28262 resultaten.
De andere wereld
snelsonnet
3.5 met 23 stemmen
2.166 In het heelal is een planeet gezien
Door de geleerden die graag sterrenkijken
Die sprekend op de aarde schijnt te lijken
En waar ook mensen wonen dus misschien.
Maar als de aarde ginds tot voorbeeld strekt
Zijn wij nu evengoed door hen ontdekt.…
THUISGEKOMEN
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
802 In een mooie grote vijver
zie ik van alles bewegen
met heel veel wedijver
willen ze allemaal leven.
Midden tussen dat gewoel
zie ik een mooie waterlelie
dienst doen als leunstoel
voor een aartsluie amfibie.
Een libel scheert heen en weer
haar vleugels wijd gespreid
ik verbaas mij keer op keer
over zoveel kleurige schoonheid.
Ik loop…
Als ik een liedje zingen wil
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
671 Als ik een liedje zingen wil
en ik ook de woorden ken
dan kan ik dat het beste
als ik dronken ben.
Ik kan de diepe bassen
en de hoge c
daar heb ik na wat jajem
heel geen moeite mee.
Maar als ik nog steeds droog sta
en ik drink dan geen fluit
dan komt er geen geluid
bij mij mijn strotje uit.…
ENCORE
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
885 de lente doet me denken aan verlies
er zijn weer negen maanden dood, begraven
wat overschoot is voedsel voor de raven
de bron van al wat leeft is vuil en vies
de lucht is zwanger van het zaad, ik nies
en druppels vinden in de grond een haven
een groef ontvangt het vocht vol overgave
er rijst iets op, er scheurt een maagdenvlies
zoals…
zieltogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.508 een mens zingt
zijn zwanenzang
rochelt, roffelt
het golft in hem
nog even
zich voortslepend
hoor, de voeten
van de dragers
de pendule slaat, luid
wat straks voor hem
het klokkengelui
niet meer telt
het rochelt, roffelt
golft in hem
zijn trommelaar
blijft aan zijn zij
het doodsfloers
hangt reeds
voor zijn ogen
vingers graaien…
Hemel, zei hij
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.007 Hemel, zei hij
en ik schreef het op
irreëel decorgeschilder
waardeloos gebazel
over lichtval
waar ik in hing
als een spin
Zijdezachte draden die de wind
niet wilde breken en een weke
warme glimlach, het vertrouwen
van een kind
dat vlinder wilde zijn
Alle acht mijn ogen
werden glimlachend bedrogen
Alle acht mijn ogen
hebben…
Vandaag, vier mei
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
769 Namen langs de weg
overal namen uit een verleden
die nooit verleden tijd zal worden
want de geschiedenis blijft hangen
als een blad aan een boom:
het komt, bloeit, verdort, valt af
en het komt weer als knop in ons hart.
Namen langs de weg
die ik soms vergeet te lezen
ook al is het er maar één
vlakbij mijn huis
vergeet ik te lezen.
Namen…
Waarom liefste?
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
896 Waarom liefste?
Waarom liefste wil je woorden
en mij dwingen tot een lied?
Liefde leeft in stille dingen.
Liefde leeft in woorden niet.
Liefde zucht in onze harten,
in ons saam gedragen zeer.
Wat wij hoopten en verwachtten.
Wat mijn lief is liefde meer?
Liefde leeft in grijze haren.
In elke rimpel, van onze huid.
Al die jaren, onze…
rangeerheuvel
netgedicht
3.4 met 65 stemmen
1.027 Wij, in dit gespreide park. Loom van droom.
Groen nog van klaver en rood van rozen.
wringen de bodem open. Scheuten water
in droge monden en licht achter zwarte ogen.
zoeken barsten in de omklemming van de stam.
Basismieren volgen kromme koninginnen. Sleets
zijn hun vage kleden. Scheef de gesteven boorden
van de klerken. Klokkenluiders…
Angst.
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
962 Angst.
Nooit heb ik gedacht
aan de dood,
zo ver en zo onwezenlijk.
