4214 resultaten.
Ravel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 en ik, ik ben slechts een stip,
aan de grond genageld, kijkend
naar dit atmosferisch wonder.
want het kost niks. ik hoef er
niet voor te reserveren, ik hoef
niet de zoveelste auto in de file
te zijn, ik hoef niet door de
overbevolkte straten in de stad
te lopen, ik hoef niet in de rij
te staan.…
Vijf dichters
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 vloed
vijf dichters zaten op een duin
pakten papier en pen
elk hoorde iets anders
in het luide krijsen
de eerste schreef een elegie
de tweede beweende eenzaamheid
de derde zag de wanhoop van een mens
de vierde tierde over zijn lot
de vijfde toonde zijn ware aard
zijn totem was de meeuw
schreeuwend verhief hij zich van de grond…
Na een jaar
gedicht
4.7 met 6 stemmen
8.988 Ik heb me plat tegen de grond gelegd
En woorden heb ik tot mezelf gesproken,
Die ook een dode tot zichzelve zegt,
Die in zijn donkere eenzaamheid ontwaakt:
Leven was goed al heeft het mij gebroken,
Leven is goed ofschoon het doden maakt.…
Afkomst verloochent zich niet
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
519 Ook jachtbuitresten kwamen uit de grond,
een mammoetkaak, een neushoornribbenkast,
dat gaf qua tijd en volk een goed houvast:
Neanderthalers liepen daar ooit rond!
Ja, nu je ’t zegt kijk ik er niet van op:
veel Bosschenaren hebben nog zo’n kop.…
Hoofdgedachte
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
736 Nu laat tijd me los, meer en meer,
de grond nog zichtbaar.
Maar ook mijn nest.
Ik tast aan wederkeren,
toegeworpen.…
tranen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.066 Jouw leven in sterretjes in mijn ogen
helder als kristal langs mijn wang
breekbaar wanneer het de grond raakt.
Een genoegen dat ik je heb leren kennen
deze zegen draag ik mee voor mijn leven
elke gevallen traan die dat gevoel losmaakt.…
Vernederingen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
709 De voetveeg hoort steevast op de grond
'k Werd rotter behandeld als een straathond.
Te vaak toegegeven, nog ergens wat liefde
Al was ze zo vaak nergens te vinden...
Niemand hoort heden slavin te zijn van niets of niemand
Me niets meer waard vinden, geen recht van iemand.…
Aardbei
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.171 Gegroeid in donker
Dicht aan de grond
Er was zonlicht
Toen ik haar vond
Heerlijk en vochtig
Rood en ook rond
Zoet met fris
Water in de mond
Een toefje slagroom
Mijn tong streelt haar huid
Oh verrukkelijke aardbei
Het allerfijnste fruit
Zonnig en zomers
Vol met sproetjes
Met jurkjes en kleedje
En fijne hoedjes
Zie mij zitten
Naakt…
Samen bloemen kopen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
591 Laat geen muziek klinken,
wanneer mijn dode lichaam,
naar de grond toe gaat.
Wie uitvaart ben niet ik,
maar onze illusie,
dat eeuwig leven bestaat.
Sta alleen maar even stil.
Luister naar het fluisteren
van de kerkhofbomen.
Zie niet naar gisteren om,
wanneer een merel fluit.…
Brug over de rivier de Kwai
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
524 Je zult zien dat er genoeg is
eten, drank en jij
Ik graaf gaten in de grond
voor een spoorlijn door het bos
De honger doet geen pijn meer
en mijn tanden raken los
Als ik straks, een slaaf, bevrijd ben
meet ik mij vleugels aan
in plaats van boot of trein
wil ik sneller bij je zijn
Ik ben niet knap meer als tevoren
tanden wit en ogen…
Lege ochtendstond
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
795 dromen drijven in duister
passie is slechts een lust
niets vlucht weg in luister
als jij mijn lippen kust
als alles is vergeven
tijd om weg te gaan
niets om voor te leven
blijf ik nog even staan
verstervend in de verte
ontvlucht de overkant
wacht op zoveel vuur
die mijn cel verbrand
liefde was in mij gevangen
als wortels in de grond…
Magische Herfst
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
748 De bladeren verkleuren
En vallen naar benee
Ze nemen wat ontgroeid is
Als pakjes met zich mee
Dat gaat heel diep de grond in
Alwaar het transformeert
Als Koningin de Winter
Het witte land regeert
Als Koning Lente klaar is
Straks met zijn winterslaap
Dan duikt hij in de aarde
Om met een laatste gaap
De afval van de blaadjes…
Een wereld op zijn kop
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
561 Weldra tuimel ik naar de grond;
hervind ik mijn evenwicht in een
wereld zoals die vroeger bestond.
En zal ik na wederom op mijn voeten
te zijn beland, dankbaar zijn voor
de zwaartekracht van de andere kant.…
Op huus an
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
555 Laand van jonge leu
op oale grond,
woar niemand oe veur
de voet'n leup,
Twente, doar krie'j
vroggerzeerte van.…
Peaux en perk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 Hij, van de bezie en de zoete zonde
Hij, goed bekend met psalm, kansel en preek
Hij, lang en blond en wild, ziekelijk bleek
Ging al na tweeëntwintig jaar ten gronde
Zij, met hem spelend rond de pastorie
Niet wetend van de dichters in hun wezen
Werd veel te weinig om haar werk geprezen
In haar van vaders kant melancholie
Augusta, domineeskind…
over leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
476 voor hun gang naar de dodenweg
trekt een aangeslagen vader traag
de schoenen uit van zijn kleine zoon
scheert een ander in schamele tijd
de meisjes en de vrouwen kaal
op de grond buiten ziet hij
het groene jasje van Tamara
-mama had het nog vermaakt-
de blauw-wit gestreepte rok
van Itta ligt er verloren naast
het versperde hart laat geen…
Onderweg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 Huizen staan om diep ademen,
een zwaar ruisen op lichte grond,
dromen haperen dan weer overgaand
in het vast ritme van onaantastbaar
slapen onder stille daken.
