6828 resultaten.
de blik van het huis
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
656 dimensie, ik ben nog niet
heengegaan
geef me poëzie
die dromen bouwt, volle manen, vredig
in slaap
veilig
wanneer de torenklok
zijn wijzers terugdraagt naar het kind
in het ongelijke lijfje, abrupt wakker
met vingertoppen
die de ruwe huid herhalen, als tekens van toen
en hetzelfde gebed
geloof in mij
ik heb de wind
onder donkere…
Weer een lente
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
722 Als het donker van de nacht
door het morgenlicht
is weggekust
en ik de zon verwelkom
op m'n gezicht
de blauwe lucht zie
met witte wolkjes
die tot aan de horizon reiken
en de vogels hoor zingen
in met glanzende knoppen
gehulde bomen neerstrijken
Dan besef ik ineens
dat de lente
de winter heeft uitgeblust
en ik nog even
op de schoonheid…
Nevel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
533 Je ziel is net zo donker als de nacht
de schaduw heeft je in zijn macht.
In je binnenste mag niemand kijken
je eenzaamheid zal niemand merken.
Nu de wereld je alle hoop op liefde
en geluk, voorgoed heeft ontnomen.…
Delend licht
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
424 dwalend langs de grote rivier
zoek ik de kleine steentjes
die zonnewarmte dragen
geef ze in stilte over
aan de koud geworden hand
het hart vol dieptevragen
grijze wolken drijven over
we delen samen het licht
dat het donker verslaat
en langzaam zien we
hoe iets van een verlaten droom
weer in een werkelijkheid overgaat…
De avond kleurt
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
797 ik ben nog even hier
om je gedag te zeggen
zomaar met plezier
ook om mijn gedachten
in je hart te leggen
maar zo denken
is vaak verwachten
ik schrijf ze maar
in wat losse zinnen
weet alleen niet
waar te beginnen
vandaar dat ik
in het donker staar
beelden trekken voorbij
ik hoor mezelf praten
luister naar een stem
wil ook stilte…
Muziek van de liefde
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
2.147 Een wereld die de hemel
heldere kleuren geeft en
de donkere wolken
voorbij laat drijven.
Samen zingen voert je naar
de stilte in je hart die gevuld is
met vredige liederen.…
esperanza
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
465 toen werd hoop geboren en hun hart sprong op
de dag opende in duizend kelen
juichend, tussen al het leed vergat de tijd
minutenlang de nacht
één voor één vergt het daglicht reeds het donker uit
geloken ogen, want ze mogen nu
weer open zijn
daar sluiten armen liefde in
warm gekoesterd, aan haar veel te lang
te leeg
gebleven…
vruchtgebruik
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
492 dichters maken ook geen winst
zij investeren slechts
in wat achterstallig geluk
het nagelaten woord bijvoorbeeld
dat je heel soms
nog ergens horen kunt
doch weerloos blijft het vers
als fruit in glazen potten
zorgvuldig in het donker gezet
in de stoffige gewelven
van het behoud…
Foetushouding
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
481 wanneer komt het verlossende
woord als balsem voor de ziel
verdrongen en opgesloten
evenals zijn armen
opgekruld zichzelf wiegend
op donkere tonen die stemmen
sussen en troosten in 't hoofd
waar zo even nog oorlog heerste
ingesloten door vier muren
ondoordringbaar voor buitenlicht
streelt de ochtend je teder daar
