3244 resultaten.
Seastar Seven
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
231 De Seastar Seven van de goede ree
aan weerszijden omgord door zwarte riemen
heb ik ontrukt aan de vergetelheid
tijd had er stilgestaan een halve eeuw
Met sindbad, bestevaer der zeven zeeën
gleed hij als een dolfijn naast het karveel
doorklievend golven, hoog scherp
aan de wind
de zeilen strak van ra tot ra gehesen
Maar recht door zee…
Het water herinnert zich
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
150 de tijdlijnen stromen over
van meningen als opgewaaid zand
iedereen roept
en de modder spat omhoog
tot we elkaar niet meer zien
we willen de stroom dwingen
vangen in filters van ons eigen gelijk
maar vechten tegen het troebele water
maakt de kolk alleen maar wilder
laat het los
geef de golven de ruimte
adem in, zet de schermen uit…
Poseidons Odysseia
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
182 gids Athena
verplichte kost
al was op een haar na
de held gebleven op Ogygia
het eiland waar hij als een tweede Zeus
viel voor de charmes van de nimf Calypso
en zeven jaar lang doorbracht in haar huis
waar zij hem doodvermoeid en uitgeput
met in zijn kielzog wrakhout met een zeil
beneden op het strand vond als een jut
die door de golven…
Bij monde van de Schelde
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
896 ontnemen ochtendnevels zicht op andere kanten
stoeien kleine golfjes voor de boegen
weten stoere mannen wel van wanten
als loodsboten door golven ploegen
krijst in ruime luchten meeuw
ziet in het verschiet jouw laatste friet
op het Bolwerk staat fier die beroemde Zeeuw
ontlokt het lome zand de andere een geeuw
daagt een storm het water uit…
Zoals
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
835 haat weet dat liefde steeds geneest
hoop ik dat je dit weet en leest
dat ik van je hou voor altijd
zoals de klok niet begrijpt wat morgen is
maar zijn uren leven door in eigen tijd
zoals wij leven samen één
moet je weten , heus ik meen
dat ik van je hou voor altijd
totdat de regenboog de sterren ooit verbrandt…altijd
totdat de golven…
Odysseus’ verhaal; valwind
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
477 Als de nauwte niet bijtijds doorzien was, de Dwaalrotsen,
de verre van simpele passage tussen de Symplegades, waar
golven klapten op de kliffen, dan zouden wij gezonken zijn,
met z’n allen.…
Dans dag, dans .....
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.318 kust in de vroege morgenuren
maan en sterren eerder weg zal sturen
het vroege vogeltje zich niet verschanst
open ik mijn hart dwars door alle muren
woorden worden liefdevol tot bloei gebracht
zacht uitgesproken zinnen klinken als verwacht
zonnige dagen zullen eindeloos duren
zakt de zon helderrood aan de horizon
in treurende golven…
Erotisch Bont
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.855 Shapka Òù 9
Haar rondingen maagdelijk warm ineen
Harde handen strelend haar intens gemeen
Voelt golven van verlangen strak ingesnoerd
Haar ronding onbehaard nog nooit beroerd
Gewillig zou zij zich laten openen door haar
Met lust overgeven laten vullen warm geheel
Trillend golvend onder zachte slanke handen
Zij bloosde zich vermanend…
in diepe kleuren blauw
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
998 niet bestonden
schelpen die
we raapten wisten
het verleden ruimschoots
goed te maken
in diepe kleuren blauw
vertelden zij over de
tijd dat wij elkaar
in liefde smaakten
de eerste kus
onwennig nog
maar jij was lief
innemend om de
drempel te verlagen
je lachte zacht in
warme ogen vol met
niet gestelde vragen
we liepen met
de golven…
Mijmeringen
hartenkreet
4.7 met 22 stemmen
944 Fluisterende golven
rollen zacht op het strand,
Met mijn blik op oneindig
loop ik door het zand.
Denkend aan vroeger.
Wat is er overgebleven,
van allen die zich vrienden noemden,
waar ik alles aan heb gegeven.
Nu besef ik deze vriendschap
heb ik steeds moeten kopen.
