Alle inzendingen over oud worden

10902 resultaten.

Sorteren op:

van die avond

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
bloemen heb ik niet maar over bloemen zing ik iets van die avond en die rozen als het donker wordt september alweer september ik kijk naar de maan en vraag me af wat ik zie de maan en onder dat zwakke licht loop ik van hier naar daar een wandeling zo mooi is ze zo mooi en ik denk dat ik gelukig ben in het oude…

Bladwijzer

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
ja, ik weet het wel zal sorry zeggen voor alle ezelsoren of geknakte boeken die ik even weglegde zodat ik wist waar ik was altijd verdwijnen ze wanneer het nodig is dus pak ik kladjes, tandenstokers, ansichtkaarten of oude benzinebonnen de aangebrachte vouwtjes strijk ik altijd weer glad zo wis ik sporen uit…

Krimp

gedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.491
Zeldzaam is het oude leven dat voelt als immer. Intussen verwaaien mijn uren, ze zijn de echte, wat tegen mijn raam slaat is het echte leven, het huidige, dat van mij, dat van mij eet. ------------------------------ uit: 'Alle gedichten', 2005.…

Martinikerkhof Groningen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 899
ze zijn al lang vergeten notabelen en burgers, die begraven werden in voorbije eeuwen hun resten zijn geruimd naar de knekelkuil het kerkhof is nu grasveld nog voelen wij de rust achter de Martinikerk waar oude kastanjes waken wie hebben hier gelopen wie zullen na óns hier gaan de knoestige bomen zwijgen…
Marion Spronk13 november 2012Lees meer >

Zie hier

hartenkreet
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 910
Hoe de herinnering het lichaam achterlaat in staat van verbinding met dingen nooit voltooid En hoe mijn tranen landen in het navelmeer dat keer op keer uitdroogt denkend aan jou straks streef ik je voorbij word ik net zo oud als jij haal ik je in en loop je voorbij zie je niet en jij mijn verdriet…
Ruud Jobse24 november 2012Lees meer >

wie

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 729
wie fluistert de dichter weer troostende woorden in als zinnen voortdurend beslaan wie houdt het net vast onder de woorddanser wanneer het ritme weer weg is wie reist mee in het oude hoofd waar de chaos steeds meer toeslaat woorden almaar dunner worden tot de zin ontbreekt…
geeraardt21 december 2012Lees meer >

ik hoor het graven van de winter

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 543
in gemeten passen ligt het geluid van het verleden ik leg ze tussen jou en mij, ’t gehuil bleef in de afstand bewaard en nu ik te oud voor toekomst word duidelijk en doodstil vraag je of ik mezelf wil verlaten; de duur onuitgeschreven maar wil je mij dan vasthouden nog voor de winter verminkt het leven of dat wat als zodanig klinkt…

de stilte van papier

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
de stilte van papier aangeraakt door zwaarte buigen zinnen in hun klank er is niets te horen, buitenom de woorden rond mijn oude oren tegen wil en dank het klimt in ogen, torenhoog gestapeld tot een vorm- en uitgedacht volgens de norm van wat er is geleerd elke letter kleurt verweerd en jong ook tegelijk…

Aan mijn bureau

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 942
Mijn vader kijkt opzij Mijn moeder toont haar lach Ik weet, het is voorbij Het is wat ik vroeger zag Ingelijst staan jullie samen Zo oud als ik nu ben Jullie gezichten, jullie namen Ze gaven mij een stem Aan het bureau van mijn vader Door de jaren verweerd voel ik het nu nader Hoe de tijd ons verteert…

pagode

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
nooit eerder klonk in de grote tuin de oude gong zo zuiver bij de vijver zingt een wasvrouw en water draagt stemmen van ver aan de oever in de warme schaduw van de pagode tuur ik naar glinsteringen lelies en het pas gevallen blad eerste druppels kringen om mijn spiegelbeeld…

IJstijd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
onmogelijk, haar oude en nieuwe hart nog... samen te kunnen smeden.…

Trouwe Wachter

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 509
de oude kastanje raakt steeds meer vermolmd nóg waakt hij over huis en hof met breed gespreide armen naast hem in de houtwal groeit een zoon voorspoedig in het voorjaar tooien beide zich met witte kaarsen ik hoor zijn langzaam sterven nóg staat hij ferm en fier…

zo

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 406
het kan elk moment en echt elke dag of uur en dat wat je niet wilt zeggen of nooit zegt of misschien zeg het alsjeblieft of ik ga huilen terwijl de regen altijd weer valt oer oud water de vuilniswagen passeert en ik word wakker, althans hier vergeef mij, vergeef mij…

veters

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
altijd gaat alles verloren dus we moeten iets bedenken waardoor het anders lijkt iets van eeuwigheid of op z'n minst wat ons verbindt, neem de veters van een schoen en wat die doen terwijl de avond valt over het glorieuze continent en oude geesten aan de poorten rammelen denk ik aan de rafelige veters van de schoenen aan…

