4787 resultaten.
Mopperen op het weer.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
643 Van deze regen wordt een mens zo nat,
de sneeuw maakt alles wit en glad,
de zon, is wat we willen zien,
zou die op afroep komen dan misschien.
Al is ’t dan alleen maar,
om van die mopperende mensen af te zijn?
Alleen:
waar moet men ’t dan nog over hebben?…
Zomerdroog
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
736 Wind en regen
natte wegen
doorweekte kleren
plassen als meren
Paraplu’s delen
tegen de pijpenstelen
soppende schoenen
onder een afdakje zoenen
De lucht dof en grauw
ik verlang naar blauw
naar volle zon
liggen op het balkon
dunnetjes gekleed
zonnebrand gereed
Misschien morgen
regenjas opgeborgen
het zonnetje hoog
weer zomerdroog
einde…
Storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Storm
Als het buiten stormt
En het binnen donker is
Verstop ik me het liefst
Om de wind niet te voelen
En de regen niet te zien
Mijn handen dichtgeknepen
En met ogen als onweer
Staar ik nergens naar
Om niet te merken
Dat de storm harder raast
Plots verandert het weer
En de donkere wolk breekt
Een lichte warme gloed
Indringend en…
Het verdorde blaadje
poëzie
2.9 met 8 stemmen
1.712 Wind en Zefier doen mij dwalen
Naar een onbekend verschiet,
Van de bergen naar de dalen,
Van de vlakte naar het riet:
Nu eens in de zonnestralen,
Dan eens waar de regen giet.
'k Mag niet vragen
En niet klagen:
'k Ga waar àlles heen moet gaan,
't Lenteroosje
Met zijn bloosje,
En de groene lauwerblaân!"…
Voetstappen helder in de vrieslucht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
606 Voetstappen helder in de vrieslucht,
zon die alles blij maakt en kleurt
al is de winter niet voorbij, de regen
is nu weg en stemmen lachen.
Dit kleine hart is plots weer daar
en voelt de weemoed krimpen.
Liefde blijkt toch meer dan enkel
maar een woord; er is vergeving.…
herfst is niet de reden
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
562 zij vertelde over de zwaarte van het huishouden
over het 's nachts wakker schrikken
van zonderlinge vragen
sommige gevuld met dood;
zelfgedachten
bovenop het andere
dat bedekt werd met het zwijgen
zij vertelde over nachten vol regen
en dat ze het niet erg zou vinden
om uit te vloeien over tafel
in een inktvlek ofzo, gelijkend
op de nacht…
de deur kantelt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
480 strijken met de moed die de wind
vervaagt in strepen zonder eind, het
gelach is de hoon die me raakt
maar niet in eeuwigheid bezwijkt
de deur kantelt in een kier van regen
het kraakt zoals het mos laaft
aan water zonder smaak, wie me verblijdt
zal de schaduw wezen die me verrijkt
niets is meer dan het eind waar het stopt
al draaft…
Een vlaag herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
590 de zomerklanken
zijn verstomd
soms geurt
een open deur
een vlaag herinnering
aan hoe het leven ging
een lach die
alles overstijgt
nooit wijkt voor
wolken en wat regen
de hele lange dag
een zegen blijft
de losheid
van het buiten
schemeringen
zonder muren
die in schoonheid
vele uren duren
nu pakt
sneeuw en kou
de mensen…
Agnus D.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.073 Een
haiku die ik pas las komt bij me boven:
regen
twee jaartallen
een naam
Hij is van Luc Lambrecht. Het lijkt wel een haikuskelet.
Korter kan niet.
zon
drieëndertig jaar
agnus dei
ik zie geen steen en gek
ze zeggen dat hij leeft…
Voelde nattigheid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 jij gaf mij
de wereld met
beide handen aan
ik kon slechts staren
liet schoonheid
door mijn vingers gaan
jouw zeegezicht met strand
was mijn eindeloze strijden
van water met het land
in lieflijk glooien zag ik aan
daalse kant de snelle stromen
verwoestend over dijken komen
jij lachte om de regen
ik voelde nattigheid en keek…
Geschonden huid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
758 geef mij respijt
nu het lijf
op hol geslagen is
en ik niet weet
waar het verblijft
het eigent niet
wil vluchten
in het donker en
zijn angst bevriezen
in een regen ijs
paniek in samenzijn
frustraties bij ontmoeten
zelfs de spiegel groeten
doet immense pijn door
chaos van het anders zijn
toch koester ik
geschonden huid
er is…
Dor en doods.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
568 Een zonnestraaltje,
een lichte regen.
