7646 resultaten.
waar het licht gloeit
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
657 en als ik dan even met mijn hoofd
schud
de zee zie
die zoveel te dragen heeft
wanneer de zon met pompoenoranje ogen
haar schouders naar de nacht richt
vogels nog een laatste keer opstijgen
in de weemoed van mijn gedachten
om daarna spoorloos te verdwijnen
de hele nacht lang
dan weet ik
dat, hoe naamloos ook, ik op de donkere golven…
Gebundeld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
512 Het is geen sprong dat ik besteed bij volle maan
om jou te roepen met opgeheven hoofd
maar alleen de zonsondergang kent haar kracht
die de intense band tussen ons uitdooft.…
Stil water
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
510 Wanneer ik stil,
in mijn hoofd verkeer,
spuw ìk in gedachten,
maar mijn ogen vuur.…
Zondagse uren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 de pijn die jij mij toedichtte
stuur ik per omgaande retour
toen jouw ego boven kwam drijven
herkende ik het ons zijn niet meer
nog altijd word ik wakker
met een zwaar hoofd
vol met wat als, maar toch
zondagse uren slijten traag
krantenpagina's slaan zichzelf om
voel de pijn van de wereld
en dompel me onder in muziek
die speciaal voor…
Stille rivier
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
644 Bij de bedding van de stille rivier
herinner ik mij de echo van jouw stem
waar jaren in het verleden zijn vergleden
en ik heb ieder woord nog in mijn hart
elke droom droomt in mijn hoofd
en kilometers reizen zwerven met me mee
langs de stille rivier ligt het meetlint van onze liefde
een vriendschap ter volmaking van het zwijgen.…
De diepste lagen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
867 Anderen zeggen
het leven staat niet stil
dat blijft maar
in mijn hoofd spoken
omdat ik niet altijd kan
dealen met de pijn
zal ik steeds die naam reciteren
mijn hart is niet stuk
er is een scheur geslagen
zo plotseling onderbroken
totaal tegen mijn wil
is er een rouwopleiding
waar ik dat gat kan
leren repareren
misschien door niet…
'Spielerei"
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
560 Dichten
is vluchten
soms verzuchten
je hart luchten
je op iets
richten
weg van
dat wat is
of was
soms met
je hoofd
dan weer
met je hart
wit-zwart
of juist met
grijzen
jezelf,
de ander,
iemand, iets
de hemel
in prijzen.…
laatste nacht (8-9 juli 1942)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 je weet het:
deze nacht zal
de laatste van
mijn leven zijn
ik heb geen weet:
wat speelt zich af
in een onverzettelijk
hart en hoofd
in deze nacht met
de dood in zicht
schilder je een
vredig tafereel
de landelijke boerderij
bloembollenvelden de
horizon onbewogen onder
een zacht wolkendek
in deze heldere uren
bestaat de oorlog…
Dakloos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
541 Hij verdroeg nog slecht een dak boven zijn hoofd.
Maar hij schrok zich bleek,
die dag waarop hij ook zijn zoon
zag aanschuiven in de winteropvang.…
Moeders rozenkrans
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
639 Terwijl zijn flair afnam
nam de vergetelheid toe
handen verkrampten
sindsdien hebben
snaren niet meer getokkeld
hij wuifde niet meer
naar de nieuwe morgen
zijn mond werd stil
het hoofd leeg en eenzaam
zag ogen niet meer stralen
de geest verstarde
totaal verstrooid en uit balans
vroeg hij haperend
om zijn moeders rozenkrans
en…
Warmtebron
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
794 Laat me delen in je warmte
het is zo koud hier in de nacht
er waait een ijswind door m'n hoofd
die meer en meer treurnis belooft
mag ik slapen in je warmte
ik verkil als ik nog langer wacht
er trekt een vrieskou in m'n lichaam
die me langzaam van zinnen berooft
ach kan ik schuilen in je warmte
totdat de zon weer naar me lacht…
Conrad van de Weetering 21-3-1929 – 16-10-2017
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
673 Die eerste keer in Café Eijlders
jij sprak me aan in het Javaans
ontmoette een krasse oude heer
schudde mijn hoofd heen en weer
te veel talen geleerd en vergeten
Daar lig jij dan en leest een gedicht
over leven als een feest van licht
zo zal ik je blijven onthouden
een heer van dansen zonder gewicht
een vriendelijk mens om van te houden…
stilleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
544 een huis in een
smalle straat met
lindegroene bomen
is het houvast
van een frèle vrouw
haar baken een
burcht om te kunnen
blijven om te schuilen
achter een donker
ondoordringbaar gordijn
volgen haar ogen
de passanten
niemand ziet ze
over het hoofd
men vindt haar
zoveel later
levenloos in de stoel
de opgezette lapjeskat…
Gezond weer op
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 Herinneren wat je gisteren
achterliet en bewaarde
tot bij het ontwaken
Jij zult eraan wennen
zoals aan een lichaam
uitgeklapt landkaart wordt
Zo kan je terugkijken
voorstellen, bedenken
hoe het verder gaat
Woorden zijn kwijtgeraakt
in alle talen waaruit
een zwaar hoofd bestaat
Er worden versjes gemaakt
in de blauwe nacht, lichaam…
Heel stil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 ik heb je laten gaan
in mijn leven
maar in mijn hoofd
blijf je nog kleven
in mijn hart
daar slaap je rusteloos
ik voel je
niet geheel liefdeloos
soms voel ik
je klauwen nog snijden
de littekens gekerfd
ik wil geen medelijden
ik vecht mijn eigen strijd
ik heb nog zelfrespect
je groeit een passage
in mijn traject
al blijft liefde daar…
Anonieme vriendschap
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
709 Er is een Russisch landschap in mijn droomwereld
met huilende wolven die een gedicht achterna zitten
ik ben voor de laatste keer terug bij het zwarte schaap
in het donker van mijn diepste verlangen
en ik draai mijn hoofd naar het maanlicht
we zullen de brieven zonder nachtmerries vergeten
onzichtbare letters in het wilde landschap
verlangen…
in Nagoro
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 goedgemutst
samen op
een bankje
stil leven
in Nagoro
haar ogen
verdiepen
zich in de
verte van
de vallei
beide handen
rusten open
op haar schoot
zijn peinzend
hoofd gebogen
als hij haar hand
licht beroert
twee mensen
roerloos
zij aan zij
op het bankje
welgemoed
in dialoog
in Nagoro
een bergdorp
stillevens…
tussen kraters en sterren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 met je voeten in inktzwarte
kraters en je hoofd
tussen sterren wringt de
tijd een diepe barst
hoe lang blijven voeten in
een gif-zwarte mengkom staan
hunkeren harten naar lonkende
dieptes van het heelal
leg hart en ziel op de sterrenkaart
neem de stipjes over
luister met volharding
voel hoe je in de tijd verdwijnt…
Heel en al
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 Wanneer alledaagse problemen groeien,
boven mijn overvolle hoofd,
hoef ik alleen maar in te stappen,
en op te stijgen.
