7969 resultaten.
Voorbij de bodem
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
514 zoek al zo lang
jouw waarheid in
sluiers en draperieën
naar het echte van
woorden en zinnen
vol passie en vuur
brand ogen en vingers
aan de verblindende
kleur op je doek
pas in glas
heb ik je ziel voorbij
de bodem gevonden
jouw flonkerend kristal
scherfde na vrije val
dwars door mijn hart…
Het tijdelijke sloot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 strekte mijn armen
reikte met handen
maar voelde leven
langs vingers glijden
met nagels striemen
getrokken over je rug
het tijdelijke sloot maar
gaf je ziel nog niet bloot
er is geen begin
door een schat aan
herinnering achter te laten
de gaten zijn veel te groot
deze breken met
weemoed en respect
wat je liefhebt is klaar…
Gaten vullen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
534 levensmuren aftasten
met zoekende ogen
hart en ziel
allergrootste
ontdekkingstocht
gaten opsporen
die smeken
om gevuld te worden
met passievolle zingeving
van nuttig bestaan
hoe snel de mortel uit zal harden
tussen het aanmaken
en inbrengen
kneedbaar houden
tot alles bijna egaal is
bepaald de sterke wil
doch geheel effen…
Lied van verlangen
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
526 ik vond
woorden voor het
naamloze lied van verlangen
de melodie
is een leven lang
tussen ons blijven hangen
jij zong
ik tikte de maat
het refrein deden we samen
mijn woorden
jouw zinnen
die spanning leefde van binnen
de poëzie
van ons leven hebben wij
muzikaal hart en ziel gegeven…
vergankelijkheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
782 tussen wieg en graf
spelen dromen
in de golfslagen van dagen
vandaag in de nacht
heeft de hemel de aarde
tot stilte gemaand
de maankracht heeft haar gekust
in de helderheid van haar ziel
sterren braken los
glanszacht in serene stilheid
in de nerven van het nieuwe leven
waarin het verlangen zich schetst
uit de poriën van nieuwe fundamenten…
Oordeel en ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
534 Heel alleen kom ik u halen
En breng u dan naar het gerecht
Ik laat het aan mijn broeder Oordeel over
Om uw hart en geweten, uw ziel, te wegen
Meer dan 21 gram
Betekend voor u een enkeltje
Naar de Hel…
Is er minder gewicht in de schaal gelegd
Wordt u uw onschuld vergeven,
U mag rechtstreeks naar de Hemel
U die 21 gram precies…
"Niets Meer Te Wensen"
hartenkreet
2.3 met 56 stemmen
5.002 Vertrouwd straatbeeld
om me heen,
ziel ontdooiend
minder alleen.
Langzaam vind ik
weer mijzelf
door liefde van
mijn wederhelft.
Al mijn wensen
uitgekomen,
een plek
om oud te worden
met de man
van mijn dromen!…
verborgen verdriet
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.333 verborgen verdriet
er is niemand die het ziet
niemand ziet je angst
niemand ziet je pijn
niemand ziet die ene traan
niemand is met je begaan
moet het alleen dragen
aan niemand wat vragen
verborgen verdriet
dat door je ziel heen schiet
en je hoopt in het verschiet
dat iemand die ene traan van verdriet wel ziet…
Jouw lach
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
562 ingehaakte vingers
heupen naast elkaar
verbazing over even raken
de tinteling die ik ervaar
ogen die gesluierd
dieper kijken in de ziel
jouw lach die steeds intenser voelt
al sinds ik voor je viel
nog gaan in samen stappen
schaduwen met ons mee
maar als ik je kussen mag
vervloeien zij intiem tot één…
Echte liefde.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
842 Plots stapte je mijn leven
binnen jij boetseerde mijn
hart als een fundament
tot het einde
luisteren is meer dan
horen het stormt niet
meer van binnen
jouw ogen weerspiegelen
mijn ziel tot het
jubelen van mijn hart
het doet mij zingen in
milde regen langs
mals groene weiden
maar wat ik bovenal bemin
is jouw liefde met…
Achter schaduw van mijn stilte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
692 Mijn woorden, ze waren vaak onzinnig
