Alle inzendingen over jaargetijden

3520 resultaten.

Sorteren op:

Het eerste sneeuwfront.

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 971
in de verte komt ze reeds aangeslopen grijs gekleurd met donker omrande wangen spookachtig, groots, nadert onbevangen dieren zijn reeds in holen of nesten gekropen keurt kennelijk het landschap beneden haar is gereed haar last te laten vallen; terstond daalt reeds de temperatuur op de grond ze kreunt, drukt haar wolken wat in elkaar haar…
Leonardo21 oktober 2015Lees meer >

Klok terug

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 776
Zomertijd, oh zomertijd, dit weekend ben je voorgoed verdwenen, het uur dat zorgde voor wat extra licht, is door de klok te verzetten nu gezwicht. Een uur minder een uur te kort, oei als dat maar geen hommeles wordt met Koning Winter, die gelukkig toch maar, geen gezeur krijgt over kleur of over haar! Zomertijd oh zomertijd…
Johanna23 oktober 2015Lees meer >

Herfstige overpeinzing

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 590
Het jaar en zijn getijden elk seizoen weet mij te verleiden tot overpeinzing en verrukking die beurtelings strijden om de vreugde in mijn ziel dit volledig te ondergáán ónder gaan in dat palet van kleuren en geuren, in die seizoenen van koude, lauwte,…

Met het korter worden van de dagen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
Ik scheurde mij van de zomer los. Mijn leven leek nog niet op orde. Het is de vraag wie of ik ben, wie ik zal zijn of wat zal worden. Ik dwaal ontheemd door de stilte van het bos. Ik dwarrel als een onthecht blad in het zachte mos, omdat het leven al in mij verdorde. Het is de vraag wat er van mij worden zal; of ik ben of zal zijn,…

Stormloop

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 431
Nu zonsopgang het land bekleedt sla ik deuren achter me dicht in een stormloop van windkracht acht loop ik in de herfst te dromen van schoonheid weelde en levenslust wat is dit allemaal toch mooi gemaakt een wervelwind van gouden bladeren hebben mij in hun kring opgenomen hun sierlijke rondedans tovert zacht een glimlach van rust…

Onontkoombaar

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
Vandaag kwam wintertijd Aangesjokt. Heeft zich weer aan koude onttrokken Bracht gure wind, sneeuw en november mee, Kommer en kwel en ach en wee. Daar gaan we weer De lange maanden in ‘t verschiet, Ik moet je eerlijk zeggen Die winter, ik moet hem niet.…

herfstige regens

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 640
Soppende en sompende regen, druilige driezelige regen, mottige, mistige, muizenissende regen, striemende en stromende regen, vuig vlagende regen, harde, hevig huilende regen, koude en kleumende regen, droevig doordringende regen: allemaal zo vreselijk nat.…
Lisa Leyten26 oktober 2015Lees meer >

Dat herfstige

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 558
jij hebt dat herfstige in vale kleuren de volle zomertinten verschralen naar het grijs intense van een verre horizon je lach trotseert de elementen en is de lage zon al gepasseerd je pas mist het joyeuze voorzichtig stappend op het nevelige pad nog oogsten lange schemeruren de laatste kleur van het seizoen maar winter kraakt…
wil melker28 oktober 2015Lees meer >

Dorpswijsje

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 489
ik speelde met een houten vogel in een dorp op een wintervacht waar we Brahms hoorden aan de gracht en ons bogen over een kogel we liepen samen over het veld in een jas en een mand vol waar de componist zagen zonder haar als de koude oorlog zonder held we waren anders dan de leraar met zijn jas en versleten sjaal die ons interesseerde…

De laatste zwaluw

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.522
Oktober strooit, bij wind en vlagen, De gele blaadren langs de grond; Reeds koud en huivrig zijn de dagen, En vliegt gij, Zwaluw! hier nog rond? o Vlucht, geliefde! vlucht dees streken, Door al uw zustren reeds ontweken; Zet u in betere oorden neer, De lente is hier al lang verdwenen, De lieve zomer ook is henen, Hier zijn geen schone dagen…

Aan wie seizoenen ook horen kan

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 481
In mij zwelt de herfstwind aan en fluit aardse kleuren, door de krochten en kieren van dit alles hier. Zij weerkaatst schraal van gleuven, om golvend neer te gaan. Het stormt in mij, maar vederzacht resoneert het rood, hoor je de kracht, van noten, guur gestreden, in de tragiek van toon verslijten? Haar waaiend lied stuwt echos…

In de winter.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.044
Ginds op de heuvel Onder de beuken, Dor en ontblaard, Zit nu de winter; Wit is zijn kleding, IJs is zijn baard. Donzige vlokken Strooit hij op aker, landhuis en heg; Hand doet hij worden 't Water der vlieten, 't Zand van de weg. Krassende raven Vliegen in 't ronde, Bol van de kou; Nevel en mistdamp Hullen de velden…

Nazomer

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.085
Lang voor ’t verdorrende seizoen beginnen moet, speuren haar scherpe ogen naar de onderhuid. De bloemen van haar bloed schreeuwen haar kleuren uit. Ze gaat uitdagender dan ooit van hoofd tot voet. Er is een leven dat zij in den spiegel voedt. Haar ogen drinken het tot zij ze topzwaar sluit: dronk zó een ander haar nu tot den bodem uit, of doofde…

het is weer zover

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 662
in donkerbruine strofes stroomt een overvloed aan melancholie waarvan de gedichten straks zullen overlopen het is weer zover herfst tergt mijn gemoed tot schrijnens toe de eikels hoog in de bomen zullen spoedig vallen als verwoestende neerslag…

wandeling

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
We liepen wat bij Delft en Overschie langs paadjes tussen knusse huisjes vol snuisterijen en verborgen ongeluk in de verte de snelweg door het water in de mist was er opeens een doberman op ons pad vol hysterisch blaffen hij bewaakte een terrein en we zagen wel dat hij dat moest geen stil geluk bijna opgevreten liepen we er…

