3340 resultaten.
eens keer ik terug...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.091 om te helpen wat mijn bloed, mijn vreemde
bloed dat ik niet ken, maar zou willen leren kennen.
een verschil van tijd, mentaliteit, moeilijk aan elkaar te verbinden.
Eens keer ik terug...
maar er is de heimwee naar wie, wat of waar.
drie thuislanden en duizenden vrienden,
streven naar liefde, vrede en een multiculturele
samenleving.…
Ik vervaag, de liefde niet
hartenkreet
2.6 met 16 stemmen
1.586 Je hebt een goed verstand
Je maakt mijn hart van zand
En je blaast het weg
Door je gevuiste hand
Je staat open
Zodat het op jouw land
En dan zal het smelten tot het in je brandt
En het vreemde is, je hebt het niet gevoeld
De weg leek onbereikbaarder dan ik dacht
Maar doe niet alsof je me zag staan
Ik was diegene die zo om je lacht
Ik…
Ik rust, ik rust, ik r...
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.474 Vreemd...
Zoals JIJ je laatst gedroeg
Maar...
Een traan alleen is nooit genoeg
't Verwerken vraagt wel heel veel tijd
De weg was JIJ al langer kwijt
Hoe kon het gaan zoals het ging
Hartelijkheid...…
Cassis
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.558 levenslijnen
rijkdom en verdriet en hoeveel
kinderen wij zouden krijgen
Jij snikte achter me en drukte
je gezicht in mijn nek en ik
kon me niet omdraaien tegen je in
jij was sterker dan ik en je bracht
opnieuw de handpalmen op mijn ogen
en sprak: droom van mij vannacht
maak ons blij en vrij van macht
en weg was jij en je woorden wogen
vreemd…
Onuitgesproken
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
3.291 licht en ongrijpbaar zijn de ongesproken woorden
enkel uitgeademde lucht, geen klank
gedachten in een lege tekstballon
stil zonder de droom te verbreken
radiografisch kijken naar onderhuidse wonden
met gewone ogen niet waar te nemen
toch elke keer diep bewogen
door het fronsen van je voorhoofd
begrip is een vreemde taal
doch eentje die…
een appelgedicht
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.034 te leren
kennen en te erkennen dat je leert
van iemand te begroeten en te zeggen
wat het hart je vorige week zei
toen we elkaar nog negeerden
met ons stedelijk vertoon van fantsoen
van heb ik jou toch net niet gezien
ja, misschien kunnen we het
hebben over frisse appels
nu jij zo naast me zit
je handen zedig afzijdig
als was ik een vreemde…
Watou
gedicht
3.2 met 19 stemmen
12.000 las
en de grote ogen van Homerus geloofde
en verlangde uit te stijgen boven
dat dorp, de bossen van de wereld en mijn dood,
sta nu tussen de dichters, de opgewonden
standbeelden, nog een en al enkelvoud
in onze versteende kleren, nog helemaal koud
van drank ondanks de septemberochtend,
te poseren in burger, op de binnenplaats
van een vreemd…
Madonna's bekentenis
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
823 Een vreemde
Gewaarwording als je bedenkt
Dat Munch haar al in 1895
Op doek heeft vastgelegd.
Weliswaar twee jaar afwezig
Samen met De Schreeuw, maar
In redelijk goede staat terug
In het Munchmuseum in Oslo
Het was niet Madonna's schreeuw,
Maar De Schreeuw van Munch
'That confession' is onlangs gedaan
Met zoveel woorden gezegd.…
Liefde
gedicht
2.6 met 313 stemmen
58.258 De dingen hebben soms eenzelfde naam:
een lichte kus, elkaar verwilderd bijten,
zacht mokken, blindelings met huisraad smijten,
vreemd, het valt alles onder liefde saam.