al kwamen ze dikwijls uit diepte
waar ik door mijn verslaving aan de nacht
met mijn ziel in verzeild was geraakt
ik sprak soms wel hoop uit
in een verklaring van vergankelijkheid
liet ik de dagen scharnieren
met het verlangen van de nacht
ook kleurde ik wolken
in het bijzonder op zolder
stonden duizend…
rode maan
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
846 dit uur herbergt een rode maan
die kleur geeft aan mijn dag
het is mijn tijd zegt de maan
en ze dompelt mij onder
in haar vurige water
schrobt de chaos uit mijn buik
brandt het vuil van mijn ziel
tot daar in het allerdiepste
enkel waarheid overblijft
nu is de tijd zegt de maan
ga en vermenigvuldig
waarheen vraag ik en wat
overal en…
Donkere decibellen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
650 het is een spel
van hand en geest
in dirigeren
wordt muziek een feest
hoge tonen
is de weg gewezen
met een korte rust
in blijven zweven
een forse slag
maakt jacht
op donkere decibellen
om wat te versnellen
pauken roffelen
zwepend de finale
de dirigent slaat af om
in stilte zijn ziel terug te halen…
Vijf tinten zwart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
596 In semi-sluimering
Komen in mijn ziel
Dia-raampjes voorbij met minstens
Vijf soorten zwart bestrooid -
Overwegend roet dat net
Als ik is neergeslagen
In de ruimte die
Leven genoemd wordt
En soms wel wat weg hebben
Van de bril die ik doorgaans
Draag in deze donk're tijd
Waarin het nooit meer
Licht lijkt te worden…
Indepedentie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
504 Open de cel
waarin mijn ziel
gevangen zit
neem muren weg
die mijn brein
het zien beletten
zuiver de lucht
waar mijn hart ademt.
Schenk mij vrijheid
mijn leden
te strekken
woorden te spreken
mijn brein ontlasten
van zorg en pijn
en zuiver het licht
waar mijn oog ziet.…
Cirkelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 we rijgen rituele woorden
aaneen maar de zin laat
zich niet vinden
de taal van taai verdriet
verankerd in de ziel
laat zich niet snoeren
wreed woekert ze door
in het oog van de orkaan
ademen we slechts
het verleden uit
ons onstilbaar verlangen
naar toen en daar
oneindig cirkelen we rond
als gewichtloze doden
in de ruimte…
Vergankelijkheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
511 zelden breekt sereniteit
pas als eeuwigheid
weer lange vingers krijgt
wordt onrust geboren
geen inbreuk
op de tijd
het aardse is begrensd
door haar vergankelijkheid
pijlsnel kiest een ziel
zijn mogelijkheid
om in aards stof
vorm te nemen
een nieuwe mens
betreedt het heden
net nog zonder verleden
nu al potentiële werkelijkheid…
Stuurloos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
482 als stilte overgaat
in doelloos zwijgen
en dagen zich van
licht middels schaduw
naar nacht aan
elkander rijgen
dan sterven bladeren
aan de huid
bevriest het levenssap
rond de ziel
stokt de adem
in een wezenloos geluid
zwalkend door
de ijle lucht
zoekt het kwetsbare,
nakend gekleed,
al roepend
naar de verloren vrucht…
Schatten aan herinnering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
701 het was rust
die samenbracht
toen wij jouw as
met het hare deelden
een vleugje wind
droeg jou zacht
naar de lach
die jij goed kende
die jullie elkaar gaven
in het samen dragen
van het leven
dat was aangegaan
hier rusten
schatten aan herinnering
zij leiden ons bestaan
terwijl hun zielen verder gaan…
Wolkten als guirlandes
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
468 je zei dat jij
geen schoonheid was
maar je straalde warme kracht
droeg je haren
in engelendracht
compleet met hemelse lach
ik stond perplex
door je verschijnen
voelde schuchterheid verdwijnen
jij raakte me
diep in mijn ziel
wist dat ik meteen voor je viel
samen zijn we weggegaan
vlinders wolkten als
guirlandes achter ons aan…
Psychofossielen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
517 In onze ziel rusten ook fossielen.
Verdrongen angsten van vroeger.
