3651 resultaten.
tastbaar
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
683 Van alle tastbare dingen
de eersteling
is hout me het liefst,
van vroeger, era's terug
de nerven en het ritme
het lengen tot in de toppen
strekt het kind in mij,
twijnen van draden
het maakbare in ranken
ben ik het twijgen op de koppen
kasten zijn eindig tot op de einder
op de lijn pakken ze zich samen
de bielzen ijskastelen
vastgeklonken…
tegen beter weten in
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
720 Met een sponde
aan tijd
lag hij haar
tegenwicht te wimpelen
(tegen de haren in)
de heldendaden tilde
hij naar haar ledenen
op het lemma in het splijten
van een paar seconden
en een weinig stuurmanskunst
zij telde zijn paar
gespleten borstharen
getuige van wat speelgoedgeluk
hier in zijn moestuin
het oeverloze emmeren
de glunder op zijn…
tegen beter weten in
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
983 Met een sponde
aan tijd
lag hij haar
tegenwicht te wimpelen
(tegen de haren in)
de heldendaden tilde
hij naar haar ledenen
op het lemma in het splijten
van een paar seconden
en een weinig stuurmanskunst
zij telde zijn paar
gespleten borstharen
getuige van wat speelgoedgeluk
hier in zijn moestuin
het oeverloze emmeren
de glunder op zijn…
terugkeer van de clichés
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
772 Het evidente is gegeven, de wereld een speeltuin
armen en benen afronden in het gesprek
al was het het verbeelden van een krekel
ijlend en een tekort aan ledematen
het uitmonden in de ander of er aanstranden
het is iets wat je kunt leren op de punt
van de tong en wat bereidwilligheid
of een zacht geloof in de oude parabels
het soort verhalen…
ontheiliging
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
686 De wereld
is obligaat
aan het andere
de ontheffing
geschiedt in een
een koppotigheid
en aan de maatstaf
meet het de
onsterfelijkheid af
het omgekeerde pralen
met ooievaarsbenen
grijpend in de hazelaar
de knieholtes lengend
richting het vertakken
het vraagt wat belichting
van boven af genomen
vanuit de onderloop
wordt een foto…
nog even
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
766 Nog even
nog even op de zij liggen
inhaleren en uit zwaar
eventjes nog gisteren
op toekomstige wijze
zoals het zegt, zoals
het je zou toekomen
straks is het weer
links rechts links
het bubbelt en ergens
is een loopplank van essentie
het troebelt van mensen
om je heen, heden
spat steeds weer open
rechts links rechts
en ontwijken
van…
geboortelandschap
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
2.566 Laag op laag
van sporen in de verte
evenwijdig aan een romp
loodrecht op een hoofd
dat scheef hangt van verbeelding
afgetekende bergen
op de vlakte van herkenning
als een gewei-van fractalen
vogels in V-formatie
bomen strekkend in lange latten
het Noorderlicht
de boodschapper van de zon
ergens het zuchten
van een mens op papier
schepsels…
overwinnen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.027 Hoe de draagkracht
in het donker schrijft
uit het diep in de aarde
zich tot schollen verheft
het zwarte gat gapend
het begrijpen en de angst
op fragiele vleugels
met kunstig geduld
verworven uit de mens
hoe soms heel de wereld
aan je trekt met voeten
wortelend in het drijfzand
van schouders die naar
beneden hangen
de zucht het eeuwige…
de noodzaak
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
880 Uit zijn lippen
ligt de hongersnood
te barsten -vragend
uit een gekrompen spraak
hij vraagt zich af
de wereld
wat je daar van kan meenemen
slechts een doorprikte zijkant ervan
de lijdensweg
een opklopbare knapzak
tot een troostbal
het paar dode dingen
waar je van leeft
het snijden in het overleven
van alles wat
maar geen luchtkastelen…
weifelaar in het slakkenhuis
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
675 Hij heeft het leven
in de keel
van een hond gelegd
het huigt er
in een grommen
het onmenselijke
schurkt er aan de waarheid
al de rest
zijn dode huidcellen
onder zijn vel
woont een porceleinen pop
die het briesen
