4113 resultaten.
Kil Inzicht
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.010 die kwetsbare man voor me
met twee dochters naast zich
een priester leest de mis
de gesloten kist staat vooraan
vier mensen steken kaarsen aan
een hand streelt het grijze haar
langzaamaan knapt hij
voelt het echte breekpunt
na vijftig jaar bij elkaar…
WAAROM?
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.045 Spelend in de open vlakte
vlaagjes wind
het zand verstuift
staat zij
met gesloten ogen
peinzend
eenzaam heel ver weg
denkend aan die mooie dagen
het kinderspel
die vreugd van toen
levend verder
onbegrijpend
in de ruimte van het verstand
zal zij stilstaan
in niet kunnen
smekend vragen
ach, waarom…
Zomervlinder
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
993 Zomervlinder
Blauwe vlinder
een ontmoeting
op een zomerdag.
Een ziel herrezen,
een transformatie,
een herkenning.
Van oorsprong
door licht omgeven.
Open vleugels,
beschermend
en vreugdevol,
altijd aanwezig,
dat ben jij
mijn lieve
zomervlinder.…
Gracieus
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.199 Na zovelen ongetelde dagen
strijkt het lentelicht
over het purperen land en
door het verstilde raven
haar, het is niet waar dat
zij daar in ruste ligt, de
plek met eigen woorden
koos in een onvoltooid
gedicht. Ik slijp haar gratie
in een steen, ik modeleer
haar naam in hout en taal
om die voort te laten gaan
tegen beter weten in…
Peros
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.796 Toen jouw steel werd afgebroken
En mij een kale plek nog bood
Trachtte ik vergeefs opnieuw te bloeien
Maar die plek bleef alsmaar dood
Nog steeds probeer ik te ontluiken op die plek
Maar het blijft een zwarte vlek
Die ik op mijn steel zal voelen
Tot je mij weer ontdekt…
Dood?
netgedicht
1.3 met 9 stemmen
1.100 slapen
laat me maar slapen
eindelijk mijn eigen winterslaap
en wek me
wek me maar
als de lente komt
en het leven weer begint…
In memorium. Lieve zoon.
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.992 Geboren: een gezonde jongen.
Hij huilde, dus had sterke longen.
Een gulle lach, blonde haren.
Zo verstreken de kinderjaren.
Een fijne jongen, mooi, bijna een man.
Vrienden, vriendinnen hij nam het er van.
Tot op een dag die ik nooit vergeten zal.
Een tumor in zijn lijf zo groot als een bal.
Artsen, ziekenhuizen, chemokuren.
Hoe lang ging…
Moord
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.930 Blauw, koud en bleek,
Je staarde, zonder dat je keek,
Rood, zorgt ervoor dat ik niet vergeet,
Nooit vergeet, hetgeen ik deed,
Wit, is waar ik naar terug wil,
Helder wit, klinisch stil,
Zwart, de eeuwige oogleden,
Niets zie je nog,
Jouw strijd is gestreden.…
Grafbloemen
poëzie
3.1 met 7 stemmen
1.893 Maagdepalm en rozemarijn
Tooien het graf van een maagdelijn.
Maar uit het graf van een bloeiende vrouw,
Rijzen drie rozen in bloedige rouw,
Rijzen drie rozen als bloed zo rood:
Twee uit haar boezem en éen uit haar schoot.
't Graf van een moeder, op stengelen slank,
Wiegelt drie leeljen als engelen blank,
Wiegelt drie…
Verbijstering
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.088 verbijsterd zit ik met de telefoon in mijn handen
krijsen wil ik, schoppen slaan
maar het is alsof mijn keel dichtgesnoerd zit
lamgeslagen
wanhopig slikkend wil ik mijn zus troosten
maar vindt de woorden niet
haar meisje, haar dochter hoogzwanger
heeft vannacht haar man verloren
nog maar pas zesendertig jaar
een hartstilstand
er was zo…
De koorddanseres
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
933 Koorddanseres
op de spanne tussen dood en leven
IJzersterk, de geest
oerkracht om te leven
Zo vaak balancerend
op het zwiepend touw
Nooit van het koord gevallen
maar aan het einde aangekomen…
Een brug te ver
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.087 en ik sta daar maar
verloren
kijkend over het water
en weet het zeker
dit komt nooit meer goed
maar toch zal ik ooit weer glimlachen
weer geloven in de liefde
weer vertrouwen in de toekomst krijgen
hoopvol zijn
maar nu nog niet
zelfs de wind biedt nu geen troost
zacht fluister ik wat namen
en de lenteregen legt een rouwsluier
over…
in memoriam
hartenkreet
4.9 met 49 stemmen
2.246 Jij bouwde een huis
van niets
tot iets
maar er kwam
geen nieuwe start
want genadeloos
timmerde het noodlot
zijn spijkers in jou hart
en ooit
werd nooit...
