5038 resultaten.
Een valse droom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 verzameling
ik bleef maar op ze passen
om iets weg te geven
was helaas al lang
geen optie meer gebleken
ik voelde macht met
bling en glitter om me heen
dacht me minder vaak alleen
ben ineens gestopt
zag mijn vrienden zo verdwijnen
om mijn geschitter te vermijden
ik word niet rijk van hebben
het was een valse droom
kan nu weer delen…
(E)Rrrrrg
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
478 laatst tijdens het lezen van
Karl Ove Knausgard's boek 'liefde'
deel 2 uit de reeks 'mijn strijd'
zag ik tot mijn opperste verbazing
de letter 'r' plotseling op de loop
gaan zomaar razendsnel als op een
snelweg van witregels...…
Eenzaam verdriet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.277 Kwetsbaar om te delen
eenzaam om te dragen.
Een hart vol liefde
voor vele kinderen.
Maar niemand die me
mama/oma noemen zal.
Het moedervuur blijft branden
tegen beter weten in.…
Zijn
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
574 vandaag stond ik langs de lijn
voor een dag geschorst of meer
vertoefde even nog in schone schijn
moest echter naar leegte uitwijken
aldaar ging de werkelijkheid
redeloos en onstuimig te keer
voelt u zich ook wel eens teveel
dat moet haast wel
iedereen neemt daar ooit aan deel
of zou het zo zijn
dat het eigen is aan de mens
per saldo…
Wie de schoen past.....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 In beeld
kwamen ze:
de schoenen
per paar,in rijen
een veld
van schoeisel
die van voeten
even geen weet hadden
Ik had de indruk
dat ik voor
een moskee
aangeland was
Maar de paren
wilde er
niet vrijen
met zoveel paar ogen
op hen gericht
en zoveel lampen
zoveel licht
onbarmhartig veel
Ieder nam deel
aan dit merkwaardig…
april
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
534 schat
jouw seringenboompje kleurt al
met de dagen mee, haar groene waas
steeds uitgesprokener en paars
licht op, binnen de tere knoppen
het is een wachtster,
een tere nimf, steeds zachter
wijken kleine blaadjes voor hun
zoete binnenkant
nu deze maand in aanvang droef
begonnen is, vertoont jouw blijdschap
lieve tonen, in het donkerdere deel…
Hondentrouw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 het was
veelal een
snoepje voor
de kinderen
in de
straat
wat laat
ook de
buurthonden/tjes zijn
dolblij met
een brokje
liefst twee
als het
verdrietig sterft
of een
puppy wordt
geadopteerd/geboren
troost/deel hun
verdriet/blijdschap met
de verzorgers/sters
hiermede nooit
enig tijd
verloren
de knapperds
herkennen jou…
De erfpachters
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Een erfpachter huurt een deel
van zijn leven iets van
een eigen fundament, waarop
die een toekomst wenst te bouwen
in stenen en cement.
