4766 resultaten.
Droomtijd
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
526 Liet me meevoeren
door het water en de wind
stroomafwaarts met de rivier
tot in de andere wereld
waar geen grenzen zijn
afstand niet bestaat
tijd slechts een moment is
die z’n adem even inhoudt
daar zag ik jou weer
jong en mooi als toen
wind waaide ons samen
de rivier werd ons bed
de droom bracht het vuur
waar de nacht ons verblijdde…
de vleermuis
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
568 grillige rotsen overheersen
een stukje puur natuur,
waar ook duistere spelonken
zorgen voor angst en vuur
in het donker gedoken,
hangend, onderste boven
met zijn kop in een
zwarte mantel verscholen.
rustig slapend, misschien
wel dromend van de jacht,
wat hij allemaal vangen kan
in deze sterrenloze nacht.…
De schaamte voorbij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
487 ja ik ben los
maar niet geslagen
heb met regen en wind
de straten geschrobd
geen alledaags karwei
maar later met de
zon erbij veranderde
het aanzien van de stad
ben op pad gegaan
mensen keken me aan
of ze vuur zagen branden
had mijn naturel aangedaan
de schaamte voorbij
in mijn geboortevel
weg met kleingeestigheid
en preuts bekrompen…
Ware liefde
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
654 Een Engel verscheen,
doorboorde Theresia’s hart met een gouden pijl,
liet haar achter in vuur en vlam,
een vrouwenhart in extase.
Zij was in een totale overgave aan de liefde.
Haar gepolijste gezicht verhoogde de tastbaarheid
van het mystieke moment.
De liefdesengel werd belicht met voldoening van haar plicht.…
Het lotusmeisje
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
526 lotusmeisje droomt
dat de liefde in haar hart
het wereldleed kan doven)
's nachts zingt ze bij de vijver
om vuurvliegen te lokken
licht en liefde zorgen
voor de juiste atmosfeer
de vleermuizen en uilen
zelfs de hertenbokken
luist'ren stil naar haar gezang
alles is in yin en yang
dan vraagt ze aan de lelies
zachtjes, met een hart vol vuur…
Houd van mij – 1
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 Onzichtbaar is mijn hand, waarin
de aarde ligt, ik streel en sla haar
trek er vuur uit, stapel ijs op
ik breng haar hagel, sneeuw en regen:
Houd van mij!
Ach, houd van mij!…
Karkassen in zonlicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
526 Drie schuren in lichterlaaie
omdat een kind speelde met vuur:
Tientallen koeien, varkens,
konijnen, een paar honderd jonge hennen
zaten als ratten in de val.
Hun karkassen, de resten die er van over zijn,
liggen vandaag, één dag na de brand,
Te baden in het zonlicht
van de nieuwe dag, verspreiden
een niet te harden stank.…
En feu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
398 Een Parissiene is geschokt
De Notre-Dame, zij staat in brand
De Maagd Maria’s adem stokt
Relieken zijn in teamverband
Gered, met ogen roodomrand
Het vuur heeft dorst en slokt en slokt
Een Parisienne is geschokt
De Notre-Dame, zij staat in brand…
Levensecht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
336 Uit de diepste ademtocht
van die tijdloze nacht,
wat naakt en onbevangen
haar droom de mijne
onderzocht, te lezen en
te schrijven in elke
liefdeszucht dat zalft
en koost het vuur van ziel,
en leed gesmeed, genezen
van rug tot aan het kussen
