7289 resultaten.
mes
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.162 met bloed aan de keel
boter op de scherpe rand
weerkaatst hij het leven
geklemd in mijn linkerhand
vochtig van vele zweten
daar waar hij zich bevond
druppels worden doorgesneden
kletterend valt hij op de grond
tanden in kokende blaren
steken door een zilver hart
hij verdwijnt in deze diepte
nu blijft alles altijd zwart…
twee jaar gesloten
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
981 de deur was even
dichtgevallen
rust in de tent
geen liefde
geen geween
nog voor de lente
keek ik naar buiten
zag jou, mijn
zwarte vogel
meteen vloog je
binnen
nu zet ik alles
op alles om niet
opnieuw de deur
dicht
met jou
binnen of jou
buiten
sneeuw waait
naar binnen
en smelt…
Heimwee
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.194 Het lijden
en het zwart waarin ik zweef.
Ik lach en dans
maar zonder diep verlangen.
Vergeten wie ik ben
en dat ik leef.…
Sonnet van de eenzame zomer
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.383 O, de eenzaamheden van de zomer,
het ongebreideld ruisen der bomen,
bruisende korenvelden
uit zwarte aarde.
O, de eenzaamheden van de zomer,
de branding der terrassen,
tinkelende glazen
vol bedwelming.
Zo eenzaam is de zomer:
de zachte roep der duiven
in het woud;
het dorsten
naar haar lippen
als rode wijn.…
Gebonden woorden
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
1.197 het landschap herkent
de verte
de leeggeschudde stilte van de dood
windvlagen vormen losgebroken woorden
volgen het uitgeputte zwijgen
in gelezen verzen
zwart getuigt de hemel
de nacht in je ogen
de wolken ooit teerbemind
ik lees je
naakt
in de diepte
en noem je fluisterend
mijn vreemdeling…
gesmolten
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
10.162 engelen maken
in pasgevallen sneeuw
waar de wind
met krakende stem
vertelt over ademen
en de geopende armen
van je gefluister
vannacht was
mijn
zwarte jas
niet
van katoen
alsof je
ijsbloemen uitknipte
en achteloos
stenen bevroor
grijnzend keek jij toe
hoe ik mijn vorm verloor…
Alzheimer
hartenkreet
3.7 met 23 stemmen
2.992 niet waarom
de kaars dooft
mijn herinneringen
de dag die geen
verschil meer maakt
met de nacht
het leven
niet meer geleefd wordt
mijn gedachten
nooit meer
de mijne zijn
weet dan
dat ik
diep in mijn hart
jou niet
wil kwetsen
als de spiegel
zelf zijn eigen
waarheid niet
meer kent
wordt alles ook jij
zwart…
angst voor de nacht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
896 De zwarte nacht
heeft mij in zijn macht
ik ben zo bang
al mijn hele leven lang
kon ik die angst maar overwinnen
maar in alles zie ik schimmen
al ben ik samen met een groep
ik doe het bijna in mijn broek
ook al weet ik dat er niets kan gebeuren
en zeg je tegen jezelf kom op meid niet zo zeuren
maar van binnen zit ik te beven
de angst voor…
In de lome middag,
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
564 Zonlicht laat zich te water,
stralen die met koetjes komen,
de kalfjes kennen elk hun plaats,
de leegte houdt het praten braaf,
de zalfjes brengen zoete dromen,
spinnen garen om de wol te baren,
tijdens dutjes onder lindebomen,luister
was het de nachtegaal of zwarte raaf?…
Belemmering
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
773 onbewust heb ik wel weet
van macht over materie
vertrouwend op die scheppingskracht
geef ik mij aan Morpheus over
in empirische twijfel echter
ligt reeds creatieve dood besloten
als een eeuwig zwarte nacht
vragend vrees ik voor de sluimering
en wat een mens daarmee vermag
hecht ik aan de rede
en zijn waan van overdag…
Nu spiegel ik de dagen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
631 scheurde gordijnen
maar de waarheid
bleef verschijnen
in glas dat
nachtelijk zwart
mijn gezicht weerkaatste
genadeloos de
lijnen plaatste waar
ik geen weet van had
heb nagedacht
zag een leven verdwijnen
in het mat van glas
nu spiegel ik de dagen
zelfs dubbelglas kan nooit
twee waarheden verdragen…
Veldweg anno 2009
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
600 Tussen eindeloze muren van maïs
zwerft een zwarte kater.
Gans alleen.
Hij weet niet waar hij is
en verdwijnt in een houterige stoet
onder kolven met lange pruiken
en wiegende maïskruisjes.
De maïsklonen klagen in de wind
en balen van hun monotoon bestaan
als lid van de “Colonne der stijve harken”.…
De kunst van feesten
gedicht
2.2 met 227 stemmen
46.007 .
----------------------------------
uit: ‘Zwart als kaviaar’, 2001…
hemelvlucht
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
864 en zij zwermen in glad
gestreken formaties heen
zonder omzien naar zwart
zonder traan voor een verleden
waarin naakt zijn helser was
hun stemmen niet bestonden
en een rilling was als lood
de horizon een prikkeldraad
waarin kinderen rimpelden
de medemens een bloedhond bleek
vergeven tot een kwelling werd
de ziel verdwenen leek…
Geen grens
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
563 aandrang van de tong,
om de geestdrift te bedrijven,
roert zich opnieuw, komt naderbij,
beklemt in alles wat zich
onderscheidt, komt in lauwe
tranen dichterbij, daaruit peil
ik wat er nog te verwachten is
uit deze gaven, wat heb ik zelf
te vergeven, waar ik schuld aan
had, te voldragen tot het einde
waar geen grens meer is, alleen
een zwarte…
Wroeging
gedicht
2.6 met 37 stemmen
12.170 Met woorden verfde ik jouw ramen zwart
klemde ik je kiezen op elkaar
smeerde ik stopverf in je slot
verpulverde ik de sleutel
wikkelde ik je in een bloedrode deken
Met woorden stal ik je hart
liet ik je lachen
huilen ook
liet ik je komen
laat ik je gaan.