Een erfpachter leeft niet altijd
in de goede tijd, wordt desondanks
niet van zijn plicht bevrijd,
als de haters de pachters naar
de dood toehalen en bij verzuim
een plicht oproept tot betalen.…
lentelied
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
799 mij minnen doet
als de wind met bloemen wuift
mij verandert in een bij
die altijd zoekt en zoemt
en zo ’t leven kruis bestuift
als de zon mijn geest verruimt
en mijn blik verdwaast
raakt mijn ziel zeer zoet gepluimd
vertraagt natuur mijn haast
als ik weer tot mij zelven kom
het firmament aanschouw
draait geluk mijn denken om
en deel…
Heelal
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
673 Het heelal is een grote toverbal
daar
waar het stof van de geest
in de sterren overgaat
daar waar het onbekende
deel van het bestaan van de reis van de mens bestaat
daar waar het begin en en einde van het leven
ontstaat
in de kosmos
vanuit het diepe begin
de zin is het
gezoek en het gevecht
erin
het lijden
is de schaduw
die als een donkere…
Dirigeren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 Dirigeren
waarbij alles bij elkaar komt
je kennis, je kunde, je talent
je slag, je blik
maar vooral je emotie
je woede, je blijdschap
je afgrijzen, je ergenis
en daarmee vooral jouw interpretatie
van vooral jouw ik
jouw dikke vette ik
je egocentrische, narcistische ik
maar niet egoistisch
want je wil delen
met de spelers, met de zanger…
Het familiehuis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
563 er is een
stukje horizon
langzaam verdwenen
dat deel uitmaakte
van mijn jeugd en leven
nog zijn er
muren dak en schuren
buren waren al gegaan
welig onkruid bleef
hoog op de paden staan
het familiehuis van
meerdere generaties
bewoond met werk en deugd
het spelen van de kinderen
in een toch zorgeloze jeugd
die horizon van vele…
Moreel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
503 altijd onbetwist
De politiek hult met haar
Zet haar niet buitenspel
Maar vind genade
Gaat bij het instituut ten rade
Steeds minder mensen vullen de zalen
Maar de macht is aanwezig
In iedere kiem
Dat is het regime
Bij onvoorspelbare nood
Is zij degene die de mens
Voorziet van water en brood
Het geloof
Is niet doof
Maar bespeelt zijn deel…
Een pettendrager
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
519 Hij maakt soms deel
uit van de wet.
Bij overlast wordt
hij dan opgezet.
Wie hem past mag
ook in vredestijd
gezag uitdragen.…
binnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 Scheurtjes daar binnen,
waar niemand ooit kijkt
Delen verroest en gebroken,
wat je zelf ontwijkt
Demonen, duistere wezens
zo zwart als de nacht
Daaruit put je met vlagen
een diepere kracht
Van buiten en ver weg,
een gemiddeld figuur
Van binnen en dichtbij,
onbekend, daar zit een muur
Vloedgolven komen en gaan
uit die beangstigende…
Introverte vriend
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
701 er is nog voldoende tijd om de wereld
door mijn aanwezigheid te veranderen
het zijn de kleine dingen die ik doe
ze vallen niet op en maken me niet moe
door niemand opgemerkt of zelfs maar gezien
stille prikkels eenzaamheid zijn wat ik verdien
iets weerleggen kan ik niet, je praat soms te veel
ik ben beter te begrijpen wanneer ik stilte deel…
Omlijst silhouet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
624 Nu jij daar weer zit
geprojecteerd silhouet
omlijst aan de muur
deel jij weer in jouw fauteuil
zonlicht van de dageraad.
Op ontwaakt netvlies
gezien als het blauwe uur
met oranje gloed
ver weg aan de horizon
voelt jouw schilderij dichtbij.…
Jong Rijnhert I
gedicht
2.0 met 5 stemmen
3.886 Wat er van je overbleef,
juist nu wat zo nadrukkelijk uit was
op groei, deel van schedel met gewei, zo jongensachtig
uitdraagt:
'Waar is de rest gebleven?
(Ik ben niet stout, ik wil spelen!)…
Een klein gebaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.143 Zeg je niet vaak
Wat ik moet zeggen
Teveel verliest al
snel zijn kracht
Ik warm je bed
en deel je nachtrust
Intimiteit in iedere nacht
Sta voor je op
als je nog soezelt
Verlaat het warme
zachte bed
Kom weer terug
met een kop koffie
Heel liefdevol
voor jou gezet
Zomaar een ding
Wat ik nu opschrijf
Waaraan ik hier
dan refereer
Graag…
De geur van de gloed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
470 stilte
jij op het balkon, ik in de kamer
schemerende nevels een gloed
over de stad, zoals toen
je wakker werd uit de roes
verkleumd en klam
een paar mannen nog
aan het vissen, de geur
van de wijde kleine wereld
van grondmist, die sfeer
die zomaar over jaren heen stapt
van dat gras naar dit balkon
een herinnering om te delen…
Vragend gebaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 ik schoof
de wereld
aan de kant
maar uit de
spiegelwand vroegen
ogen om mededogen
openden handen
in een vragend gebaar
zonder te eisen
ik keerde me af
voelde het dreigen
door onmacht verhard
zij waren met velen
wilden graag delen
maar moesten langs mij
de scherven voorbij
van een failliete en
destructieve maatschappij…
Betrokkenheid strekt zich uit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Soms delen lood, boomschors of wolkenpacht
emoties aan het woord zoals leven het bracht.
