48273 resultaten.
Chenopodium Bonus-Henricus
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.128 Ze groeiden op onze hopen mest en poep
waar het gewoon zuur was van de pis
voor op de boterham vers bij de dis
groentjes als vitamientjes in de soep
Rond boerderijen werd vrij los gelopen
door beesten nu allemaal vast op stal
wij zeken zelf ook nog normaal overal
tot normen hier kruisopwaarts kropen
Zijn wij niet doorgeslagen in cultuur…
licht
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.184 Liefde die op onze gezichten staat
De boodschap waar dit feest echt om gaat……
Licht
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.430 Liefde die op onze gezichten staat
De boodschap waar dit feest echt om gaat……
Van oase naar oase
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
621 We strompelen maar voort in onze Sahara's,
we vallen keer op keer te pletter met onze
snuiten in het hete zand. Happen zand.
'Another one bytes the dust!', zong Freddy
Mercury terecht. Liefde is vaak een fata
morgana en dan stik je in het zandslikken.
Er is meer woestijnleed dan liefdesoasen.…
Tederheid?
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
571 Te dolen door de dakloze bladeren, die
spreken, plekken waar niemand komt, seizoenen
als schimmen elkaar omhelzen, schuilplaats
waar we als dronken minnaars zijn vermomd.…
Achter beslagen glas
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 Ik herkende de reflectie
van het beslagen glas
waarachter destijds
luidkeels onmacht werd getoond
de kou sloeg om mijn hart
voelde opnieuw hoe onrust heerste
sloffende voetstappen in de onooglijk saaie gang
hoorde vals gezongen zinnen
weer borrelt storm omhoog in mij
geef het de ruimte
die het verdriet van toen verdiende
het spook van…
Sloffend de dodenmars
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
452 Ze liep daar
sloffend door de lange gang
van het verpleeghuis
blote voeten in badslippers
we zaten op een bankje
in die lange saaie gang
greep ik zacht haar hand
ogen vol van stil verdriet
keken naar me maar ze zag me niet
haar gebogen hoofd
zwaar van ongeschreide tranen
richtte zich enkel op de gesloten deur
die voor haar…
Rust.
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
666 Innerlijke rust
je van de stilte bewust
onder het maanlicht.…
[ Een reconstructie ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Een reconstructie:
van dichtbij zie je niets meer --
dan vage vlekken.…
haiku (bontjehaiku)
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
679 al is het lichaam
tot levenslang veroordeeld:
het dénken is vrij…
Wind
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
178 Winden wonen waar wonderen wachten, wauw!…
Turks fruit
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
423 Goddank heb ik Turkije overleefd,
Ik heb er niet één paddenstoel gegeten,
En straatverkopers mijd ik als de neten,
De kans is groot dat men je daar vergeeft.
Thuis had mijn moeder al wel zo’n vermoeden,
Ze wilde mij zelfs voor ‘Turks Fruit’ behoeden.…
Kwestie van opvoeding
snelsonnet
3.8 met 18 stemmen
1.575 We worden met zijn allen opgejut
De film van Geert zal menig moslim grieven
Dus reken op het zwaard en explosieven
Ons land staat internationaal voor schut
Maar wat nou: “U tast mij aan in mijn eer”
Mijn ma zei altijd: “Schelden doet geen zeer”…
Beleving.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
603 Heel ras in sneltreinvaart gaan beelden
Die mijn netvlies bereiken voorbij.
Een stille kracht ketent hen aaneen.
Eerst als korte fragmenten verschillend
Van aard, dan later vormen zij toch een
Samenhangend geheel.
Uniek zoals ervaringen worden gecreëerd
En door het denken worden geselecteerd.…
Schitterend tableau
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
494 Fiets door het dorp
Zoals zo vaak, zo veel,
Voel de zomerzon
Zijn warmte vooruitwerpen
Over dit vroege voorjaar,
De vogels zingen mij
Hun nieuwe dag tegemoet
En aan het eind van
Dit groene weiland
Dat hier voor me ligt
Zie ik een hartroerend
Schoonheidstafereel
Van de merrie met haar
Jongste veulentje
Die samen zo gelukkig…
Voor Aubrey
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
915 Dagen schreef je
en ik las je
tot je schrijvende
ten onder ging;
en toen, opeens:
je was niet meer
een dichtersstoel bleef leeg
jouw woorden stokten
op een onbeschreven blad.
