3058 resultaten.
Dagdromende rivier-vriend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
596 Aan groene oevers bevindt zich weelde
een droom die zich bezielt
stroomopwaarts
waar de rivier meandert
in het bewoonde schilderatelier
kleuren spiegelende meren groen
valt er schaduw op het linnen veld
ergens in een ontwaakte wereld
zonder commerciële gekte
proberen we te roeien
we praten over politiek
in onze fluisterboot
over…
Samen sterker
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
759 Ik hoopte jaren
Sloot haar in mijn hart
Om daar te bewaren
Ze klopt iedere seconde
werd het ritme van mijn hart
Waar ze slaat in de ronte
Ging zweven
Het beeld van de wolken
Zal ik nooit meer vergeten
Ze ging maar viel terug
Naar de grond omdat ze
Niet los laten kon
Aan verhalen
Die ze wil vertellen
Ik hoor het haar zeggen…
Tot ik je weer ontmoeten mag.
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 De eerste ontmoeting lag als
een borreling als rusteloos zaad
in een vruchtbare akker te rijpen
met de onbewezen wetenschap
in de beslotenheid van het
onvoorwaardelijke dat we in
ongemeten tijd in het eerste
aanzicht beter zouden begrijpen
dat het kiemt uit de overlevering
van leed uit alle onmogelijkheden,
die uit zuivere aarde hun…
[ Ook jij hebt een vriend ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 Ook jij hebt een vriend
die jou nooit in de steek laat:
wees lief voor jezelf.…
Meisjes van toen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
679 MEISJES VAN TOEN
Zij zijn ouder geworden
dierbaar gebleven als de zon
in de morgen weer zichtbaar is
Hun warme strelingen
bemoedigende woorden
zijn mij bijgebleven
Heb hen in een doosje gedaan
hen voorzichtig meegedragen
zij zijn met mij verder gegaan…
Vriendentuin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Met vrienden door een wormgat
vanaf de toverboom naar de grot
in de zee en over de drempel
in de armen van de octopus
die me onder zeesterren beschermen
met een teken op ons voorhoofd
We delen brood en water
zingen en dansen over koralen
van vriendschap in de tuin
versierd met blikjes en glas
langs paden van zilveren schubben
en schelpen…
De allemansvriend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
645 .…
Nieuwjaarskruik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
535 Toen ik me na lekker warm
koud afdouchte
dacht ik aan jou
die de nieuwjaarsduik
en dat ik je nieuwjaarskruik
wil zijn
en onmiddellijk klonk de klankschaal
van mijn mobiel
en wist ik nu
dat jij het was
zag ook wie ìk was:
die aanbiedt waarvan ze denkt
wat nodig
en er zelf ook van geniet…
De macht der kleine dingen?
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
569 Een hechte vriendschap heeft
geen ander streven, dan
verdieping van beider geest,
een hoger doel van het leven
waarin het goed vertoeven is,
een band, die verder reikt
dan de openbaring wat eerder
is geweest, wordt empirisch
spiritueel zonder enige
conventies, met als enig doel de
lichtheid op te nemen, te laten rijpen.…
Maten
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
766 Wij zijn maten
Al eeuwen lang
Maar niet voor eeuwig
Wij zijn maten
In andere stelsels
De voet is de meter niet
Wij zijn maten
De een breed
De ander afgemeten
Wij zijn maten
Een maat voor niets
Of samen waardevol…
Geruststelling
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
656 Tita Tovenaar,
Tika en Tato Toveraap
zijn trouwe vrienden...…
Ouder worden
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
612 Wijsheid komt met het klimmen der jaren,
voorgoed voorbij je jeugdige onbezonnenheid,
je hebt nu, wijze man, al genoeg kunnen ervaren,
hoe het is om iets uit te vreten dat je later spijt.
Je hebt heel wat water naar de zee zien stromen,
een journalist kent talloze sneue en blije verhalen.
Ook van jou heeft het water dromen meegenomen,
maar…
Geen verlies van tijd?
netgedicht
4.9 met 65 stemmen
472 Al konden we samen delen,
het werkt tegen onze natuur,
rond te dolen in het schijnsel
van de hemellamp, elke idee
of weging in een veranderende
structuur. Diep van binnen blijf
je toch een spin, die altijd haar
eigen web zal spinnen als vangnet
voor gelouterd zelfbehoud, en blijf
je nonchalant als ik jouw wereld
binnenvlieg om in mijn…
Ruurd van der Weij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Ruurd van der Weij, oud-marinier
is een man, klein van stuk
met in zijn hand vaak een fors glas bier,
slechte tijden interesseren hem geen ruk.
Een keppel op zijn kop,
medailles pronken op zijn borst,
ze zeiden bij de marine al:
een adelborst met forse dorst.
En later in het onderwijs
tussen hooggeleerde heren
had hij zo zijn eigen prijs…
Eerbetoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Op Jotie's graf heeft
een diepbedroefde eenhoorn
zijn hoorn geofferd...…
Dat is véél
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
793 Het is hard werken
om niet jezelf te moeten zijn.
Het is uitputtend rusten
wanneer we piekeren in ons bed.
Wanneer we angstig dromen.
En, wat hebben we te verliezen?
Onze onverwoestbare levensmoed?
De indruk die we op anderen maken?
Laat ons niet lachen!
Het is heerlijk ontspannen werken.
Het is lekker uitrusten en genieten.
