Alle inzendingen over van ver

35704 resultaten.

Sorteren op:

Sluimerende sequentie

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.503
Rustend op de bladeren van gemoed de zinnen langer laten groeien beelden van dromen, exotische kleuren oranje palmen met ingesmeerde decemberzon naakte schaduwvormen delven paden in een uitgestrekt licht, zo licht ver dragende fluisteringen in de sneeuw van stilte zoete sluimeringen sluimerwoorden levenszacht bedacht.…

Midwinter

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 616
traag rolt de mystiek van een verre hoorn door de melkige nevel bomen met hun kanten takken zweven boven het witte niets tegen vervagende bosranden oergeluid tot de onzichtbare einder de weemoedige roep van bezinning op deze verre heide herinneringen aan een ver verleden gedachten komen tot rust in de intimiteit van de sluimerende…

onderweg

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.141
er zijn geen monsters meer verslagen of op handen gedragen gemaskerde creaturen dansen rond het vuur dat passie heet schilden weren de vlammen as smeult in de aarde hier en daar blaft nog een hond de avonden zijn rustiger nu buiten dwalen de lantaarnpalen in het groene maanlicht ik hoor de echo van haar stappen ze is ver weg van huis…
jandeb27 februari 2007Lees meer >

Neem me mee

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.784
Laat ons neerstrijken op het goudgele strand ergens hier heel ver vandaan in een heerlijk warm land. Laat mij schuilen onder jouw vleugels bescherm mij tegen de zon laat mij even kunnen vergeten hoe alle ellende begon…
Moeke21 april 2004Lees meer >

Speciaal voor jou...

hartenkreet
3.3 met 30 stemmen aantal keer bekeken 3.108
'k Ben je verloren, het kon toch niet, dat 't mij gebeurde, te vers voor verdriet. Ik zoek me verloren, roep je steeds weer, je kunt me niet horen, nooit meer?…

Een Ster

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.544
Oh laat mij zijn als een ster hier heel ver vandaan, zodat ik 's nachts voor anderen aan een heldere hemel kan staan. Dan zal ik stilletjes fonkelen zoals op een sterrenbal, totdat ik voor een stelletje prachtig naar de aarde val.…

WAPENS WEG!

netgedicht
2.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.835
En zit je dan als vechtjas ver van huis, Met onder handbereik zo'n lonkend kruis, Dan is het moeilijk om je in te houen. De oorzaak van dit laakbare gedrag: Massa's genietingswapens. Elke dag!…
Hans Mooi9 februari 2004Lees meer >

bewijs

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 864
Van ver ben je gekomen, naar hier gevlucht smekend om asiel voor wat je was overkomen. Je had niet durven dromen dat je lange reis slechts een begin was van wat nog moest komen. Nu begon het pas, een lange procedure waar je alles steeds herhalen moest.…
DEWAELE Rik27 januari 2006Lees meer >

altijd zult zijn

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.691
je kwam met nat in je haar de nacht was een kwart voorbij kwam het van de regen, de dauw of was je ergens gestrand kopje onder gegaan je schudde neen de slaap kwam niet meer die nacht en toch bracht de ochtend weer licht de scherpe geur van vers- gevallen sneeuw toen ik het raam opendeed naar buiten keek je voetsporen niet meer vond…

Ik ben.

hartenkreet
3.9 met 28 stemmen aantal keer bekeken 4.377
Ik ben de vinger op je lens, De kapotte veer in je matras. Ik weet niet hoe het kan, Ik wou ook dat het anders was. Ik ben de vlek in je t-shirt, De losse veter van je schoen. Ik heb geen spijt van wat ik heb gezegd, Ik weet nu wat ik moet doen. Ik ben wie ik ben. Ik kwam en overwon.…

Kiezen

hartenkreet
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.332
zinloos wordt de keus is simpel het pad er naar toe loodzwaar de weg terug vreemd hoe zou het dan zijn geen verstarring en geen pijn een nieuw mens te zijn opnieuw geboren door al dat technisch vernuft lijkt nu mijlen ver…

van harte gefeliciteerd

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.918
wezenloos, als al ver gestorven maar ademend zo de adem wil heeft zij haar status verworven in vergetelheid, monddood en stil twee wielen op wat leder veronderstellen nog beweging mijn hart schrikt, maar huilt ook teder toen ik haar glazige ogen haast gedwongen in mij opving van harte gefeliciteerd schreeuwde de gelukwens op haar gesloten…

Nooit genoeg

hartenkreet
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.667
als de morgen is gekomen en gisteren zal zijn vergaan dan ben ik met de zon vertrokken dan ben ik ver bij jou vandaan Mijn hoofd zal jouw kussen niet meer raken mijn arm 's nachts niet meer om je heen het punt is gekomen je achter me te laten vanaf nu ben je wat je wilt zijn, alleen Het is niet dat ik je er om haat of omdat je er steeds…
lin b24 oktober 2006Lees meer >

Sarah

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.137
mijn vriend de wind duwt schip naar nieuw op donker water Autobahn verbijsterend de leegte de dood was vriendelijk, beleefd haar spijt eet het verstand met kersen-rode lippenstift ochtendlicht straalt sterren op het projectiescherm oceaan staan tinten Sarah, blauw en zilver vroeger onbelangrijk ver…

wolk en winter

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 609
nog een paar woorden en dan zal ik gaan naar ver, verre herfstlanden omdat de tuin hier niet vriest zonder winter en het wit onberoerd blijft liggen in mijn hoofd zoals het oud linnen dat nooit tot wasdom is gekomen immer zwijgt in noord, noordenwind tot in de kleinste hoeken van kwetsbaarheid, uiteengereten door de…

