4113 resultaten.
HOE DOOD EN DAN?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.548 huil maar als dierbaren dood zijn
huiver maar aan stervensgedachten
hul je maar in diep weegeklaag
houd je maar niet zo sterk
hoe dat mag je zelf invullen
en
wanneer, dat blijft een verassing
want de dood kent geen agenda
waardoor het zo'n mysterie blijft
waarom?, waarheen?, waartoe?
wacht levendig je eigen vorm af!…
Regenboog
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
1.708 Zachte kleur zwijgt voor even
wijl haar kistje wordt vervoerd
‘t Abrupt einde aan haar leven
‘t bloempje, leek onaangeroerd
Donkere wolken, zonnestralen
geen houdt zich de ogen droog
Een jong leven vol van idealen
glijdt weg over deze regenboog
Zware stilten en trage stappen,
ergens krast een torenuil, rauw
Zuchten die velen ontsnappen…
Glimpen (haibun)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.203 We hebben uren aan haar bed gezeten. Haar arm gestreeld, haar
pols gevoeld. We hebben haar naam geroepen en haar ogen leeg
gezien. Zij komt niet meer over de brug.
Zware regenval
zwiepende ruitenwissers
ik rem af en zie
bogen van brekend licht
glimpen van glorie groot
Jeronimo van Elk…
Teloorgang van een jong talent
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.057 Voor J. 1967-1995
Jij was nog
in woelige schemering
waarin tijd versmolt met
wat ooit gebroken werd
Ontluikend als subtiel licht
in warme ogen
Op tere huid drogen
tranen zich als fijn stof
der herinnering
Als een vervlogen
zondagskind
in pijn verdronken
Zo een jong
fragiel
weerbarstig talent
Jij was nog
niet aan…
Traan op het medaillon
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.571 Vanuit een diep dal staar ik omhoog
naar alle grauwe wolken voor de zon
Een traan ontsnapt dan aan mijn oog
bij ‘t openen van je kleine medaillon
Tussen ‘t grijs glijdt een zonnestraal
net of ze ontsnapt is aan ’t grote licht
Het straaltje licht lijkt schier illegaal
en is waarachtig exact op mij gericht
Dan zie ik jouw lach in ’t medaillon…
In Ruste
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.006 Het heerlijke van de dood is
De rust het onverstoorbare
Het eeuwig nachtelijk duister
Ervaren het ongekende in overvloed
En zoal mocht er zijn een nieuw iets
In die onvoorstelbare massa van het heelal
Weet dan dat een ieder u benijdt op uw verscheiden
Doch in een niet te meten tijd fragment zullen zij volgen
Ga en effen het pad der vergetelheid…
Kerkhof
gedicht
2.7 met 62 stemmen
27.757 Een herfstdag tegen Allerzielen,
het was niet anders dan het was
de zon, de bladeren die vielen,
het hek, de zerken en het gras.
Ik had een tijdje rondgezworven
voor ik haar graf gevonden had,
want er wordt toch nog meer gestorven
dan je zou denken in zo'n stad.
En half beschaamd en half bewogen
- je ziet jezelf een beetje staan -
heb…
In de hemel
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.554 Haar ziel is nu in de hemel,
een stoel voor haar gereserveerd
na al die jaren van de ziekte
is geluk nu weergekeerd.
Ze is aangekomen daar,
waar ze het liefste wilde zijn,
na al die jaren van behandelen,
kale kop en zielenpijn.
Haar kinderen achterlatend
in de wetenschap,
dat die verder kunnen zonder dat,
ze spijt of berouw…
Zonder jou
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
2.243 Ik vind het zo moeilijk, volwassen te worden
Ik vind het zo moeilijk, aan de toekomst te denken
Ik vind het zo moeilijk, anderen liefde te schenken
Het is allemaal zo moeilijk, zonder jou
Ik vind het zo moeilijk, helder te denken
Ik vind het zo moeilijk, weer vrolijk te zijn
Ik vind het zo moeilijk, want het doet zoveel pijn
Het is allemaal…
CARPE DIEM
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.621 Je zorgen voor de dag van morgen
zijn de dood voor je leven vandaag
geniet van ieder moment
voor je er niet meer bent!