-------------------------------
uit: 'Gek van liefde', 2008.…
Jij, mijn sleuteldrager.
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
824 Jij bent de drager
van de sleutel van mijn hart
in de donkerste der dagen
denk ik aan jou
jij was de zondvloed
die mij een uitweg bood
door jou verdween
het zwarte gevoel
jij gaf mij rijkdom
inzicht en een geweten
en mijn grootste kunst
is dat ik zélfs nu
kan spreken met het hart
van eens mijn grootste vijand…
DE GROTE TROM
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
938 Het ritme van de trom
dreunt vele jaren na
daar stonden ze
in streepjespak
hun nummer zwart gekleurd
de dood schreef reeds het laatste woord
een man, een vrouw, een kind
het leven kreeg geen kans
het sterven werd een dagelijks goed
het meedoen werd geluk
en alles wat er over bleef
was slechts
die grote trom…
Haar kaatsend rood
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
482 zag je
in het licht ontwaken
haar kaatsend rood
het naturelle bloot
gaf absorberend
warm roze in je schoot
maar wat zegt
nou pigment over wat
en vooral wie je bent
alleen zon
is de bron voor jouw
kleurend verschijnen
zonder licht zal
het leven en jij in
een zwart gat verdwijnen…
Gevoelens
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
626 Laten wij elkander nimmer
weer verlaten het is nog
moeilijk te bevatten dat
ik zoveel van je hou
voor het eerst zie ik
de kleuren van de
regenboog het is
niet meer zwart
niet langer meer mijn
gevoelens begraven
het voelde als de dood
door jou ben ik weer gaan leven
ik stik niet meer in
de woorden
_ik hou van jou_…
nu
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.371 letters
zwart en vol
schrijven
spelen met vuur
op de fragiele muur
tussen jou en mij
ik laat me drijven
in de vlammen
angst kan me niet
verlammen
als ik zacht
de sterren
van onze nacht
hoor zingen
stralend fel
kom lief
kom snel
we springen
nu…
Lente
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
542 Vandaag,
trekken we naar de tuin;
om in natuur te aarden en ons te bezinnen
met koude tenen in vette zwarte aarde,
naast knoppen en groene sprieten.
Vandaag,
neuriën we op een tijdloos lied van binnen;
zo met die prikkende voorjaarszon op je kruin.
Lente,
't is eindeloos genieten.…
"Ze staan in het krijt"
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
690 Op een zwart schoolbord,
werden psalmen gekalkt,
ze staan in het krijt.
Hoge verwachting,
bespeelt de toekomstmuziek,
vervalst de tijden.
Geweest is geweest,
verpulverde gedachten
recycling van de geest.
Het is soms beter
de stilte te beschouwen
tussen teksten door.…
DROMEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 Dwalend langs de stilte
van mijn dromen
ver voorbij
de weemoed van "het zijn"
zweef ik naar het land
van stil verlangen
naar volmaaktheid
en naar liefde zonder pijn
Vluchtend voor
mijn horizon van tranen
voor de zwarte sluiers
van mijn ziel
vind ik rust
in nevels van verrukking
en dans verwonderd
langs het licht van mijn bestaan…
Verstild Verlangen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
766 In nostalgisch verre dromen
vervaagt nimmer jouw gezicht
weemoed heeft 'het zwart' verdreven
herinneringen zacht meegenomen
de slechte langzaam uitgewist
wrok stilaan in tederheid gevangen
nochtans wreed
met machteloosheid saamgevoegd
desondanks geworteld
in verstild verlangen
naar wat eens was
maar nu niet meer bereikbaar is...…
Hoog opgestoken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 zag je gezicht
in de wolken
het haar lichtgekruld
later ineens
hoog opgestoken
oren vrij in de wind
je mond
lachte plezier
in heimelijk vervagen
je lichaam verwaaide
in sluiers zwart wit
doorzichtig belicht
door de zon
die met liefelijke warmte
je gezicht langzaam wist…
Herfst in zomer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
548 Ik ga langs zwarte plassen.
De wolken zijn gewassen
en stevig uitgewrongen.
Een lied vult nu mijn longen.
De vogels gaan mij voor.
Neuriënd loop ik door.
(Fiets-variant van dit gedichtje:
regel 3: Ik fiets ...
regel 8: ... rijd ik door.)…
Een blanco pagina
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
594 je schrijft
met vlammend licht
buien aan de hemel
zwarte letters
krullen wellustig op
een grijze achtergrond
tekent
in kleur nog wat
vage regenbogen
waarop in donderend
applaus je creatie door
de wind wordt weggevaagd
de nachtelijke stilte
maakt een blanco pagina
weer zomers klaar…
De natuur en de tijd
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
558 De dag kruipt de kamer binnen
de regen tikt met de regelmaat van een klok
tegen de ramen
hier in de kamer is het kermen van de wind
te horen
hij huilt als was het een kind
de zon heeft zich verscholen
achter zwarte wolken
maar dit alles is slechts tijdelijk
natuur en tijd zijn onafscheidelijk
gaan door en volgen hun eigen spoor.…
Kleine hinten
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
535 in teveel licht
lost het zwart
van letters op
waarmee ik schaduw
wilde schrijven
de intieme scene
met jou op toneel
tegen mijn achtergrond
zal nu zeker zonder
diepe contrasten blijven
rest een vlak verloop
met kleine hinten
die de goed verstaander
kunnen helpen op het pad
dat ik voor ogen heb gehad…