3942 resultaten.
Passie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
812 dek me toe, straks als we hebben
liefgehad….als de hartstocht
heeft plaatsgemaakt voor
serene rust
dek me toe met een deken
warm van liefde en passie
het geluk dat we samen
mogen delen is zo groot
we hebben nauwelijks woorden
nodig om het wereldkundig te
maken…de lente is ook dit
jaar getuige
net als de zomer
herfst en winter…
lief,
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
759 hoe blauwe ogen iriseren, lichtgebonden
rond het zwarte gat
dat missen heet
ik weet dat het goed met je gaat-
je huppelt blond rond bronnen vol jeugd
jouw vlechtjes vrolijk in cadans
de trance van nu
mijn tafel draagt ook roze tulpen
elk laat zien hoe mooi- je bent
ik hoop het
dat jouw tijd
ook zomers kent en winters
onder witte sneeuw…
heel even
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
640 vandaag heel even zon
in afscheid van de winter, licht
en warm op luwe plekken
waar ik even leven kon
zojuist heel even zacht
gestreeld rond wat viooltjes, paars
gerangschikt in een oude pot
voorjaar
in mijn buitenwacht
even glanst wat zichtbaar goud
rond korte ademstoten
roerloos klampt mijn hart zich vast
zodra ik oud
en oeverloos…
Met mate bloot
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
463 onverstoorbaar
tegen blauwe lucht
recht de meeuw
zijn rug en slaat in
regelmaat de vleugels uit
op warm zand
krioelt de mierenhoop
geeft winters wit
met mate bloot en
smeert tegen verschraling
in herhaling
kuiven golven wit
van rollers in de branding
bij een door wind
gestuurde landing
zon en zee
een meeuw en blauwe lucht
ingrediënten…
Basho !
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
578 loop alle paden af
terwijl bladeren vallen
zie een heel lage zon
aankondiging van winter
denk aan je vader
die dood is gegaan
aan de mist zo dicht
het moet wel herfst zijn
luister en je hoort
de kikker in de vijver springen
Basho!…
Een lang verhaal (voor Arthur )
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 de lente
wist de lichte toon
van het vergeten kind
vast te houden
de zomer
liet veelbelovend
en gul het zonlicht
naar binnen vallen
in het najaar
voelde je voor het eerst
een ongrijpbare splinter
in je hand
de winter
kwam benauwend dichtbij
heuvels werden bergen
in het grensland
transformeerden de witte
in zwarte bladzijden…
Onderwater
gedicht
1.0 met 1 stemmen
3.272 Zuidpool: die van de pinguïn, vogel in duikerpak
die het eigen lichaam als slee gebruikt om over de hard
geworden winter te glijden.
Vogel die liever zal zwemmen in het donkere onderwater
dan vliegen in het licht der eeuwigheid.
Ik kan de pinguïn wel begrijpen.
Slapend zien we meer dan met de ogen open.…
Lichtstraal
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
575 Zomeravond in de winter
voelde als onsterfelijk fluweel.
De nachten waren
vier seizoenen gekleed in satijn.
Jij blijft mijn eerste lichtstraal
die duurzaam zal schitteren.
Met de ambiance
van de mysterie door jouw jasmijn.…
Exposeert zich
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
534 in lange dagen zomeren
danst zon het ballet zonder
schaduw op een zinderende einder
kleuren herfsten
in warme barokke volheid
op het grote meestersdoek
ijle tonen winteren
als kristallen rinkelen in
de felle kou van het hoge blauw
alleen lente is uniek
zij creëert het eerste pril en groen
exposeert zich in ons hele doen
zo zet…
TAFELTJE DEK-JE....
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
734 Mijn lentes
zijn gevuld
met zang
van merel,lijster
.....vink en mees
Het zijn kille winters
die ik vrees
hun stille afwezigheid
in tuinen,langs bermen
Het zijn m'n oren
die ik wijd open zet
zo ook mijn hart
bij klanken van voorjaar
Hoeveel herfsten....
dalen vogels neer
om zich te voeden
aan het rood van bessen?…
Ijzige blikken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
481 was voor mij ongekend
er waren geen woorden
waartussen emoties laveerden
slechts de eruptie om te trotseren
woede koelde door
ijzige blikken en bevroor
toen ik probeerde te schikken
wij zijn het absolute
nulpunt binnen gegaan
waar liefde niet meer kan bestaan
ooit zullen wij ontdooien
wie weet gaat de lente zich
na deze winter…
Lied van de Betuwe....
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
541 wordt nu pas
-achter de rug
van winter om-
een weg gebaand.
Wind uit
de goede richting
wolken?
ze blijven uit
In bloembeginsel
zet zich het fruit...
waarin we
-in een late zomer-
onze tanden
mogen zetten.…
Hema worst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
582 Waardoor de koude en de ellende van de winter
weldra zal worden vergeten onder het smakelijk
samenzijn van zo'n Hema worst eten.…
Joepie....lente
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
811 Niks geen meteorologisch gezwets
gewoon zoals het op school werd gezegd
21 maart drie maanden na
de winter begint de lente.