PLUK DE DAG…
Dragers
hartenkreet
0.3 met 3 stemmen
1.491 Een oude uil droomde op zijn tak
terwijl najaarswolken opdoemden
Vier dragers met hun donker pak
die zich enkel verdrietig noemden
Een donkere kist, daarop ’t kleed
en letters die van hemels spraken
Uit niets bleek de wanhoopskreet
waarom ‘t meisje af moest haken
De stilte, die haast te snijden was
beheerste volkomen de atmosfeer
Weggegleden…
Spiegeldood
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
961 Het is alsof de dood ons stilte afpakt
en de kleuren van bloemen
intenser zijn dan ooit
maar helderheid is in een waas
omdat de spiegel nooit kan liegen
en denken soms niet verder gaat
dan voelbaar beseffen dat het sterven
ons de grootste talenten heeft ontstolen
om voort te leven in gedachten.…
Antonie
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.577 Wat gaat er in iemands hoofd om
met een leeg gestreden ziel in het verschiet
Verwarring en misschien teleurstelling
het licht in het leven niet meer ziet
Wat gaat er in iemands hoofd om
die moe en in volledigheid is ontdaan
De kracht uit zijn lichaam vloeit
geen moed meer heeft om door te gaan
Wat gaat er in iemands hoofd om
waar vreugde…
Antonie
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
947 soms is het donker,
zoveel sterker dan het licht.
Vlinder vliegt even niet.
Merlijn tovert even niet.
De kleine blonde,
is dood.
bloemen zullen zich mettertijd,
weer ontbloten aan de zon,
harten worden weer verwarmd,
door herinneringen los van de tijd.
de vlinder zal weer vliegen.
de tovenaar zal weer toveren.
De kleine blonde,…
Wetend dat ik jou mijn tranen schrijf
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.073 Met het uitzicht op de einder
waarin de klok onze tijd uitwist
met het inzicht
in al het broze, vergankelijke
wetend dat ik jou
mijn tranen schrijf
zingt jouw hart
melancholisch,
onbedaarlijk
hopend op troost
voor een bittere nanacht
Als onze wegen niet meer
onafscheidelijk zijn
ook dan zal ik naar je reiken
jou hunkerend…
Solomon Burke
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.098 een stem valt stil....
mijn ogen tranen
rust zacht
jij die
zoveel mooie momenten
aan mij gaf
zo warm
jouw soul
liet me dansend dromen
"meet me in church"…
De grote oversteek
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.158 Wij worden op de proef gesteld zegt de man en Jeronimo tuimelt de stilte in. Weg van de ziekenkamer, weg van necrotisch weefsel, morfinepleisters, de geur van dood. Hij loopt op de zeereep af en kruipt tussen de hoge helm.
Hier, op het balkon van het continent voelt hij zich thuis. Engelland is onmeetbaar ver, Engeland haalbaar.
De rust is tijdelijk…
lieveheersbeestje
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
2.012 de lieve heer stuurde eens een beestje.
die soms eigenwijs uit de hoek kon komen, maar altijd in was voor een feestje.
het beestje leefde om te leven, en maakte er wat van.
een beestje met een petje, en een eigen levens plan.
maar op de vleugels van dit beetsje, zou nooit een 19de stip komen te staan.
wand dit lieveheersbeestje is te vroeg…
Niet proberen te doorgronden
hartenkreet
4.0 met 30 stemmen
1.604 Zoveel meningen, zoveel onbegrip en de massa heeft niet beseft
dat het hier niet gaat om een dip maar een levenslang gevecht
Iedere dag zoeken naar al dat moois wat het leven biedt
iedereen lijkt het te hebben gevonden maar jij vindt het niet
Jij lijkt, voelt en bent alleen in de zoektocht naar geluk
en dan tevens die verschrikkelijke angst om…
De Horlepiep
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
887 De Horlepiep
Nee, Magere Hein ontloop je niet,
ook als je hem nooit hoort of ziet.
Met scherpe zeis en in ’t geniep
danst hij stakerig de horlepiep.