Verlaten door de humor
van een klaterende lach
kijken we terug
met stille glimlach
naar je woorden
waarin voortdurend
zacht een glinsterlachje lag.…
Ella Elfje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
898 Ella
Onze kleindochter
Lief klein meisje
Trotse opa en oma
Geluk!…
[ Wat als mijn woorden ]
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
506 Wat als mijn woorden
mijn huid zouden bedekken --
Kleed jij me dan uit?…
Septembervlucht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
647 Als strijklicht in het verre morgenblauw
in stiltes van de kleuren van de aarde
sta ik ietwat beschonken op de uitkijck
en zie in 't uur der wolf de martelaren
hoor wildzang op dood spoor in hemelhuizen
waar bruusk het vrije woord ontsnapt aan 't hart
is wu wei de vergever of de dood...…
Kleopatros
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
581 Hij was de zoon
van een beroemde vader
onze meester onze dode
herder is verrezen
niets dan leegte
troffen zij
bij die rots
des anderendaags
de vrouwen die
de laatste zeven
van zijn woorden
hoorden, rouwen
onze meester
onze dode herder
is aan mij verschenen,
zoon van een beroemde vader…
Reizen, van Hier naar Hier
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
669 Om te ervaren dat het precies hier is,
waar we stil zijn blijven staan,
en dat we nergens anders leven.
Tijd om te ontdekken wat we zien.
De doodgewone mensen om ons heen.
Mensen die van harte om ons geven.
Tijd om stil te staan bij wat we horen.
De vogels in onze eigen tuin.
De wind die ook hier de wolken drijft.…
Dagdromende rivier-vriend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
596 Aan groene oevers bevindt zich weelde
een droom die zich bezielt
stroomopwaarts
waar de rivier meandert
in het bewoonde schilderatelier
kleuren spiegelende meren groen
valt er schaduw op het linnen veld
ergens in een ontwaakte wereld
zonder commerciële gekte
proberen we te roeien
we praten over politiek
in onze fluisterboot
over…
Schaduwen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
455 Land zonder grenzen;
over de grens
De lucht kleurt vlammend rood
Hoe maken wij ons los
die dolen in zijn schaduw die ons vergezeld
Zijn adem raakt ons soms heel even
waar de hoop van
de verwachting hunkert
naar de frisse waterstromen
O stuwende kracht van de macht
met onze zinnen geboeid
opnieuw tot buit
ten dode vermoeid
moeten…
BOVEN DE STERREN
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.193 boven de sterren waar de hemeltuin ligt
in d' eeuwige luister van liefde en vrede
daar komen wij aan op onze laatste reis
en brengen alleen onze zielenschat mede
moede van een korte of langere levensrit
en angstig hoe Hij tegenover ons zal staan
zal Hij niet vragen naar ons aardse bezit
maar wat wij voor elkander hebben gedaan
hebben…
Tikke-Tak…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
173 Tikke-tak, alsof de wekker dringend sprak:
“Ga nu rusten, ga nu slapen
morgen moet je vroeg weer op.”
dus deed hij alsof hij sliep
vol met zorgen in zijn kop.
Terwijl zijn kussen klaagde, steen en been
ging zijn hoofd nergens heen
gedachten bleven steeds maar malen
hoog boven de vlierbesbomen
tussen vluchtige wolken, zonder dromen.…
Vriendschap
hartenkreet
4.4 met 84 stemmen
7.627 Jouw hand raakt zacht de mijne
Bij jou kan ik mezelf weer zijn
Ik blik in je lieve blauwe ogen
Je heldere kijk zo zeldzaam fijn
Soms ben je mijn tranenvanger
Twee armen vol met veiligheid
Waar ik zoveel warmte ervaar
En mijn pijn stilletjes aan slijt
We delen onze intiemste dromen
In de kroeg of bij de open haard
Ginnegappen wat af zo…
Zwichten Vanaf Hier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
743 Die ene stap nog niet genomen
omdat jij slapen kan
waar onze dromen steeds weer
bewegen de levende fantasie.
Orde ons gebroken
mijn tijd verplaatst.
Verhalen zullen anders klinken
maar niet zo Guinnevere en Lancelot.
Wij zijn stervenden, ons verleden
dicht geen grote mensen.…
En toch mis ik je
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
2.944 van ware verliefheid
zijn we beiden onze weg gegaan
En toch mis ik je
Al wil ik nooit meer met je samen zijn
De pijn die je bracht zal ik nooit vergeten
Maar de herinnering aan die verliefdheid blijft immer fijn…
Bezuinigingsmes
hartenkreet
3.0 met 21 stemmen
1.397 Die oude wagens met veel chroom,
moeten financieren, waar ik van droom.
Bejaarden, die niet iedere cent hoeven te keren
Heer Balkenende, laat onze bejaarden niets ontberen!!!!…
Weggaan
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
7.066 In huis zijn alle kamers schaamteloos
ontkleed, ontdaan van hun herinnering,
een lichte vlek waar eens wat stond of hing.
Geluiden klinken hard en grenzeloos.
En dan is het moment van gaan gekomen,
een korte burengroet, wat tranen stromen
en onze laatste wortels scheuren los.…