6828 resultaten.
Ver verleden
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
866 Het was
in een ver verleden
dat ik je tegenkwam
Zo ver weg, en toch dichtbij
gevoel, gedachten, geluk
samen en toch alleen
Pijn, verdriet en onmacht
boren in mijn ziel
een donker gat
Misschien kom ik je
opnieuw weer tegen
op een verlaten weg
En is er weer licht
aan het einde
van de horizon
En kunnen we samen
herinneren, voelen…
Bestaan
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.040 dagen zo donker, nachten zo lang
maken soms een beetje bang
`n eenzaam gevoel, een droevige gedachte
geen enkele troost die men kan verwachten
geen naaste vriend of goede maat
`n innerlijk gevoel van alleen maar haat
keer om die haat in liefde en begrip
maak van je bestaan een heerlijk bezit…
Weerklank
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.014 De bittere genoegens van angst
klinken als de laatste noot
een symfonie van donker leven
maakt je ruimte meer dan groot
Kon ik maar de stiltes bespelen
de zwijgzame tonen van je hart
zou ik de wereld kunnen betreden
waarin je jezelf zo tergend tart
Ik zou een strijkstok laten dansen
over de snaren van je borst
met tederzachte strelen…
Laat het maar sneeuwen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.401 In de lente begon het allemaal
wij samen, dat was wel fijn
zo door de maanden heen
trok de zomer zonneschijn
en was de tijd zo rijk
vol met licht en passie
In de herfst wordt het donker
en dan trekt de kou weer binnen
maar nee, niet overal
ook bij ons blijft het warm
en we zijn niet bang
voor wat de winter brengt
laat het maar sneeuwen…
Claustrofobie
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.869 ‘t was licht,
deur op een kier,
klein straaltje licht
en toen
BAF
De deur viel dicht
Een harde knal
En
’t werd donker
Daar stond ik,
helemaal alleen
‘k zag niks, niemand
De muren kwamen op me af.
Ik snakte naar adem
Riep om hulp
En toen,
Licht
Ons ma riep
ETEN…
Sprankelende bron
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
914 Diep in jouw donkere ogen
schitteren zoveel verhalen
door mij nog niet gehoord
heb er alleen mogen dwalen
Op de bodem van jouw hart
zweven duizenden woorden
die nog niet uitgesproken zijn
omdat angst deze smoorden
Onder jouw stenen muur
sprankelt een bron van kracht
dus laten we zachtjes graven
tot die bron ons lief toelacht…
Adembenemend
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.137 De blauwe lucht verstopt zich
in een mantel
van donkere wolken.
Je ruikt de frisse avondlucht
als ware het een parfum
van de fijnste klasse.
De nacht valt
over de aarde
in schemerachtige
geheimzinnigheid.
Ik hoor de stilte
en denk;
Er valt niets
te zeggen.
Maar schrijven
doe ik wel.…
Knuffelmuur
netgedicht
4.4 met 49 stemmen
18.888 Vol passie en vuur,
danst in het donker
een kaarslichtje
op de muur.
Ze kijkt rond
springt op en neer,
want haar warme voetjes,
doen op de koude muur zo zeer.
Opeens,
was daar een ander lichtje.