Soms gelegen in kubisme dan weer in harmonie
kleuren van regenbogen die ook jij en ik vaak zie.
Sommige lippen en ogen raakten mij intens bewogen
zijn nu de sterren aan het firnament die je herkent.…
Oogcontact
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
371 Beeldvorming als geheel
ieder deel blijft in essentie
individueel, droombeeld
die een eigen wereld beslaat
gevoel in ontijdigheid verpakt
waardoor een wederkerige
gevoelsmatigheid ontstaat,
ver van het fysieke ongemak
de perfectie van alleen het
visuele oogcontact tot zij
de wimpers sluit, vlinder
die haar vleugels vouwt
en…
Het derde oog
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
602 ik voelde
in warmte de
energie die jij
met mij wilde delen
ooit heb ik
in kleur de krachten
van je aura even
mogen aanschouwen
op de rand van
jouw overgang
naar een andere
levensfrequentie
er was altijd al
iets om je heen dat
buiten het normale viel
met een hang naar vreemd
in je lach scheen
het derde oog
dat zag hoe binnenkant…
Het is herfst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Gelukkig maakt zij
deel uit van onze
levensbehoefte,
dat mogen we zeker wel
koesteren.…
het is de hare
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 worden weggehoond en wolken
geletterd de toekomst herschrijven
in de muze die alle facetten
van mijn reuze raderen kent en
kloksgewijs mijn wijzers richt
wanneer ze als gebogen fruit
de appelhof die mijn gaard
bevlekt ontdoet van valse
overtuigingen met een gloed
van een getuigde liefde
eens zal haar morgen de mijne
zijn die ik deel…
De vroegere ziel
netgedicht
4.4 met 139 stemmen
467 zacht speelde
de muziek
snaarde over
gevoelige delen
van de vroegere ziel
maakte in mensen
emoties wakker die
lang hadden gerust
er was al
een lach uit het
diep onbewust
waar verbondenheid
specie voegde uit
een andere tijd
waarin samen iedereen
nog kon beamen
toen wilden
de woorden weer
komen die vergeten
waren ontstegen
door…
Staande ovaties
netgedicht
4.8 met 19 stemmen
388 jij hebt je gekleed
volgens de laatste
vergeethype in
kleine niemendalletjes
waarvan de kleuren
speels overspringen
van deel naar geheel
alleen je lach is
de constante die
onder regie van je
ogen de dreigende
disharmonie van
schitterende scenes
niet gaan gedogen
sierlijk bewegen strijkt
veel dissonanten glad
je magie pakt stralend…
In nabeeld
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
506 omdat zij ze had
nog hoorde
je deuren
en de treden
van de grote trap
je dacht dat zij
beneden was
ging in controle
zachtjes kijken
maar er gaf
niemand thuis
in dit huis dat
toch zo eigen was
weer boven
zat zij voor
te lezen voelde
jij het warme bed
ze lachte toen
haar ogen keken
het voelde goed om
een geheim te delen…
Diafragma,
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
426 In het licht van de leeg
gewaaide februarilucht, de
ijsblauwe zon net onder,
maan en sterren lui, net op,
het doet er weinig toe hoe ik
mij voel, met wie of wanneer
mijn doel zal delen of dat ik er
morgen nog zal zijn, of ik wel
de ontnuchterende morgen kan velen,
ik ben een makkelijk te verwijderen
beeld op de hemelse camera, waarin…