inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

tot het kind weer spreekt

Zie je hier nu staan
naar adem happen
al het argeloze vastgeroest
op een hoop wijsheden
als een blok aan je been

het zien en zwijgen
gedachteloos geworden
op te rapen als een pagode
van verloren gelegde tanden

al het snedige stukgevallen
op je voetstuk van het geijkte gelijk
dat niet verder meer draagt
dan een geringe schaduw
van wat je ooit geweest bent

elke wending of enige afloop
daarvan gaat op als een mens
die alles kwijt is
plompverloren
als bijna niets meer
in het blauw dat je verzuchtte

Schrijver: Manuel Van den Fonteyne, 15 feb. 2010


Geplaatst in de categorie: psychologie

3,6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 443

Er zijn 4 reacties op deze inzending:

Naam:
pama
Datum:
16 feb. 2010
Email:
pebmartenshome.nl
Soms kan wijsheid de ruimte beperken, boeiend beschreven.
Naam:
julius dreyfsandt
Datum:
16 feb. 2010
Met interesse gelezen.
Naam:
jan haak
Datum:
15 feb. 2010
Email:
janhaakzonnet.nl
Het kan verkeren, zou Bredero gezegd hebben. Mooi schrijven.
Naam:
Peterdw.
Datum:
15 feb. 2010
Email:
peterdw-hotmail.com
Mooi neergezet, ik hap ook naar adem!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)