4934 resultaten.
Fingerspitzengefühl
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 tussen je oren
- de materniteit waar woorden worden geboren –
die wriemelen en wrikken
wippen en springen
om zo snel als kan langs je handen
in die Fingerspitzen te belanden
en te ontsnappen
te gaan lopen en te gaan vliegen
een lammerendans te maken
in die witte vellen weiden
waar ze inktdrinkend indringen
dan hun wilde geweld staken
alsof…
MISBRUIKT
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.129 Het meisje aan de waterkant
zag wolken, grauw en hoog
Het grassprietje in haar hand
bevatte het nat van haar oog
De hemel, stil in avondlicht
rustte van een zware dag uit
In haar hart klonk ’t gedicht
haar stem was zonder geluid
Door ‘t riet zuchtte de wind
alsof hij gelijk ‘t meisje leed
O, waarom was zij zo blind
toen hij haar had uitgekleed…
de storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Waar gaat de wind
koud, triest en baldadig
alsof de reis pas net begint
en dan terugkerend en ongenadig
waar de wolken zo grijs
geen licht door laten
zo wreed doch wijs
verandert liefde in haten
hoop in weemoed
die kaarsen doen uitdoven
en veranderen tranen in bloed
die wanhoop beloven
tot de aanvaarding toe
pas dan, zal de storm
zijn…
Naakt vertrek ik
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
565 ben de sporen kwijt
verdwaald in de woestijn van zonde
waar zand als waarheid
langs je vingers glijdt
hebzucht van de wind
blaast slijk der aarde droog
in verduisteren van licht
de oase van rechtschapenheid zit dicht
alsof de duivel er mee speelt
in helse spiegeling van lucht
wordt het lieve lijf gelaafd terwijl
de ziel voor eeuwig…
de avond nadert
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 Donzigzachte zalmkleur
doorschijnend als water is de lucht
en weer roze, helder de hemel
de dag was goed
zingen geluiden, sterven weg
in zoemende snelweg veraf
die onrust in mij
waarheen met beperking
alsof de adem diepte mist
ontevreden, geen aandacht
zorgbehoevende lotgenoten,
verlangen dat bijt in je hart
wie doet wat
te weinig mensen…
Geschaakte* toekomst
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
524 Jij gedroeg je
vol begrip, als wol-
vin in schaapskleren
Jij deed alsof 't jou interesseerde
jouw hart sloeg over, bij het
idee dat de norm moest vervagen
Een verzwakte moraal doet lijden
Plots verbrak jij
in jubel, contact
Gescheurd aan flarden
trok ik aan een voltooid verleden tijd
Het heden plengde een traan
daar inmiddels geschaakte…
Opzij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
873 Je kunstzijden blousehemd
donker met fijn rode bloemetjes
dat hangt om de valet
alsof jij zo zult komen.
In de kast je lichtgrijze pak
van al wel lang geleden
waarmee ik je zou kleden
als je weer voor me stond.
