35704 resultaten.
Sluimerende sequentie
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.503 Rustend
op de bladeren van gemoed
de zinnen langer laten groeien
beelden van dromen, exotische kleuren
oranje palmen met ingesmeerde decemberzon
naakte schaduwvormen delven paden
in een uitgestrekt licht, zo licht
ver dragende fluisteringen
in de sneeuw van stilte
zoete sluimeringen
sluimerwoorden
levenszacht
bedacht.…
Midwinter
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
616 traag rolt de mystiek
van een verre hoorn
door de melkige nevel
bomen met hun kanten takken
zweven boven het witte niets
tegen vervagende bosranden
oergeluid tot de onzichtbare einder
de weemoedige roep
van bezinning op deze verre heide
herinneringen aan een ver verleden
gedachten komen tot rust
in de intimiteit van de sluimerende…
onderweg
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
1.141 er zijn geen monsters meer
verslagen of op handen gedragen
gemaskerde creaturen dansen rond
het vuur dat passie heet
schilden weren de vlammen
as smeult in de aarde
hier en daar blaft nog een hond
de avonden zijn rustiger nu
buiten dwalen de lantaarnpalen
in het groene maanlicht
ik hoor de echo van haar stappen
ze is ver weg van huis…
Neem me mee
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.784 Laat ons neerstrijken
op het goudgele strand
ergens hier heel ver vandaan
in een heerlijk warm land.
Laat mij schuilen onder jouw vleugels
bescherm mij tegen de zon
laat mij even kunnen vergeten
hoe alle ellende begon…
Speciaal voor jou...
hartenkreet
3.3 met 30 stemmen
3.108 'k Ben je verloren,
het kon toch niet,
dat 't mij gebeurde, te
vers voor verdriet.
Ik zoek me verloren,
roep je steeds weer,
je kunt me niet horen,
nooit meer?…
Een Ster
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.544 Oh laat mij zijn als een ster
hier heel ver vandaan,
zodat ik 's nachts voor anderen
aan een heldere hemel kan staan.
Dan zal ik stilletjes fonkelen
zoals op een sterrenbal,
totdat ik voor een stelletje
prachtig naar de aarde val.…
WAPENS WEG!
netgedicht
2.4 met 22 stemmen
1.835 En zit je dan als vechtjas ver van huis,
Met onder handbereik zo'n lonkend kruis,
Dan is het moeilijk om je in te houen.
De oorzaak van dit laakbare gedrag:
Massa's genietingswapens. Elke dag!…
bewijs
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
864 Van ver ben je gekomen,
naar hier gevlucht
smekend om asiel
voor wat je was overkomen.
Je had niet durven dromen
dat je lange reis
slechts een begin was
van wat nog moest komen.
Nu begon het pas,
een lange procedure
waar je alles
steeds herhalen moest.…
altijd zult zijn
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
1.691 je kwam met nat in je haar
de nacht was een kwart voorbij
kwam het van de regen, de dauw
of was je ergens gestrand
kopje onder gegaan
je schudde neen
de slaap kwam niet meer
die nacht en toch bracht
de ochtend weer licht
de scherpe geur van vers-
gevallen sneeuw toen ik
het raam opendeed
naar buiten keek
je voetsporen niet meer vond…
Ik ben.
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
4.377 Ik ben de vinger op je lens,
De kapotte veer in je matras.
Ik weet niet hoe het kan,
Ik wou ook dat het anders was.
Ik ben de vlek in je t-shirt,
De losse veter van je schoen.
Ik heb geen spijt van wat ik heb gezegd,
Ik weet nu wat ik moet doen.
Ik ben wie ik ben.
Ik kwam en overwon.…
Kiezen
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.332 zinloos wordt
de keus is simpel
het pad er naar toe loodzwaar
de weg terug vreemd
hoe zou het dan zijn
geen verstarring en geen pijn
een nieuw mens te zijn
opnieuw geboren
door al dat technisch vernuft
lijkt nu mijlen ver…
van harte gefeliciteerd
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.918 wezenloos, als al ver gestorven
maar ademend zo de adem wil
heeft zij haar status verworven
in vergetelheid, monddood en stil
twee wielen op wat leder
veronderstellen nog beweging
mijn hart schrikt, maar huilt ook teder
toen ik haar glazige ogen
haast gedwongen in mij opving
van harte gefeliciteerd
schreeuwde de gelukwens
op haar gesloten…
Nooit genoeg
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
2.667 als de morgen is gekomen
en gisteren zal zijn vergaan
dan ben ik met de zon vertrokken
dan ben ik ver bij jou vandaan
Mijn hoofd zal jouw kussen niet meer raken
mijn arm 's nachts niet meer om je heen
het punt is gekomen je achter me te laten
vanaf nu ben je wat je wilt zijn, alleen
Het is niet dat ik je er om haat
of omdat je er steeds…
Sarah
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
2.137 mijn vriend de wind
duwt schip naar nieuw
op donker water Autobahn
verbijsterend de leegte
de dood was vriendelijk, beleefd
haar spijt eet het verstand
met kersen-rode lippenstift
ochtendlicht straalt sterren
op het projectiescherm oceaan
staan tinten Sarah, blauw en zilver
vroeger onbelangrijk ver…
wolk en winter
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
609 nog een paar woorden
en dan zal ik gaan naar ver, verre
herfstlanden
omdat de tuin
hier niet vriest zonder winter
en het wit
onberoerd blijft liggen
in mijn hoofd
zoals het oud linnen
dat nooit tot wasdom is
gekomen
immer zwijgt
in noord, noordenwind
tot in de kleinste hoeken
van kwetsbaarheid, uiteengereten
door de…
Een ster
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
821 Toen er volgens een oud verhaal, een ster ging stralen,
kwamen er van ver drie wijzen,
nu na tweeduizend jaar van dwalen,
denk ik verdrietig en …met afgrijzen.
