3520 resultaten.
Het eerste sneeuwfront.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
971 in de verte komt ze reeds aangeslopen
grijs gekleurd met donker omrande wangen
spookachtig, groots, nadert onbevangen
dieren zijn reeds in holen of nesten gekropen
keurt kennelijk het landschap beneden haar
is gereed haar last te laten vallen; terstond
daalt reeds de temperatuur op de grond
ze kreunt, drukt haar wolken wat in elkaar
haar…
Klok terug
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
776 Zomertijd, oh zomertijd,
dit weekend ben je voorgoed verdwenen,
het uur dat zorgde
voor wat extra licht,
is door de klok te verzetten
nu gezwicht.
Een uur minder een uur te kort,
oei als dat maar geen hommeles wordt
met Koning Winter,
die gelukkig toch maar,
geen gezeur krijgt over kleur
of over haar!
Zomertijd oh zomertijd…
Herfstige overpeinzing
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
590 Het jaar
en zijn getijden
elk seizoen
weet mij te
verleiden
tot overpeinzing
en verrukking
die beurtelings
strijden
om de vreugde
in mijn ziel
dit volledig
te ondergáán
ónder gaan
in dat palet van kleuren
en geuren,
in die
seizoenen
van koude, lauwte,…
Met het korter worden van de dagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 Ik scheurde mij van de zomer los.
Mijn leven leek nog niet op orde.
Het is de vraag wie of ik ben,
wie ik zal zijn of wat zal worden.
Ik dwaal ontheemd door de stilte
van het bos.
Ik dwarrel als een onthecht blad
in het zachte mos, omdat het leven
al in mij verdorde. Het is de vraag
wat er van mij worden zal; of ik ben
of zal zijn,…
Stormloop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
431 Nu zonsopgang het land bekleedt
sla ik deuren achter me dicht
in een stormloop van windkracht acht
loop ik in de herfst te dromen
van schoonheid weelde en levenslust
wat is dit allemaal toch mooi gemaakt
een wervelwind van gouden bladeren
hebben mij in hun kring opgenomen
hun sierlijke rondedans tovert zacht
een glimlach van rust…
Onontkoombaar
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
481 Vandaag kwam wintertijd
Aangesjokt.
Heeft zich weer aan koude onttrokken
Bracht gure wind, sneeuw en november mee,
Kommer en kwel en ach en wee.
Daar gaan we weer
De lange maanden in ‘t verschiet,
Ik moet je eerlijk zeggen
Die winter, ik moet hem niet.…
herfstige regens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
640 Soppende en sompende regen,
druilige driezelige regen,
mottige, mistige, muizenissende regen,
striemende en stromende regen,
vuig vlagende regen,
harde, hevig huilende regen,
koude en kleumende regen,
droevig doordringende regen:
allemaal zo vreselijk nat.…
Dat herfstige
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
558 jij hebt
dat herfstige
in vale kleuren
de volle zomertinten
verschralen naar het grijs
intense van een verre horizon
je lach trotseert
de elementen en is
de lage zon al gepasseerd
je pas mist
het joyeuze voorzichtig
stappend op het nevelige pad
nog oogsten
lange schemeruren
de laatste kleur van het seizoen
maar winter kraakt…
Dorpswijsje
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
489 ik speelde met een houten vogel
in een dorp op een wintervacht
waar we Brahms hoorden aan de gracht
en ons bogen over een kogel
we liepen samen over het veld
in een jas en een mand vol waar
de componist zagen zonder haar
als de koude oorlog zonder held
we waren anders dan de leraar
met zijn jas en versleten sjaal
die ons interesseerde…
De laatste zwaluw
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.522 Oktober strooit, bij wind en vlagen,
De gele blaadren langs de grond;
Reeds koud en huivrig zijn de dagen,
En vliegt gij, Zwaluw! hier nog rond?
o Vlucht, geliefde! vlucht dees streken,
Door al uw zustren reeds ontweken;
Zet u in betere oorden neer,
De lente is hier al lang verdwenen,
De lieve zomer ook is henen,
Hier zijn geen schone dagen…
Aan wie seizoenen ook horen kan
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
481 In mij zwelt de herfstwind aan
en fluit aardse kleuren,
door de krochten en kieren
van dit alles hier.
Zij weerkaatst schraal
van gleuven,
om golvend neer te gaan.
Het stormt in mij, maar vederzacht
resoneert het rood,
hoor je de kracht,
van noten, guur gestreden,
in de tragiek van
toon verslijten?
Haar waaiend lied stuwt echos…
In de winter.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.044 Ginds op de heuvel
Onder de beuken,
Dor en ontblaard,
Zit nu de winter;
Wit is zijn kleding,
IJs is zijn baard.
Donzige vlokken
Strooit hij op aker,
landhuis en heg;
Hand doet hij worden
't Water der vlieten,
't Zand van de weg.
Krassende raven
Vliegen in 't ronde,
Bol van de kou;
Nevel en mistdamp
Hullen de velden…
Nazomer
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.085 Lang voor ’t verdorrende seizoen beginnen moet,
speuren haar scherpe ogen naar de onderhuid.
De bloemen van haar bloed schreeuwen haar kleuren uit.
Ze gaat uitdagender dan ooit van hoofd tot voet.
Er is een leven dat zij in den spiegel voedt.
