796 resultaten.
Groeven
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.187 Langzaam vouw je
morgen open en laat
gisteren heel stil
achteruit lopen
zachte handen
tillen mij op
wiegen vandaag
in slaap terwijl
de laatste droom
haar tijd verslaapt
zwijgen muren in
alle talen zelfs
de spiegel aan het
plafond doet na een
laatste knipoog haar
stralende ogen dicht…
Dans met me mijn engel
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.043 Sla je armen om mijn middel
Ik wil smelten door je aanraking
Sst… zeg maar eventjes niks
Dans met me mijn engel
Wieg zachtjes mijn lichaam
Ik wil verdwalen in je blik
Laat de wereld rustig vergaan
Dans met me mijn engel
Streel onbelemmerd mijn haren
Ik wil verdwijnen in je zucht
Oog in oog en hart…
langs bogen en pilaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
907 stenen beelden wiegen niet
in het bed van donkere tonen
het orgel speelt een wiegelied
laat kinderen tot mij komen
een ijle stem klimt zacht
omhoog langs bogen en
pilaren om in de melodie
iets van de hemel te ervaren
het koor zwelt aan
en juicht haar schoonheid toe
trompetten schetteren feest, het
paradijs is nooit zo mooi geweest…
hallo zijn we er nog.....
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.084 ook in het nieuwe jaar
zijn ze er weer
de kerk en het vuurwerk
de A-vier en de A-negen
het geloof in zegen
de zure regen
de files op de radio
het recht op zelfbeschikking
schuift weer een stukje op
van je wieg tot je graf
steeds meer bepaal je vooraf
zelfzorg is nu dat vaststaat
via welke clausules
uit welke ampules
je zelf de pijp…
de pasgeborene
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
898 Ik heb de Nieuwjaarsnacht doorwaakt
terwijl een vuur me warmde
de pasgeborene ontwaakt
ik wieg hem in mijn armen
Ik zie de toekomst tegemoet
gesterkt door Godsvertrouwen
en weet dat Vader God behoedt
wat ik nu op ga bouwen
Eén jaar heb ik slechts met dit kind
dat ik mag op zien groeien
bij rozengeur of tegenwind
het zal me zeker boeien…
Wilde roos in gesprek met de wind
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
2.152 Streel mij teder in de morgen
wieg mij zachtjes op jouw kracht
ik zal mij hunkerend ontvouwen
na een maanheldere nacht
in de morgendauw ontwaak ik
fier mijn hoofdje naar de zon
dronken van de nieuw kansen
zou ik bloeien zolang ik kon
mijn hart staat open naar de wereld
schoonheid is zo klein en puur
wie het ziet mag het beminnen
hou…
Als ik vleugels had...
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.105 ...zou ik hoog kunnen vliegen,
op thermiek en luchtgolven wiegen,
over daken en boomtoppen scheren,
over bergen en dalen en meren,
op de hoogste rotspunt neerstrijken
en de wereld uit de hoogte bekijken...
Maar ik zou zoveel kostbaars verliezen
als ik verplicht werd voor vleugels te kiezen.…
Kleine jongen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
888 kom maar hier kleine jongen
kruip maar in mijn armen weg
hier ben je veilig noodgedwongen
ik beloof je hulp is onderweg
laat mij je wiegen in mijn armen
strijk je zorgen uit je gezicht
laat mijn lichaam je verwarmen
hou ik je veilig heel erg dicht
kom maar hier lieve kleine
laat je zorgen nu maar gaan
ook al ben je niet de mijne
kruip…
Mijn wit spinseldier
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
550 kom
mijn wit spinseldier
laat mij nu snel
je vleugels ontvouwen
heb maar
vertrouwen
in ons warm
vluchtig luchtplezier
hoppen
van kelk naar kom
drinken ons vol
met zomerse honing
rusten
in wiegen op
wind die ons draagt
vlaagt met licht van de zon
kom
mijn wit spinseldier
ontsnap uit mijn dromen
laat het bloed maar rood stromen…
mer à boire
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
451 hij dobbert in
het bootje van
zachte armen
haar warme
borst is zijn
mer à boire
sluimerend in
de wieg hoort hij
het zoete zingen
gekooid ijsbeert hij
vijf stappen tot de muur
evenveel stappen terug
geen armen als
een bootje waarin
hij passen zou
zij zingt zoet noch
zacht nooit meer
zijn mer à boire…
Luistermodus
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
544 Soms ontmoet je iemand
waarmee je spontaan een
gesprek begint
maar al gauw ontdek je
dat de luisterknop
van de zender
op een lage frequentie staat
je wordt overspoeld
met een waterval aan woorden
en zender ook nog praat
in overtreffende trap
ontvanger wordt niet gehoord
zo wordt een spontaan gesprek
bij voorbaat al in de wieg gesmoord.…
Alles mag je worden
gedicht
3.2 met 92 stemmen
32.909 Het springzaad knapt, de brempeulen
knallen open en jij ligt er in je wieg
als een popelend boontje bij.
