5288 resultaten.
Licht nadert
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
506 nadert werkelijkheid
mijn liefste, je wordt steeds lichter
vrolijke vlinder van waarachtigheid
ik heb je lief in de straten naar het plein
vind het zo fijn in jouw zingend hart
jouw blonde haren, gordijnen, lachen
ogen alsof het werkelijk lantaarns zijn
zien de lichten in de verte, de kurk
is van de fles, ik schenk jou lente
en vogels…
Levensloop
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
883 net als ik, wij komen van het licht
gaan via gesteenten-, planten- en dierenrijk
naar een staat van denken over wie we zijn
Anders gezegd naar denken over denken
waarin we ook maar tijdelijk blijven
want het schijnsel van engelen wacht
Daarin raken jij en ik opnieuw verloren
om elkaar weer te vinden en te luisteren
hoe mooi de snelle vogel…
Boom te zijn
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.046 het duizendbomenwoud
heb ik een schors gevonden
de boom was eruit
ik trok haar aan, ben gaan staan
zoals bomen doen
mijn voeten vergroeiden met de aarde
armen vertakten zich, handen werden groen
met gevoel in duizend vingers
proefde ik wind en water
vervuld tot in mijn kruin
schilderde ik schaduwen voor later
op het speelse gras
vogels…
geen antwoord
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
769 snakt naar adem
het is de tijd van machines
het is altijd
de tijd van machines
ook is het
de tijd voor oproer
maar
het blijft stil
grommende constructies
draadloos gewauwel
sissende popdrinks
versterkt op maximum output
piepende treinen
razend verkeer
ontbrekend
in een web van overconsumptie
eerbied / mededogen
kleine vogel…
Reincarnatie
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.088 meer echt durft
Ook ben ik een keer mol geweest
Mijn holletje was zijn gat
Ben zelfs een Duitse kwal geweest
Al wordt die echt wel onderschat
Pas was ik nog een naaktslak
Je weet wel
Bloot en niet zo snel
Met op mijn hoofd een slijmerig spoor
Nu heet dat styling gel
Zo ben ik vaak gereïncarneerd
In alles wat je ziet
Ik wil nog wel een vogel…
sayuri
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
602 in een brokaatzijden landschap
breekt het tere licht van de dageraad door
zilveren vogels scheren langs groene grashalmen
op de bosgrond een dessin van scharlaken rode bladeren
glinsterende verbeelding van de zon
de cocon in geelgouden gaaszijde
een nachtvlinder strijkt op haar arm neer
roerloos blikt ze in het heldere licht van de zonsopgang…
De dood keert zich even
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
527 waar de stilte
bijna tot ons spreekt
de wind zijn rust
over de aarde laat waaien
daar drijft leemte
wat naar de verte toe
bloemblaadjes zacht en licht
komen het droeve aaien
een vogel vliegt
rond het hemeldak
zingt met ongekende kracht
een hoopvol lied
grillige boomtakken
krijgen een glans door de zon
mistdruppels verdwijnen…
Prelude van de lente
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
546 hij zag
de winter bloeien
in de eerste sneeuw
zij hoorde
schotsen breken in de
donkere schuif van kruiend ijs
de nacht gaf
amper nog zijn
korte sombere dagen prijs
hij wist
de sterrenhemel
bewonderde de klare maan
maar zachtjes kwam
het fluiten van de vogels
aan een prelude van de lente toe
hij zomert al in
licht en warmte…
simpel lentegedicht
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
736 Ik fluit en neurie een liedje
dat zomaar uit mijn hoofd is ontstegen
als de vogels die nu fluiten
alles is zoveel mooier buiten
en ik wandel met je hand in hand
in dit herboren lenteland.…
Een triomf
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
489 het duister van een
stille doorwaakte nacht
verloor de straffe winter
zijn laatste beetje kracht
een mens vocht
in een aardse zucht
triomfeert weer, bloost leven
in de morgenlucht
een sterke schouder
draagt wiekjes fijn besnaard
naar een kersenroze
bloesemrijke boomgaard
het licht tekent zijn glans
over het schaduwblad
de vogels…
Aarde is zo schoon
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.034 Elke vogel slaat een eigen toon
door 't zwellend ruim.