Wie liefheeft en daar langzaam aan gewent,
ontdekt verbijsterd achter maan en rozen,
het kleine strijdperk van twee tomelozen,
waar men elkaar om beurten tart en temt.…
Neuken
hartenkreet
4.0 met 78 stemmen
12.029 robuustgebakken ziel
Ze lachte vrolijk steeds naar hem
terwijl ze speelde met de knopen
van haar bloesje -net zo lang
tot er één op zijn tafel viel
waarna hij vlug zijn koffie nam
om er zijn koekje in te dopen
en dan vluchtte als een haas
weer naar zijn eigen truckmobiel
Haar koffie was hem heet genoeg
maar hij was zelf homofiel
Een vreemd…
ik kan niet anders
poëzie
3.4 met 7 stemmen
4.311 Ik zou wel graag van andre dingen spreken,
Maar, wat ik schep, het is mijn eigen beeld,
En, tracht ik me ook al spelend te versteken
In vreemd gewaad – in lach, in taal, in teken,
Verraadt zich, wat ik heimlijk had verheeld...
Ik kan alleen maar van mijzelve spreken,
Al wat ik schep, het is mijn eigen beeld.…
De nette heer
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.087 Onrustig slaakt hij een vreemde gil.
En sluit zijn handen om zijn oren
Ja, om wat, wat wil hij niet horen?
Het is een nette heer
Maar zijn oren kloppen niet.
In een opwelling houdt ik hem vast.
Ik, trouwe onbekende vriend.
Beschermend, zoals hij 't verdient.
Maar ongevoelig rukt hij zich krachtig los
En loopt weer verder, ja naar wie?…
Lijken op dieren
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
1.291 We hebben van allen wel iets weg,
maar is het vreemd als ik dan zeg:
Je kunt beter met dieren te maken hebben,
dan met menig mens?…
De avond is gekomen
poëzie
3.7 met 3 stemmen
5.137 Ik zag het vreemd gebeuren,
De handen in de schoot,
En even moest ik treuren,
Om 't sterven en verkleuren
Van 't gloeiend avondrood.
Maar, dacht ik, God zal zorgen
Voor 't geen te velde staat,
Wat mòet, dat wòrdt geborgen,
Zo niet vandaag, dan morgen,
Als Hij aan d'arbeid gaat.
Toen heb ik mij tevreden
Tot rusten neergevleid.…
voor vandaag
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.037 misschien wil ik niet meer luisteren
naar het getik van de klok
ze nadert
het herdenken
door een ritmische onverschilligheid
het gebeurt zonder woorden
zoals wolken onder de maan of het traag vallen
van septembernevels die de laatste bloemen doen verdwijnen
achter leeggeroofde bomen
vreemd is dit niet
ieder uur belandt in het…
Thuis
gedicht
2.5 met 31 stemmen
7.005 Het huis is ons vreemd na de kortste vakantie,
veel vreemder dan verre hotels of paleizen.
Het glansloze vloerzeil negeert onze voetstap,
een stapel van krantenpapier ligt op tafel.
De zeep is verdroogd en gebarsten, en went maar
met weerzin aan onze voorzichtige handen.…
Kijken op mij neer
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.231 Bloedband
Achter een ijzeren hek
Zie ik weer die pupillen
Aan oorlog een gebrek
Ik zou niet anders willen
Waar vind ik de route
Naar identiteit
De wenkbrauwen groeten
Zorgen bij de ogen kwijt
Vragen bij arbeidsethos
Discussie over maatschappij
De kijkers, zo groen als ‘t mos
Die ogen, altijd aan mijn zij
Deze ogen zijn nimmer vreemd…
het is nooit anders geweest
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
614 uren laat
telkens ik begin te dromen
in blauwe binnennevels
aan dezelfde kant van vleugels
en de ruimte die draait
soms
om te huilen, om weg te drijven
op regen
waar middenin, onberekenbaar, het begin
weer leegloopt over zeeën, water uit stilte sijpelt
net op dat moment wanneer de maan
op mij toe wil vliegen
en ik me als een vreemde…
Zomerse IJsselpret
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
684 Tenslotte doken we allemaal in het water,
want ons slappe bootje ging verloren,
zo had de IJssel zijn Titanic-flater,
heel vreemd, want alles was bevroren.…
Lege lijst?
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
622 Mijn geest waart rond
langs vreemde kamers,
passeer de mensen die
ik kende, hun verleden
getekend op onverlichte
muren, daar hangt nu een
leeg raamwerk,waarin een
favoriete droom werd
ingelijst, sta ik op dezelfde
vloer, alsof ik hem zelf
heb opgeborgen in een kist,
die men in de grond liet
zakken, dat moment draaide
knopen in…
L'amour
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 Vreemde maanwagen
rijdt zijn rondjes op aarde,
rijdt op liefdesvuur.