Alles mag je worden van mij: zeeman,
boswachter, archeoloog.…
Je denkt: Er was een tijd, niet lang geleden,
gedicht
2.9 met 28 stemmen
15.254 De meiden
Giechelden, ze wogen me en schommelden mijn wieg.
Er was een tijd dat ik mocht denken: Kijk, ik ben
Van marsepein. En als dat niet beviel, dan dacht ik:
Kijk, zilverpapier. Of een kaars, dan kon ik branden.…
wacht op mij
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
967 ik praat van jou
al zeg ik dode woorden
zoek in schimmen
van verboden lijven
restanten van jouw liefde
die mij ooit behoorden
ik wieg dan
verstarde gedachten
om verdwaald gevoel,
doorheen wel
duizend nachten,
in teder maanlicht
te verzachten
wacht op mij
als de dag
begint te dagen
stil zal ik dan zijn
als jouw blik
mij…
we gaan nu herfsten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
685 mag ik je
nu eindelijk
mijn bloem gaan geven
je kent de kleur
en geur het komend
groen uit vroeger leven
neem maar mijn lente
in een nieuw begin
en groei naar voorjaarsbloei
samen wiegen in de
warme zomerzon, er komt
geen winter meer die is al om
we gaan nu herfsten
ons volgend leven zal de rijpe
vrucht weer vreugdevol…
droomkasteeltjes
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.181 de avond tuimelt
roze flamingos
kleuren de lagune
aan de hemel
palmen wiegen
op de wind
blauw wordt groen
groen stil zilvergrijs
witte huisjes
knielen deemoedig
als devote nonnetjes
op de bidbank van het strand
stilte kruipt genadig
tussen hopeloos gestrande schelpen
de zee knabbelt aan
de droomkasteeltjes van nat zand…
gevoelens
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.169 gevoelens verkennend in huid van fluweel
in warmte van aanwezige verdieping
verlangend in geestelijke verbeelding
van dagen en nachten in de showroom van geluk
zoekend en tastend in de variatie van leven
in fragmenten van onderweg
voort gebracht in de armen van onze liefde
waarin ogen wiegen in blikken
het is het meedragen en je gedragen…
Krullen in de wind
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
778 zacht fluistert de wind
over veranderingen
het stormt niet altijd
in een mensenhart
het wil ook wel eens
liefdevol door haren strijken
streelt wapperende
krullen glad
soms is liefde genoeg
om weer eens met
andere ogen
om je heen te kijken
zie hoe vederlicht
de vleugels van een vogel
wiegen op de golven
van het vrij zijn in de…
de dood is bruin en kaneel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
616 het landschap verandert door zijn blik
het gras wordt grijzer
de bomen wiegen slomer
het kabbelen van de beek wordt een zucht
het kreupelhout kraakt nog net iets harder dan
stramme gewrichten in een oude schommelstoel
zijn pijp ligt doelloos in zijn jaszak
de tabak uitgedroogd en lucifers zijn op
geen vlammetje meer te vinden
in dit monotone…
daarna zweeg zij
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
671 er is geen wind
er is geen verhaal
zo warm als jij
zeg je
ik woon te ver van zee af
om op de golven te drijven
de meeuwen te dragen
die in je hand wonen
en waaraan jij
je leven hangt
als oude jaren
op jonge bloesem
ik woon te ver van zee af
om me nog langer te laten wiegen
door een handvol blauwe dichtregels
zo warm als jij…
Fladderen vlinders met lief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 op roze muziek
wiegen ballonnen
fladderen vlinders met lief
wind waait verkoeling
langs gezichten die zwichten
voor lendenen vol lust