Ze keek hem aan
in zijn mooie gezichtje.…
Overspel
netgedicht
3.5 met 381 stemmen
48.552 En ik wacht op vlagen regen
Gedonder volgt op flitsend blauw
Ik denk niet aan de stille wegen
Die ik net nog nemen zou
En ik ruik de rust van angst
Die ik anders voel als licht
Maar die angst, die is nu donker
Is nu aan mezelf gericht
En ik hoor de klap van woede
Hierna leven kan niet meer
Dit is het eind, van al het goede
Mijn stille…
een fragment van aanwezigheid
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
740 mijn lelijkheid
breekt de grond
open
door een bevrijdend
oordeel van de dood
vlinders
in donkere tijd
leggen wanhopig
hun gewicht
op mijn trommelvlies
wanneer een maskerade
verzandt in late zonde
van leegte
ik leg me
naakt in de aarde
en vraag gratie
in dat ene moment van
waarheid
mijn ogen ver weg
als vogels…
Ken het nachtenwaken
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
936 mag ik je raken
nog even bij je slapen
als je wakker wordt
ik ken het nachtenwaken
de ogen dicht
voor al het donkere licht
geen mens om even
aan te gapen ja ik
als ik je nu mag raken
het witte van je ogen
zien en in samen fluisteren
gaan we de spoken weer verjagen
zacht sluimer je
de spanningen voorbij ik telde
schaapjes maar…
het raam is zwart
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
691 op mijn ogen
ligt het vaarwel
in donkere schijven
wanneer herfst
kringen loopt over dagen
telkens zijn het andere, nooit geheel dezelfde;
kortademig en scherp gesneden
het zoeken wordt transparant
alsof ik uren stil sta
om morgen weer te
herhalen
de nacht sluit het huis, in en uit
hoog en laag
in en uit
ik ben de…
Over de grens van bestaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
977 Een laatste herinnering
blikt zijn oog voorbij
tranen vloeien rijkelijk
in het donker van de nacht
waar hij nog altijd wacht
op het fragiele wezen
van de groene wouden
in het nevelrijk bestaan
dan heft hij zijn zwaard
doorklieft zijn hart
zijn bloedend hart
zonder haar wil hij niet leven
en even
in een laatste moment
ziet hij haar…
staarde mij al wassend aan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
769 ik heb de zon gezien
als halve maan
zij staarde mij
al wassend aan
kwam snel tot
volle glorie toen
het verduisteren
was gedaan
daar, waar draaien
kruisen wordt slaat
donker toe en projecteert
haar beeld in zwart
massa breekt het
witte licht van jaren
geeft duister weet van eindelijk
weer schaduw te ervaren…
groeiend blauw
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
870 in mijn ochtendrijk
ben ik alleen
zo mooi alleen
donker is nog
het gordijn
naar het licht
maar toch
geluiden van mijn kippen
of nabije hond
kleuren de
bevalling van de dag
dit is rust
na slapen
stilte
balanceren
tussen zwart en wit
nog niets moet
zo luister ik
nog in mijzelve
zie langzaam
de contouren
van de geboorte…
Ik hoor nog
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.227 die donkere klank
ik hoor het nog
het zuigt zich vast
en herhaalt zich
herhaalt zich
je riep nogmaals
een paar passen liep
ik richting jou
een paar passen
verwijderd van voorbij
golven overspoelen
heldere gedachten
je zoog levendig leven
brak reeds gebroken
weerstand verdreef waan
ik hoor het nog
ik hoor het
ik hoor
ik…
sint , de herinnering (1983)
hartenkreet
2.1 met 65 stemmen
4.012 angst
in de vorm
van ronde lampen
ontwakend uit het ijzer
zich voortbewegend over het asfalt
maakt zich over mij meester
dreiging
verkleed en verscholen
achter donkere wolken
deed mijn angst
nog lichter worden
dan
boven mij
hangen andere lampen
ook rond
ik denk terug
klein kind
verkleden verschuilen
naar Spanje
wat gaat de tijd…
Intens
netgedicht
3.1 met 22 stemmen
3.522 Kijk me aan wanneer de dag naar schemer reikt
De avond vallen gaat
Blijf bij me
Als het donker stiekem en stil
langzaam oplost in de dageraad
De zon komt op
Een nieuwe dag breekt aan
Ga maar
Ik kan het nu alleen wel aan
Met aarzelende stappen, balancerend op een nieuw bestaan
Weet ik dat ik nooit alleen zal staan
Intens…
van jou en laatste nacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
934 het ochtendgrijs verhult
jouw rustig slapend lijf
het eerste morgenlicht toont niets
van dat wat zichtbaar was in ‘t donker
een lichte regenvlaag die koelt
de wereld voor jouw venster
en geur van passie, lust
waait langzaam uit in dag
die als een sluier zich
nog niet echt lichten mag
zo dat ‘k nog droom
van jou en laatste nacht.…
Kobolden smidsen hitsen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
791 soms is er zacht
het flierefluiten
na een woeste nacht
waarin kobolden
smidsen hitsen met
lucht van volle maan
een donkere dreun te
horen is de godvergeten
lust die stilte opent
maar zij druipen
als kabouters af nog
likkebaardend naar de feeën
hun elfen dansen in de
morgen pas nadat wij ons al
flierefluitend moe hebben gevreeën…
Raadselachtig
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
995 Ze wil de stad bekijken
zonder dat de stad haar ziet
wandelend in de schaduw
van de brugpijlers
voetstappen in en nabij de goot
ze struikelt over hobbelige
kasseien,wurmt zich
tussen struiken door
steekt donkere straten over
met blinde dove ogen
ze fluistert zich een weg
onbespied en ongezien
haar voetstappen
zonder spoor
achter…
verzinsel
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
636 het leven is eigenlijk maar een verzinsel
meer een grap van iemand
die duidelijk over de schreef ging
in tijd van donkere korte metten
geen gouden oogst, maar meer
een rijping van een leeg alfabet
de wereld als een terras in het discodonker
gesloten in haar sluitingstijd
het is onmogelijk om mij voor te stellen
wat hij eigenlijk beoogde…
Cleopatra slaapt
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
1.006 Donkere, gespierde slaven
wuiven geduldig koelte,
scarabee en papyrusblad
zijn haar symbolen.