De leeuwerik spant de kroon.
Aarde is zo schoon, zo schoon.
De hemel ziet haar aan
en buigt met wolken er over.
Van vreugde alle harten slaan
een juichgeluid.
De dichter spant de kroon.
Aarde is zo schoon, zo schoon, zo schoon!…
lui
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 de zon draait haar ellips
in een transpirerende ruimte
en het veld golft
in vermoeide cadans
vee herkauwt schaamteloos
de dag
voorbij een horizon
verjaagt een anonieme hond
het geluidloos uur en schaduwen
strekken zich lui
van boom naar boom
waar vogels schuilen die zien
hoe de avond het vuur
vergeet
dan sluit ik de vensters
ga…
Binnen
gedicht
4.0 met 6 stemmen
4.868 Wat je niet allemaal bestaan hebt, onteigend
omhelsd hebt, geweest bent, nu zit je
op wacht aan je bed
je bladert het boek door, bevingert de woorden
wantrouwt je gereedschap, stofgoud cicaden
het brood is verlegen, wil niet verstenen
het horloge maalt meel en weet het nooit zeker
diep in de tuin dooft het buitenste binnen
altijd die vogels…
Besneeuwde hof
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
564 De stilte is nog stiller
dan voorheen
de beukenhaag draagt nu
een vorstelijke kraag
berijpte bomen
fluisteren nog zachter
temidden van
de wintervacht
zit ik als een vorstin
op de beklede bank
het wit steekt schitterend af
tegen mijn zwarte jas
vogels zingen zuiver
van opstanding en leven
hun teksten staan in veelvoud
op zerken…
ga maar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.131 nu je sterft uit een verlaten lichaam
vogels zingen van de voorjaarszorg, uitbundig
blij en tomeloos het leven vieren
zucht ik vrijer
over zeven uren zweeft jouw stille lach
zonder machteloze durf een andere tijd tegemoet
hoe zoet is dan het sterven
blijer zal ik zijn
als jij jouw haren glanzen laat
in bovenaardse zon
In memoriam…
Als mijn vader weg is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 is
hangt zijn sfeer nog in de dingen
Alles is stiller, maar vredig-stil
Stof dwarrelt in de zon
de radio speelt zacht
en mijn moeder die neuriënd
haar werk doet
draagt de gloed nog van
zijn zinnen
ik speel wat op de grond
Voorbij het venster ligt het weiland
en de weg waarover soms
een auto rijdt
er zijn wat straatgeluiden
vogels…
zuster Ursel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
761 (in haar glimlach zweefden vlinders
ze braken één voor één uit hun bescheiden glans)
in haar handen blinkt een steen
zacht gemaakt door broze woorden
op een dankbaar stuk papier
buiten
waar de vogels al mijn loflied hoorden
bloeide warmte
over alles heen
en ik ben klein, ik draag een stil gebed
dat vastgezet door haar belofte
als…
Weerkaatst in schrik
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
557 lichtgevend
hangen de pompoenen
in de boom
begeleiden stapjes
die onzeker gaan en toch
hun mannetje willen staan
een vogel schreeuwt
weerkaatst in schrik
van kinderlijk ogen wit
handjes vast
voor onverwacht
de kleine dappere lach
pas later
in het volle licht
verdwijnt de spanning uit het zicht
dan is het feest
de geesten…
In vreemde buitens
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
422 kom de laatste tijd
in vreemde buitens
waar bloemen hun hart
niet meer sluiten
dag en nacht
niet meer strijden
schemering vermijden
in het licht van samen zijn
vogels het vliegen
zijn verleerd
omdat zij zweven
in leven met lucht
eten uit de hand
in een land dat
geen contrasten kent
het geven is gewend
waar overvloed
ieder als…
Ik en jij zijn wij!
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.285 Op afstand draag je me op vleugels om te leren vliegen als een vogel zo vrij.
Ooit vliegen we samen zij aan zij.
Dan wordt ik en jij een wij!