maar eenmaal buiten
in het staccato van stilte
is het gedaan met de rust
dreigende blikken
verstikken de liefde
die doodbloedt op straat
tussen stenen
groeien weer bloemen
die bloeien in haat…
droomvlucht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
426 vannacht gedroomd dat ik kon vliegen
ik overwon de zwaartekracht
en liet mezelf een stukje wiegen
en voor ik 't wist had ik de macht
vannacht gedroomd dat ik kon zweven
als een engel op een wolk
maar wel zó dat ik nog leefde
hoog boven het gewone volk
maar al dat zweven en het vliegen
was in de morgen weer vervlogen
heel even heb ik overwogen…
Met donkerpaarse strik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 hun tijd vroeg
grijze kaarten
met donkerpaarse strik
haar laatste wens
was anders
zij koos voor licht en wit
in samenzijn
met wilde bloemen
die bloeiden aan hun stam
een leven lang
met zorg gekoesterd
tot het aardse zijn voltooiing nam
de bloemen
wiegen samen
op het laatste zuchtje wind
stil verwaait
de handkus
van haar…
Het lichtjesfeest
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
584 ik vier
het lichtjesfeest
met een reis naar boven
dans vlammetjes
wieg op warmte
vloeiend omhoog
in ontvouwen
voel ik vertrouwen
hun handen in groet
het is heerlijk
ze bij me te houden
spiritueel samen doet goed
familie en vrienden
weer daar bij elkaar
dat ervaren is bijna volmaakt
ben zachtjes geland
toen de lichtjes waren…
Een daad van Liefde
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
699 De eerste baby is naar de Beschermde Wieg gebracht
de moeder, hoogst waarschijnlijk helemaal ten einde raad
Wie weet wat haar is overkomen, thuis of op de straat
Zag ze geen uitweg, heeft ze enkel aan haar kind gedacht
Het kindje af te moeten staan is hartverscheurend zwaar
Niks mee te maken zegt de wet barbaars, we pakken haar…
Beëlzebub
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
550 Ik zal je slapen strelen,
ik wieg je gammele schuit.
En nu we onder zeil zijn,
-geen mens die ons nog schendt -
komt Beëlzebub ons halen,
hij die alle zachte lieden kent.…
Anna's hand
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
574 Twijgen wiegen
aan hun takken. De was
van de buren wappert
in de wind. Een kat beweegt
sierlijk haar staart, verscholen
in hoog gras. Of de schaduwen
van de overloop. Als het raam
open staat. En tocht met de deuren
slaat. Of als halmen van graan
naar onweersbuien snakken. Ik weet
dan weer dat je de late trein nam.…
Die lange tenen
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
228 Die lange tenen steken niet eens
over de rand van een begin heen
waar voorbij zo’n verre horizon
iets schoons zou kunnen gloren
waarvoor in de wieg gelegd zijn
niet iedereen aangewaaid komt
Maar met de goede voelsprieten
de behendigheid van een insect
kan achterlopen niet echt deren
zolang er tijd is om op te schalen
als een schelp…
Journaal
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.670 Buiten kou bewogen kwalen
kon haar wiegen doden minnen.…
Wat is waarheid! (6 x Haiku)
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.105 Het alledaagse
een rimpeling in de tijd
van eeuwig leven
Oceaan van Zijn
ieder golfje dat je maakt
is oceanisch
Bel vol leven
iedere zucht die ontsnapt
is een ademtocht
Baby in de wieg
net geboren ben je al
op weg naar de dood
Op de de eeuwigheid
is leven een ademtocht
sterven is één zucht
Eigenaardigheid
voor anderen soms…