Ik lach en schater; hoe macaber wijs en lied
ook zijn: zijn knekellied verdriet mij niet.
Dapper ook de dorpse boer, hij melkt en wiedt
en oogst: voor hem ligt welvaart in ’t verschiet.…
Opkikker
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
2.089 Een lamp die flikkert in de kamer
Als alleen ik daar wezen moet
Maakt mij nieuwsgierig en ook vrolijk
Ben jij dat papa die dat doet?
Zet jij mij soms weer aan het denken?
Laat jij me weten: life is great
Moet ik meer aandacht aan je schenken?
Bang soms dat ik je vergeet?
Dat jij het bent mijn lieve papa
Die bij me blijft zelfs na de dood
Over…
Antonie K
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.181 Levenslust, een evolutionair program verandert in jouw
geest door storm in ‘n mentale stoornis waarin drempels
tussen leven en dood vergaan, ‘n zwarte leegte ontstaat
waarin je jezelf verliest en dodelijke angsten uitstaat.
Je wordt depressief en suïcidaal wat niet automatisch
dood-wensen inhoudt, maar zoeken naar vluchtwegen,
uit het…
Onvoltooid
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.209 éen rode knop tooit nog
de uitgebloeide stokroos
geen bij zal komen
haar bloei is bevroren
door bijtende nachtvorst
een heroïnehoertje sterft
door een overdosis
zij is uitgetippeld
haar naam is Roos…
Mijn laatste dag
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.779 Op die laatste dag van mij
volgde rap de laatste nacht
Daarna kwam het generlei
alwaar ik werd opgewacht
Op die laatste dag van mij
wilde men afscheid nemen
Tranen vloeiden er ook bij
ik kende amper problemen
Op die laatste dag van mij
zag ik naar ’t hemelgewelf
Elkeen daar keek toch blij
het is er zalig, zeg nou zelf
Op die laatste…
STERVEN
hartenkreet
2.7 met 15 stemmen
1.961 Verzadigd van het leven
opstaan van tafel
en
heengaan…
Blijvend
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.012 In alle bewondering deel ik de stilte
jij ligt hier in de grond
al zou ik U eigenlijk U moeten noemen
respect voor de leeftijd en de mens.
Bloemen groeien niet goed
op al het uitgegraven zand
maar gelukkig houdt liefde kleur vast
omdat er altijd een herinnering blijft.…
Miserere lacrimarum ejus
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.020 Meneer Jeronimo waakt bij oom Juan. Ooms adem stokt zo nu en dan en komt weer reutelend als een oude auto op gang. Zijn ogen blijven gesloten. Jeronimo ziet grimassen op dat uitgeteerde gezicht voorbijtrekken. Heeft hij pijn, droomt hij? In arren moede zingt hij maar een psalm uit Juans refotijd toen hij nog Jan heette: zelfs vindt de mus een huis…
R.I.P.
poëzie
4.3 met 16 stemmen
7.249 Rust in vrede, rust in vrede,
gij die, wandlend, zijt van hier
voorwaards- en voorbijgetreden,
onder Christi kruisbanier;
die naar 't land zijt, het verdoken,
waar de koninklijke staf
ligt bij 't naamloos stof gebroken,
van 't onedel werkmansgraf;
waar geleerdheid niets kan baten,
weet men Christi lessen niet,
waar men geld en…
Roosje....
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.509 Een roosje in volle bloei
Zo onschuldig en klein
Een roosje in volle bloei
Waarom mag dit niet zo zijn?
Veel liefde en levenskracht
Heb jij nu al in dit leven gebracht
Roosje lief bloei maar fijn
Waar je ook mag zijn…
dodenwake
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
960 in deze nacht waarin geesten verrijzen
heb ik me neergezet op de rand
van je bebloemde zerk
de kilte snijdt vooral van binnen
terwijl ik lijdzaam wacht
op het wonder van de dodennacht
en in het spokenuur de witte schimmen
de kreten van een late uil
een droeve dodendans van verlaten zielen
ik wist het wel, hier zal ik je niet vinden
ik…