en weer terug, in dat gevoel
leek ik bevoorrecht, tevens
angstwekkend kwetsbaar,
wonderbaarlijk…
Witgewassen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
441 het knetterde
vonkte siste
en sliste
verschoot
door spanning
ontbloot
er lichtte
magie rond je
donkere handen
in dit samenspel
van warme lijnen
kruisten krachten
waar jij met
voeten aardde
vergruisden machten
de resterende
energie van
het oude jaar
in de spektakel
overgang door
vuur knal en vlam
wordt magie
blank…
een verhaal van alle tijden (2)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
463 Prometheus een
jonge rebel rammelt
aan de randen
van de aarde
een god met
een missie
schuwt de waan
van de dag niet
deze rebel with a cause
denkt vooruit
hij rooft het vuur
het licht van de
kennis uit de hemel
voor de mensheid
de Olympus schudt
op zijn grondvesten
de vertoornde Zeus
vuurt vanuit zijn
verheven woonplaats…
Floralen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
357 Ik zag mezelf daar kijken
en vond mezelf wel lijken
op de bloemen aan de muur;
wel de fleurig felle kleuren,
maar plat en zonder geuren:
stilleven zonder vuur.…
LAIS CCCIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
438 En in de tuin van de nacht brandt de els,
en cascade van vuur is wat ik voel.…
Genadeloos slopen
netgedicht
5.0 met 123 stemmen
477 de wand
met gitaren
een handvol muziek
on stage de chaos
in ongekamde haren
van een illuster publiek
nog trillen
de snaren en
donkeren klankkasten
de mega decibellen
wil de leadzanger
diven en koppensnellen
dronken van
levenselixer door
jeugd en bravoure
maken zij van de
wereld een hemel
vol komende vuur
ze hebben al
zo…
Stil windekind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 vingers spitsten
en je handen
wezen naar
wat jij met
weerlichtende
bliksem in
talloze kleuren
geschreven had
ondanks je
angst voor
het onverwachte
opende jij
je hart voor
deze manifestatie
van geweldige
natuurkrachten
dolde het
aardse in
vuur en vlam
met een rollende
donder weerstond
regen en wind
met een lief en…
Teken aan de wand
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
576 Zijn liefde is van hout
haar liefde is als vuur
samen bouwen ze een
huis met brandmelders.
Vazen wachten op bloemen
paraplu's wachten op regen
zomerjurken wachten op de zon
en ik, ik wacht op jou.…
AAN DE HAND VAN DE LIEFDE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
660 draagt in z'n ziel de kleur van rozen
die slechts het reine kan ontroeren
Wie door het hoogst is aangezocht
en zich niet van zijn weglaat trekken
maakt in de schaduw vaak z'n stille tocht
zal niettemin zijn weg met lief bedekken
Wie door het hoogst is aangesproken,
in zich het schoon een plaats wil bieden
voelt dat een heilig vuur…
De smidse van de macht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
415 de pubers
hebben het
spel gerekt en
toch zichzelf
niet in het
hemd gezet
een stukje
onbedorven
jeugd heeft
gelukkig gezorgd
voor de lach
en ontspanning
in de smidse
van de macht
is het vuur pas
eindelijk wat
opgelaaid met
blauwe vlammetjes
het ijzer wordt
geplet in de
vormen van geluk
zij hebben de weg
van blind gaan…
De Ontreddering
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
680 De hemel kleurt bloedrood, tongen van vuur, blauwzwarte fjorden
als onheilspellende gedaanten.