Maar nu het einde
haast geweven is
aan de tijd die ging
en ik hier sta
met lege handen,
met grijzend haar
en zonder het beminnen
van toen het jeugdig zong
in eindeloze weiden.
Leg ik mij neer
en kan alleen nog teder zijn,
en al de liefdes die vergingen
in de schaduw…
XL: de verzen 1-3
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
878 een dolende op aarde, die een straf
heeft uitgezeten. ik teken uit het hoofd
de hersenschimmen, mij was meer beloofd
ik wil niet klimmen, tel niet op, maar af
een slinger die het punt passeert
waarop geen twijfel is, geen 'lager'
hij mindert vaart en stijgt steeds trager
tot hij tot stilstand komt en niet meer keert
wie heeft dit dan verzonnen…
Bloesem remedie
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.458 langzaam begint de lente vorm te geven
de eerste klokjes, een pril geluid
de winter is voorbij, de kou is uit
de kleren, een expressie van het leven
dartele konijnen springen terug in het heden
de mens is liever lui en loom
blauwe hemel en een droom
van warme zonnestralen verhoort gebeden
en in de schaduw van een eik lig ik te wachten
mijn…
Loslaten
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.135 Als een schaatser in de bocht
Sla jij je benen over elkaar
Op het ritme van een pendelklok
Schommelen ze heen en weer
Nonchalant maar o zo zelfbewust
Kijk jij nu op mij neer
Je stoel kraakt onder het gewicht
Dat niet te tillen is
Ik zit hulpeloos en monddood gemaakt
Te wachten tot dit overgaat
Tot ik werkelijk word herboren
In dat nieuwe…
Lieve mensen
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.164 Neem de tijd om gelukkig te zijn,
echt gelukkig te zijn met jezelf,
je omgeving, je leven, je medemensen.
Weten jullie dat ieder mens
een wandelend wonder is?
Ieder mens uniek is?
Waarom zijn jullie dan niet blij?
Stil van verwondering om jezelf,
lach, huil en kijk vooruit,
want je hebt lang genoeg
achterom kunnen kijken…
Als ik er doorheen zit
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
815 Als ik er doorheen zit
dan bid ik tot de Heer
Heer helpt u nu even
ik kan niet verder meer.
Ik red het nu niet verder
geheel op eigen kracht
toon mij uw veelzijdigheid
een beetje van uw macht.
Laat mij hier niet zonder
uw steun en hulp staan
zonder dat u ingrijpt
kan ik dit al niet aan.…
Zeker is zeker
snelsonnet
3.6 met 23 stemmen
2.602 Er zijn meer arme burgers dan verwacht
Die wegens allerhande kostenposten
Niet zijn verzekerd tegen ziektekosten;
Dus dient er een verzekering bedacht
Die alle burgers zonder onderscheid
Verzekert tegen onverzekerdheid.…
ABN Amro
snelsonnet
3.7 met 10 stemmen
1.387 Er waren eens twee banken in ons land
Maar ABN en Amro gingen samen
Waartegen toentertijd protesten kwamen
Uit angst voor zo’n enorme bankgigant.
Maar nu is het rampzalig volgens velen
Om ABN en Amro op te delen.…
Rood, oranje, groen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.024 De daden zijn achtergebleven
in de grot van vergetelheid.
Smeekbedes komen niet meer aan.
Stilstand. Hersens kraken meer
dan een mens verdragen kan. Leegte
maakt wensen groot. Heden is verleden.
Ik ben de stem van mijn klaagzang.
Het huis zwijgt maar de klokken luiden.
Luidkeels.…
RECONCILIATIE
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.090 toen ik mijn vijand in de ogen zag
als ik voorzien van armen en van benen
was hij me plotseling vriend toegeschenen
zo helder als het duister wijkt bij dag
we schoten beiden bijna in de lach
herkenning kan je onverwachts doen wenen
de achterdocht was helemaal verdwenen
wat scheidde ons? slechts grenzen en gezag
we waren in een uniform gehuld…
Als ik hier in mijn kooitje zit
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.053 Als ik hier in mijn kooitje zit
sla ik soms diep een zucht
als ik de andere vogels zie
daar spelen in de lucht.
