3736 resultaten.
te lang
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
785 lopen
op wankele beentjes
die dag nadat jij me droeg
op schouders van liefde
aarzelende woordjes
om jou te roemen
man van mijn wereld
toen nog vol ontroering
in een wereld vol liefde
droeg jij een kind op wolken
dromen voorbij de horizon
fier en trots die lach
bij elke vertederende blik
geschonken uit voorbijgangers liefde
zoet, vader…
Niets behalve zand en stenen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.593 Niets behalve zand en stenen
Hier word ik geacht te spelen
Met een verre neef, een ploert
Die mijn mond en alles snoert
Daar waar de ploert je zand laat vreten
Wordt verderop fijn aangezeten
Met toast en prima kelken wijn
Voor eventjes geen ouder zijn
Pas veel later komt je vader vragen
- Niet ziende hoe terneergeslagen
Je jezelf hebt…
Ik heb geen idee
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.757 Daar in dat hofje
waar ik het zo koud had
toen ik op je vader wachtte.
Dat hofje is
mijn doolhof nu,
want ik verdwaalde
op weg naar jou.
Jij vond
een ander hof.
Zonder mij.
En nu loop ik,
Oogkleppen op,
langs je huis.
Waar ik het zo warm had
toen ik in je armen lag.
Dit hofje is
mijn hel, mijn pijn.
Ik wil niet maar moet.…
Een volk dat voor tirannen zwicht
gedicht
4.6 met 18 stemmen
34.556 Gedenk de liefste, die hier ligt,
de broeder, vrind of vader,
maar gun Uw ogen wijder zicht,
aanzie het land en alle mens tegader,
hoor dit bericht:
Wij staan tesaam voor het gericht
voor goed of kwaad te kiezen,
een volk dat voor tirannen zwicht,
zal meer dan lijf en goed verliezen,
dan dooft het licht.…
Succesvol
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.699 De kinderen groeiden op, hij had geen weet,
ze wisten niet wat hun vader deed,
zij zorgden voor de kinderen alle dagen,
en hielp bij hun vragen.
De kinderen zijn nu uitgevlogen,
zij had hem nog nooit bedrogen,
maar alleen en eenzaam thuis,
zocht zij vertier buitenshuis.…
Succesvol
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.815 De kinderen groeiden op, hij had geen weet,
ze wisten niet wat hun vader deed,
zij zorgden voor de kinderen alle dagen,
en hielp bij hun vragen.
De kinderen zijn nu uitgevlogen,
zij had hem nog nooit bedrogen,
maar alleen en eenzaam thuis,
zocht zij vertier buitenshuis.…
lege plek
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.725 onze buurman heeft zijn Dafje weggedaan
nu is er een lege plek in de straat
vader sprak, hoe zal hij naar het werk gaan?
met een fiets komt hij te laat!
daar werden wij stil van
ook aan tafel zeiden wij niets
het idee van onze buurman
zomaar naar kantoor op een fiets!…
NAAST IEDERE WIEG
gedicht
3.3 met 51 stemmen
12.343 Vader knarst.
De fee zegt: ‘Nou ja, we zien wel.
Ik wil mijn voorspelling
later graag preciezer formuleren.’
Aan de lianen die het licht ons toewerpt,
zwaaien wezentjes van wezenlijk
onbegrepen aard: wild, vrolijk, angstaanjagend ook.
En geen zonsondergang om tegemoet te rijden,
geen dagboek om in te lezen.…
Meisjes van zestien
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
965 'n Tramritje in Den Haag
zaten drie tieners naast mij
boordevol geklaag
Problemen gekregen
met haar foute moeder
die had wat verzwegen
Ze had haar pasje geblokkeerd
en zou wel even meppen
tot moeders haar lesje had geleerd
Vaders was wel lief
totdat hij gedronken had
dan werd 'ie vreselijk agressief
De ander werd ook geslagen bovendien…
WEEMOEDIG KWIJNMEISJE (1)
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
623 Alice verbleef in artistieke kringen
Was zeer geliefd en onconventioneel
Ze declameerde voor het merendeel
Gedichten die de mensen blij ontvingen
Haar lezers hielden geldinzamelingen
Want verder had het meisje niet zoveel
Ze praatte met de vogels en ’t struweel
Was kleine heilige en kloosterlinge
Volgens haar vader had ze t.b.c
Dat hebben…
In de tuin
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.588 Daar gaapten twee bekjes
En gilden als gekjes
Van honger met gulzig geschrei;
En vader en moeder
Die haalden al voeder
En hadden een drukke karwei
Heel de mei.
