3517 resultaten.
Adieu
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.254 Zie, sterren reizen langs het raam,
het water stroomt, een knaap ving aan
en zong adieu - dit lied heeft uit
mijn kleine, kleine zomerbruid.…
shinings
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
439 de haard vertelde dat het vuur
door Finse handen was gebouwd
gerangschikt volgens oud gebruik stonden
stammen rond hun einde, koud nog
in hun zelfgesponnen licht
slechts een zwakke gloed tekende wat goud
op elk tot rust geplooid gezicht
vol liefde speelden
twaalf snaren
duizend sterren zongen in de nacht
bijeengebracht door slechts…
"Zaaien of maaien"?
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
637 Ik vertrouw de boodschap en de
richting niet, alleen de liefde
blijft toegankelijk en echt, al
zijn haar velden veel gemaaid,
de dood zaait sterren die doven
aan al wat aan de hemel hecht,die
van mij blijkt te zijn gelogen.…
Waar tijd en eeuwigheid elkaar beroeren
poëzie
3.4 met 9 stemmen
3.018 Waar tijd en eeuwigheid elkaar beroeren,
Worden de sterren in de nacht geboren,
Vuurbloemen die de rijzendranke roeren
Van donkre aardtochten naar Gods ooglicht boren.…
Laat al die mooie momenten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
506 alles aan
Dus laat het verleden
Weer het heden worden
Als een bloeiende orchidee
Stromend en krachtig als een golvende zee
En aanhoor mijn daden
Ik ben/word een beter mens
Ik zal je niet langer met pijn beladen
Ons geluk is mijn diepste wens
Nu het nog kan
En ik in uw fonkelende ogen kan kijken
Vraag ik niet meer
dan samen naar de sterren…
De Grote Verhuizer
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
662 graven waarin
dromen en innige liefdes rusten
marmeren platen scheiden ons
van de onbereikbare hereniging
we zoeken tevergeefs de hemel
op aarde en weigeren te sterven
wentelen ons tussen de dozen
van onbereikbaar omzien
eindeloos verkleumd verpozen
wachtend op schip of treinwagon
van de grote Verhuizer die ons
door wolken en langs sterren…
hij draagt me door seizoenen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 hij
verzorgt hij mijn voeten
zodat ze warm blijven in de kou
in de lente is hij mijn zonneschijn
en wil ik nergens liever zijn
dan in zijn liefdevolle armen…
oh, hij draagt me door seizoenen
in de zomer laat hij me niet verbranden
en ’s avonds gaan we uit in de stad
lopen hand in hand, blij als kinderen
delen zwoele nachten met de sterren…
GEZONKEN
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
664 Sterren verlichten het verdrukte gemoed,
dat voortdurend klinkt als gedempt hijgen,
een schuivend gekraak van brekende twijgen.
Plotseling klinkt een veelbelovend "toet!"
Het reddende schip, bij 't ochtendgloren,
schept krachtig, gehaast een eeuwig ogenblik:
geschiedenis, die ieder blijft bekoren.…
De twijfelzaaier
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
543 Ik vertrouw de boodschap en de
richting niet, alleen de liefde
blijft onafhankelijk en echt, al
zijn haar velden vaak geschoren,
de dood zaait en maait de sterren
die voortijdig doven, van al wat
aan hel en hemel hecht, die van
mij blijken te zijn gelogen.…
verwintering
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
512 duurt mijn pijn
nog langer dan de scherpte van een mes
de wind snijdt…
onzichtbaar weggewreven tussen
sparren en het leven dat zijn dagen telt
kou velt vele vormen
in mijn wollen normen schuilt de zwarte nacht
hij had gewacht op dat, wat immer weer
dit leed meebracht
gezoet met licht, gezouten door een witte maan
gezocht door duizend sterren…
Door de trechters van de tijd
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
989 Jou heb ik mijn geheim gedeeld
de serafijn in jouw oog geschreven
Van vrolijke tovernachten
tot de witte sterren in een zee van ultramarijn
waar we samen urenlang in dwaalden
Soms is er nog dat verlangen
naar de oude Linde waaronder ik
jou mijn woord heb gegeven
en waar het licht
teder om je bruine haar sluierde
langs vonkende ogen…
Eeuwenoud?
