6267 resultaten.
verval
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
605 vandaag zag ik het blad
terugkeren naar de aarde
frivool dwarrelend
speelde het met de wind
alsof het even nog
het leven vierde
vandaag zag ik het blad
hoe het neer lag op de aarde
de kleur verbleekt
de randen door verlaten vocht
verbrokkeld en al bijna stof
de teloorgang al omarmd…
apeldoorn maandagmorgen 4 mei
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
781 op deze kruising beweegt het verkeer
zich behoedzaam alsof het niet mag
tot de oranje kegels worden weggehaald
het hek om de naald vernieuwd zal zijn
de sombere wolkenlucht is verdwenen
een oranjezonnetje eens weer zal schijnen
de tranen van het oorlogsmonument
zullen voor hen blijven vloeien
ook als de bedroefden niet meer fluisteren…
Een collage
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
550 Zo er nog daglicht was, bleef de idylle,
alsof het zich in dag en plaats vergist had.…
De echo schaterlacht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
425 Spoken uit het verleden
dansen in het donker
van de nacht
soms wil ik leven in een leugen
alsof jij mijn lief nog steeds
de adem van mijn ziel bent
maar je deed de deur
achter je dicht
mijn hart huilt
al blijven mijn wangen droog
voorbij……fluistert de wind
de echo schaterlacht…
Stil je gelaat
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
636 groots zijn jouw woorden
alhoewel deze na enig
rond dwarrelen opgaan
in het niets
ogen vurig gebarende handen
welke graag het voorgaande
onderbouwen worden nageaapt
op de muur
mondhoeken zakken stil je gelaat
langzaam wegzakkend in de te grote
fauteuil alsof de strijd verloor
*…
Vrouwe Luna
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
627 in jouw ogen gevat
een zilverglans weerspiegeld
zonwitte dagen
die dromen voeden
van bij me horen
het is geen vals alarm
ook niet in de diepe rivier
jij toonde de weg
over mijn lippen
het gaat vanzelf
nestel zich in mijn bestaan
de zachtheid van jouw hart
alsof jij met me vrijt
in de oceaan……
In een heksenkring
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
628 je vlocht
madeliefjes
in een heksenkring
het leek alsof
de schaduw van drie
witte berkjes om je hing
heel voorzichtig
stapten lichte voetjes
over paddenstoelenhoedjes
je lachte zon
en danste vlinders met
de krans oranjewit
je straalde zomer
maar uit de berkjes viel
de eerste herfst op je gezicht…
verlangen
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.367 soms heb je het gevoel
dat niemand je begrijpt
dat niemand om je geeft
en er niemand met je meeleeft
soms heb je het idee
dat je er alleen voor staat
dat je in de steek gelaten bent
het is net alsof niemand je meer kent
op dat soort momenten
wil ik dat jij hier bent
me even vasthoud
zodat het is als vroeger
oud en vertrouwd…
ster
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
898 soms is het net
alsof jij me een spiegel voorzet
en me degene laat zien
die ik niet ken
die ik niet ben
ach lief, we doen elkaar pijn
boos en verdwaasd
wanneer lachten we laatst?
tot aan de sterren en de regenboog
niemand weet hoe lang
kindje, wat is er dan?
waarvoor ben je bang?…
Bladerhuid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
896 Ze lag daar, alsof ze al dood was
Te liggen
Haar huid bladerde af
Net zoals het plafond waarnaar ze staarde
- bevroren
Niemand wist aan wat ze dacht
Niemand wist of ze wel dacht
Of ze wel kon denken
Ik raakte haar voorhoofd aan
Voor de allerlaatste keer
Ik vroeg nog over vroeger
Ze antwoordde niet
meer…
"Soms"
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
933 Als ik reageer alsof ik word gestoken,
Als ik even anders ben dan normaal,
Dan weet ik dat ik je raak
Als wij dan wat kalmeren
Als wij dan elkaar weer aankijken
Weten wij dat we van elkaar houden.
Tranen plengend en zacht pratend
Troosten wij elkaar
Eindigend met 'ik hou van je'…
Het opgefokt plezier
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
613 kale koppen
bikkelden in spel
van harde lach en bier
alleen wat verder
uit de kring verliep
het opgefokt plezier
daar werd gewacht
op stilte voor
een snedig woord
voor acceptatie
door de maten
deden ze een moord
nooit ergens bij gehoord
het was alsof de warmte van
de kring de moederschoot verving…
Op de adem vam leven
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.632 Maar soms
als ik stil zit
neemt tevredenheid
me lange tijd mee
alsof ik op
een rivier zachtjes
word meegenomen
op de adem van leven
met een glimlach
in mijn vredige hart.…
gesloten
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
598 bevroren leek mijn hart
verklonken aan een koude grond
alsof er nooit zoiets bestond
als innerlijke warmte
mijn woorden leken als verstopt
mijzelf kon ik niet spreken
zelfs jij, die niet meer komen zou
en o zo ver bent, jou kon ik
niet meer bewegen
de sleutel tot mijn warmte
af te geven…
Spiegeling
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
541 de gelijkenis is uitzonderlijk
minutenlang dwalen mijn ogen
naar de persoon in wiens jas
ik woon
zelfportret bevestigt beeld
van vergeten foto's in een
schoenendoos op zolder
toch is het anders nu
alsof er iemand in woont
wiens sprekende evenbeeld
in woord en gedachtegang
kleurt bij het mijne
is het thuiskomen teder…
niet meer mij
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
960 Een leuke, spontane en vrolijke meid
Die diep van binnen enorm lijdt
Niets is meer zoals ik ben
Het is alsof ik mezelf niet herken
Wie ben ik en waar ben ik gebleven
Het wordt tijd te veranderen en echt te gaan leven
Voor nu, wil ik even mij niet meer zijn...
