Alle inzendingen over de mens

29229 resultaten.

Sorteren op:

Mijn pen vloekt...

hartenkreet
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.064
Mijn pen is boos, niet weinig ook, voor ik het weet, gaat hij op in rook, want wéér heeft een idioot een prachtig mens met een eigen mening in koelen bloede vermoord.... En dus vloekt mijn pen.....…
an terlouw3 november 2004Lees meer >

Blijven

netgedicht
3.7 met 86 stemmen aantal keer bekeken 38.229
zou ik moeten Als mijn weten Bij het sterven overlijdt Als persoon niet meer gespleten En mijn lichaam eeuwig kwijt Ga ik dolen als een wilde Zoekend naar een eeuwig doel Zal het vuur nog net zo branden Kent de ziel ook dat gevoel Wat zou ik moeten Zonder schrijven Zonder woorden als mijn deel Ach, laat ik er maar in blijven In de mens…
oepsie4 januari 2002Lees meer >

dramatisch

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 754
wat je vandaag de dag een boskoper gaaf nog ook aan wilt doen je stuurt hem niet te keur naar griekenland je ziet daar door rook de boom niet meer alles woedt en ziedt er lijkt geen keer voor mens of dier stel zo waar niet boud hij komt om zo niet vermist stuur een kist bij as met gebrek aan hout een zak van herbruikt papier…

Ikke ikke ikke

hartenkreet
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.857
Tegenwoordig in dit leven is iedereen met zichzelf bezig mensen denken niet meer aan een ander ze willen zelf alles in hun handen ikke ikke ikke en de rest kan stikken zo hoort een mens niet te leven je hoort alles met elkaar te delen het is geven en nemen je hoort wat voor elkaar te betekenen wees er voor een ander dan kan je de…

Zwaar te moede

gedicht
2.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 11.077
Er valt niets te verwachten niemand is jarig geen mens hangt zich op.…
Paul Roelofsen15 september 2024Lees meer >

in de kleine steentjes

hartenkreet
0.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.757
Een mens loopt soms op de spitzen van z'n teentjes voor anderen in de kleine steentjes maar onderhuids borrelt er een stil protest en lichtelijk ingehouden woede een goede raad glimlach en tel tot tien dan raak je niet zo gestresst misschien en dat komt je hart zeker ten goede...…
ria4 oktober 2007Lees meer >

VASTGESCHROEFD

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.604
Door het heden blijvend afgetroefd zit zij onbeweeglijk staart bedroefd naar een beeld ver in de verte ogen in één richting blijvend vastgeschroefd Slechts een ader klopt op haar hand als teken van leven Hoe communiceer je met de schaduw van een schim van een mens met haar hoofd reeds in de hemel en haar lijf nog op de aardse…
Gerardo19 oktober 2005Lees meer >

Achtergrond

gedicht
3.5 met 61 stemmen aantal keer bekeken 22.316
Afgewend met zijn rug naar het zijnde spaart hij zijn stilstand in verstomming uit de avond tegemoet de helderheid achter donkere glazen, de opgooi van stemmen binnen het afgelijnde, het doffe leder dat men in het wilde trapt doelloos staart de mens naar wat hem invalt als een schaduw in de war van zijn bestaan…

Aqua is leven

hartenkreet
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.351
Aqua is mijn lievelingsklank de klotsende en klaterende druppelende en spetterende ruisende en sprankelende klanken van Aqua Aqua is mijn lievelingskleur de azuren of wiergroene of valavondoranje of doorzichtige kristallen van Aqua Aqua is mijn lievelingsvorm als damp als sneeuw als rivier of als zee als plant en als dier als mens…
fearn10 juni 2008Lees meer >

Niets is af

netgedicht
4.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.884
volmaakt is alleen de leegte een niets zonder gebeuren toch betreurt de mens zijn werken zonder kroon volhardt hij om te slagen in eeuwig ongerede taken tot aan zijn eigen dood pas nadat hij voor het maken de kansen nam en heeft gehad wordt zijn uiterste prestatie op juiste waarde ingeschat elk leven blijft bij streven…

De molen

hartenkreet
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.015
ginds voorbij die flauwe bocht waar het riet naar het oosten buigt en de oever rijkelijk ligt in glanzend gras, daar, waar het water schittert met schaduweffecten in haar golfslag, dáár voorbij vind je de molen, die onverstoorbaar al honderden jaren het graan vermaalt tot meel tot welzijn van de mens…

de nacht

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 978
Een onderhuids verlangen zoals mijn ziel beaamt spreek ik de nachtwakers aan op hun gedrag Ergens hoor ik gekissebis en even verderop spreken diepe oergeluiden de genoegens van het duo spel Wij zijn mens gelijk aan elkander De dromen zijn gestorven de stigma’s in mijn handen houd ik vanaf nu verborgen…
elze27 augustus 2008Lees meer >

Langzaamaan

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.233
Langzaam leer ik mensen lezen niet dat ik dat wil maar soms komt er een begrijpen ik stond er nooit bij stil weet dan een beetje wat ze denken en voel hun stil verdriet zou ze dan wel willen helpen maar vaak kan ik dat dan niet ben nog zo bezig met mezelf metdat,wat mij nog zo bezeerd morgen ben ik misschien wat wijzer een mens is toch nooit…
frans.m8 maart 2007Lees meer >

Groeiend uit het zwart.