Een ster

hartenkreet
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 821
Toen er volgens een oud verhaal, een ster ging stralen, kwamen er van ver drie wijzen, nu na tweeduizend jaar van dwalen, denk ik verdrietig en …met afgrijzen. Het is nog steeds, oog om oog en tand om tand, onschuldige komen om door zinloze wraak, een land staat opnieuw in brand, is er dan geen wijze die hier een einde aan maakt.…
Jan A. Jansen29 december 2008Lees meer >

Mahler 4

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 942
Om tenslotte, onder 't goudgeel bladerdak ver van de furie van ons bestaan, de wind fluisterend.. voorbij te horen gaan.…

Ik schenk nog eens in

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.802
Je bent niet ver weg Maar toch zo onbereikbaar Een zucht ontsnapt Uit de kern van mijn hart Ik schenk nog eens in Heeft dit wel zin? Ik doe geduldig Maar dat ben ik niet Romantisch Naïef Onzeker Lief Dat is wat ik ben Wanneer ik mijn hart verlies Mijn hart ligt nu bij jou Beloof je er voor te zorgen?…

Je glimlach zo dichtbij

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 616
Zilver glansde de maan aan de donkere hemel met in mijn ogen het licht van jouw zon dat me vandaag toe lachte ik was niet moe bij het naar bed gaan Schurkte me dromerig onder het dekbed dat zich vederlicht vulde met jouw liefde van jou houden is niet zo moeilijk zelfs al ben je ver en voor mij onbereikbaar daar zo boven je glimlach…

help dan toch de moderne tijd voor iedereen.

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 941
letter na letter heelt ze verse wonden waar pijn een handicap wordt. hang ik maar wat in woorden boven het gras tussen twee bomen gebonden aan het touw dat nooit kan breken onder het zuiver gewicht van het lezen en kennis als krieken op te eten.…

Cirkelgang

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 748
heel voldaan is de mens voor zijn geboorte daarna staat hij alleen als een verloren god hoe omstandig hij tracht te voldoen grenzen te slechten terwijl hij zich aan materie hecht hij weert en wringt zich ongewild in bochten de gezochte vervulling blijft weg zijn bereik ver te buiten tot hij ooit oprecht liefde kan uiten…

windkracht (aan zee)

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 535
een meeuw vangt wind en zwenkt in de lucht van links naar rechts als kind hield ik een vlag vast en wapperde ermee, net zolang tot ik moe werd en er mee stopte. ik weet waarom ik daar nu aan moet denken. ik leg m'n ver- rekijker op m'n borst en pink een traan weg. komt ook door de wind.-…
c. paris7 september 2009Lees meer >

De partus is gedaan

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 566
het was mijn eersteling met vaardige hand gehaald uit de moederschoot der letteren de conceptie gaf een overvloed aan dichterlijke genen legde meteen talenten bloot het groeide snel van woorden uit tot zinnen het vers is barensklaar volwassen al daarbinnen jij hebt het ingeluid de partus is gedaan mijn artistieke eersteling…
wil melker28 november 2009Lees meer >

topper eend

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 556
schuivende trein in waterafstotende veren. eend met pielen, nekjes nog ingetrokken peddelen tot ze duiken. zwemvliezen beschilderen het water schoner in een rimpelende stilte. camouflerend vederkleed waggelt naar het donzen nest uit haar borst geplukt. kwaakt goedkeurig naar nagelaten wending als een zeefdruk in water…

knuffelloos

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 840
En dan als het zo ver is en je gaat naar gene zijde, krijg je in de hemel een knuffel van Onze Lieve Heer of van je liefste engel - telkens weer.…

Och, ween toch niet

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.003
och lief, ween toch niet om zwarte randen rondom blauwe dagen toe, laat wassende wind de zeilen bollen en adem lucht in lagen vaar, ver voorbij de ingedutte zon door het wijde water en landt, waar dorst zal verdrinken in warme armen van een tweede later…
Hanny8 maart 2010Lees meer >

Rancune

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 519
Dat as strooit in je ogen en je haar ver- wilderd achterlaat Ik hoop dat dit gedicht je op de een of andere manier schaadt. (terwijl ik wegrace op mijn brommer..) Toch hou ik nog van jou, dat wil ik wel even kwijt.-…
c. paris10 april 2010Lees meer >

Rode draad

netgedicht
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 915
Na mijn dood zal je begrijpen hoe het is om jong te zijn dit besef zal langzaam rijpen in kalenders van karmijn ver voorbij de blauwe luchten die ik voor jou achterlaat hoor ik je in tijd verzuchten dat het leven lijzig gaat eer je toekomt aan beleven van de dood als hoogverraad is jouw wade al geweven vanuit onze rode draad.…

Zondaar

netgedicht
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 995
Gewapend met een ganzenveer trek ik moedeloos ten strijde tegen de grote grizzlybeer die mij dreigt aan gene zijde opgeschrikt door mokerslagen op het verzengend offerblok klimt mijn pen in strakke stagen boven het kraaiennest in dok woorden klauwen uit mijn handen in gevecht met al mijn zonden voor verlies van ingewanden is mijn veer…

Schijngestalten

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 643
Moe als het is van de last rust het verleden toch niet het mogelijke is versluierd door al het onvermogen De vraag om te vergeven kan wel worden bevestigd vergeten zal men zelden je wist wel niet wat je deed maar je deed ook niet wat je had moeten weten Zoeken en verdwalen tussen ver en dichtbij vergeven…
Geeraardt3 november 2010Lees meer >