van de maskers schraapt
een boom
wordt omgelegd
in zijn oren
kreunt een mastodont
het reptiel in zijn aderen
ook…
sprekende delen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
637 Hoe hij levenloos
wordt met elke stap
dichter aan de mensenkant
en het zijwaarts blikken
alsof hij de huid draagt van het beest
hoe hij trekt om gezien te worden
slepend met gewicht
alsof hij boekdelen uitdeelt
en zij vluchtend
in een wegwimpelen
op haar bovenbalkon
het omfloersen
omringd met ijsgladiolen
haar glazen beschutting
het…
voorkeur en erfrecht
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
748 hoe de zinsdelen
klinkend ijsschotsen
in mijn hoofd
een klankschaal
het rumoer van 't stad
dat daalt naar het asfalt
het snedige klievend stukvalt
op het beton het lidwoord
het luchtgevecht de metafoor
die altijd op de buik landt
zich wentelt en rolt
en galmt in de maag
het trekt er aan
de oude bloedlijn
de krokodil en
haar lage…
uitgewit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
763 Het wit strekt zich
over de wereld der mensen
de meningsverschillen uitvlakkend
van het eigenste einde beginnend
tot over de daken van je vrienden heen
alsof de aarde haar mantel aantrekt
en zich op haar kinderen wil verlaten
nu ze nog eens van huis is
de adem onttrokken, verstoken van warmte
de bundels hout wachtend onder hun ijshutten…
Clint Eastwood
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
685 Ik ben een vreemdeling
dichter onder de mensen
het spreken het spekschieten
in een verdikking, het klontert
onder het eelt het spervuur
holle frasen breedspectrum pleister
op de wonden die afgeschoten worden
beleefdheidsverzoeken en handwapens
Ik schrijf liever voorbij de streep
van de dood waar het gezegde
geen naam meer heeft
ik leef…
zo spreekt de wind tot het droomhoofd
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
750 Hoe jij ter taal zwerft
in het zwerken
van een school woorden
met nieuwwassen vlerken
het schurkt er
aan de regen, het rijpen hijgt er
in een rijgen van kransen
en de windvlagen
die schudden
de woorden vallen er als pruimen
alsof je voorhoofd het stalen gebinte is
je gedachten metalen wind beslaat
en al het gesprokene als lood
platvalt…
uitgespannen, uitgevlochten en weer boom
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.572 vader toen
bleven we dicht bij je nerven
je was hoog opgeschoten
je kruin raakte de hemel
we speelden konijnepijpen
met je wortels en het teveel
aan oudemansbaard gaf je weg
wilgetenen die verwanten waren
het leek wel wildgroei
broers en zussen
de aarde vanonder je voeten
je was niet te ontrafelen
tot op het bot uitgevlochten
het…
vergankelijkheid
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
868 Het is in de grond, het raakt er
het wortelt er aan de beginselen
de kus van de dood, de Maan
die geboorte gaf aan een levenloze woestenij
de Aarde, kringloop van pril geweld en liefde
op een stormen en een blussen
tot het over gaat, in een versleten seizoen
iets houdt er de adem in
op de zijlijn van een woestijn
het wervelt er in een navelstaren…
vergankelijkheid 2
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
924 't ligt
op de lippen
van het onnoembare
't licht dat
de einder raakt
alles van goud maakt
zich purend op de dood
zogend aan de borsten
van de glorie, gezuiverd
in de mond van het leven
't ligt
er aan banden
in de palmen van de tijd
vergankelijkheid
het is een fluisteren
op de lijn waar een mens niet gaan kan
't is
als het blootvoets…
afwezig op de curve van wellevendheid
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.022 Vanuit de kant waar de mens opzij gelegd wordt
waar het licht liggen is
flinterdun geplooid
het oor hangend aan het firmanent
van het plat, het oog weerkaatst het schouwtoneel
al dat glinstert ligbankgewijs
het flikkert allemaal binnenkamers
tot in de donkere krochten van mijn schedel
waar de inspiratieloosheid heerst
de mens zittend van…
Beekzang aan Katharine
poëzie
3.6 met 26 stemmen
11.018 Onderkruip den Haas zijn nering,
En word dokter van de Wijk.