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 774
Ingezaaid door de mens. Goudgeel golvend graan, bewogen door de wind. gerijpt door verguldende zonnegloed. Groeiend tot ons voedsel, het brood. Geoogst, gemalen graan. Het leven uit zwart geploegde naakte akkers.…

liefde

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.010
de schittering der zon -een woekerdier op de mens- die zich vooral des zomers of op de eerste dag der week vertoont: in een verticale lijn wordt zij met twee ankers vastgelegd…

schakelaar

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 887
een groeter kwam voorbij en zei beleefd ander mens wat ben jij in het echt gesproken dan hé de aangesprokene zei.. hé voorbijganger ik ben ook een toevallige groeter en wat ben jij als hier geen dag iets zegt verbaasd keken we naar het beeldscherm knopjes zeiden wij, dat geeft best licht…
klavier11 januari 2008Lees meer >

Dringend gewenst

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 771
Weggaan heeft iets van blijven je weet van terugkomen en daarna opnieuw vertrek Denk aan de benenwagen niet aan auto of trein vertrouwen op eigen kracht Hoeveel kilometer loopt een mens zodra hij weet dat hij voortdurend op het lichaam bouwt De grenzen liggen bij dromen van wolken en water dat in zee samenkomt…

Langzaam

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 680
Langzaam leer ik mensen lezen niet dat ik dat wil maar soms weet ik te begrijpen ik stond er nooit bij stil Weet dan een beetje wat ze denken en voel hun stil verdriet zou ze dan wel willen helpen maar vaak kan ik dat dan niet Ben nog zo bezig met mezelf wat mij nog steeds bezeerd morgen ben ik misschien wat wijzer een mens is toch nooit…

"HET OUDE HUIS"

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.442
vervallen is het oude huis je kunt het renoveren een goed bewoner doet dat ook het huis zal promoveren verwaarlozing van oude panden ja, dat leidt tot verval zo is het lichaam van de mens maak er niet van een zwijnenstal het oude huis als monument wel oud maar niet vervallen maak het daarom toch resistent dat het je lang niet zal ontvallen…

nachtmerrie

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.248
ademhaling staakt bewegen onmogelijk stem volledig weggeraakt op je lijf een voelbare druk teruggeslingerd in de tijd van pijn en verdriet van schuldgevoel en spijt en hij, hij spaarde je niet de angst zó intens beleving pijnlijk en echt 'n volwassen mens nog steeds met 't verleden in gevecht…
Imke28 maart 2004Lees meer >

Zwarte iris

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 612
De mens met twee gelaten laat holle ogen blikken kettert gaten in de ziel Krijt lage strepen op het voorhoofd dekselse lijnen van spijt verdichten gespleten gedachten Letters dichtbij zonder klanken kleuren klinkers vreten kraaien de pootjes in de laatste zin…
metha31 maart 2004Lees meer >

Vaarwel zomeroogst

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.142
als het verkleuren van de blaren nog voor de val een aanvang neemt en het najaarsgrijs de rust inluidt om aan dood en opstanding te wennen geraakt de mens vaak snel ontheemd van zomeroogst en zal wellicht verval schielijk herkennen morgen bestaat alleen nog in hoop, woord en dromen wordt hij enkel zo door de verstilling…

Ik heb je eindelijk laten gaan

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.570
Ik heb je eindelijk laten gaan Het was tijd me te verlaten Zo gezegd is het gedaan Schoorvoetend zocht je naar de poort een echo door de straten De winterwind duwde je voort geen mens heeft nog van je gehoord Ik heb het zo gelaten De stilte gonst een vage spijt Ik bijt mijn lip Wat ben ik kwijt..…

De wereld is een spiegel

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 548
hemelwater viel in kleine spettertjes uiteen op mijn wangen zonder pose worden zorgen opgetild door deze neerslag de wereld is een spiegel in tegenwerkende krachten die de mens opvoert als wil tot macht hoe zal ik mij weren tegen schijnverrijkers zoals je het ziet ik zucht, sluit mijn ogen tussen de buien door laaf ik mijn dorst…

Waarheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 593
Ik besta niet meer sinds mens en eigen mening. Er is wel waarheid maar ach de kunst is het niet het hebben maar het vinden daarvan.…

STROOMOPWAARTS

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 875
Hij kende de stroom de bovenstroom maar ook de onder Hij stond open voor het wonder van water, watersnelheid en verval Met de rivier viel niet te spotten beslist was dit geen niemendal Hij roeide,roeide wist van geen wijken zijn scheepje in tweestrijd tussen water en mens Hij kende zijn krachten had slechts een wens: met haar…

Men is jong

gedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 6.855
In een la of aan een lijk: los van een mens valt het stil. ----------------------------------------- uit: 'Circulaire systemen', 2002.…

soms nog

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 634
soms boeit mij nog de zelfkant het rauwe in de mens zoals de onverhulde sex schuw voor de liefde soms is het zachte hard op zoek naar al wat echt is of uitgesproken plat een lastig ruime grens voor jongeren om te verkennen het duurde mij een leven die zwarte kant in mij ook te bekennen blij om te kunnen kiezen voor menswaardigheid…
annabel28 augustus 2009Lees meer >

ontvangen

netgedicht
4.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 814
kus me dan nog voor november kleuren dempt je hart voorgoed gesloten wordt beloof me om te ontwaken nog voor winter koude namen schrijft en stille kinderen slapeloos dwalen in woorden van ontheemde dichters rond en rond een volle maan -geen mens bestaat in deze waan- verzamel me dan nog voor ik wenen mag…