Verleidelijk uitgestrekt,
ligt zij nu te dromen
van macht en minnaars
en de kracht van Rome.
In de rieten korf
naast dat heerlijke bed,
soezen twee slangen,
giftig opgekruld.
De twee slangen
die geduldig wachten
op haar laatste teken.…
Het wit nog slapend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
700 geen maan
kale takken doden
herfst en zomer
nog warmt de grond
met oogsttapijt
de winter komend
je vorstte
uit het donker
het wit nog slapend
lichtte op
in winterlicht
de zon ontwakend
mijn koning winter
kom zacht naderbij
ik heb je sporen al gezien
en neem de macht
het is zo lang geleden
verover dit jaar dan misschien…
om op reis mee te nemen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.729 Cape en capuchon je met mijzelf,
want in die plooien ligt iets van toen
en het warme geheim,
de kus in het donker.…
Bleke oevers
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.297 mijn hemel kust
bewogen wolkjes
wanneer ik droevig
naar de regen staar
mijn hemel verzacht
de dwaze wind
wanneer ik kwijnend
in de stormen rondwaar
mijn hemel verbergt
donkere schimmen
wanneer ik stervend
door de schaduwen glijd
mijn hemel weerkaatst
het rustige blauw
wanneer ik bleek
langs de oevers verdwijn…
de balans van dood en leven
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
872 in de dof holle nacht
hoorde ik vaag hoorbaar
het rinkelende gekras
in de balans van dood en leven
zilveren sterren geflonker
afgewisseld in ijle broosheid
bonte bergen in bouwval
in het donkere grensland
schimmen roerden zich
in de bevroren winter adem
die stroomde tussen de kier
van de deur van leven en dood…
Winter zonder pijn
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.522 je gaf me meer
dan me lief was
voor een winter
zonder pijn
je gaf me
je lieve glimlach
bij ons samenzijn
je onderzoekende ogen
in onze gesprekken
je strelende handen
bij het haardvuur
je liefdevolle armen
tijdens onze vrijages
je warme lichaam
in het donker van de nacht
wat dacht je
dat je me onthield
is er meer
nog meer
dan…
Op weg naar stilte
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.611 hij braakt zijn droom
in een dronken nacht
vergrijpt zich blind
aan roemloos denken
beschuldigt zichzelf
begrijpt enkel de leegte
zonder rust en met
een stervend gelaat
met onbestemde vleugels
breken zijn ogen en
de grens waar nooit meer
een dag zal wachten
een schaduw valt neer
marmert zijn mond
donker glijdend
- het is voorbij…
Bezinning
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.172 De huizen zwijgen een halfverlichte straat
donkere klokken breken het asfalt in twee.
hij is in schril contrast naast een boom
de zware steen in zijn trillende handen.
de vleugel vliegt tegen de wachtende maan
verliest zich later stervend op het trottoir.
hij die met gebogen tranen knielt
kent kwelling en geluk in gelijke mate…