Zolang ik alles kon geven
stonden alle deuren open.…
In extase
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
925 sterren
voortdurend
fladderend en dansend op een bries,
schijnend en twinkelend op hun weg,
uitstrekkend in een onbereikbare lijn
langs de kust
zag ik tienduizenden in een glans
hun hoofden tossend in een plezierige dans
golven
voortdurend
ruisend en wiegend in zaligheid
glinsterend en spelend op het zand
omhelzend in een oneindige stilte…
De gele wolken
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.328 Dan merkte hij, hoe in zijn afgrond diep
Het donker stond en langzaam overliep,
En golven duisternis de omgeving vulden;
En dan, op eens, zag hij blauw fonk'len, vlak
Tegen de schuine lijn van 't verste dak,
Die mooie ster, blank als een nieuwe gulden.…
Mensenleven...
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.257 De mens, geboren uit de golven
van de mystieke levenszee,
drijft hulp'loos als een eendagsvliegje
op het getij der eeuwen mee.
Hij komt om snel weer te verdwijnen
en is slechts als een korrel zand,
die -eens ontstaan uit Moeder Aarde-
verloren opgaat in het strand.…
Nazomer
gedicht
3.4 met 42 stemmen
24.425 ik heb in het gras mijn wapens gelegd
en mijn wapens gaan geuren als gras
ik heb in het gras mijn lichaam gelegd
mijn lichaam is geurig als hout bitter en zoet
dit liggen dit nietige luchtige liggen
als een gele foto liggend in het water
glimmend gekruld op de golven
of bij het bos stoffig van lichaam en schaduw
oh grote adem laat de stenen…
Een wens
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
4.290 Wiegend op het ritme van ruisende golven,
genieten we van een stil bewonderen.
In onze ogen weerspiegelt er
een volle witte maan .
Schommelend trekken we ons
van de buitenwereld niets aan.
De duinen glijden langzaam
in de vloed van onze harten.
Een branding vol verlangen,
in dagdromen gevangen.…
Golfstroom
poëzie
3.6 met 16 stemmen
2.678 III
In grandioos gracelijk evenwicht
Zwenkt de aarde om 't eindpunt van haar winterbaan;
En, blauwgroen-fosferende karavaan,
Trekt voort de Golfstroom, naar de pool gericht;
En de optocht van zijn golven zie ik gaan
Diep onder vlaggen van koralig licht;
'K zie hoe, rechtlijn'ge zomerdag, hij ligt
Op grensloos vlak van nachtlijke oceaan.…
herfstgedicht
netgedicht
4.1 met 150 stemmen
8.378 Heb je de bomen al gezien
Hoe ze uit water zijn vervaardigt
Als rivieren in de lucht
Stromend naar een zee van licht
Heb je de mensen al gezien
Hoe zij op bomen lijken
Ieder naar zijn zee op zoek
Door steeds hoger te willen reiken
Heb je de golven al gezien
Bij hun aankomst op het strand
De rivier op weg naar zee
De zee op weg naar land…
niemand weet waarom
netgedicht
1.9 met 11 stemmen
1.488 heb een pagina uitgescheurd
ik mis haar woorden
zo vaak gelezen, zo vertrouwd
waarom deze daad
er stromen tranen in leegte
waar eerst geluk geborgen was
ik heb een pagina uitgescheurd
uit mezelf
ik heb een pagina weggenomen
waarin jij vrede vond
het boek gaat dicht
ik ken mezelf niet meer
ik heb een pagina uitgescheurd
ik heb de golven…
je schouders rond ik af
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.619 je
voorhoofd en je nek
het maakt me gek
heet bloed ruist
in mijn slapen
je schouders
rond ik af en langs
je borsten voel ik
waar ze tepels dragen
ze spannen zich
om harder te behagen
de lijn in taille en
langs heupen voert
vingers langs de
donkere geneugten
lippen openen en baden
in een vochtig spel
ik zie je komen
op de golven…
Hartverscheurend Mooi
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
2.638 Als een wervelwind waaiert zij de kamer binnen
gaat dan liggen als een zwoele zomerbries
Olie op de golven
ik word verzwolgen
Ik verdrink vrijblijvend, de hardleerse optimist
Want
godverdomme, godverdomme,
godverdomme domme
Zij is zo hartverscheurend mooi
Zij is zo mooi
Als de geur van whisky op een zwoele zomeravond
wentelt zij wellustig…
Een banaal paradijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
880 Dus restte ons niets dan de golven,
die wij maar amper zagen.