Maar al staan die bloempjes
mooi te wezen in 't groene gras
ik zou nu toch werkelijk willen:
dat het ietsie warmer was:
Want al heb ik de verwarming aan, ik
verrek van de kou, dus ZON,
Kom op nou!…
Kerst van mijn dromen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
822 ik heb alle rollen
uit de stal
al gespeeld in de
kerst van mijn dromen
wist mij een herder
met kudde en schapen
spraken samen in blaten
hadden de ster snel in de gaten
was jozef met ezel
vol liefde en trouw
zijn hoogzwangere vrouw
verzorgend bij winterse kou
in maria heb ik mij
moeilijk kunnen verplaatsen
haar onbevlekte ontvangen…
Iets
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
516 er is iets veranderd
niet de nacht, die is nog altijd zwart
niet de stilte, die is nog altijd leeg
niet de winter, die is nog even ijzig
niet de zoektocht, die is nog zonder antwoord
niet de slaap, die is nog mijlenver
niet het wachten, ik tel nog ieder uur
niet de inspiratie, die is de grote afwezige
zelfs niet de wanhoop, die is nog steeds…
renner
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
739 terwijl de winter koud
de temperatuur vriest
doorwaait ijzige wind
het grijzend haar
onstuimig zelfverzekerd
stuwt zijn ijzeren wil
als in jonger jaren
zijn benen in vooruit
zijn passen verend
vreten het asfalt
tegelijk met meters
het einder dichterbij
met bonkende hartenklop
rennen zich zijn spieren
langs ruiend het applaus
naar…
Het is koud op zolder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 Mijn 70e winter
Het is koud op zolder
Het hout van de vloer kraakt als die krimpt
De vos blaft in de nacht
waar de maan zijn eerste kwartier vindt
Ik warm mij tussen twee dikke dekken
Onderin dubbel geslagen met mijn voeten er in
Wil met gedachten nog wat tijd rekken
Maar de slaap heeft het gewin.…
struikeldicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 het later van vroeger
ontbeert een toekomst
aan de som van druppels
ontbreekt het water
er bestaat geen bos meer
zonder kettingzaag
het gedicht is kaal
eeuwig is alleen de dood
ongerijmd als gemorste koffie
bij ontrafeld brood
sommige winters verlangen
naar een zomerjurk
elke betekenis draagt een
steen om de nek
elk woord…
Optuig in mijn geest
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
575 ik hoor het ruizelen
van woorden uit de
bomen van mijn dromen
die ik optuig in mijn geest
het is een feest
van groene blaadjes
prille tonen op muziek van
lente als de winter is geweest
in kleur bloeien akkoorden
als zinnen zich formeren
volgens regelen der kunst
schrappen en opnieuw proberen
wind draagt traag
wat inspiratie aan als…
Rondgang
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
618 het blauw van de winter
tekent zich zo mooi
over de kale bomen
een kraai vertelt
in krasse taal toch
alvast zijn lentedromen
wat koude poedersuiker
legt een maskerende deken
over het onbewogen gras
vanuit mijn glimlach
tekenen zich asemvlaagjes
met genoegen vertraag ik mijn pas
voor even verban ik
de twijfel naar de verte…
Late herfst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
782 ik kijk uit naar de weemoedigheid
van de late herfst
die straks staat te komen
die dan z’n geheime kwaliteiten
ten volle tentoonspreidt
het is de tijd voor ons eekhoorns
om dat te verzamelen
wat ons door de lange winter leidt
dat wat we dan gaan overzien
mijmerend bij het haardvuur
waarbij we nog even stilstaan
overdenken wat was wat…
Ontworteld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 er is een boom aan het land ontworteld
hij ligt voor een huis en een dorre tuin
zijn takken raken de deuren en ramen
waar jij vele winters vaak achter zat
je bleef er uren zitten tuurde voor je uit
schilderde met je camera en luisterde
naar de regen en het geselde van de wind
die de oude treurwilg tot vallen bracht
maar nu wandel ik en…
Klaprozen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
612 En ik herinner me
Hoe zowel blad na blad
Als traan na traan
Langzaam de winter aankondigden.
Afvallige gratie en
Scheidende schoonheid op de achterbank
Nog altijd trekt jouw naam, jouw geur,
Aan mijn hart zoals je aan mijn haren trok.
De mooiste herinnering aan die felle zomerzon
En hoe ik klaprozen voor je plukte.…
Golven van de tijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
513 Vier jaargetijden (Tanka)
De zomer verkleurt
en heeft zijn geur verloren
de herfst staat voor de deur
dan winter geen sneeuw geen ijs
een lentevogel vliegt op.
Diepe wateren
Sneller dan de wind
vluchtiger dan een zeemeeuw
slapende golven.
Hoofd boven water
De economie hapert
water tot aan de lippen
kopje gaat onder.…
Volle schuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 We doen nog wel alsof
we het goed geregeld hebben
met parlementen, rechters en
een grondwet van onze idealen
maar de boeren zijn gebleven
en wij zijn hun knechten
die kapitaal verbouwen, oogsten
en uitpersen in vele nullen
op het achtererf van de slacht
We willen volle schuren
voor de winter, maar we moeten
er duur voor betalen aan…
2021 spreekt...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Het is nog winter.
Het was wonderlijk stil vannacht.
Stemmen van liefde spraken.
Laat ons mensen samen,
van donkere nachten,
lichte dagen maken.…
verliefd
netgedicht
4.8 met 15 stemmen
498 En weet je wat het raarste is
je praat je hebt weer zin
achterop de fiets
Pap weet je wat het raarste is
terug van dansen
lichten zien zichzelf niet
kleine filosoof
Weg weer
in gedachten
En weet je wat het raarste is
achterop de fiets
dat de regen ook koud wordt
want water kan niks weten
Denk je dat het winter wordt
Achterop…
ALS DE ZON IS VERDWENEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
501 scheurt de zon dan toch de wolken door
het lijkt of de winter plots is geweken
de duistere dood zijn kracht verloor
kwam de zon ’t nieuwe licht opsteken!…
ommuring
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
468 vragen in ‘t zog van verwarring, halsoverkop
in ademnood gevangen, belichaamd
door ruwe rauwheid van ontelbare woorden
die elke winter weer overleven
dan volgt diepgevroren spijt, gevolg van
wederkerigheid ergens halverwege
een onbeslapen ochtend, een avond
zonder bomen, het einde dat geen kant op kan…