Het is indrukwekkend…
Soms regent het
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
588 Het is fijn dat je aan mij denkt
maar een fantasie zou teveel zijn
ik ben van mezelf, niet van jou
wanneer ik alleen thuis ben
aan tafel of in bed, verlangend
naar gezelschap of aandacht
of niet, ik eet en ik slaap gewoon
in de kreukels van de nacht
onwetend of de maan schijnt
's Ochtends word ik wakker
de vogels wekken mijn zenuwen…
Als hij had gekund.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
538 De dichters gunnen
elkaar het laatste woord
eindelijk een toekomst,
zetten hun toon achter
de dictionaire om,
behaagt de inktmop
die bestemd was voor
een originele opening
als hij werd gemorst
Met de kruimels brood
verdiende hij de korst, tot
het duister weer lichter werd, zijn
papegaaien hebben zich tegen hem
gekeerd in de…
Vriend zonder vader
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
594 De ziekte van jouw vader
schilderde heimwee aan zee
papieren schepen op golven
van een onzichtbare wereld
de aftakeling, zijn dementie
het verliezen van zijn geest
toen de planeet verkoos
te zwijgen, ademde jij
onzekerheid, zocht naar
veiligheid,
maar de dichtgetimmerde waarheid
had geen spijkers op laag water, slechts
onbeminde…
Proost op het leven
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
635 Mensen die niet stressen
hebben mijn interesse
Zij klinken als de beste
Proost!…
Tussen ons
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 Tussen ons ligt een wereld van verschil
niet zeker van onverschilligheid
kom laten we samen dansen nu
het is de tijd van de flamingo’s
hoe we zwieren en drinken in de nacht
luttele centimeters van de werkelijkheid
het ontwaken lijkt langer te duren dan gewoonlijk
misschien dat deze ochtend extra aandacht verdient
maar jij denkt nog aan…
Parelduikers
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
865 Eerst op rij en hand in hand, de ijsvloer gammel lopen
dan alleen op schotsen oversteken
droogvoets naar de overkant en ook terug
lenig ligt gewicht en jong van jaren.
Je was een held, zo werd gezegd
een medaille, niet van node
het was de groep die sprak, dus "waar en wet"
makkers van het eerste uur, door avontuur verbonden.
Maar vader…
Kompas van teksten?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
506 verheffen ,werd zij door
overmacht gekooid, verving
haar kracht in een nieuwe wind
die zijzelf had gesticht als
welving van een aards gazon, die
ik in elk voorjaar opnieuw beween,
die terp van wilde papavers in het
heem, geplukt als een dichtboeket
het rood waarin zij verdween, daar
ruist de rust in haar kalmste lied
van vriendschap…
Onzichtbare vriendinnetje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Een zomerochtend toen mijn werkelijkheid verzuimde
onder het felle zonlicht van een verdwaalde stad
liep ik hand en hand met haar, mijn onzichtbare vriendinnetje
alsof we slechts in een droom uit het verleden bestonden
touwtje springend door het leven
we babbelden met elkaar over onbelangrijke dingen
zongen samen een vreugdevol liedje
een…
Kornuit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
593 Er is verschil
tussen gelijk hebben
en gelijk willen halen
tussen ruzie zoeken
en vrede maken
samen zijn we universeel
dwarrelde geesten
omdat waarheid
danst met zomerganzen.…
Fluwelen kosmos?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
604 Eerder draaide je de klok terug en
mijn bloed geblust tot ijskristallen,
later zou een oude zon zich uit
de krimpende hemel vallen in de
morgendauw ofschoon je stille
proza steeds in mijn armen rust.
de wereld legt ons geen strobreed
in de weg breekt gesloten grenzen
open, verwijst naar collectieve sporen
die ons dolend verder leiden.…
Waar het water laag staat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
632 Hij werkt waar het water laag staat
Een dagelijkse inloop van honger en dorst
In zijn boot, staat het water hoog
Al zijn paarden heb ik bereden:
De vurige, de snelle, de krachtige
Er staat water in de boot
En terwijl híj zorgt voor water en brood
Stap ik in de jol met overtollig nat
Schep schep voor schep
Een bodem in het vaartuig
Het…
De schijn doorboort?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
505 lui te onderscheiden in
het dualisme van gedachten,
schaduwen staan ver van ons
of in troost nader tot elkaar
onder de maskerade van de horizon
waar alles eindigt of ontstaat
neemt hij ons de maat, verwoord
in alle gaven die we zijn en tijd
in de verlichting van het hart
voor elk lichaam aan te raden,
de kern blijft vriendschap…
Mijn beste vriend
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.172 je bent en blijft mijn beste vriend
al heb ik nooit geld aan jou verdiend
en meer nog dan de waarde van 't goud
is de genegenheid die ik van je overhoud
toen je kwam was er altijd iets te doen
je bracht een kleine attentie of een bloem
ik zette koffie, zorgde voor taart en koek
en tussenin bespraken we ons lievelingsboek
we hielden beiden…
Wandeling
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
568 Wandelen met jou is het einde
weer naar het begin brengen
de deuren eindelijk weer open
een heldere horizon tegemoet
praten over kwaliteit van leven
wat zo heerlijk is
op een Noordzee strand
tijdens een regenachtige herfstdag
terwijl wij maar
geen afscheid kunnen nemen
nog eens terug gaan naar toen
we in bomen konden klimmen…