Je eeuwige nachthemd van Opzij
met ‘a woman´s work is never done’
die heb ik ingelijst
jouw werk is nog niet gedaan.…
Gezelschap
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.661 Iemand die mij zijn diensten aanbiedt
zonder een woord,
die doet alsof zijn neus bloedt,
of die gehurkt zijn veters strikt,
of iemand die langs mij heenglipt,
met een hoed op,
die niets met mij te maken heeft,
of die met een emmer tussen de knieën
zit te melken, iemand die mij een knipoog geeft,
die wacht tot hij aan de beurt is,
die zijn…
Warmte van omhelzen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
556 een pleintje met
twee winkelstraten
een man die zong
de strooien hoed
en mensen die zich
aan hem vergaapten
geen sjofel type
maar een geschoolde stem
zong over haar en hem
gebroken door een scheiding
diep sneed zijn pijn
in een klassieke timing
de melodie met
liefdevolle nostalgie
tekst uit zijn verleden
het leek alsof
mijn vaders…
In het strooien van je as
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
479 weer zag ik
in het strooien van je as
de mooiste momenten uit je leven
de zon had hen kleur gegeven
in de wind danste jij beelden
die ons tot op vandaag zijn bij gebleven
de bladeren ruisten net als toen
in je wuiven gaf jij ons een warme zoen
alsof je wist dat het geen afscheid was
wij hebben je meegenomen
omdat jij ons bestaan bent…
en ik begreep
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 in een stad, nog nooit geweest
een land waar mijn lief is
liggen ook mijn voetstappen
hoor de echo
van onze stemmen
daar waar het altijd oorlog is
lopen wij samen
hand in hand
slapen op het dak
alsof er geen afweergeschut is
kijkend naar de sterren
in het zachte ochtendlicht
net voor ik me bewust ben
van mijn leven
waar mijn onschuld…
Valwind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
505 Tot bloei wil de herfst nog niet komen
alsof hij de tijd negeert
de sleutel van het slot verbergt
die de stormen aan de ketting houdt
tegen verre gevels juicht in zomertonen
nog de purperwinde
- klimmende kelken op een groen serveerblad -
waaruit de zomer nog altijd wordt leeggegoten
het woud wast de voeten in sompig moeraswater
waterland…
Aapgedachten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
545 zij zo ontegenzeggelijk
Veel van zichzelf herkennen,
Waarbij de woordelozen zich
Verbijsterd afvragen wat de
Apen aan de andere kant
Van de tralies in vrijheid doen,
Tussen het bekijken van apen
Zijn ze onophoudelijk bezig met staren
Naar een onooglijk schermpje
Nek in starre houding, gelijk
De starre ogen waarmee ze kijken
Alsof…
Tedere gebaren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
660 Ze slapen in de maannacht
als je bij me bent in dromen
met vioolspel en toverkracht
alsof het henzelf is overkomen
en je laat nachtvlinders los
uit het zolderraam
om heen te gaan
ze dwalen langs gevels
over de brug naar de overkant
waar geliefden wenen
geduldig om wat komen gaat
gelukkig om
wat er voorbij is gegaan
in tedere…
Helend licht
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
826 De vrouw trekt de schoenen
van haar vermoeide voeten
Een meeuw vliegt laag over
alsof hij haar rechtop trekken wil
Krom gebogen loopt ze verder
Haar ogen starend in het niets,
probeert ze in het nu te komen
Los van alle teveel
gedane concessies
een leven lang
Uitgeput
zakt ze neer op het zand
De lege schelp in haar…
Opslagcapaciteit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Benijden doe ik ze, die mensen
die zich alles herinneren
alsof iets gister is gebeurd.
Als ik de krochten betreed
waarin ik gedachten, gevoel,
belevenissen heb verstopt
zoek ik me een ongeluk, in mij
is altijd alles kwijt, en verdwaalde
op verloren sporen.…
Happy miljonaire
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
565 Tevens je loodzware,
onvoorstelbare uiers presenteren,
alsof het de kroonjuwelen zijn,
die ik in Londen heb bewonderd.
Model ben je of model ben je niet.
De kaasschaaf kan je proporties
ook niet recht zetten en onder
in je schoongewassen string zit
de mitrailleur, waarmee je alle
armen op aarde uit de weg schiet.…
Rookgordijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Laten we zeggen
Dat het meevalt in de wereld
Dat er ergere dingen zijn
Je zult geen geld hebben
Voor die nieuwste Iphone
Dat is vele malen erger
Dan honger, ziekte, pijn
Laten we doen
Alsof het alle dagen feest is
Niemand moederziel alleen verpieterd
Je niet verder kijkt dan je neus lang is
Iedereen de boel besodemietert
Laten we zeggen…
Deelnemer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 Ik nam aan je deel
zoals wind deelnam aan het Westen
verleidelijk met mijn Oosterse ogen
je hield mijn hart tegen het jouwe
alsof we voor altijd werden verbonden
de geest voorgoed uit de fles
we dronken oude jenever
omdat er een muziekdoos werd gevonden
oudere liederen over haveloos werk
omdat ik naakt was
schilderde je mijn lichaam…
Kleine lieve levenslijnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
549 het was voor
het eerst dat ik een
schaduw zag op je gezicht
er donkerde iets
op je huid waar de tijd
nog geen vat op had gekregen
jij die altijd voor alles
en iedereen moeiteloos
overeind was gebleven
je ogen in tegenlicht
ietwat geloken misten
net dat alerte stukje ik
alsof zij wisten dat
de kleine lieve levenslijnen
zich…
Zuchtje wind
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
522 Alsof je wordt geknuffeld
het gevoel van thuiskomen.