Het schichtige hert
dwaalt over bloembladen,
mantel van Jahweh.
De incarnatie
van Steiner bevindt zich in
hartje Tokio.
Zij weet dat Steiner
in het hart van Japan zal
reïncarneren.
Een rijke dame
in Tokio verlangde
vurig naar Holland.…
Prinsjesdag 2010
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
496 Leden van de Staten-Generaal, IK ben zo moede
De Gouden Koets hangt MIJ minuten uit de keel
waarin ook brokken wonen die voor ’t merendeel
MIJN Koninklijke hart meedogenloos doen bloeden
U aanziend, constateren WIJ weer vreemde hoeden
nette pakken, heden zit u hier nog individueel
De rest van het seizoen bent u waarschijnlijk heel
onzichtbaar…
Verliefde reiziger
gedicht
2.4 met 47 stemmen
14.003 Haar kus bleek kinderlijk; het vreemde idioom
dwong hem alleen te melden dat ze lovely was.
Bij 't afscheid werd geweend; op zo'n station
spant alles samen tegen een romantisch slot.
Hij reed naar huis en voelde zich een vod,
maar leerde spoedig, dat hij snel vergeten kon.
---------------------------
uit: De gedichten, 1974.…
tot gruis geleefd
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
420 slinger eens is opgeraakt: verbeeld
de laatste zucht
hoort toch niemand meer
al klinkt hij door in echo's
langs oorverdovende zwijgzaamheid
alleen en om de zijne verplet hij toch de eenzaamheid
zoals gruis beton kan worden
verraad eindelijk de laatste nacht
zucht hij door tot de laatste kracht
keer op keer op keer
een graf is nu geen vreemde…
Om de hoek
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.032 Ik liep wat door de gang-
paden en ineens liep ik vreemd
genoeg weer naar achteren en toen
ik de hoek omliep stond ik oog in
oog met een vrouw, die ik al lange
tijd bemin, maar die ik nooit zal
kunnen veroveren, maar we groetten
elkaar wel als oude bekenden en dat
verraste me en deed mijn hart goed
om de hoek wacht soms wat klein geluk.…
Aanwijzing
gedicht
3.2 met 5 stemmen
4.137 Ooit moet hij hierheen zijn gedreven op vreemde
onwaarneembare stromen wellicht bij toeval
aan de kade van loodgrijze daken zijn vastgeraakt
en gebleven. Zie het deinen van schijnsel door de ruiten,
de vele planten die daarbinnen zijn gaan groeien.
-------------------------
uit: 'Eerst', 2010.…
voor Antonie Kamerling
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
720 Eens was je jong
En straalde jouw zon
Straal dan nu… jij gekke diamant
Je ogen zijn zwart
Zoals de gaten in de lucht
Straal dan nu… jij gekke diamant
Gevangen in je wereld
van jong en onwijs
de wind waait koud
kom op voor het recht van je eigen gevecht
te vreemd als legende als martelaar als eenling
maar kom op en lééf!…
Onder een dak van vals licht
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
827 Onder een dak van vals licht
plaveit de nacht haar sinistere adem
over verregende paden
en lacht grimmig naar een dronken maan
die het bloed uit hals en armen schudt
Hij ligt er te stil om
het vacuüm van de dood nog te verlaten
als vreemde handen hem wegdragen
Nu kinderogen het daglicht schuwen,
nu ‘ papa ’ slechts nog een roepnaam…
Thuis
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.372 Het huis is ons vreemd na de kortste vakantie,
veel vreemder dan verre hotels of paleizen.
Het glansloze vloerzeil negeert onze voetstap,
een stapel van krantenpapier ligt op tafel.
De zeep is verdroogd en gebarsten, en went maar
met weerzin aan onze voorzichtige handen.…
Van baarden en borsten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
621 Maar tot het allerlaatste hield ik altijd vijftig cent,
dat was de prijs van toegang tot die fel gekleurde tent
waar vreemde mensen huisden en die mocht je dan bekijken,
al hoopte je hartgrondig nooit op een van hen te lijken.…