Daar klauterde een klantje
Omhoog op het randje
En 't ander deed even als hij;
Op eenmaal daar sprongen
Het nest uit de jongen,
En uit was mijn pret en voorbij
Was de mei.…
Schipper naast God
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
652 de last
van dit onzekere bestaan
geef ons de moed
te zingen ook
tegen de stroom in
van zegeningen
één voor één
U mag de vlag zijn
die onze lading dekt
ja U alleen
de ruimte in ons schip
is zo groot
vergeleken met ons
vertrouwen op uw woord
geef ons dat lied
in het hart en
de zekerheid
die ons nooit bedroog
wij hebben 's Vaders…
Lieve Han
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
780 niet gedacht hé Han nee toch
jawel hier istíe dan de langverwachte
Pim, Lisette en Wim hebben een mobieltje
zij waren jarig weet je nog van toen
Koen uithuizig was door schotwonden
de meeste buren liegen over ligfietsen
zo ja waarom niet hé Han ja toch
postcodeloterijen liegen never nooit
lees ik verleden week in de krant Han
dat jouw vader…
Vannacht
gedicht
2.7 met 27 stemmen
9.013 dingen
en op de wip hoog boven zijn
Mijn moeder kwam een snoepje brengen
mijn broertje zei een lelijk woord
(ik had het al voorheen gehoord)
de zon was regen aan het mengen
Achter de heining in de straat
een paard kloppend op hobbelkeien
ik wilde weer een koetsje rijen
tot waar de wip op bodem slaat
En heel gewoon alsof dat kon
vloog vader…
Kinderlijk
hartenkreet
2.2 met 13 stemmen
3.527 Vader, dank om al die pracht en kracht
De natuur, de liefde, vriendschappen; ware macht.
Een lach of een traan, diepe emoties
Mogen leren van anderen, dat is gigantisch.
Het bestaan op deze wereldbol, een groot avontuur
Ik zal blijven proeven tot mijn laatste uur.…
GOTIEK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
596 zondvloed van zijn tijd nog in gedachten
Houdt hij zijn schaalmodel vertederd vast
De held van ark en wateroverlast
Om wie de mensen ooit misprijzend lachten
Terwijl zijn zonen dieren binnenbrachten
Hanteerde hij nog driftig pek en kwast
Ik ben hier bij geschiedenis te gast
Hoor weer het beitelen van arbeidskrachten
De hemel in willend, De Vader…
Onoverbrugbaar verleden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.163 helen
zingt de raaf zijn
nachtelijk zwart
in verdoofde schelpen
overbrugt de te zwakke adem
de kloof naar gemiste liefde
tevergeefs
wanneer het kind van de rekening
de belofte overneemt
de hoop op grazige weiden
voor heilige koeien
waar de moeder geen melk
meer te geven had,
sterkt de zoon zich in haar midden
met zijn vader…
Leven en dood
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.144 M'n lieve vader zei nog even
voordat-ie stopte met het leven:
'Ik kom een dag en nacht te kort,
zodat ik nét geen tachtig word.
Ik blaas m'n laatste adem uit.
waarna ik graag m'n ogen sluit.
- Niet voor een poosje, maar voorgoed.
Wat heerlijk, dat ik niks meer moet!'…
Rembrandtcyclus 16: anno 1668: brief van zoon Titus
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
515 Geliefde vader,
Al is de afstand tussen ons niet groot
doe ik vandaag een brief bezorgen,
aangezien mijn gezondheid te wensen overlaat
en ik mijn echtgenoot ook de aandacht geven wil
zal ik wat minder bij u kunnen zijn
maar treurt u niet, Cornelia mijn geliefde zus,
wil heel graag voor u zorgen
zij is u tot een grote steun
jong en dartel…
Minuten stilte
gedicht
3.3 met 10 stemmen
16.254 meer
klokken luiden
papa droogt zijn tranen
morgen gaan we naar
de maliebaan
marcheren
de soldaten
de oranjeband met leeuw
en het soldatenpak
ze liggen klaar
gestreken
mama moet alleen
de broek nog
persen
één koperen knoop aanzetten
papa poetst zijn kistjes
de baret draag ik
links rechts door de gang
ik ben mijn vader…
Oog in oog
gedicht
2.8 met 11 stemmen
7.820 Maar het huis is leeg, niemand spreekt
het verleden tot stilstand, geen vader,
geen moeder, geen vuist, geen schoot.