Haar ogen drinken het tot zij ze topzwaar sluit:
dronk zó een ander haar nu tot den bodem uit,
of doofde…
het is weer zover
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
662 in donkerbruine strofes
stroomt een overvloed
aan melancholie
waarvan de gedichten
straks zullen overlopen
het is weer zover
herfst tergt mijn gemoed
tot schrijnens toe
de eikels hoog in de bomen
zullen spoedig vallen
als verwoestende neerslag…
wandeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 We liepen wat
bij Delft en Overschie
langs paadjes
tussen knusse huisjes
vol snuisterijen
en verborgen ongeluk
in de verte de snelweg
door het water in de mist
was er opeens een doberman
op ons pad vol hysterisch blaffen
hij bewaakte een terrein en
we zagen wel dat hij dat moest
geen stil geluk bijna opgevreten
liepen we er…
Herinnerend winterbeeld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
564 Dat dit je herinnering terug haalt
naar die vriesdag vol van zon,
met lichtend rijp op sprietjes stro,
en zilverwit op boom,
met licht zo stralend zacht en goud
dat bijna aaibaar langs de ramen strijkt.…
Ontaarding
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 wanneer zij weer
met z'n allen vergaderen
hangt hij angstvallig bladeren
terug in de boom
iedere dag
wel een keer
of vier
want de herfst
waarin alles bederft
is niks voor hem…
Winterstalling?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
565 Afgemeerd
lig ik hier
de motor zwijgt
voor wintermaanden
Afgemeerd
aan de oever
van de rivier
kabel aan de bolder
Geen schipper
durf ik
naar de koers
te vragen
Geen boeking
wordt er gedaan
geen kinderstem
geklets,roepen
Geen kip....
die nu wil reizen
de bomen bijna kaal
terrassen
aan de kaai leeg
En meeuwen
die…
Herfstbladerend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
689 Nu de schaduw grijpbaar wordt
zich vangen laat in mijn handen
tussen de vingers wriemelt
vrijheid van het licht zoekt
Maakt zich in mij een voelen los
dat liefst als blad uiteen valt
verteert en zich vindt in sporen
weggeblazen en gedragen door de wind…
Verkleuren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 het gevallen blad
houdt zich niet stil
in tegendeel
het kleurt de herfst
terwijl zij een
langzame dood
sterft…
Vrieskou
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Vroeger woei de wind zo straf,
hadden we nog echte winters,
waar aangevroren spelden
op moeders schoot
werden weggewreven.
Snot pegelde aan neuzen,
terwijl de dapperen het
eerste ijs, onheilspellend
hoorden kraken
en of 't zou begeven.
Bloemen plakten vast aan ramen,
toen buiten nog wel eens naar
binnen kwam, door kieren…
Haiku November 2015
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
566 twaalf november, ik
word gestoken door een wesp...
dag, mooie zomer…
Fotonen klonen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 De boom ontdaan van blad
strekt de magere takken uit
hemelwaarts omhoog, veelarmig
tot rust gekomen in de nacht
een kleed van sterren aan
Jij wil niet horen van een maan
gevangen in de kale, schurende vlakken
alleen maar omdat jijzelf beweegt
verdwijnt, verschijnt, verdunt
verdicht op elk niveau van bestaan…
Kilte van een woud.
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.028 doordringende snijdende koude in
een gure oosten wind
mijn voetstappen klinken wat dof
op het met klei doorweven grind
bomen zijn groen uitgeslagen
mos stijgt op langs de stammen
hun kruinen bewegen en ruisen zacht
er wordt de komende dagen
wat lichte sneeuw verwacht
beklemmende intense stilte omringt me
in 't hart van 't bladerloze…
Grond gebonden
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
661 Ach hongerige herfstvlinder
op zoek naar restjes nectar
in de allerlaatste bloemen
Mijn laatste zomergast
ik volg je al een tijdje
terwijl de winterkou
zich reeds aankondigt
Je kijkt me nog even aan
voor je op je reis gaat
vol heimwee kijk ik je na
tot je uit het zicht verdwijnt
Kon ik maar met je mee
of anders met de vogels
ik zou…
Een zware najaarsstorm.
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
890 Als tranen lopen regendruppels langs de ramen die
kreunen en steunen onder de druk van het geweld.
Dat takken doet afrukken van de voor de woning
staande plataan en bladeren doet opstuiven door
de lucht waarna deze vervolgens neervallen in
mijn achtertuin.
Krakende geluiden op zolder doen me er aan
herinneren dat de kracht waarmee de storm…
Mijn onrust zoekt in december doel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 December maakt zich van de
jaargang los, maar kwade
trouw is niet aan de orde.
De vraag wat geweest is of
zal worden gloeit na als een
rode blos.
Er daalt een blad naar het
afwachtend mos, omdat hier
en daar het loof verdorde.
Na december gaan de trossen
los, op de vlucht gejaagd
door de oude woeste horde.
Er komt in mij een vreemd…
Met een half oog?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
529 Het laatste licht voedt met
verschrompelde nerven van
een eikenblad, wat ze eerst
aanbad, synergie laaft zich uit
de kern van het hart, tonen
vergaan in de alles
omvattende synergie van stilte.
van niets te leven dan
van de synthese uit de
winterwarmte van de grond
om in de gerijpte nevels
over te gaan, waaruit de
verborgen…
Winter
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
940 De winter glinstert met ijskristallen
vastgeklemd aan rietstengels
die geheimzinnig ruisend
tinkelend in de wind
die dwars door alles blaast.
De stilte die zeker komt
brengt frisse tinteling aan het gezicht
van die wandelaars die de eerste stappen
zetten in de maagdelijke sneeuw.
Het kwinkeleren van een winterkoning
en een roodborstje in het…
De winter wacht weer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
486 De betovering van de stille kou
zal mij weer verrassen. Ineens
is daar dan weer die wereld wit
en verstild. Die mij lijkt toe te
roepen: 'ervaar mijn schoonheid';
en het zal lijken alsof ze op deze
manier om mijn aandacht gilt.
Kijk zo zal ik het zien: 'elk detail,
elk element zal zichtbaar worden;
en het besef te verkeren in een
stille…