't Is dor en doods
en het valt bitter tegen.
Ze hangt slap in de vensterbank in het zonlicht.
Ik weet dat ze haar blaadjes niet meer opricht.
Met slechts een blaadje,
verbleekt, verdord,
dan weet ik zeker
dat het nooit meer wat wordt.…
je hebt me verlaten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.529 je bent gegaan
zonder mij
als een bloem die het
gevecht van wind en regen
verloor
mijn geliefde,
Ik herinner me hoe je me in
de ochtend je warme mond
bood
oh, ik mis je zo
dat zal nooit veranderen
woorden
van eeuwige liefde
waren van ons op
toepassing
meisje toch…
je hebt me verlaten en ik weet
weet niet wat te doen
dus…
De Grote Oorlog
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
460 gezapigheid
dachten roem en eer te halen
voor volk en vaderland
niets was minder waar
misleid door mooie woorden
wachtte slechts dood en verderf
loopgraven raakten verzadigd van bloed
te jong gilden jongens om moeder
een eeuw na die vreselijke strijd
graaft men rond Ieper nog botten op
klaprozen buigen stil
in droef druilende regen…
je hebt me verlaten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
666 je bent gegaan
zonder mij
als een bloem die het
gevecht van wind en regen
verloor
mijn geliefde,
ik herinner me hoe je me in
de ochtend je warme mond
bood
oh, ik mis je zo
dat zal nooit veranderen
woorden
van eeuwige liefde
waren van ons op
toepassing
meisje toch…
je hebt me verlaten en ik weet
weet niet wat te doen
dus…
Schoonheid zonder leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 mijn schreeuw
deed het glas breken
duizenden scherven
konden hun vorm vergeten
waaierden rond
vielen als druppels regen
kleuren verspattend
op de marmeren grond
ik zag je ontwaken
bevallig het kristal loslaten
waarmee ik jou had omgeven
in schoonheid zonder leven
heb angst onderdrukt
virtuele bloemen geplukt
om jou te groeten
je…
gedachten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
590 Gedachten
ik neem mijn pen
inkt vulde mijn vel papier
gedachten leg ik vast
de mooie wereld met zijn pracht en praal
de zuivere natuur , schoonheid van de zee
zon en wolken raken elkaar aan wonderbare wereld
de wind de regen stormen van de natuur
vast gelegd in een gedicht
zo als een foto die herinneringen opslaat
zijn het nu woorden…
Speel met je tranen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
585 ik speel met je tranen
ben onder en boven vergeten
weet niet meer hoe ik moet leven
kijk naar je ogen
het blauw en de ronde bogen
van wimpers en wenkbrauw
voel ze in tegenbewegen
bij het opslaan en dichtgaan
ze lijken nat van de regen
door de ruiten zie ik de dag
zoals die buiten altijd al was
een decor waarin dingen verschuiven…
Mus
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
507 Het kleine leven in gewone dingen
geluk voor het oprapen
in dageraad van de straat
kom ik je tegen is er dikwijls regen
zie ik je gaan schijnt vaak de maan
vlieg je weer weg heb ik die pech
zing je me toe ben ik te moe
van mij toch die kus
allerliefste mus
jij kan een dag blij maken
een zomer in vakantie veranderen
dat kan je als…
Valse hoop
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
624 Je liet me staan
Daar in de regen
Uren wachten
Op dat plein
Ik dacht nog wel
Er zit iets tegen
Wat tegenviel
Bleek ik te zijn
Ik was gek genoeg
Om te vertrouwen
Vreemd genoeg
Bleek dat een fout
Wat wederzijds
Had moeten wezen
Bleek achteraf
Zo kil en koud
Je liet me staan
Daar vele uren
Verzopen, nat
En nagestaard
Wat jij toen…
Licht & donker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
615 Het is
een spel
een dagelijks spel
van licht en donker
donker en licht