Voor mijn engel!…
Vulkaanas
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
408 nu ik mezelf met spiegels verwar
blijkt mijn massief windgevoelig
en mijn pluim een woordwolk
er is geen eenvoudige weg
om te kiezen, tussentijds
in verstikking boven ademvrees
als doorschijn is fijngewreven
tot glazen fragmenten
lijdend in gevonden voorwerp
aan een lichte vorm van verdwaling
tussen vogels en fotonen
doch onvervreemd…
verloren taal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 vergeten taal
maar mijn taal
er zijn nog
een paar sprekers
die dit of dat
kunnen zeggen
over de zonsopgang
of over een dochter
die naar school gaat
en de taal van haar ouders verliest
het brandt in haar hart
nog maar een paar sprekers in die taal
nog een enkeling die 'vogel
in bergen' kan zeggen of ik hou van jou
'aan…
poezie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
458 bij poezie
denk ik eerder
aan woorden
dicht bij de bodem
vlak boven het water
of diep er in zie je
opeens een meerval zwemmen
je weet niet wat dat betekent
als je dat niet weet
weet je eigenlijk niet veel
terwijl de wind waait
over onrustig water
herhaal elke mooie zin
blijf alles zeggen
kijk naar de lucht
de vogels…
warm
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
499 in mijn wintertuin slechts
een roodborst, oude vorst
en ik sta bevroren op mijn plek
de vogel zoekt tussen de sneeuw
zijn snavel witter, als hij kruimels eet
en vet, hij
danst op randen van versteende potten
de vleugels vluchtig en zijn borst
geeft licht
ik sta bevroren
warm mijn tepels met mijn linkerhand
de ander houdt het vast…
Demente vrouw
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
616 Blijf maar binnen, zeg ik,
blijf maar in jezelf, dan
kan je niets gebeuren, en
ze verbergt zich voor kille
blikken en boze buien
en blijft zitten waar ze zit
Een schrepele kat lijk je,
een verschrompelde roos,
een gekooide vogel vol
onrust, groei maar krom
naar binnen, naar jezelf
toe, je hoofd naar je hart,
je blik op…
Zielsverdriet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
530 ik open mijn brievenbus
en hoop tegen beter weten in
op een brief, een brief van jou
leeg weliswaar, maar toch
het kan toch niet zo zijn
dat er na een jaar
van zoveel, niets meer rest
dan stilte
geen vragen, noch gemis
‘s ochtends vroeg wanneer
vogels nog in moeten zetten
schreeuwt mijn lijf me wakker
om eindeloos te malen
want mocht…
Walg & Gaap
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
599 Daar walg ik van
een mens die tegen bomen staat te praten
de vogel die aan haren hangt, hoe dan?
geef mij maar klare taal en geen spagaten.
Dat cryptisch werk is niet te pruimen, man
surrealistisch ongerijmd gedoe
met metaforen, wat een rataplan
ik vind het niks en gaap en word zo moe.…
Bijna dood vogeltje
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
642 Op weg naar huis, oei wat een schrik
een vogel breed gevleugeld
vloog naar de struiken en weer terug:
bijna echt op 't nippertje,
langs de voorruit van 't autootje.
Reactie van manlief was supersnel
trapte op de rem, sapperloot
zag je wat dat was, een valk,
die reed ik bijna dood!…
Struisvogelpolitiek
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
464 Ik bedrijf een politiek,
uitgevonden door een vogel,
met struis en een prima mimiek
is dat nu struisvogelpolitiek.
'k Ben gestopt met vlees eten
smaken deed dat toch al niet
en wanneer de beelden komen
sla 'k mijn handen voor de ogen:
Omdat ik die ellende niet graag zie.…
De natuur stelt nooit teleur
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
484 We weten dat als de mei
vogels weer gaan zingen
nieuwe lente kleuren zich
vermengen met een gekruide
aromatische geur.
De natuur stelt nooit teleur.
De natuur schenkt beelden in
waarheid. We weten dat die
geeft met klaarheid al wat
ons toekomt in de juiste
geur en kleur.…