--------------------------------
Bijtje van Beverwijk
aan degene die te dichtbij uw honing komt
helder
bladeren
lekker mollig
goed gevormd
hoe kan het je zo goed gaan
terwijl
meisjes
schapenmelk
kook je een vruchtenmoes
lik je druivensap
hou je er een uitzonderlijke…
tot het kind weer spreekt
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
894 Zie je hier nu staan
naar adem happen
al het argeloze vastgeroest
op een hoop wijsheden
als een blok aan je been
het zien en zwijgen
gedachteloos geworden
op te rapen als een pagode
van verloren gelegde tanden
al het snedige stukgevallen
op je voetstuk van het geijkte gelijk
dat niet verder meer draagt
dan een geringe schaduw
van wat…
Een stille stem
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.768 Laat nu maar los, verzoen je met het einde
Wees maar niet bang voor wat je nog niet weet
Ga maar gerust, wij volgen dan wat later…
Dezelfde weg die jij alvast betreedt
Je hand, zo smal en roerloos in de mijne
Raakt nu de grens van duisternis en licht
Voorbij die grens wacht de volmaakte liefde…
De pijn verdwijnt van je verstild gezicht
Laat…
onder de nagels
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
741 Steeds minder word ik langs buiten
het flinterdunne dat nog te halen is
ligt op een ontmanteling te wachten
de schil der jaren en de revelaties
het voorzichtig stilzwijgen
steeds dunner als een membraam
het fundament diep verankerd
in het bultige bovenop een geleefd leven
het hoeft zelfs niet meer gebarricadeerd
in een masker of bepleisterd…
Veertiger jaren zomers
gedicht
2.0 met 89 stemmen
14.115 Vliegtuigen getuigen van cigarettemerken
schrijven nijver merknamen tegen
de buik van God
Met koortsig glanzende oogopslag
en stramme arm signeren generaals
de capitulatie in een theetuin
vol roestige fietsenrekken
ze laten heftig naar pis
ruikende bunkers achter om
de herinnering aan hun levenswerk
concreet te houden…
leeg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
612 ‘leeg’
en nu dan als alles weg is,
je nuchter kijkt in de lege dag.
de huls van het laatst geschoten woord,
die echo
die kale ruimte
de uitzichtloze uren.
kijk ik op van het blad
waar, opgezogen uit het niets,
in zwart het wit zich vult.
woorden gekregen van rondtrekkende geesten,
van dode dichters, dronken schrijvers,
van invallen,…
stroom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 voort,voort,
wat er is
is nu niet meer,
het is al verleden.
ga, ga, stap snel,
de volgende,
haast, haast.
pak, neem, struikel, stap, hinkel, til,
sta niet meer stil.
vort, vooruit daar ligt het,
daar, daar ligt het te wachten,
te wachten in rust.
de rust van ruisen,
van niets,
van bomen en bladeren
en wind,
van vogelgezang en vissen…
Voorjaar
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
678 Vroeg in de morgen
geluiden van buiten
doen mij ontwaken
het is voorjaar
ik hoor de vogels
ze zijn weer actief
werkend aan hun nest
vliegen ze af en aan
het is heerlijk om er naar te kijken
ik geniet…
aandacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
795 lege aandacht
zuivert het onzuivere van
helderheid…
Onderweg
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
509 Haiku
Onderweg
station Utrecht
voetstappen snellen kris kras
all directions…
blijheid
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
664 bloemen in de wei
lammetjes zo vrij
als een vogel fluit ik blij…