Het is nog steeds, oog om oog en tand om tand,
onschuldige komen om door zinloze wraak,
een land staat opnieuw in brand,
is er dan geen wijze die hier een einde aan maakt.…
Mahler 4
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
942 Om tenslotte, onder
't goudgeel bladerdak
ver van de furie van
ons bestaan, de wind
fluisterend..
voorbij te horen gaan.…
Ik schenk nog eens in
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.802 Je bent niet ver weg
Maar toch zo onbereikbaar
Een zucht ontsnapt
Uit de kern van mijn hart
Ik schenk nog eens in
Heeft dit wel zin?
Ik doe geduldig
Maar dat ben ik niet
Romantisch
Naïef
Onzeker
Lief
Dat is wat ik ben
Wanneer ik mijn hart verlies
Mijn hart ligt nu bij jou
Beloof je er voor te zorgen?…
Je glimlach zo dichtbij
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
616 Zilver glansde de maan
aan de donkere hemel
met in mijn ogen het licht
van jouw zon
dat me vandaag toe lachte
ik was niet moe
bij het naar bed gaan
Schurkte me dromerig
onder het dekbed
dat zich vederlicht vulde
met jouw liefde
van jou houden
is niet zo moeilijk
zelfs al ben je ver
en voor mij onbereikbaar
daar zo boven
je glimlach…
help dan toch de moderne tijd voor iedereen.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
941 letter na letter heelt ze verse wonden
waar pijn een handicap wordt.
hang ik maar wat in woorden boven het gras
tussen twee bomen gebonden aan het touw
dat nooit kan breken onder het zuiver gewicht
van het lezen en kennis als krieken op te eten.…
Cirkelgang
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
748 heel
voldaan is de mens
voor zijn geboorte
daarna staat hij alleen
als een
verloren
god
hoe omstandig
hij tracht te voldoen
grenzen te slechten
terwijl hij zich aan materie hecht
hij weert en wringt
zich ongewild in bochten
de gezochte vervulling blijft weg
zijn bereik ver te buiten
tot hij ooit oprecht
liefde kan uiten…
windkracht (aan zee)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
535 een meeuw vangt wind
en zwenkt in de lucht
van links naar rechts
als kind hield ik een
vlag vast en wapperde
ermee, net zolang tot
ik moe werd en er mee
stopte. ik weet waarom
ik daar nu aan moet
denken. ik leg m'n ver-
rekijker op m'n borst
en pink een traan weg.
komt ook door de wind.-…
De partus is gedaan
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
566 het was mijn eersteling
met vaardige hand
gehaald uit de
moederschoot der letteren
de conceptie
gaf een overvloed
aan dichterlijke genen
legde meteen talenten bloot
het groeide snel van
woorden uit tot zinnen
het vers is barensklaar
volwassen al daarbinnen
jij hebt het ingeluid
de partus is gedaan
mijn artistieke eersteling…
topper eend
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
556 schuivende trein
in waterafstotende veren.
eend met pielen,
nekjes nog ingetrokken
peddelen tot ze duiken.
zwemvliezen beschilderen
het water schoner
in een rimpelende stilte.
camouflerend vederkleed
waggelt naar het donzen nest
uit haar borst geplukt.
kwaakt goedkeurig
naar nagelaten wending
als een zeefdruk in water…
knuffelloos
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
840 En dan
als het zo ver is
en je gaat naar gene zijde,
krijg je in de hemel
een knuffel van
Onze Lieve Heer
of van je liefste engel -
telkens weer.…
Och, ween toch niet
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.003 och lief,
ween toch niet om zwarte randen
rondom blauwe dagen
toe,
laat wassende wind de zeilen bollen
en adem lucht in lagen
vaar,
ver voorbij de ingedutte zon
door het wijde water
en landt,
waar dorst zal verdrinken
in warme armen van een tweede later…
Rancune
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
519 Dat as strooit
in je ogen en je haar ver-
wilderd achterlaat
Ik hoop dat dit gedicht
je op de een of andere
manier schaadt.
(terwijl ik wegrace
op mijn brommer..)
Toch hou ik nog van jou,
dat wil ik wel even kwijt.-…
Rode draad
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
915 Na mijn dood zal je begrijpen
hoe het is om jong te zijn
dit besef zal langzaam rijpen
in kalenders van karmijn
ver voorbij de blauwe luchten
die ik voor jou achterlaat
hoor ik je in tijd verzuchten
dat het leven lijzig gaat
eer je toekomt aan beleven
van de dood als hoogverraad
is jouw wade al geweven
vanuit onze rode draad.…
Zondaar
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
995 Gewapend met een ganzenveer
trek ik moedeloos ten strijde
tegen de grote grizzlybeer
die mij dreigt aan gene zijde
opgeschrikt door mokerslagen
op het verzengend offerblok
klimt mijn pen in strakke stagen
boven het kraaiennest in dok
woorden klauwen uit mijn handen
in gevecht met al mijn zonden
voor verlies van ingewanden
is mijn veer…
Schijngestalten
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
643 Moe als het is van de last
rust het verleden toch niet
het mogelijke is versluierd
door al het onvermogen
De vraag om te vergeven
kan wel worden bevestigd
vergeten zal men zelden
je wist wel niet wat je deed
maar je deed ook niet
wat je had moeten weten
Zoeken en verdwalen
tussen ver en dichtbij
vergeven…