inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 70661):

Onze boom

Ik ben nog één maal
naar onze boom gegaan,
die met zijn kruin in hartvorm
waartussen de zon onderging.

De boom werd een skelet.
Vluchtende vogels
floten herinneringen.

Gekerfd stond er onze naam nog in.
Jij verdween en door die kerf
bloedde de boom dood.

De bladeren vielen zoals de minuten
en zo nam de woestijn in bezit
wat een vruchtbaar lapje grond was.

De massa's zand liggen buiten
jouw karavaanwegen en handel.
Jij vond een oase terwijl ik,
arme nomaad met schaapjes wandel.

Schrijver: Jean-Pierre Roosen, 13 nov. 2019
13 nov. 2019


Geplaatst in de categorie: ex-liefde

3,0 met 1 stemmen 126



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)