2391 resultaten.
Abiy Ahmed Ali
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
616 Bij Ethiopië denk je al gauw
aan langeafstandslopers in een lijn
Aan honger, droogte, stammentwist, woestijn
Aan loze arbeid in de akkerbouw
Nobelprijs voor de Vrede…goed doordacht
en beter nog dat Greta even wacht……
Keep Dreamin'
snelsonnet
3.1 met 11 stemmen
459 Ik droomde dat het sneeuwde in de zomer,
Een slak bewoog nog sneller dan het licht,
In de woestijn was een bassin gesticht,
De machtelozen werden autonomer.
En ik zag Trump die gloeide als de zon,
En de Nobelprijs voor de Vrede won.…
Stofje
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
2.208 blaas het stof
deksel hoog
til eruit
het hele leven
uitgepakt
foto's en wat poëzie
licht vergeeld
bladzijden iets uitgezakt
schrik ik daar
beeld van jou
alles terug
deksel dicht
stof is weg
net als jij…
Stofkop
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 Stof heeft zich opgehoopt
in mijn hersenspinsels.
Fossiele gedachten zijn het,
die uit een ver verleden komen.
Het zijn eigenwijze meningen,
die ik niet langer nodig heb.
Aandachtig open ik mijn oren.
Het begint te waaien.
Een storm steekt op.
Frisse gedachten komen binnen.
Stof waait uit mijn kop.…
Ik ben zo moe van de stikstof en u?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
494 Ik ben zo moe
Ik ben het zo moe, zat
Soms voel ik alsof ik zelf aan stof toe ben
‘Want tot stof zult gij wederkeren’ (De Bijbel)
Maar dan moet ik wel eerst stikken
Maar soms bij leven
Stik ik de moord:
De boeren, burgermoord in Nederland
Vanwege de stikstofcrisis
WNL brengt leven in die brei met het boek ‘Stikstoffuik’
Ik ben zo blij…
Proost
snelsonnet
3.3 met 30 stemmen
2.586 De hitte laat de oudjes het begeven,
Terwijl er bij de wijn, zo zie je maar,
Nu wordt gesproken over ‘een goed jaar’,
Het rode vocht zorgt voor een langer leven!
Om nog wat extra jaren mee te pakken,
Moet nieuwe wijn dus weer in oude zakken.…
Gekozen
snelsonnet
4.7 met 6 stemmen
651 Het opgewaaide stof wordt nu beschouwd
en door de analistenschaar herkauwd.
Opiniefestivals vervelen nooit.
Mijn tuin weet niets van politieke droesem
en baadt zich in de witte kersenbloesem.…
ritueel
netgedicht
2.9 met 44 stemmen
6.152 je wast mijn haar
bij de dorpspomp
giet je bekers water
over mijn hoofd
's avonds loop ik de woestijn in
alleen onder de groeiende maan
tot de stemmen achterblijven
eeuwig wil ik hier zijn…
Hoe ver moeten wij gaan
gedicht
1.8 met 31 stemmen
7.667 Hoe ver moeten wij gaan: tot aan het punt
waar alle harde angsten samenvallen
in nog heter zand?
Waar is dan rust; waar kruipt de slang
niet meer naar de dichtstbijzijnde,
de weerloze; waar ligt zij stil,
zonder haar venijn?
Voorbij het boze oog.
Voorbij de zwarte vrouwen van de evenaar
huilt de hyena nog.
---------------------------…
Liefdesbrieven
poëzie
3.5 met 15 stemmen
5.518 Maar als het kon wou 'k door woestijn en water
Wel eeuwig naar oase' en havens tijgen,
Als 't zeker was in elk een brief te krijgen.…
Vakantiewaan
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.134 Een bonte stoet van praalzieken
worstelt zich over smalle wegen
naar het onbereikbare azuur
op weg naar droomfabrieken
waarin grote ketels de regen
wordt gehard met glanzend glazuur
Op de top slaapt tegen het okergeel
het silhouet van het begeerde oord
van valse rust en verboden lusten
een overvloed van voedsel en veel
rumoer dat de lichte…
Na hun godvergeten zijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
853 het is de regen
die me parten speelt
ze drupt in regelmaat
al mijn gedachten stuk
haar monotone vallen
schept toch een paradijs
voel woestijnen weer bevallen
na hun godvergeten zijn
juich de bloemen toe
in een voortvarend bloeien
droom de rijke oogst voordat
de droogte hen zal snoeien
hier miezert het
in somberheid en nostalgie
ja…
Schrijven
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.327 schrijven is niet moeilijk
maar vaak pijnlijk
woestijnen droge stilte
in het willen begrijpen
zit gedrevenheid
altijd weer rijzen vragen
die als nomaden
door het denken zwerven
net als je denkt te weten
ijlt de waanzin voorbij
spaties van leegte
die het hart niet konden vullen…
Geen fata morgana
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
803 in niemandsland
pak ik je hand
in ogen op verloren
stappen in het zand
van de woestijn markeren
slechts je laatste sporen
mag ik in groen weer de
oase zijn nee geen fata morgana
wel je paradijsje na alle pijn…
De wilde bloemen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
708 ik woestijnde
jij droeg water aan
de wilde bloemen zijn
we samen langsgegaan
het zand was
door ons vingers en
de hand gegleden maar
hitte opende verleden
toch zal alles
op jouw water groeien
jij ontluikt en in onze ogen
zal mijn woestijn weer bloeien…
Ontmoeting
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.052 Binnen het afgebakende zwijgen
