29229 resultaten.
Mijn pen vloekt...
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.064 Mijn pen is boos, niet weinig ook,
voor ik het weet, gaat hij
op in rook, want wéér heeft een
idioot een prachtig mens met een
eigen mening in koelen bloede
vermoord....
En dus vloekt mijn pen.....…
Blijven
netgedicht
3.7 met 86 stemmen
38.229 zou ik moeten
Als mijn weten
Bij het sterven overlijdt
Als persoon niet meer gespleten
En mijn lichaam eeuwig kwijt
Ga ik dolen als een wilde
Zoekend naar een eeuwig doel
Zal het vuur nog net zo branden
Kent de ziel ook dat gevoel
Wat zou ik moeten
Zonder schrijven
Zonder woorden als mijn deel
Ach, laat ik er maar in blijven
In de mens…
dramatisch
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
754 wat je vandaag de dag
een boskoper gaaf nog
ook aan wilt doen
je stuurt hem niet
te keur naar griekenland
je ziet daar door rook
de boom niet meer
alles woedt en ziedt
er lijkt geen keer
voor mens of dier
stel zo waar niet boud
hij komt om
zo niet vermist
stuur een kist
bij as
met gebrek aan hout
een zak van herbruikt papier…
Ikke ikke ikke
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
1.857 Tegenwoordig in dit leven
is iedereen met zichzelf bezig
mensen denken niet meer aan een ander
ze willen zelf alles in hun handen
ikke ikke ikke en de rest kan stikken
zo hoort een mens niet te leven
je hoort alles met elkaar te delen
het is geven en nemen
je hoort wat voor elkaar te betekenen
wees er voor een ander
dan kan je de…
Zwaar te moede
gedicht
2.2 met 29 stemmen
11.077 Er valt niets te verwachten
niemand is jarig
geen mens hangt zich op.…
in de kleine steentjes
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
1.757 Een mens loopt soms
op de spitzen van z'n teentjes
voor anderen
in de kleine steentjes
maar onderhuids borrelt
er een stil protest
en lichtelijk
ingehouden woede
een goede raad
glimlach
en tel tot tien
dan raak je
niet zo gestresst
misschien
en dat komt je hart
zeker ten goede...…
VASTGESCHROEFD
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.604 Door het heden
blijvend afgetroefd
zit zij onbeweeglijk
staart bedroefd
naar een beeld
ver in de verte
ogen in één richting
blijvend vastgeschroefd
Slechts een ader
klopt op haar hand
als teken van leven
Hoe communiceer je
met de schaduw
van een schim
van een mens
met haar hoofd
reeds in de hemel
en haar lijf nog
op de aardse…
Achtergrond
gedicht
3.5 met 61 stemmen
22.316 Afgewend
met zijn rug naar
het zijnde spaart hij
zijn stilstand in verstomming
uit
de avond tegemoet
de helderheid achter donkere
glazen, de opgooi van stemmen
binnen het afgelijnde, het doffe
leder dat men in het wilde
trapt
doelloos
staart de mens naar
wat hem invalt als een schaduw
in de war van zijn
bestaan…
Aqua is leven
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.351 Aqua is mijn lievelingsklank
de klotsende en klaterende
druppelende en spetterende
ruisende en sprankelende
klanken van Aqua
Aqua is mijn lievelingskleur
de azuren of wiergroene
of valavondoranje
of doorzichtige
kristallen van Aqua
Aqua is mijn lievelingsvorm
als damp als sneeuw
als rivier of als zee
als plant en als dier
als mens…
Niets is af
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.884 volmaakt is alleen
de leegte
een niets zonder gebeuren
toch betreurt de mens
zijn werken zonder kroon
volhardt hij om te slagen
in eeuwig ongerede taken
tot aan zijn eigen dood
pas nadat hij voor het maken
de kansen nam en heeft gehad
wordt zijn uiterste prestatie
op juiste waarde ingeschat
elk leven blijft
bij streven…
De molen
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.015 ginds
voorbij die flauwe bocht
waar het riet naar het
oosten buigt
en de oever rijkelijk ligt
in glanzend gras,
daar,
waar het water schittert
met schaduweffecten in
haar golfslag,
dáár voorbij vind je de
molen,
die onverstoorbaar al
honderden jaren
het graan vermaalt tot
meel
tot welzijn van de mens…
de nacht
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
978 Een onderhuids verlangen
zoals mijn ziel beaamt
spreek ik de nachtwakers
aan op hun gedrag
Ergens hoor ik gekissebis
en even verderop
spreken diepe oergeluiden
de genoegens van het duo spel
Wij zijn mens
gelijk aan elkander
De dromen zijn gestorven
de stigma’s in mijn handen
houd ik vanaf nu verborgen…
Langzaamaan
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.233 Langzaam leer ik mensen lezen
niet dat ik dat wil
maar soms komt er een begrijpen
ik stond er nooit bij stil
weet dan een beetje wat ze denken
en voel hun stil verdriet
zou ze dan wel willen helpen
maar vaak kan ik dat dan niet
ben nog zo bezig met mezelf
metdat,wat mij nog zo bezeerd
morgen ben ik misschien wat wijzer
een mens is toch nooit…
Groeiend uit het zwart.
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
774 Ingezaaid door
de mens.
Goudgeel
golvend graan,
bewogen door
de wind.
gerijpt door
verguldende
zonnegloed.
Groeiend tot
ons voedsel,
het brood.
Geoogst,
gemalen graan.