In deze immense stilte de grote oneindige schreeuw
van de natuur. De ontreddering.…
Ruisende revolutie
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
589 Nu het verleden een
ander land is en dat
meetpunt verloren ging
Wij de kunst van het
vuur maken uit onze
handen lieten glippen
Nu wij de schoonheid van
ruïnes en oude verhalen
niet meer herkennen
Wij onachtzaam de
ongeborenen van de toekomst
geen ruimte geven
Nu wij een boom planten
en ondanks alles naar
de blauwe hemel kijken…
Die spirit
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
305 je wiegde
op benen die
je jeugd nog niet
konden dragen
danste met de pas
verworven stappen
om ons
daarna met
intens warme
vrolijkheid
heerlijk toe
te lachen
want jij
hebt doorgezet
sneller dan gedacht
de wereld veroverd
met je meer dan
stralende lach
bij jou brandde
het vuur van
ontdekking en
ontplooiing nog
toen de as…
HEMELGELUK, HARTE-SMARTEKREET tbv HEMELPOST bij afsluiting KAS ROUWEN EN VIEREN!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
469 HEMELGELUK
Er is veel post voor de hemel
Hemelpost
woorden vol passie en met warmte geschreven
in de Kas van Rouwen en Vieren
door honderden alhier op aarde
daar laten we nu het vuur op los
zodat het opgaat in de hoogte
en ver stijgt boven de wolken
en wie goed kijkt en fijn voelt
voelt geluk neerdalen uit de Hemel
Hemelgeluk
De…
Beau was here
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
340 Een gheneughlycke
nochtans scabreuzelijke
minnekozerij
in een scharlakenpaarse
krokus- en paardenbloemenwei
Zie hen dan
gloedvol, vol vuur
en vurig als een furie
onstuimige strofen
in golvende patronen
opgaand in vlammen
losgaand
in wisselende
hoogspanning
van tegendraadse
antipoden
zonder meer
uitzonderlijk
eigenzinnig…
Eeuwig geluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
182 Jouw passie kruipt onder mijn huid,
Ontvlamt in mij ’t vuur,
Prikkelt mijn zijn van top tot teen,
Dát kan slechts jij alleen.
Jij brengt de zon in mijn leven,
Verwarmt mijn lijf en leden,
Je bent ’t centrum van mijn zijn,
Maakt één van mijn en dijn.…
Anouchka van Miltenburg (2)
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
858 Ze was zo licht, haar lach vertederend
Dat hielp haar niet en in de kwade uren
Verweet men haar naar links of rechts te sturen
Ze vond dat niks, gemeen, vernederend
In ’t collectief geheugen ziet men haar
Geassocieerd met de versnipperaar…
Julian Assange
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
555 Boskalis, Nederlandse baggeraar,
heeft er een bergingsklusje bij gekregen.
Maar wat gebeurt daar op die waterwegen?
Wie vaart er wel bij ruzie en misbaar?
Assange, die wist wel raad met zulk theater:
Hij haalde alle bagger boven water.…
Christus in ’t hofke
poëzie
3.9 met 15 stemmen
6.252 Zeg, heeft de liefde uw hart in hare gloed verslonden,
Uw hart, dat smeltende door huid en kleed’ren dringt?
Heeft u Gods toorn een pijl in ’t ingewand gezonden,
Die uw beangst gemoed zo vinnig praamt en dwingt,
Dat zijne wonde, o mij! bloedt uit ontelbre wonden,
Dat uit elk zweetgat, ach! een purperen ader springt?…
Stormschade
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.170 Sterren worden blanke waterlelies
De dageraad een doornloze gloed.
Omstaanders grijnzen van verveling
Alsof we de vervoering veinzen.
Kom uit uw krocht.
Schuif aan voor de rijstpap met gouden lepels.…
Onze vriendschap
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
4.429 steeds verder en dieper
naar de horizon weggezakt
tot uiteindelijk duisternis heerste
Ik hoop dat diezelfde zon
ooit weer gaat schijnen in mijn leven
zodat ik terug kan genieten
van haar warmte en schoonheid
want eigenlijk kan ik niet zonder
En als ik heel goed kijk,
zie ik daar in de verte
terug de verschijnselen
van die mooie warme gloed…
Levenslust
poëzie
3.3 met 18 stemmen
4.709 Maar om ’t leven wel te smaken,
Dient daar nog een hoger gloed
In de vrome borst te blaken:
Vaste, kalme stervensmoed!
Wie geen moed heeft om te sterven,
Zal de moed tot leven derven:
Steeds gaapt de afgrond aan zijn voet.
Om langs rozen mij te leiden,
Om mijn leger zacht te spreiden,
Als dit minnend hart moet scheiden
Geef o God!…