Puinhoop

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 842
Stilte valt als regen tegen de ramen eens waren wij samen nu zijn er alleen nog de tranen stilte bloeit als onkruid in een slecht onderhouden tuin mijn leven ligt in puin ik moet mijn weg daarin weten te banen alles wat blijft is de stilte de oude stad draagt de regen en jouw kilte.…

WK

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 480
Hoop dat mijn oude brulschort me nog past Roy Donders hoeft voor mij niet uit de kast.…

de componist van tijd

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 641
ik wil de merel zijn tussen nacht en dauw die dromen loslaat zich wendt naar het zaad van een volle dag zou ik dan weten wie ik ben de dagen terug, hart en honger 't vervreemden van het mooiste de lage tonen, moe gewaakt door het ontwarren van oude wind om dan alles weer in hetzelfde lied te herhalen…

Duizenden gedachten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
De anderhalve kilo eiwit Waarin mijn ik zijn intrek nam, Waarin hij geleidelijk aan Is gaan wonen - woning die mij Ging passen als een oude jas, Bedekt met dakpannen geglazuurd Met een glanslaag van schuld, Schuld van de wereld die ik maar al te graag Op mijn schouders nam, Zo had ik dat bedacht, En die me nog nooit een meter Heeft…

Wat maakt het uit

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 638
Als je niks wint in de loterij, als je niks over houdt aan het einde van de maand, als je de schuld krijgt van iets, wat gedaan wordt door een oud mensje met Alzheimer, wat maakt het uit?…
An Terlouw11 november 2014Lees meer >

Maria Lichtmis

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.955
De winter gaat al henen want ’t licht is reeds verschenen zoals de oude Simeon het in de tempel zag. Wij zijn nog in het duister, maar straks komt toch de luister van ’t licht dat eeuwig schijnt. Vertrouw nu maar de zangen die in de stilte hangen tot droefenis verdwijnt.…
Adeleyd2 februari 2015Lees meer >

Een sieraad

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
ik verzamel het licht dat de stenen meenemen uit hun leven dat oplicht onder een bepaalde hoek net als een oud boek en open valt waar het de laatste keer door iemand is gelezen in schuren snijden en polijsten probeer ik de mooiste composities te krijgen ik heb een sieraad gekozen met veel plezier het ligt nu voor u op papier…

Archeoloog

gedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.473
Oude vormen van wanhoop, de resten van het leven dat hij aarzelend blootlegt, vullen zijn hart. 1200 jaar voor Christus sterft hij dan bij de verwoesting van Mycene.…

De moed van een vrouw

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 636
o, de verscheurende pijn in die overvolle rubberboot haar land ziet zij nooit meer nu kent ze barensnood mannen schreeuwen wild een oude beschaving nadert de zee houdt haar vast weet wat baren zijn ze wordt aan land gedragen daar wordt haar zoon geboren artsen zonder grenzen redders in de nood…

..

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
'Des winters trek ik naar het zuiden,' sprak in Stonehenge een oude druide'. 'Mij zul je dan niet rond zien struinen bij deze winderige ruine. Ik zit, als het hier sneeuwt en vriest, mooi in Venetie of in Triest, en, wat ook aardig is, daarginter komen wél trema's uit de printer. (uit: Goed voor hart en bloedvaten)…

Golven, wolken en de wind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 537
Tegen beter weten in verlang ik, naar een oud schip en naar de zee. Naar golven, hoge wolken en de wind.…

Loden vogelvlucht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
alles kun je maken jezelf, de toekomst, een fout de nachten zijn oneindig, een diepte van de vijver rimpelloos het waait behoorlijk zonder dat de lucht beweegt dan grijpt een hogerhand in en valt alles terug naar het oude de ochtenden stinken naar ketelsteen middagen naar zweet met de schemer proeft het zout nog voor de avonden…
Iniduo21 februari 2016Lees meer >

ANGST

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.040
Het oud gemis heeft mij opnieuw gebonden En trekt mij naar de diepte, als weleer... In déze liefde was geen zweem van zonde. Geef mij het heil van deze liefde weer.…

De smaak van leven

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 662
het heeft de smaak van leven verloren kon ons niet meer bekoren in het dagelijks gebruik het deelde jarenlang de ruimte waarin wij leefden voelde vertrouwd maar werd zonder gebruikt te worden oud afscheid was een laatste aai en dank voor het uitstekend functioneren in nieuw licht gaan wij wat minder en meer duurzamer proberen…
wil melker29 januari 2017Lees meer >

klein schilderstuk

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 419
krakend kuieren ze langs oude bomen daar waar het leven tot in de wortels raakt kalm ademen ze beetje bij beetje vooruit tot halverwege terug naar hun houvast-huis ze reizen terug in een zacht zoemende tijd de lichte weemoed vaart peinzend met hen mee…
J.Bakx12 maart 2017Lees meer >

zou het?

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 505
maar dan vraag ik het me af of ik dat ook zou kunnen gewoon mijn handen dragen vastgeklonken aan de voortgang van de tijd en zonder spijt heel zacht jouw rozen plukken zou het lukken als ik wacht de zwaarte van een groot verlies verschijnt in levenslijnen, onbesmukt en opgerukt uit oude beelden daar ben ik geweest nu wil ik het meest…