Vastgeroeste gedachten.
Onaangepast aan onze leeftijd.
Fossielen zijn dood als stenen.
Psychofossielen zijn schijndood.
Opgraven wekt ze tot leven.
Maak ze niet wakker.…
Duizend bloemen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 heb ik verbannen;
Duizend bloeiende bloemen
Zie ik rondom mij, ontstaan
Uit het palet dat mij
Door professionals ter hand
Is gesteld -
Duizend bloemen wel,
Er is geen een gelijk,
Geven me dit gevoel:
In het hier en nu
Voel ik me rijk
--------------------------------------------------------
Titel ontleend aan Kijken in de Ziel…
Plaatsvervangend (plv.)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
475 breukvlakken ter ziele
het zilte vuur uit de ruimte,
waaier van herwonnen puin
achtergelaten in geboorte,
dichtgegroeid na verloop
de geopende muren
van huisraad op straat
een uitgetreden naaktheid
ten toon
- zij schaamden ons…
Bericht van een vogel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 Toen alles en iedereen
Dood was, en ook mijn
Laatste hond
Er niet meer was
Bleef ik alleen achter,
Alleen het omhulsel nog
Van een dood lichaam
Met een amper levende ziel -
En was het de streling
Van een vogel die mij opnieuw
Ten leven riep,
Die me maande vrede
Te hebben met het leven
En mezelf weer te aanvaarden
Zoals zij…
Een vals perspectief
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
507 heb gestreden
voor perfectie
geleden onder
foute kleuren in
een vals perspectief
heb met mijn
penselen gebeden
ze het fijnste linnen
en de mooiste
pigmenten gegeven
maar het doek
oogt dood en heeft
de stilte van een graf
onder een vale zon
zonder vitale kracht
toch hoop ik
een dezer dagen
de streek te kunnen maken
die de ziel…
DE VLUCHT DES TIJDS.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
940 Dat kan mij vaak weemoedig maken,
Dat ons de tijd zo snel ontvaart,
Dat, eer zij 't Heden recht mocht smaken,
De ziel reeds in 't Verleden staart.
Het zaligst uur, sinds lange jaren
Verwacht en vurig afgebeên,
Het komt gelijk een klank van snaren:
Hij ruist, verrukt, en - vliegt daarheen!…
schaatsen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
607 ijzers krassen het ijs
de beide benen slaan
mijn gebonden geest
diep in het denken
glazig water en mist
spiegelen de omgeving
als heldere beelden
in mijn gedachten
luchtbellen kijken
doordringend strak
genadeloos zuiver
in mijn ziel
op die plaats
ontmoet ik jou
met rijpe rillingen
in winterse woorden…
de kunst van het vallen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 de liefde
rite de passage gemaakt
voor de valkunstenaar
van de bovenste plank
getooid met
vleugels van glas
zweeft ze in
breekbare smeltende tijd om
hemel en aarde te bewegen
geluidloos wekt ze transparante
zielen voor de overtocht
een trage reis die
hen dalend vanaf Eros
naar het eiland van
het broze einde brengt…
Als ze leest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
549 Genoeg nu, het boek klapt dicht,
zal de ziel ooit rusten denk ik
wanneer ik teder haar schouders streel
en me aan haar trage tranen laaf.…
Gehandicapten en "lief te hebben"
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
671 Gehandicapte kinderen, volwassenen
ze komen, ze zijn hier, ze gaan weer
maar dan komen ze ook weer
ze zijn hier voor de norm in hun vorm
gezonde mensen te leren vooral lief te hebben
ze zijn doorgaans veel verder ontwikkelde zielen
als ze ogenschijnlijk tonen, uiten in dit leven
ze offeren hun leven, dit leven op
om ons vooral te leren…