Ze met elkaar zie dollen
ze uit hun bol zien gaan
terwijl ik in mijn kooitje
maar op mijn stok moet staan.
Dan voel ik mij verdrietig
om wat ik hier zo mis
omdat voor mij geen ene dag
een beetje anders is.…
Verstrooid
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.139 amandelk
rullen
pizzab
roodjes
soepst
engels
bo
terk
oekjes
zaan
zesnij
der
sui
kervrij
ebonbon
netjes
lek
ker
lekkerrrrr
Numero 76!!!
Wie heeft er
NUMERO 76??!!!…
Het veer
gedicht
3.1 met 108 stemmen
24.460 Op een dag door de verrekijker gezien uit de serre van mijn tante:
de plotselinge nabijheid van een vrouwengezicht onder de rand van een
hoed, een hand op een blinkend fietsstuur. Een mand waar iets wits in
beweegt. Een man met een pet op aan het stuur van een hoekige zwarte
Ford. De bootjes aan strakke kabels die op geheimzinnige wijze de richting…
Grafdelver
snelsonnet
3.2 met 16 stemmen
1.410 Toen de geleerde diep onder het gras
Een graf ontdekt had bij Jerusalem
Was het meteen al duidelijk voor hem
Dat dit de rustplaats van Herodes was.
Dat leidde hij als bijbelkenner af
Uit het nabije kindermassagraf.…
Die vervloekte tv
snelsonnet
3.8 met 19 stemmen
2.281 De ridder van ons burgermansfatsoen
Die elk jaar onze beeldbuis onderzoekt
Meldt dat daar nog weer vaker wordt gevloekt
En Jensen is de vloekenkampioen.
Een extra reden die verdomde Jensen
Met een drieletterscheldwoord te verwensen.…
Alleen.
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.331 Het is zo droef
al wat men weent,
dat het zo diep zit,
en zo alleen,
en dat er in die hele schijn
onnoemelijk veel schemers zijn.
En zij die staan
en gadeslaan
het diepe innerlijk van ogen,
die kijken naar hun eigen pijn,
tot in hun ziel bewogen.…
Zeeslag
gedicht
3.6 met 51 stemmen
14.167 Terwijl het strand, veroverd door de eb,
natuurlijk door de vloed herwonnen wordt
en allengs tot de helft wordt ingekort
ervaar ik weer wat ik ervaren heb:
een kleine jongen ben ik met een schep,
hernekkig vechtend voor een wankel fort
totdat het weldra toch is ingestort -
de zee geeft op het laatst de volle mep;
een klap, die onafwendbaar…
Moedertje.
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.220 Ik kende u niet meer.
Gij waart zo mager en verschrompeld.
Zo zeer in niemand zijn gedompeld
dat ik verschoot.
En alles wat ik vroeger zei,
in lang vervlogen dagen,
stond tussen de dood en mij
in deze blik te klagen.
En al de jaren kwamen weer
dat gij alleen maar moeder waart,
zo simpel of ge niet bestond
in heel mijn middelpunt.…
zoutheuvel
netgedicht
3.1 met 44 stemmen
966 Hardvochtige vrouw, spreek nog eens zacht
over de kinderen in je handen en de avonden
dat je stenen gooide in de zee. Hoe de hekken
om je pijnboomtuin open gingen en de gekken
stopten met spreken. Toen jouw binnensmonds
gefluister mompelde naar samenhang. Leeg
de houten huizen. Niemand heeft gewacht.
Het dak weggeslagen boven afgekloven stenen…
Beminnen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
702 van afstand kijk
ik dichtbij zo
door je ballen
naar binnen,
ogenschijnlijk
niets aan de
hand, dan vuur
jij gedachten
af, van afstand
diep bij mij
naar binnen…
Zonder schroom
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
997 De branding op hol brengen
met het hoofd in de handen
de nacht berijden.
De vrijheid van de maan-
dag opnemen, het water
uitdagen, dragen met armen
vol leven.
Doldwaze schuldbekentenissen
uitwaaieren over dromen
en dan - met het zand tussen de tenen -
een rondedansje maken.…