Het gevoel dat je leeft.
Het is de wind die je komt halen
en meesleurt naar een ander bestaan
weg van neerwaartse spiralen
die je het geluk bezorgt
zodat je krachten weer herleven
en veiligheid geeft.
Die wind leidt haar eigen leven
Ze neemt alle warmte voor je mee.…
In talloze decors
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
445 licht van weten
hoe ze eruit zagen
ben ik in pure
verbazing vergeten
lichtende vormen
kleurrijk in
voortdurend bewegen
kon hun warme
empathie voelen zonder
angst over hun bedoelen
zij openden
dimensies die ik
nog nooit had gezien
onbenoembaar
in woorden maar
alles voelde zo eigen
ik speelde rollen in
talloze decors alsof…
olifant
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 zoals mensen paadjes maken
nam ook de olifant de kortste weg
toen wild als varkens hij zag komen
op ivoren jacht een mensentroep
niets ontziend de massa vluchtend
met daarin kostbaar opgebaard
het porselein dat werd gespaard
plette hij de kast tot gruizelement
alsof hij zich excuseren wilde
nog trompetterde hij luid
voor beleefdheid…
Hut
gedicht
1.7 met 11 stemmen
4.110 Alsof me iets wiegt maar het gaat
te hard. Weinigen komen onder smeltwater vandaan,
weinigen komen van smeltwater af.
De poel op de vloer neemt toe. De rimpelingen
aan het oppervlak lijken vingerafdrukken
die in elkaar overgaan.
-------------------------------
uit: 'De blanke gave', 2016.…
Pot
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
547 Bij mijn apotheek zijn vijf neonletters
uitgevallen en nu staat er met koeieletters
POT
alsof het sommige vrouwen, die argeloos
langs fietsen wil uitschelden voor lesbienne!
POT
doet me ook denken aan een tabakspot en
sterker nog, aan drugs. Een pot hasj roken
of hoe zat het ook alweer.…
Nasi goreng
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
600 ',
waar ik altijd positief op antwoord, ook
al is het vaak veel te heet voor mij, maar
ik zie dat plastic zakje zo graag in de
tas met lekkernijen verdwijnen, alsof er
stiekem een naakte Chinese op me wacht.…
Ankerplaatsen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
471 zacht kabbelen
de woorden voort
warmen zich
in belangstelling
alsof ze nog
nooit zo expliciet
zijn gehoord
de toon verbindt
onderliggende
gevoelens die
langzaam aan
komen drijven
uit ankerplaatsen
in stilstaand water
ver van de geul
waar gisteren en
vandaag nog kolken
met de vaart van
het wereldnieuws
en de regio’s
nog op…
Haar krullende lach
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
527 zij waaide wat
met blonde haren
haar krullende lach
kreeg vat op
ogen in hun staren
zij weet de blik
te binden alsof zij
bezit wat anderen
in hun ziel ook
zouden willen vinden
in subtiel bewegen
heeft zij zon in de
rug mee gekregen
blikken kaatsen handen
die om raken vragen
verbonden voelen zij
emoties van het samen
het lichtere…
Geluk
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
507 Geluk is als een tere bloem
Met kleur-en-pracht en bij-gezoem
Die dagenlang bekoring brengt
Maar dan opeens, alsof verzengd
Dof, droog en slap gebogen staat
Haar blaadjes eenzaam vallen laat
Om snel tot humus te vergaan
Te wachten op een nieuwe maan
Te wachten op een nieuw seizoen
En alles dan weer overdoen
Eerst maar die winter…
Mijseum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Ik mag best een vergeelde voetnoot
zijn, ergens in kleine letters
onder de streep van de tijd
een dode naam zijn
in de stamboom van miljarden
als mijn werk maar blijft
het niet wordt gedumpt en
vervangen door vervalsingen
of weggedrukt door een epigoon
die zijn naam op de gevel zet
en mij alleen bij oude kenners nog
wel eens noemt, alsof…