de nacht onvriendelijk…
Het daglicht gloort
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
583 Het donker van de nacht
is voorbij gegaan
Het daglicht gloort
Een nieuwe dag breekt aan
Het zingen van de vogels gehoord,
heel zacht
Hoe verrukkelijk en
kalmerend is
een nieuwe dag
met zonnelicht
en morgendauw
waar witte wolkjes
langzaam drijven
in het hemelse blauw
Een nieuwe dag
een wonderlijk gezicht
beschreven
in dit zonnige gedicht…
Hazenslaapje
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
621 Het zachte mos
nodigt uit tot liggen
vogels te zien
waar ze zingen
een specht te horen
waar hij driftig klopt
Als de zon schijnt
door het frisse groen
beperken schaduwen
zich tot donkere vlekken
Door de bomen
doorzichtige bomen
is het bos nog te zien
een eenzaam wolkje
langzaam te volgen
tot de ogen zich sluiten
in het warme lentebos…
Zondag
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
567 Uw zon verrijkt
de zomerdag
uw Geest is
zacht aanwezig,
uw Woord klonk
in de morgendienst
nog nagenietend
zont de zondag voort
het lichtdoorlatend groen
kleurt tegen hemelblauw
schaduw fluistert uw luister
waar zondag maandag wordt,
het donker licht ontmoet
ontwaakt in mensenogen
opnieuw uw zondagsgroet.…
dromen mag steeds weer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
530 laat me wezen
wat ik ben
gesloten in een pen
geborgen in de schoot
van nachtelijk gevoelen
laat de warmte in me wellen
de zon mijn jeugd vervellen
en alles zoveel mooier
minder zijn
simpel veelheid zijn
in alles wat ik ben
en ooit had willen zijn
de nacht verzacht de randen
raakt mijn dromen keer op keer
slapen doe je in het donker…
tweestrijd
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.148 ik vroeg
wat zou je onder hypnose kiezen
als jij bij me bent
’s nachts op de 2e verdieping
het antwoord kwam zuchtend
donker is de nacht
de nacht leidt nog steeds
nacht na nacht, de nacht is vrij
omringd door stilte
en ik
ik heb je goede nacht gekust
zoek geen ander bed
daar moeten we niet aan twijfelen
midden in de nacht…
Hij kent je
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
927 Wanneer het donker in je leven komt
weet je dan in Zijn schoot gedragen
Hij kent je en herkent het kruis
weet ook je levensvragen
waar jij het niet alleen meer kunt
draagt Hij het met je verder
geef je maar over aan
het ritme van zijn tred.…
December
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
1.447 December maand van donkere dagen
maar ook van warmte en gezelligheid.
Als een lage zon door versierde ramen
schijnt en de kou voor ons buiten sluit.
Verhalen verteld worden in een nooit
vergeten taal al zoveel lange jaren.
De zon in volle schoonheid haar licht
laat schijnen tot ze het langzaam dimt.…
avondwake
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
741 met de maan linksachter
door de avond heen geen zwarte gaten
slecht de zachtbeschenen weg langs
bermen knielend gras
ik was daar ook en zag de glans van kleine
vonken, op een waterrijke sleur
vol donkere hiaten
die sloot wist enkel wat daar voortbewoog
om in mezelf te praten koos ik
slechts een taal
die er, in diens eenvoud
niet…
Ochtend
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.879 Zo stil is ’t overal om mij heen
Op donkere wegen...
Alleen het troosteloos geween
Van regen...