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
638 Buigen sterren en de maan
naar dat kleine stukje grond
om de wereld even aan te raken,
het juiste woord te vinden in het
malse gras waaronder je ligt.
Waaruit jij korrels vrolijkheid
blaast uit de toekomst in beide
monden, zoet en bitterheid, parels
op de lippen die we luisterend vonden.…
zijn woorden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
702 zes maanden lang draagt hij me
naar het land der verleiding
hij geeft me de zon, de zomer
vertelt me dat ik zijn alles ben
gelijk sta aan duizend sterren
mooier dan het mooiste lied
woorden die me duizelig maken, mooi
net als onze lichamen in de nacht
vergeten ben ik wat ik geleerd heb over
normen en waarden
hij bouwt luchtkastelen…
De zee heeft geen geheugen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
697 havenhoofden
als een tornado met witte kraag rondtolt
Zal die golf doorgaan met leven
misschien beginnen dan met doodgaan
welke zee gaat hij straks op
is hij het begin van mijn bestaan
Toen begeerte begon met eenzaamheid
met metershoge tsunamikracht
een verwoestend verzwelgende wave
die bezit neemt van hemelrijke pracht
Golven die sterren…
Toxische wereldziel
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
795 Jij knoopt de doodsdrift aan mijn Ik
met een schrikdraad van macht
in een snijdende omarming
Jij stroopt de tranen van mijn ogen
- twee werelden die elkaar nooit zien -
en vreet hun staar kapot
Een schouderklop valt als een hamer
op totale duisternis
wanneer jouw schaduw me opslokt
De meerpaal droomt de drenkeling
maar de sterren…
Amulet
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
495 Ze deelt papavers met de sterren
van haar natuur, ze draagt een
gewichtloze last van weelde in
een aanspreekbare figuur, die
ze met me steelt en weer vrijliet
in persoonlijkheid, er is geen
keerzijde aan dit bijzondere amulet.…
Ze bewoont de stilte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
444 Geen geluid kwam
over haar lippen en
en uit haar gesloten
mond, slechts verlichte
woorden die ik verstond
uit het spel van beide
ogen en die ik begreep;
“ Als ik in het licht van
van de sterren woon
is er geen schaduw en
geluid meer nodig om de
leegte te verwarmen,
daar binnen heerst
geen kilte, alleen een
zon en maan in harmonie…
Stilstand ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
681 Dan blijkt de blauwe aarde in
een Melkweg van sterren stil te
staan in de aan zichzelf bedeelde
ruimte. Misschien wordt aan de wil
van hoop voldaan door het heelal
op een andere koers te gaan?…
woorden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 zes maanden lang draagt hij me
naar het land der verleiding
hij geeft me de zon, de zomer
vertelt me dat ik zijn alles ben
gelijk sta aan duizend sterren
mooier dan het mooiste lied
woorden die me duizelig maken, mooi
net als onze lichamen in de nacht
vergeten ben ik wat ik geleerd heb over
normen en waarden
hij bouwt luchtkastelen…
De taak
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.513 Misschien dat later in een oord,
Dat soms een schone droom beschrijft,
Rasser het werk vlot, ongestoord,
En de ijver daar op vleuglen drijft;
Er mag een land zijn, zulk een kust,
Waarop een zee van sterren schuimt,
Dat moeite er licht zij, zoet de rust,
Maar wat niet nú lukt, blijft verzuimd.…
Suffe geest
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
909 'k Controleerde leven
tot aan dit bepaald moment
Sterren doven, het licht flakkert
Beheersing valt abrupt weg
Schijn grimast om het hoekje
realiteit drijft reeds
in de plas
Al gestold, donkerrood
elkaar opvolgend in een
fase van verwarde lijnen
