22272 resultaten.
- Totdat de tijd stil staat -
netgedicht
4.1 met 45 stemmen
1.345 Totdat de tijd stil staat en tikkend zijn seconden telt
de betrekkelijkheid van de tijd, heden en verleden
plots met niets meer te koop, geen waarde heeft het geld
sterven moet de mens, geen tijd meer werd hem gegeven.…
Even voor twaalf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
567 Sta stil
Als minuten tijd verliezen
Aan oneindig nu
Seconden branden zich een evenwicht
Als mieren onder mijn vergrootglas
In de felle zon van vroeger
En het even voor twaalf is…
Tot ’s avonds bleef het vrij normaal
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
618 Vandaag had ik geen idee
Ik stelde ook geen vragen
Koude wind waaide gewoon
Met flarden van vlagen
Tijd ging zoals het gaat
Ik googlede op ‘Zwaal’
En de wind ging liggen
Aan het einde van de straat…
- Later -
netgedicht
4.1 met 56 stemmen
711 Later als wij beter en volkomen zijn,
Later als het is wat er ooit van komt,
later, de tijd waarvan men telkens droomt
nog niet precies wetend van het willen worden.
Later eten en drinken, brassen tot de tijd op is.…
standvastigheid (lampje)
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
581 ik hoop door zo te staan
de tijd te kunnen verslaan
die ik normaal niet kan
regelen, de tijd gaat maar
rond, komt nooit op de-
zelfde plek uit. Misschien
moet ik me van steen of
ijzer slaan, gebeeldhouwd
blijf ik in de ruimte wach-
ten op wat komen gaat.…
De trein van 20:40
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
482 Vanavond is iedereen een schim
van wie hij vanmiddag was.
Nu zijn er nog louter de vage contouren
behorend tot het kille landschap
in de iets lichter dan donkere duisternis.
Klaar met vandaag, klaar voor morgen.
Alles verdwijnt behalve de nacht,
en de sterren houden de wacht.…
Terug naar de bron
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
629 Snel stroomt het water
weg van de bron
neemt alles mee
vooral de druppels
vanaf het begin
Volg de stroming
tegendraads naar boven
dwars door de nevels
van de grote waterval
Traag stroomt het water
terug naar de bron
laat alles achter
behalve de druppels
vanaf het begin…
Het losgeslagen anker
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
807 Het requiem van scheepsmotoren
legt mijn hart diep in ’t gehamer
van het geslagen rood en waar de dood van
het besef mij leidt door open ruimtes
en de geestelijkheid van het acces
want zelf mijn staren heeft de tijd geduurd
Het vooronder.…
Je zoenen zijn zoeter
gedicht
3.2 met 97 stemmen
64.879 Je zoenen zijn zoeter dan
zoeter dan honing en ik vind je
mooier en liever, liever
en aardiger nog dan de koning.
We gaan samen liggen
een eind hier vandaan
we maken van takken
van takken en blaadjes
een vloer en een dak,
dat was onze woning,
of ik was het tuintje
en jij was de tent
daar gingen wij wonen
en blijven en horen
o rep je mijn…
Zij hebben wèl
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
493 Zij hebben wèl
alle tijd van de wereld:
de zon en de zee…
Toennudan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
716 Als de wereld zich bekend maakt
Onbekommerd, onverschillig
Perfecte bol, soms o zo grillig
Als een ruimte waar van klein naar groot
De tijd verstrijkt van dood naar dood
En waar slechts Wil haar stempel drukt...…
Het duivenprieel
poëzie
2.9 met 13 stemmen
3.842 Gij wilt uit nacht en winter,
Gij wenst een warm tafreel,
Gij kijkt om u heen en vindt er
Een vriendelijk duivenprieel.
Nauw dringt er de zonne binnen,
Zij tovert door ‘t naaste verschiet;
Drie duifjes beginnen daarbinnen
Te zingen een tortellied.
Drie zusters zijn het, dat raad je:
De oudste een ontluikende knop,
Het jongere paar, dat…
De liefde
netgedicht
3.4 met 34 stemmen
585 Waar ben je als ik zoek
in de kolkende versnelling van de tijd?
't Is niet langs de oevers,
waar het mulle zand mijn voeten zal omhullen
en bij even weldoende rust
de zon mijn huid streelt
en mij zachtjes kust...…
TERMINALE KLEUREN
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.007 nog blijft de wind
aan
takken sleuren
verbergt de aarde
haar aangezicht onder
't vallend blad
zieltogend
hangen bloemen
op
half twaalf...
en ik
onrustig in mijn stoel
als aan het sterfbed
van een dierbare
zoekend
naar telkens weer
verkeerde woorden
de vergankelijkheid
opgediend
compleet met garnituur…
Mate van verschil
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
838 Als het gemis te groot wordt
schrijf ik je een brief, lang of kort
met de bedoeling die eens te sturen
te laten merken dat ook aan mij
de tijd niet ongemerkt voorbijging
maar voor de zekerheid leg ik hem
op de stapel van één, twee, zeven
Gelukkig bestaan er van ons twee
geen foto's, voorzover ik weet
wel de beelden in mijn hoofd
de koude…
bekokstoofd
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
887 we nemen de tijd
voegen nog wat
ingrediënten toe
en noemen dit leven...…
De plek is er nog
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
912 De tijd is gegaan en de tijd is gekomen
de plek is er nog, en daar gaan we door.…
Onze vriend de wind
hartenkreet
4.3 met 35 stemmen
733 Hij speelt met de tijd der eeuwen
toen, later en heden.