----------------------------------------------
uit: Gedichten en gedachten (1882)…
eindmijmering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
666 nu donker al voor vieren binnensluipt
het licht tot inkeer brengt en
ruiten spiegelt naar mijn beeld
kijkt eindelijk de laatste dag slechts onverdeeld
naar nu
het residu van afgelopen maanden
moegespeeld door lief en leed
zacht ingekleed door sfeer, wanneer
ik zweer dat Kerstmis veel meer dagen telt
dan twee
Prettige…
Rijden naar het licht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.141 Terwijl de ochtend moeizaam
Geboren wordt uit een te
Donkere nacht die hoogzwanger is
Van het nieuwe morgenlicht,
Een amorfe massa zich gapend
Een weg door de file baant,
Begint de hemel in het oosten
Langzaam blauw en rood te kleuren
Een geweldig schouwspel dat tot leven komt
En dat alle somberte overstijgt -
Leven is er, leven…
Dit warm decor
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
591 ik volg het licht
op jouw gezicht als jij
de avondlucht trotseert
met wisselende intensiteit
vlammen schaduwen
speels rond je vormen
de matheid
van je fraaie huid
voorkomt weerkaatsen
in diep donker vragen
oogt je sterrenblik
een lach glimt tanden wit
dit warm decor
heb ik zo lief omdat het
uitzicht op de hemel biedt…
Ik haal adem dus ik leef
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
752 Op foto’s van feestjes die via de digitale weg jouw ogen bereiken smijt ik mijn geluk
Recht in jouw gezicht
Ik leef nog
De straten met jouw naam negeer ik
’s nachts slaap ik alleen want ik ben niet bang
In het donker
Voor spinnen
Mijn banden plak ik zelf
Samen de zonsondergang bekijken is cliché
En ooit bedacht voor op een ansichtkaart…
Een zilt woordje
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
473 ik voel in het zand
weer de warme hand
van een eindeloze zomer
zacht kabbelt zee
licht gekuifd door de wind
een zilt woordje mee
nog scherpt de zon
in donker contrast
het ronden van aarde
maar met het verglijden
van uren lijken schepen
door wolken te sturen
zijn kleuren gevlucht
naar een vervloeiend landschap
van water en lucht…
Licht het tipje van de sluier op
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Jij kijkt toe
In de ruimte waar
Ooit chaos heerste en
Waarin nu langzamerhand
Weer wat orde
Zichtbaar wordt,
Licht dat niet meer
Zo hard en donker is
Maar eerder zijdezacht -
En terwijl Je klodders
Latex naast muur
En plafond ziet landen
Vraag ik Je
Of je voor mij
- Al is het maar even -
Een tipje op wil
Lichten…
Met aankomend geel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 zij tokkelden
het groen van gras
rond de korenbloem
die diep blauw
gestreken werd door
het licht van de eerste viool
wind dirigeerde
in koper het rood van de loper
voor de ondergaande zon
maan reflecteerde
met aankomend geel
de al grijs roffelende trom
fluisterend besloten
kleur en muziek deze dag in de
donkere echo van de laatste…
In serene rust
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
499 al eeuwen
gaan de jammerklachten
strak omhoog
langs pilaar en
kathedralenboog
tot in de donkere gewelven
om daar
bij het gesloten dak
het onderspit te delven
verlost van gif en kwaad
verlaat men in serene rust
de plaats waar het geweten is gesust
maar in den hoge gisten twisten
de oplossing zit binnenin
met het maken van een nieuw…
Wat scheef op het kruis
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
912 heb mijn kerstboom opgetuigd
het leek een goede koop
maar eenmaal thuis
stond hij wat scheef op het kruis
in de verlichting
vielen donkere gaten
die ik niet kon compenseren
zonder andere plaatsen te bezeren
met ballen en wat linten
heb ik alles opgevuld
verhuld waar ik in regisseren
de fout ben in gegaan
zo op het oog
schittert…
Proefde de hel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
556 zag paarden
in gestrekte draf
van donker naar het licht
verleden ging
de toekomst aan
waarbij zwart werd gewit
tijd sloeg vuur
uit hoeven die sleten
op waarheid en geweten
proefde de hel
in verbrande luchten
een droom die niet vluchtte
zij rondden de horizon
kwamen galopperend weerom
sloten licht met volmaakte duisternis…
Gij zult niet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
555 Het waren niet
haar getekende wenkbrauwen
haar zwart omlijnde ogen
noch haar donkere wimpers
haar met zorg uitgekozen neusring
haar prachtige boezem, in welke ik graag
zou willen verdwalen,
haar geil getuite lippen die mij
eventueel zouden kunnen verleiden
Nee,
het waren haar haren
die zorgvuldig verborgen zouden
blijven achter haar tijgerdoek…
Onderhuidse warmte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 ik tast naar je
raak heel bescheiden
aan jouw zijn
zie licht dat
in het schijnen je
schaduw laat verdwijnen
en onderhuidse
warmte doet gloeien
van verbondenheid
tot strelen
langzaam verandert
naar passionele intimiteit
via roze naar
het donker rood van
alle remmingen ontbloot
de kleuren zijn verschoten
na een heftig samenzijn…