Dan wordt alles weer heel,
want alles is er al.…
Zo groen nu
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 ZO GROEN NU
Als zij haar nek maar niet breekt
dacht ik bij het zien van haar, zij
op haar hoofd staat en ik weet
- Zij kent haar vader nu wel -
wat zij later zeggen zal, iets van
dat iemand die zo vol talent zit
heel blijft in haar escapades
hoe dwaas en onmogelijk ook
Zo ontsnappen kan aan altijd normaal
de aandacht krijgt, die zij…
Schedelsoep
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Op een draaistoel kijk ik rond
de tijdcapsule van mijn hoofd
vliegt en bedenkt verhalen
van herinneringen en beelden
die passeren, ik reis
naar mijn geboorteland
Het bestaat niet, nooit
heeft het bestaan, het is soep
van levenslang aan mijn voeten
geplukte ingrediënten, gekookt
in de pan van mijn schedel
.....De verse soep van nu…
Zonder reserve
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Mijn windstil hoofd
taalt niet eens naar muziek
we dwalen en kussen
dezelfde straten door
eten halve porties
van elkaar willen alles
samen delen geven
ons helemaal over
aan acht strelende
dansen met de vogels
op de bank van zand
de kaap van Ameland
drinken alle sterren op
en zwemmen dan
in spiegelwater
elkaars huid in…
Als de ziel zingt
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
622 Als de ziel zingt
De melodie van stilte
ken ik inmiddels uit het hoofd
omdat het ligt opgeslagen
in de krochten van mijn ziel
leegte en volheid
komen daar ze tezamen
het maakt me vrij
daar ontwaarde ik
dat eenzame leegte
ook volheid van het leven kent
de ziel vertaalt die melodie
eens immers
is mij die rozentuin beloofd
een witte…
Van wilde bloemen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
496 er was altijd
een dwarrel licht
waar jij ook ging
sprankels in
je ogen zonden
kleine lichtbogen
nog klonk er
geen muziek maar de
ritmiek was onmiskenbaar
jij en de lichtende
sterrensluier
rond je hoofd
het was magie
die zorgde dat de
werkelijkheid verschoot
ongemerkt
deelde jij een
warme energie
het stukje
blijdschap…
Rebel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
449 Hij doet wat
in onze mond blijft steken
Hij gooit de rommel weg
die niet van hem is, want
de vergunningen deugen niet
en hij is niet bang
voor de politie, niet bang
voor brokken, ziekenhuis
en littekens, niet bang
de diepte te voelen
van een val en dan
vonkend van kortsluitingen
in milliseconden het uit elkaar
spatten van zijn hoofd…
Nachtgedachten
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
604 Herinneringen malen door het hoofd
in het midden van de nacht
Wie had dit ooit geloofd
Dit had ik niet verwacht
Hij had het mij beloofd
we worden samen oud
Hij is toch weggegaan
het is hier stil en koud
De lente doet haar best
en maakt een kleurenpracht
De roodborst maakt zijn nest
ik zie de grote macht
Ik denk en .... op het lest
zie…
5 haiku’s
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 1
het diepe denken
het labyrint in het hoofd
grensverkenningen
2.
een gedachte blijft
onuitgesproken hangen
geen mond zal spreken
3.
liggende streepjes
in laatste zomerdagen
verlengd tafereel
4.
het vertrekpunt hier
inchecken en aansluiten
een verblijf van gaan
5.…
Oelewapper
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
610 Een Oelewapper uit IJmuiden
Die had de klok wel horen luiden
Maar wist niet waar de klepel hing
Dat was voor hem toch wel een ding
Het werd tot slot een hele queeste
Toen was het enige wat restte
Een klepelzoeker in te huren
Die toen na jaren maanden uren
De klepel vond zoals beloofd
Hij zat in Oelewappers hoofd
Dus de moraal van dit gedicht…
park
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 er schoot een regel door mijn hoofd
terwijl ik liep te lopen
'er heerste vrede in het park
als in vervlogen tijden'
hoeveel goden mensen
zich ook wensen
er is slechts één zon
die ons allen troost en verwarmt
er is slechts één maan
die ons allen troost en omarmt
die boven oorlog boven vrede
altijd blijven staan…
Oorverdovend
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
410 het oorverdovende geluid
in haar hoofd
dreunt en dreunt
het geluid gaat
door haar merg
en been
haar strakgespannen zenuwen
zijn als koorden aan elkaar
vastgeknoopt
ze pakt haar gevoelens
negeert systematisch
het zachte gejammer
legt haar emoties
in geluiddempende verpakking
op de plank in de donkere kast
tevreden loopt…