De rollen
zijn verplicht:
dag & nacht
blauw & wolken
zon en maan,de hoofdrol
Het oneindig spel
eist zijn tol:
nat worden
van regen
koud zijn
door snijdende wind
val op glad ijs
geen hand voor
ogen zien door
invallende duisternis.....…
Winterse gedachten
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
541 nog sneeuwt het
winterse gedachten
haalt felle hagel
venijnig zijn gram
maar verdrinkt
in de milde regen
wij schaatsen op
het ijs dat niet kwam
ik zie lente
in je ogen kleuren
als je zacht
ontluikend lacht
de zon klimt
iedere dag iets hoger
in het subtiel
verkorten van de nacht
toch zal ochtendvorst
de ruiten rijpen
gelukkig…
In sierlijke gebaren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 ik wist
dat jij ze had
een schaal vol kralen
gebeurtenissen en
herinneringen uit een
leven vol van in de wereld zijn
liefde en pijn
markeerden de jaren
in hun vorm en kleur
belangrijke momenten
bepaalden de lengte
er was geen willekeur
jij reeg ze met
het sterkste garen
in sierlijke gebaren
iedere dag weer koos
jij een…
Fluit mij een vogel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
748 Wieg mij een lied
dans mij een mouw
klap mij een roos
maar laat mij niet in de kou
struikel mij een blok
glij mij een banaan
schiet mij een gebed
en lach mij een traan
brei mij een naald
naai mij een steek
hou me vast
klem mij stevig beet
regen mij een boog
kleur mij in, wis mij uit
hou van mij
met haar en huid
zwijg mij een…
Grijze straten
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
655 de straten zijn grijzer geworden
er is weer mist, regen en wind
mensen dragen weer de zorgen
van hun werk en huiselijke plicht
de vakantievrijheid is nu voorbij
het leven krijgt zijn gewone sleur
de schilderachtige herfst is nabij
en de winter staat voor de deur
we zoeken binnenshuis behagen
met verse vruchtentaart en wijn
maar de terrasjesmensen…
Haverklap
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 noch 't zout ontzilt deze luchtenzee
regen ademt water tot
waanzin telkens weer…
beeld van dit moment
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
670 wat een zielig weer
donkergrijs, koud en veel te nat
de winter zwaait hier reeds de plak
mijn neus verstopt en zoveel meer
hou ook veel liever van de zon
met al haar warmte stralen
maar nu blijft enkel het water dalen
en dat bewijst een overvolle regenton
het weer blijft extra consequent
begint wel heel erg te vervelen
koude regen…
Elementen haiku
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
638 Vuur
Vlammende golven
Oranje, geel en vuurrood
Verbinding met Al
Lucht
Adem na adem
Leven we bijna vanzelf
Totdat het op is
Water
Soms hartstochtelijk
Soms een sereen oppervlak
Niets is wat het lijkt
Aarde
Voeten op de grond
Hoofd in de koele regen
Een idee ontkiemt
Geestkracht
In de stille nacht…
Onweer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 De wind valt stil
de hitte neemt nog toe
zelfs de vogels zwijgen
alles lijkt in afwachting
plots begint het hard te waaien
daar flikkert de eerste bliksem
gevolgd door donderend geknetter
even later breekt de regen los
als een zondvloed zonder einde
maar even snel als gekomen
verandert alles weer naar stil
het eerste vogellied klinkt…
stille wijsheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 als er soms een druppel valt
laat het dan zijn uitweg vinden
een beetje zout en nat
zelfs al valt er maar één
elke heeft zo
zijn reden gehad
als er soms geen woorden zijn
laat de stilte dan maar even
zij weten nog niet waar te beginnen
maar als de regen valt
en woorden overstromen
in onsamenhangende zinnen
laat het dan maar even…