Het leven
uit zwart
geploegde
naakte akkers.…
liefde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.010 de schittering der zon -een
woekerdier op de mens- die
zich vooral des zomers of op
de eerste dag der week vertoont:
in een verticale lijn wordt zij
met twee ankers vastgelegd…
schakelaar
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
887 een groeter kwam voorbij en zei
beleefd ander mens wat ben jij
in het echt gesproken dan hé
de aangesprokene zei.. hé voorbijganger
ik ben ook een toevallige groeter
en wat ben jij als hier geen dag iets zegt
verbaasd keken we naar het beeldscherm
knopjes zeiden wij, dat geeft best licht…
Dringend gewenst
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
771 Weggaan heeft iets van blijven
je weet van terugkomen
en daarna opnieuw vertrek
Denk aan de benenwagen
niet aan auto of trein
vertrouwen op eigen kracht
Hoeveel kilometer loopt een mens
zodra hij weet dat hij voortdurend
op het lichaam bouwt
De grenzen liggen bij dromen
van wolken en water
dat in zee samenkomt…
Langzaam
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
680 Langzaam leer ik mensen lezen
niet dat ik dat wil
maar soms weet ik te begrijpen
ik stond er nooit bij stil
Weet dan een beetje wat ze denken
en voel hun stil verdriet
zou ze dan wel willen helpen
maar vaak kan ik dat dan niet
Ben nog zo bezig met mezelf
wat mij nog steeds bezeerd
morgen ben ik misschien wat wijzer
een mens is toch nooit…
"HET OUDE HUIS"
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.442 vervallen is het oude huis
je kunt het renoveren
een goed bewoner doet dat ook
het huis zal promoveren
verwaarlozing van oude panden
ja, dat leidt tot verval
zo is het lichaam van de mens
maak er niet van een zwijnenstal
het oude huis als monument
wel oud maar niet vervallen
maak het daarom toch resistent
dat het je lang niet zal ontvallen…
Eenzaam
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
1.477 Ik voel me zo eenzaam,
geen mens die het ziet!…
nachtmerrie
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.248 ademhaling staakt
bewegen onmogelijk
stem volledig weggeraakt
op je lijf een voelbare druk
teruggeslingerd in de tijd
van pijn en verdriet
van schuldgevoel en spijt
en hij, hij spaarde je niet
de angst zó intens
beleving pijnlijk en echt
'n volwassen mens
nog steeds
met 't verleden in gevecht…
Zwarte iris
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
612 De mens met
twee gelaten
laat holle ogen
blikken kettert
gaten in de ziel
Krijt lage strepen
op het voorhoofd
dekselse lijnen
van spijt verdichten
gespleten gedachten
Letters dichtbij
zonder klanken
kleuren klinkers
vreten kraaien
de pootjes
in de laatste zin…
Vaarwel zomeroogst
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.142 als het verkleuren
van de blaren
nog voor de val
een aanvang neemt
en het najaarsgrijs
de rust inluidt
om aan dood
en opstanding
te wennen
geraakt de mens
vaak snel ontheemd
van zomeroogst
en zal wellicht verval
schielijk herkennen
morgen bestaat
alleen nog in hoop,
woord en dromen
wordt hij enkel zo door
de verstilling…
Ik heb je eindelijk laten gaan
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.570 Ik heb je eindelijk laten gaan
Het was tijd me te verlaten
Zo gezegd is het gedaan
Schoorvoetend zocht je naar de poort
een echo door de straten
De winterwind duwde je voort
geen mens heeft nog van je gehoord
Ik heb het zo gelaten
De stilte gonst een vage spijt
Ik bijt mijn lip
Wat ben ik kwijt..…
De wereld is een spiegel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
548 hemelwater viel
in kleine spettertjes uiteen
op mijn wangen
zonder pose
worden zorgen opgetild
door deze neerslag
de wereld is een spiegel
in tegenwerkende krachten
die de mens opvoert
als wil tot macht
hoe zal ik mij weren
tegen schijnverrijkers
zoals je het ziet
ik zucht, sluit mijn ogen
tussen de buien door
laaf ik mijn dorst…
Waarheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Ik besta niet meer sinds
mens en eigen mening.
Er is wel waarheid
maar ach
de kunst is het niet het hebben
maar het vinden daarvan.…
STROOMOPWAARTS
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
875 Hij kende
de stroom
de bovenstroom
maar ook de onder
Hij stond open
voor het wonder
van water, watersnelheid
en verval
Met de rivier
viel niet te spotten
beslist was
dit geen niemendal
Hij roeide,roeide
wist van geen wijken
zijn scheepje in tweestrijd
tussen water en mens
Hij kende
zijn krachten
had slechts een wens:
met haar…
Men is jong
gedicht
3.8 met 13 stemmen
6.855 In een la of aan een lijk:
los van een mens valt het stil.
-----------------------------------------
uit: 'Circulaire systemen', 2002.…
soms nog
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
634 soms boeit mij nog de zelfkant
het rauwe in de mens
zoals de onverhulde sex
schuw voor de liefde
soms is het zachte hard
op zoek naar al wat echt is
of uitgesproken plat
een lastig ruime grens
voor jongeren om te verkennen
het duurde mij een leven
die zwarte kant in mij
ook te bekennen
blij om te kunnen kiezen
voor menswaardigheid…
ontvangen
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
814 kus me dan
nog voor november kleuren
dempt
je hart voorgoed gesloten wordt
beloof me
om te ontwaken
nog voor winter koude namen schrijft
en stille kinderen slapeloos dwalen
in woorden
van ontheemde dichters
rond en rond
een volle maan
-geen mens bestaat in deze waan-
verzamel me
dan
nog voor ik wenen mag…