Langzaam wordt het weer licht op de weg,
de hand heeft de koppeling verzet.
Tussen waken en dromen ligt de horizon,
de motor gonst een mededeling om.…
Dromen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
605 Pak mijn hand en leid me
Neem me mee, bevrijd me
Vrij om te dromen van een morgen
Die misschien nooit komt
Laat me alsjeblieft geloven
In alles wat we elkaar beloven
Laat me zweven op de woorden
Voor het leven ze verstomt
Voor de nacht ons weer verlaat
De waarheid opnieuw voor ons staat
Teruggezet op vaste grond
Als de dag weer is ontwaakt…
Ervoorlog
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
665 In de verte, nog onhoorbaar door de afstand
Te zacht nog om het door de wind te laten meevoeren
Naar oren waar binnen het zal worden omgezet
In angstaanjagende gedachten
Is het geluid reeds geboren
Te zwak van trilling, want te ver
Om zelfs op de grond liggend al waar te nemen
Zijn voeten begonnen met marcheren
Of trappen gaspedalen in
Van…
Gezellige Decembermaand
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
667 De blaadjes zijn gevallen, op een enkeling na
de grond bezaaid met verkleurde emulsie,
maar geen reden om somber te zijn
of verdrietig te wezen, want de blaadjes komen
weer, moet 't wel voorjaar zijn, vanzelf.…
het kontje
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
695 wat een kont, wat een kont
ze draait zo lekker in het rond
wat een kont, wat een kont
het water loopt nu uit zijn mond
ja, vrouwen zijn zo welgebouwd
hun kontje spant perfect vertrouwd
in een blauwe spijkerbroek
zijn zelfbeheersing nu wat op zoek
hij kon het echt niet laten
zal dit misschien wel later haten
hij wou per se wat van de grond…
NIET BANG ZIJN
gedicht
3.0 met 5 stemmen
4.686 De grond
is hard, de lucht is scherp: maar zacht
zijn de momenten dat je om het kolderieke
lachen moet. Een glimlach, meer zit er
niet in. Er is een einde, er is een begin.
Niet bang zijn, niet bang zijn; stel het bang
zijn uit, en op het moment dat je bang zou
móeten zijn, sluit het water zich onherroepelijk
om je heen.…
De Duiker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 je ellebogen allebei naar achter
in een artritisch evenwicht
je leek wel klaar om te duiken
recht het leven binnen
Maar het duiken is gedaan
het is nu vooral een oud schuifelen
met onzekere voeten steun zoekend bij de grond
ga je je weg, schrik je van de auto
die plots verschijnt in je vernauwd blikveld.…
Glas
gedicht
3.6 met 9 stemmen
3.998 Als ik terug van school kwam keek ik even;
het vierde raam, begane grond:
een witte muur met stille plooien,
alsof de vrouw niet echt bestond.
En toen kwam ik haar buiten tegen,
haar gang voorzichtig als op glas.
Ik groette haar; ze liep op scherven.…
Descartes II
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
489 Ik ben, zei Sapiens de wereldwijze,
wijsgerig als 'hómo universális'
ik treed buiten wat binnen perk en paal is,
daar waar Petrarca en Da Vinci reizen
ik denk, net als Descartes, dus ik besta,
al had ik twijfels over grond en reden:
besta ik in de toekomst of verleden
toen in mijzelf de geest zei 'ik ontsta'
sindsdien werd ik wie ik…
Genietend van de herfsttinten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 Muffe lucht stijgt op van de grond.
Bij mij zuchten van verlangen
ontsnapt mij een gevoel dat ik besta.
Toch is de herfst een beetje sterven;
en doet mij denken aan het leven hierna.
Bij het verdriet om een afscheid
voel ik rouw om een voorbije tijding.
Mijn rouw nu kwijt te raken overstemt
het zomerfeest als een bevrijding.…
Onze boom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
587 De bladeren vielen zoals de minuten
en zo nam de woestijn in bezit
wat een vruchtbaar lapje grond was.
De massa's zand liggen buiten
jouw karavaanwegen en handel.
Jij vond een oase terwijl ik,
arme nomaad met schaapjes wandel.…
(On) volmaakt?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
572 Het wordt weer lente
kennelijk te vroeg,
wanneer we ons houden
aan aantoonbare geluiden
zijn de vogels gelijk gestemd
of het prilste groen,
uit grond of aarde,
zuigt zich vol muziek
in een gezamenlijke
ouverture te ontkiemen,
opmaat naar het licht,
ongeremd ervaren, sprekend
in een gedicht, het is maar
wat je het meeste raakt?…
Status quo
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
487 't Is wennen in de nieuwe status quo
Ik cogito en sum mijn existentie
We leven in een andere dimensie
Geïsoleerd van vrienden om mij heen
Maar allerminst contactgestoord, o neen,
De paden op, gepaard de lanen in
En stiekem ongezien de struiken in
Ge weet, de lente heeft haar eigen wetten
De grond wordt nu te heet, 'k maak korte metten…
Deze dagen 1
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
539 in bedradingspalen
van koolzaad, balsumpopulieren
van meidoorn en je magere vlieren
van paardenbloem en kersebloesem
van sloten vol met droesem
en je zwanen
je luchthaven die leeg wacht
met je banen
het witte riet zo droog
de bereklauw zo hoog
in de bermen
hyacinten en narcissen
Hoe kan ik me soms vergissen
weg te willen van je grond…