Herinnerend winterbeeld

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 564
Dat dit je herinnering terug haalt naar die vriesdag vol van zon, met lichtend rijp op sprietjes stro, en zilverwit op boom, met licht zo stralend zacht en goud dat bijna aaibaar langs de ramen strijkt.…
Lisa Leyten4 november 2015Lees meer >

Ontaarding

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 490
wanneer zij weer met z'n allen vergaderen hangt hij angstvallig bladeren terug in de boom iedere dag wel een keer of vier want de herfst waarin alles bederft is niks voor hem…
LadyLove4 november 2015Lees meer >

Winterstalling?

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 565
Afgemeerd lig ik hier de motor zwijgt voor wintermaanden Afgemeerd aan de oever van de rivier kabel aan de bolder Geen schipper durf ik naar de koers te vragen Geen boeking wordt er gedaan geen kinderstem geklets,roepen Geen kip.... die nu wil reizen de bomen bijna kaal terrassen aan de kaai leeg En meeuwen die…

Herfstbladerend

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 689
Nu de schaduw grijpbaar wordt zich vangen laat in mijn handen tussen de vingers wriemelt vrijheid van het licht zoekt Maakt zich in mij een voelen los dat liefst als blad uiteen valt verteert en zich vindt in sporen weggeblazen en gedragen door de wind…

Verkleuren

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
het gevallen blad houdt zich niet stil in tegendeel het kleurt de herfst terwijl zij een langzame dood sterft…
LadyLove8 november 2015Lees meer >

Vrieskou

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
Vroeger woei de wind zo straf, hadden we nog echte winters, waar aangevroren spelden op moeders schoot werden weggewreven. Snot pegelde aan neuzen, terwijl de dapperen het eerste ijs, onheilspellend hoorden kraken en of 't zou begeven. Bloemen plakten vast aan ramen, toen buiten nog wel eens naar binnen kwam, door kieren…
Marije Geerts12 november 2015Lees meer >

Haiku November 2015

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 566
twaalf november, ik word gestoken door een wesp... dag, mooie zomer…
Tjoke12 november 2015Lees meer >

Fotonen klonen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
De boom ontdaan van blad strekt de magere takken uit hemelwaarts omhoog, veelarmig tot rust gekomen in de nacht een kleed van sterren aan Jij wil niet horen van een maan gevangen in de kale, schurende vlakken alleen maar omdat jijzelf beweegt verdwijnt, verschijnt, verdunt verdicht op elk niveau van bestaan…

Kilte van een woud.

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.028
doordringende snijdende koude in een gure oosten wind mijn voetstappen klinken wat dof op het met klei doorweven grind bomen zijn groen uitgeslagen mos stijgt op langs de stammen hun kruinen bewegen en ruisen zacht er wordt de komende dagen wat lichte sneeuw verwacht beklemmende intense stilte omringt me in 't hart van 't bladerloze…
Leonardo21 november 2015Lees meer >

Grond gebonden

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 661
Ach hongerige herfstvlinder op zoek naar restjes nectar in de allerlaatste bloemen Mijn laatste zomergast ik volg je al een tijdje terwijl de winterkou zich reeds aankondigt Je kijkt me nog even aan voor je op je reis gaat vol heimwee kijk ik je na tot je uit het zicht verdwijnt Kon ik maar met je mee of anders met de vogels ik zou…
geeraardt21 november 2015Lees meer >

Een zware najaarsstorm.

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 890
Als tranen lopen regendruppels langs de ramen die kreunen en steunen onder de druk van het geweld. Dat takken doet afrukken van de voor de woning staande plataan en bladeren doet opstuiven door de lucht waarna deze vervolgens neervallen in mijn achtertuin. Krakende geluiden op zolder doen me er aan herinneren dat de kracht waarmee de storm…
Leonardo29 november 2015Lees meer >

Mijn onrust zoekt in december doel

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 660
December maakt zich van de jaargang los, maar kwade trouw is niet aan de orde. De vraag wat geweest is of zal worden gloeit na als een rode blos. Er daalt een blad naar het afwachtend mos, omdat hier en daar het loof verdorde. Na december gaan de trossen los, op de vlucht gejaagd door de oude woeste horde. Er komt in mij een vreemd…

Met een half oog?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
Het laatste licht voedt met verschrompelde nerven van een eikenblad, wat ze eerst aanbad, synergie laaft zich uit de kern van het hart, tonen vergaan in de alles omvattende synergie van stilte. van niets te leven dan van de synthese uit de winterwarmte van de grond om in de gerijpte nevels over te gaan, waaruit de verborgen…
Pama8 december 2015Lees meer >

Winter

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 940
De winter glinstert met ijskristallen vastgeklemd aan rietstengels die geheimzinnig ruisend tinkelend in de wind die dwars door alles blaast. De stilte die zeker komt brengt frisse tinteling aan het gezicht van die wandelaars die de eerste stappen zetten in de maagdelijke sneeuw. Het kwinkeleren van een winterkoning en een roodborstje in het…

De winter wacht weer

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
De betovering van de stille kou zal mij weer verrassen. Ineens is daar dan weer die wereld wit en verstild. Die mij lijkt toe te roepen: 'ervaar mijn schoonheid'; en het zal lijken alsof ze op deze manier om mijn aandacht gilt. Kijk zo zal ik het zien: 'elk detail, elk element zal zichtbaar worden; en het besef te verkeren in een stille…