Soms een wazig eiland aan de einder,
een albatros of twee,
een vis die zich verhief,
de drift en het kompas,
was alles wat er was.
En soms misschien Cythère,
een paradijs voor wie bejaard is,
een lustoord voor wie van de aarde is.…
Wie ooit in zee zwom, en over hem goot
poëzie
3.3 met 23 stemmen
2.339 Wie ooit in zee zwom, en over hem goot
Een storm ontzetting; en de golven slaan
Over hem; maar hij - hij wil niet vergaan:
In hem stormt 't leven, en hij wil niet dood;
En met zijn armen mokert hij de oceaan,
En met zijn benen trapt hij weg de dood.…
Mijn leven
netgedicht
3.2 met 80 stemmen
18.116 de lucht volgen gedwee
twee zwarte zeezwaluwen
Jij bent niet meer of bent
ver weg, van mij heen gedreven
Met jou de helft van mijn leven
Waarom nam de wind mij niet
Nu sterven, is lichter dan verdriet
Ik heb jou te lang gekend
De oude scheepsbel blijft
aan drijvend masthout ongeklonken
Nu onze liefde is verdronken
bijten de zoute golven…
Draai om dat bord ...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
847 roepen in de nacht
de mooie foto noch de brief
gaven toegang tot wat ik dacht
toen jij zei, ik wil jou, mijn lief
maar dat ene kleine kruimeltje
door mij ooit achteloos verspild
brak de ban van stil genieten
toen ik door jou werd opgetild
ik verdronk in je blauwe ogen
liet mij drijven met de stroom mee
wilde niet meer vechten tegen golven…
leven wordt geleefd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
3.545 het leven kruipt uit je ziel, golven brengen niet langer een leven.
ik en jij.
ik ben hier, jij bent hier.
wat gaat gebeuren als ik daar ben en jij nog hier?
waar gaat men ziel heen?
is het leven dan geleefd?
of blijven ik en jij verbonden als een zandkorrel met de wereld.
mijn ik aan jou.
alles.…
Het elfde gebod
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
796 Mijn ruis raast
richting horizon
waar de regenboog
klaroenklanken
kleurt
het blazoen tekent
nu nog de kim
terwijl die andere
einder verzuipt
in dronken zinnen
rest mij alleen
nog de kater
een blik op zeeen
van gedachten
danst door eb en vloed
terwijl het zilte
zout zwelgt in
hoge golven
smacht ik naar
een…
De donkere geneugten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
744 voorhoofd en je nek
het maakt me gek
heet bloed ruist
in mijn slapen
je schouders
rond ik af en langs
je borsten voel ik
waar ze tepels dragen
ze spannen zich
om harder te behagen
de lijn in taille en
langs heupen voert
vingers langs de
donkere geneugten
lippen openen en baden
in een vochtig spel
ik zie je komen
op de golven…
De zilvermeeuw
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
729 striemende regen, genadeloos
verstompen het opgejaagd dier
verkleumd door dreigende teloorgang
eens rijk aan golven gewonnen zilver
kunnen niet meer schoon poetsen.
Deze vuilnis verteert ie niet,
nee alles verliest zijn glans
met deze rampspoed.…
Dubbel matchplezier
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.314 Valt met de dertiende op vrijdag
op straat normaal al niet veel te beleven
gisteren ging met de nodige stilte omgeven
voor de voetbal alle verkeer overstag
Om Nederland-Frankrijk te zien op teevee
terwijl dat niet hoeft met steeds alles open
hoor je in de wandel ook hoe de ganzen lopen
en pik je emotionele golven meteen mee
Ze spelen het…
zij zeilt uit
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
764 stevenen
op niet voorziene verten
een gestaag verkleinen
onder turen en kwijnen
tot wit stipje op zee
bestemming als immer onbekend
voortjagend onder de zon
in stijl ons gebed zonder end
dat zij veilig over moge komen
zonder deuken in haar geteerde huid
ongekrenkt door zeeschuim uit op buit
oh vrouw gij eeuwig fregat
klieft door golven…