Dit ben ik niet, mij zijn is niet fijn…
Verleden tijd
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
667 Voor in de klas
leergierig als ik was
Grieks, Frans, Latijn
zou de wereld altijd zo zijn
briefje van Miriam
alsof mijn gedachten
bij haar waren
het was René naar wie ik smachtte
maar alles had zijn regelmaat
het lawaai van de straat
die naast de school liep
klonk als muziek
de oude iep
die op het schoolplein
in de middaguren zijn…
Slaap
gedicht
1.9 met 59 stemmen
16.245 Maak mij dood
van elf tot acht, laat
zo weinig van mijn dromen
heel dat ik ontwaak
alsof ik word geboren
en niet met zoveel vragen
meer tot leven kom dan waar-
mee ik ingeslapen ben.
Wat betekenen tenslotte
negen uren dood
op zoveel geeuwen leven.
------------------------
uit: 'Bzzletin', 1987.…
ssst
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
758 woorden
na woorden
niet gezegd
geschreven
om te vergeten
klinken
door straten
van onwaarheid
alsof tijd
niet is
en wij verdwijnen
in het niets
omdat antwoord
uit blijft
in het donker
klinkt
jouw stem
die me achtervolgt
tot waar ik ben
als ik liefde
ontvang
kus op mijn wang
op mijn dij
van opzij
kijk jij naar mij
als ik…….…
Eén jaar ben je weg
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.749 Een jaar
ben je er al niet meer,
maar lieverd,
geloof me als ik zeg:
het doet nog steeds
hartstikke zeer,
alsof het gisteren was!…
Waar is je lach
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
597 zacht klinkt je stem
gedempt door overmacht
jij die altijd als eerste
bloemen tot bloeien bracht
handen en vingers
vertalen in vaag kleuren
jouw verhalen alsof
de tijd heeft afgedaan
waar is je warmte
de lach in je gezicht
deel toch je zorgen voordat
ook haar kracht wordt gewist…
Gelukkig zijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
921 Alsof ik wegkwijn.
Verdriet verdoofd door wijn.
Ik wil nergens naar streven.
Ik vraag je te vergeven.
Was het maar allemaal gein
en kon ik weg achter het gordijn
gelukkig zijn.…
Wees het waard.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.202 Doe alsof er niets aan de hand is.
Het warme gevoel dat ik krijg,
De macht en de pijn,
Angst giert door mijn lijf.
Maar ik kom hier uit.
Dood of levend...…
Streling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
698 Zachte streling van de zon
zo heerlijk op mijn huid
Koele bries langs mij heen
als ik mijn ogen sluit
Denk aan jou, je warme blik
liggend in het gras
Strelende handen voelen
alsof ik bij jou was
Voel me licht, gestreeld en blij,
De gelukkige reden:
Dat ben jij!…
Bultrug
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 De bultrug die bij Texel is gestrand
Neemt met een knipoog afscheid van het leven,
Alsof zij op de valreep aan wil geven:
“Mentaal is er met mij niks aan de hand”.
Een bultrug om een voorbeeld aan te nemen,
zo af en toe een knipoog bij problemen.…
De lente tegemoet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 De geknotte wilg
Die geen tranen
Bloedt, maar
Uitlopers kent
Die door winterzon
En waterig winterweer
Nu al vooruitlopen
Op wat komen gaat -
Lentevogels die
In struik en gras
Van geen ophouden
Weten en zingen
Alsof hun leven
Er nu al vanaf hangt:
Zwijgend glimlach ik
Bij zoveel vrolijkheid
Hun en mijn nieuwe
Leven tegemoet…
Anijshorizon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 mijn schaduwen werpen vooruit
volgen in volle vlucht
geruisloos wegen waar ieder gaat
in ritme dat echo's herhaalt
van toekomst die ik moet vergaren
ik zucht mijn adem
in een vorm van blauwe lucht
en doe alsof geen mist bestaat
geen grijs dat daalt
over verloren kinderjaren…
Ebolahype
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
538 Jaarlijks overlijden in de sub Sahara
een half miljoen kinderen aan malaria
Ze zijn arm en ondervoed
Gaan dood alsof het zo wezen moet
Terwijl één euro muskietennet
ze van vroegtijdig sterven redt
Waarom dan nu die heisa om ebola
Is het de vrees dat het virus dra
toeslaat BUITEN Afrika?…
Een vrouwelijke klaarheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
502 jij weet de woorden
maar zegt niets
je ogen spreken
er hapert iets
in onderhuids voelen
zonder uitleg van bedoelen
een logica
die voor mij breekt
alsof jij niet alles geeft
in je blik
zweemt waarheid met
een vrouwelijke klaarheid
jij lacht ontspannen
weet dat ik je nooit
helemaal zal leren kennen…
Dood hout
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
439 het lijkt
alsof ik te veel
levens leid
bomen splijt
die eigenlijk
moeten groeien
voor meer ruimte
heb ik het zand
laten verstuiven
maar de vennetjes
zijn opgedroogd
de fauna is gestroopt
mijn bos
is chaos in de greep
der elementen
mij rest
dood hout
in wanbeheer
het loof dat ik
lang koesterde
is er helaas niet meer…