wij zijn nu
zonder jou
en ook ons thuis
zijn wij kwijt
maar we blijven hopen
dat je ons kunt laten weten
hoe wij moeten lopen
want de weg terug
die er niet meer is
ligt vol met…
Lief gemis
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.238 Vannacht deed jij het deurtje open
ik wist niet hoe laat het exact was
Jij bleef alleen maar naar mij kijken
alsof je door mij heen iets zag
Tot ik het niet meer kon verdragen
tranen vielen onafwendbaar, omlaag
Jij klopte op mijn hand ten teken
van verbondenheid en om te breken
Ik kon niet met je meegaan en jij, lief
kon zoals altijd niet…
LIEVE JAN
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.543 Terug
trekt de tijd
terug
trekt het tij
terug
trekt jouw liefde voor mij
je stormvloed is allang gekeerd
met al haar strijd
tot eb ben je verteerd
en kabbelt voort in eenzaamheid
terug
trekt de tijd
terug
trekt het tij
terug
tergend aflopend voor ons allebei…
Stil
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.131 Stil
inhaleer ik de diepte
neem de tijd
om het op te snuiven
mijn geur alleen
onsamenhangend
nieuw
Ik snuif
veeg de druppels
van mijn betraande neus
Stil
inhaleer ik de ruimte
die leeg lijkt
zonder iemand naast me
mijn ademhaling
klinkt alleen
voorzichtig
maar toch voort…
BENJAMIN
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.669 Je handje klam
je kijkt me aan
je knijpt je vast
in het donker werd je bang
juist dat moment
gegrift in mij
herkend
gevoeld
voorgoed, bekend
rust zacht…
Ideetje
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
951 in memoriam Teddy Scholten
Een niet bepaald aantrekkelijk ideetje
Dat ons vervult met wanhoop en met smart,
Ons somber maakt, onzeker of verward
De een heel veel, de ander slechts een beetje:
Ooit slaakt een mens zijn allerlaatste kreetje
En stroomt het laatste bloed weg uit zijn hart.
De weg voert naar het eind vanaf de start
Want dood…
Parel van de nacht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
914 Vanuit de nacht waar ieder ding
voor eeuwig in verdween
Al wat ons hier zo hartelijk ging
dat schemerlicht bescheen
Waaruit wat weg is nimmer meer
de weg is terug gegaan
Wilde ik dat jij slechts één keer..
ten leven op zou staan
En al zijn je lieve ogen niet
meer stralende verlicht
Ik wil dat jij mij stil hier ziet
met uitgedoofd gezicht…
Zelfmoord
poëzie
2.9 met 8 stemmen
2.024 Toen scheidde ons het Leven.
Thans scheidt ons de Dood.
Gij rust. Ik word gedreven.
Langs wroeging, vreugde en nood.…
MOEDER
hartenkreet
2.2 met 15 stemmen
1.965 Zoals ze was
zo is ze toen geworden
te stuiten was ze niet
ze kon zich niet bepalen
haar geest miste de kracht
het ging heel sluipend door
er was geen redden aan
zo onbegrepen als ze werd
zo intens hulpeloos
mijn liefde was zo grenzenloos
maar kwam niet door
ze was reeds weg
een lange lijdensweg
die was te gaan
zoals ze was
zo is…
Er fluistert een traan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.216 Rebetika
om zelf gevonden te worden
zoek ik jou
omdat ze klinken als de jouwe
volg ik voetstappen
waar we samen ooit liepen
op elke plek
de schaduwen volgend
die slechts
een aftreksel zijn
van jou
naar mezelf leiden die terug
want jij bent er niet meer
En ik, ik ben mezelf kwijt
en als je nu bij me weg bent
zul je nooit
bij me…
Gebakken
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
944 Een telefoonsnoer dat zichzelf omkrult
golft samen met een stoffige kop,
waar al jaren geen koffie meer in zit,
de lijnen van hout op een tafel die smelt en niet brandt.
Groene rook prikt in de ogen,
terwijl zijn nagels in de muren krassen.
Een raam dat nooit gesloten was,
blijkt nu in zijn slot vastgeroest.
De deur is achter een dikke muur…
Immoralist tot het eind
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
952 De stervende pakt haar hand, sterven is simpel
zucht hij met z’n laatste ademtocht in de palm
van haar hand, laatste zucht is de geest die het
lichaam verlaat op zoek naar een verblijfplaats.
Ze schreeuwt van ontzetting haar ziel in stukken,
zien sterven is niet simpel. De immoralist gaat
pijnloos heen, zij deed ‘t stervenswerk voor hem…
te jong (senryu)
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.123 in stille lakens
lag het treurvolle raadsel
van een vroege dood…
VERMOEID
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.621 Hij zag er vermoeid uit
ik wilde hem verlaten
zijn magere hand ging omhoog
ik wachtte
hij zei niets
lag achterover met zijn ogen gesloten
een tochtvlaag ging door de kamer
de kaarsen sputterden
schaduwen bewogen
er kwam duisternis over zijn gezicht
het licht brandde weer gestaag
ik zag zijn ogen, die me
nog helder uit hun diepe kassen…
de vleugels
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
1.950 zo opeens en onverwacht
zo plots, in de diepte van de nacht
heb je, je vleugels uitgeslagen
besloten, je aan een andere weg te wagen
de weg naar de hemel, o zo groot
waarvan niemand weet hoe het eruit ziet...
alleen dat je er heen gaat, na de dood
zo opeens en onverwacht
zo plots, in de diepte van de nacht
heb je, je vleugels uitgeslagen…
Aarde
gedicht
2.3 met 102 stemmen
25.586 Zoals ze leefden zo liggen ze hier
ook begraven, dicht op elkaar, bijna
hand in hand.
Spandiensten verleent men elkaar
tot op de rand van de dood.
Blinde paarden draven erheen,
met koetsen maar zonder koetsiers.
Het is het geheim van de hemel.
Zo hoog komen de mussen niet,
waar de zwaluwen buitelen, tuimelen
door de geweldige ruimte.…
VADER
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
2.050 Het later stadium van zijn ontstaan
zal de symbolen doen begrijpen
die overgoten door de godendrank
het inzicht zo verscherpen doet
dat dan balans hervonden wordt
met als gevolg, het samengaan
tot aan de dood
de energie der zon
de voortbewegingskracht der wind
een piramidaal gegeven zijn
de vork der strijd verdwijnen zal
in eeuwig leven…
Levensdraadje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
982 Hoe fragiel is
het levensdraadje
van de
ter dood
veroordeelde mens,
het is
het koord
van een strop
die niemand
ontkomt.…