Er blijft alleen deze angst in de aders,
dit huis in de rug, dit blind oog-in-oog.
------------------------------------------
uit: 'De hertog en ik', 1989.…
Carmen? Nee, dan Medea!
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
789 corrumpeert
zelfs bij tovenaressen
goud vergroot de hebzucht
neem Medea die Jason hielp
het Gulden Vlies te bemachtigen
de tweeling die zij hem schonk,
bevestigde haar kortdurende macht over hem
hij, de kroon al in zicht,
arrogant hoger op de ladder stappende
niet haar wraak vermoedende
zij, diep beledigd,
vermoord de maîtresse,
diens vader…
Voetbalvader
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
606 het zal je toch als vader maar gebeuren
je kijkt TV en ziet het carnaval
van dronken dwazen –hoor eens dat gebral-
gehuld in feloranje oorlogskleuren
het zoete leven wordt het zwarte treuren
de hoop verandert in paniekvoetbal
je glijdt verloren in het diepste dal
er valt geen glimpje zonlicht te bespeuren
want tussen de ontspoorden staat…
goud rond huid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
597 van mijn hart
omhoog - omlaag, naar de beweging van
mijn arm, afgerond alsof ze nog jouw
schouder volgt
ik zie de schimmen van een bed en lijven
die gedachten tillen; in twee zielen bloeit
slechts vriendschap als de liefde van
een moeder voor haar kind
het kaatst terug: zij glimlacht om
de harde werkelijkheid
en hij, die als een vader…
Nieuw leven in oude foto
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.180 Stofzuigend loop ik door de gang
als hij me staande houdt
een foto in de hand
Wat lijk ik sprekend op die man
zegt hij en kijkt me aan
ik kijk naar hem
het is zijn over-opa
in zijn jonge jaren
oud is hij niet geworden
hij stierf aan Spaanse griep
zijn dochtertje, pas twee
kende haar ouders bijna niet
tien dagen later
volgde moeder vader…
Waren mijn zonden de spijkers in Uw handen?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
497 Leidde mij dwars door geopend graf naar huis,
Waar ik een plaats in Uw Vaders liefde mag erven.…
OP DE TROON
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Vrolijk bemoedigd door de Nieuwe Kerk
droomt echtgenoot en vader Alexander
over zijn glanzend, thans beginnend werk:
"Een toekomstwens, welk' ik nooit verander:
eendracht van mijn onderdanen strale sterk;
men zoeke steeds vrede met elkander."…
Voorbij grenzen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 (Eltse grins foarby; De Kast)
Een hut van plaggen
ruim vijf eeuwen terug
op het Friese platteland
~~ ~~ ~~
Binnenkort hoopt hij
dan vader te worden
Met het scheppen van een band
~~ ~~ ~~
tussen leden van
zijn gezin, in hun hut
bij een ondergaande zon
~~ ~~ ~~
Toekomst tegemoet
Het meisje kijkt om en
lacht lief door…
IN HET KRIJT
gedicht
4.3 met 7 stemmen
6.534 Een vader dan
die van zijn leven nooit dit zag: de kuiltjes ieder
op hun plek, de lijn van het ene langs het andere
been in krijt, hoe het verdwijnt de schaduw in,
dat donker daar, de diepte waar het om begon.
---------------------------
uit: Vrouwenwerk (2013)…
Hoe zij gaat
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.136 Vaak herkende zij mij niet meer
dacht dat ik haar vader was
hij zong op mijn manier.
Lees in het verslag van de dienstdoend arts
dat haar hart het niet meer verdroeg
Het was genoeg geweest, twee miljard keer
misschien in haar geval wat meer.…