zone voor vijandige
militairen met…
In groen gevatte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
572 jouw ogen
keken met
het helder blauw
van de eerste
lentedagen
die met
voorjaarsachtige
zachtheid vol
verbazing het zwart
van aarde vergeleken
met een
curieuze snelheid
had de metamorfose
van donker naar kleur
plaats gevonden
waarin pril wit en
in groen gevatte
bloemen en planten
nu al bewondering
oogstten van alle kanten…