verraadt elk geluid, hoe miniem
een daad van verstoring
het struikelt binnen
vraagt welke dag het is
maar in de woestijn hebben
dagen geen namen
we spreken in gebarentaal
over de doorwaakte nachten
het vergeten doen we in de ban
het hunkert naar de contouren
van het verlaten landschap
naar de verdwenen delen…
Bodemde met ragfijn zand
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
661 jij bent mijn zon
ik naast koelte uit
de bron die we samen dolven
jij lierde stenen
die diepte schampten
verwondde zo mijn schenen
ik groef uit vergaarde
buit van wateraders
die lang waren verdwenen
bodemde met
ragfijn zand gefilterd
op een naamloos strand
we putten zee en zon
draaien zo met hemels water
het woestijnen nogmaals…
morgen
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.756 amos de woestijn
zal morgen bloeien
als een roos
ga naar buiten
raap de rijm op voor de zon
die smelten doet
en koel je tong
zodat die noemen kan
de duizend soorten
mos en ieder trillend
haartje en de verborgen knop
die op de lente wacht
-----------------------------------------------
24 december 2001
zonneleen 24…
Woestijnmorgen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
731 Verzengende zon
Een slang stelt zich kwetsbaar op
Na een koude nacht…
Tropennnacht
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
551 Achterhaalde woestijnen doemen op
Dorst en waanideeen zijn hier genoeg
Zweet verdwijnt hier als bier in de kroeg
Een echte oase of rest mij de strop?
Gelukkig zijn dromen vaak nog bedrog
En lijkt alles te verdwijnen in mijn kielzog…
Ik weet, ik word naar ’s afgronds rand
poëzie
2.7 met 15 stemmen
2.875 Zo staart in Libië’s woestijn
De kranke pelgim, uitgestoten,
Verlaten door zijn tochtgenoten,
Naar hen, die reeds zo verre zijn.
Hij ziet geen Karavaan, hij ziet
Van verre slechts een stofwolk wemelen,
Hoort van de drijver van de kemelen
Nog ’t slepend en wegstervend lied.…
Woestijnwater
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
2.137 Staand in de woestijn
met niets
dan twee handen vol water
en jou, waar ik naar dorst
in mijn uitgedroogde hoofd
Als de trillende lucht je loslaat
zie ik mijn lege handen
Weer een dag vergaan
ongemerkt
in het gulzig hete zand…
Scirocco
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
858 Op de kade van Tarifa,
waar wij met onrustige handen
ons staren bedekken,
dwarrelt zacht
de vluchtige woestijn.
Vanavond zullen de vuren
aromatische geuren
en licht verspreiden
terwijl wij oude verhalen
van kruisridders en Saracenen vergeten.…
Desierto de Almeria
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
895 De wind draait pirouetten
op de vlakte van Almeria,
in zijn spoor volgen
dansende luchtspiegelingen:
door een sluier van zand
zijn kamelen te herkennen.
Van ver over zee klinkt
het zingen van minaretten,
hier, in de Pueblo,
slaat een eenzame klok.…
ploert nu koper
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
508 je woestijnt weer
na ons paradijzen
groen wordt geel
verzandt geheel ik dacht
dat jij de weg zou wijzen
jouw zon scheen zacht
maar ploert nu koper
aan een verre horizon
jij was mijn meertje en oaasde
schitterend in kleurenpracht
ik versjok het kale land
jouw hand heb ik verloren
nog spiegel je mij fata's voor
maar de morgana's…
ster uit afrika
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
608 ster uit afrika, zullen we samen dansen?
leg je zwoele nachtkleed om me heen
we zullen zweven, dansen
tot de dageraad
als de eerste woestijnbloemen
onze liefde verbeelden…
Baas in eigen (Neder)land !
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
685 Geert Wilders vreest dat zijn Nederland
straks tot een berberwoestijn verzandt.
Hij wil het niet delen
met wufte kamelen
maar prikt rond zich als een cactus-plant.…
Leunend tegen hete wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 woordloos spreekt
de boom verlatenheid
leunend tegen hete wind
en zand uit de woestijn
zijn kroon is in
verdrogen kaalgeschoren
tot het laatste leven
in een dorp dat niet mag zijn
muren dwars gebarsten
in generatieslang bestaan
kapotte daken fluisteren
nachts hun troosteloos vergaan
zand rukt op met lange duinen
in vorm en kleur…
Bassikounou
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
659 Hun dorp is aan de grens gelegen
van leefbaarheid en voor hun staat
bestaan ze niet, er zijn geen wegen,
het is woestijn waardoor men waadt.
De regen heeft hen doodgezwegen,
de hitte brandmerkt hun gelaat,
maar één van ons is hen genegen:
het hart, het plan, de steun, de daad.…
Het groen van de oase
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 hij hapte zand
in de woestijn
liet toen zijn kamelen
de toeristen dragen
beantwoordde
hun vragen
over piramides
en de koningsgraven
maar even verderop
staat op de rots
zijn nieuwe huis
in het groen van de oase
zijn kamelen zien geen
onderscheid alle mensen
zijn gelijk hij hapt zand
met dollars in zijn hand…