Metaforisch gevloeid bloed
hoewel dader-DNA aanwezig
achtte de magistraat
ongegrond
Op…
ZONDER JOU
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.421 Nu je ogen voor altijd zijn gesloten
staar ik dikwijls in de donkere nacht
Door ‘t traan zien mijn ogen rood en
besef ik dat eenzaamheid mij wacht
Nog altijd fluisterend met je praten
laat ons nachtenlang toch samenzijn
Dan voel ik mij nooit alleen gelaten;
lijdt mijn hart een tikje minder pijn
Duizenden verre sterren schitteren
alsof ze…
Blij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
657 In iedere seconde
Elke gedachte
Zelfs in de letters
Van mijn gesproken woord
Zit iets van jou
Iets vanzelfsprekends
Zomaar gekomen
Met liefde gegroeid
Waar het zal blijven
Omdat het daar hoort
Het is warm
Als de zon
Het schijnt
Als de maan
Het is fijn
En ontastbaar
Zo breekbaar en licht
Als een hemel met sterren
Die schitterend stralen…
GEEST EN GEBEENTE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Het boek Openbaring
toont een gitzwarte zon
een bloedrode maan
waarbij sterren
van de hemel vallen
angstwekkend kondigt zich
de dag des oordeels aan
engelen blazen zelfbewust
dienstbaar op bazuinen
de tonen beduiden
dat men bereid moet zijn
op het grote gebeuren
maar niet omhoog kijken
in alle rust het werk
van zaaien planten
arbeiden…
Die lichtvoetig dansen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
502 sprookjes lijken alleen nog
te leven in oudere geesten terwijl
de decors hetzelfde zijn gebleven
donkere delen van het bos
hoog struikgewas met open plek
het vijvertje met oevers mos
sterren en een volle maan
fee en elven die lichtvoetig dansen
de droomprins op het witte paard
maar de kinderen zijn los gegaan
in stemmen die relaties…
Een zomeravond
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.473 De poëzie komt over me als een droom
Vol sterren en een lijfelijke nacht
Van duister, waar me een hel gelaat van licht
En vriendelijke ogen - enkel dat gelaat,
Want ál de rest is nevel zonder vorm.…
pijn in mijn hoofd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 teruggaan naar die Himalaya
waar je alleen maar strijdend vliegt
en moet overleven of doodgaan in natuurfilms
zelfs de natuur wenst vrede en gemak
maar mensen trekken zo nodig naar de oorlog
of zitten voor hun tv of internet
om het te bekijken en om kwaad te zijn
terwijl de pijn in je hoofd toeneemt
liever zou je slapen
onder vallende sterren…
Heksenkring
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
631 Ze kunnen niet blijven staan
want de volle maan staat aan
vurig dansend in het rond
voeten zwevend van de grond
Onder het genot van zwavelreuk
volgt spreuk na spreuk na spreuk
mollen, egels, padden dansen mee
Daar danst ook een zwarte fee
met haar stokje sterren strooiend
zaait zij fraaie ronde patronen
Ieder raakt orgastisch dronken…
En vannacht in de stenen stilte
gedicht
3.3 met 6 stemmen
3.435 En vannacht, in de stenen stilte
van mijn kamer, het huis op het eiland,
onder het web van sterren, de palmen roerloos,
kwamen die andere stemmen, Auden en Frost
en Elisabeth Bishop, Pound en Cummings
en Sylvia Plath, woorden op mijn schouders,
in mijn haren, tegen de ramen,
dichters, gedichten,
droombeeld, verhaal, getijden
van toen, ooit,…
Handencyclus
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
460 Kind van de sterren
toon me je gladde handen
die nog moeten jongleren
met leven, liefde en verdriet
nog zonder littekens van de tijd
Vrouw van de maan
geef me je warme handen
waarmee je nu zo volop leeft
liefde grijpt waar nodig is
loslaat wat je kunt
Vrouw van de zon
toon me je oude handen
waarmee je hebt geleefd
laat me de sporen…