De dag dat hij het hoofd neerlegt
is dat voor moeder aarde geen goed teken.
Blijf genieten van hoe hij speelt,
hoe hij jouw haren, jouw huid, jouw gelaat dan streelt.…
Verstillende nevels
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.075 Een rimpeling op stilstaand water
golven van geluk overspoelen mijn hart
nevels verstillen
oceaan van ruimte
de tijd is van mij
vandaag een dageraad
als warme sprei
fijnbesnaard theater
onbegrensd
tintelend moment van tijd
wandelend verder
langs deze oever
als grenzeloos bevrijd
morgen dan
zien we wel weer…
- Exodus, tijd belooft niets anders -
netgedicht
4.8 met 66 stemmen
1.309 De tijd belooft niets anders,
de enige aanknoping verbrak haar schakels,
ketsende stenen, lonken naar de kringen
die een rondedans ronder maken.
De witte vleugels, ze wilden slagen
vormden vereniging
ze vochten tegen onschatbare afgrond en dood,
als engelen hun eeuwige levens waagden
ontsloten... wat eindigheid bood.…
sneeuw
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
876 sneeuw viel
en bleef liggen
als een tijdsbeeld
van witte stilte
en juist die stilte
sprak boekdelen...…
wat er rondgaat.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
479 De stenen slinger van de tijd
hij slingert boven m'n hoofd
met gepaste snelheid, ooit
zal die landen maar nu niet
(op m'n hoofd), ondertussen
vliegt een vlieg in de kamer
rond, zoemt als een aureool
raar rond boven m'n hoofd
en ik denk aan jou en aan
de gootsteen die verstopt is.
Die nodig gemaakt moet wor-
den.…
DEPRESSIEF
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.110 Zwem ik in die glazen kom
waar geen uitweg is in uitzichtloosheid
verstard in structuur, genageld aan de plek
het zand is geel en genadeloos
Ben ik nog van deze tijd?
In verontrusting zak ik weg
de slopende, hamerende hand der tijd
vernielt alles om mij heen
keert zich tegen alles en iedereen
Ben ik nog van deze tijd?…
Druppelsgewijs
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
618 door de tijd beslagen
krijgen herinneringen een waas
zoals het lang ongebruikte glas
dat achter in de kast staat
weet je nog of je zoet of bitter dronk?
of het tikken van twee glazen klonk?
of daarbij ogen straalden, stemmen streelden?…
nu...
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
874 nu ik denk dat de tijd rijp is
om over m'n schouder terug te kijken
zie ik dat er veel is veranderd
zoveel dat ik daar bij nader inzien
liever geen weet van had willen hebben
nu de tijd zo'n verschrikkelijke haast heeft
dat velen hem nauwelijks nog bij kunnen benen
herken ik mezelf in gelatenheid van deelnemers
aan de bij voorbaat vergeefse…
Schoorvoetend
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
529 dromen
In spiegelingen van de gracht
waarin twijfel wacht
zij wel of niet zal komen
tegenbeweging gaat er
door vergetelheid
schoorvoetend water
handbeweging
dat een beeld achterliet
blijdschap naar verdriet
van eindige tijd…
A la recherche du temps perdu *)
gedicht
2.4 met 16 stemmen
6.722 *)Op zoek naar verloren tijd
-----------------------------------------------------
uit: 'Volmaakte aanwezigheid, volmaakt gemis', 2000.…
Publieke Oproep
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
573 achteloos televisie kijken
geeft mij heel merkwaardig
het gevoel dat ik leef
niet omdat de tijd verstrijkt
zonder dat je merkt
dat het later wordt
nee, het is gewoon
de nummer één nutteloze bezigheid
die ik tijdens mijn bestaan
heb kunnen ontdekken
dus bij deze een publieke oproep
aan iedereen die een beter tijdsverdrijf
in optime…
Wat heet missen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
874 stoel
zonder jou
aan tafel
staarde mij
radeloos aan
de lege plek
in jouw bedje
huilde in mijn hart
gesprongen
traanbuizen
spoelden sporen
in woestijnen
de flessen
zonder zielen
waren geestdodend
doof bleven
de katers
onder gebrande kurken
ongeboren kinderen
tellen
op de vingers
van hun handen
en tandeloos
vreet de tijd…
tijdloos
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
605 ik was aangekomen
aan de rand des tijds
zwarte maan
ik zag oneindig
alles was klaar
had geen naam meer
ik kwam aan en wist niets
in een troebel dralerig licht
van een vreemde grijze zon
aan de oever der gedachten
alles ging over
zwart naar kleur
ogen zien niets
de kaars is gedoofd
de ochtend is aangebroken
open je hart
zie…